ΠΚΣ 32 * Η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ δεν προσήλθε στη γενική συνέλευση του Φ.Σ Πολιτικού, απαξιώνοντας για ακόμη μια φορά τις μαζικές συλλογικές διαδικασίες του Συλλόγου μας, αλλά και τις αποφάσεις του Δ.Σ.
To ΠΑΣΟΚ σε συνεργασία με την Ευρωπαική Ένωση, και υπό την ανοχή ή την κάλυψη ΝΔ, ΛΑΟΣ, ΜΜΕ αποφάσισαν να πάρουν έκτακτα φορολογικά μέτρα, ώστε να σωθεί η χώρα, να περιοριστεί το έλλειμα! Ένα ‘‘Έλλειμα’’, το οποίο όμως εντεχνιέντως παραβλέπουν να πούν ότι δεν δημιουργήσαμε εμείς, αλλά η δική τους κρίση, τα δικά τους κέρδη, οι δικές τους πολιτικές.Ποια είναι όμως τα νέα μέτρα και τί επιπτώσεις θα έχουν στη καθημερινότητα μας?
Εν συντομία... Περικοπή κατά 30% στα επιδόματα Χριστουγέννων, Πάσχα και αδείας, περικοπή 12% στα επιδόματα των δημοσίων υπαλλήλων, πάγωμα όλων των συντάξεων του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, αύξηση των συντελεστών του ΦΠΑ, από 19% σε 21% (είδη πλατιάς κατανάλωσης), από 9% σε 10% (τρόφιμα) κι από 4% σε 5% (βιβλία, εφημερίδες κλπ.), αύξηση 24 λεπτά στη βενζίνη, αύξηση κατά 20% των ειδικών φόρων κατανάλωσης σε τσιγάρα, αύξηση κατά 20% των ειδικών φόρων κατανάλωσης σε ποτά, αύξηση των τιμολογίων της ΔΕΗ απο 5,5% - 8%, μείωση 10% της κρατικής χρηματοδότησης στα Ταμεία ΟΑΠ - ΔΕΗ και ΤΑΠ - ΟΤΕ, περικοπές 200 εκατομμυρίων ευρώ στα προγράμματα του υπουργείο Παιδείας, ενώ περικόπτεται κατά 5% το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων.
Αναμφισβήτητα τη παράσταση στην επικαιρότητα έκλεψαν τα νέα φορολογικά μέτα της κυνέρνησης. Αυτό δεν σημαίνει πως η Διαμαντοπούλου στο τομέα της εκπαίδευσης θα κάνει βήμα πίσω… Είναι ξεκάθαρο πως η εκπαιδευτική αναδιάρθρωση προχωράει ακάθεκτη, μιας και οι μεταρρυθμίσεις που αφορούν τα Κ.Ε.Σ και την αξιολόγηση δεν ‘‘παγώνουν’’ και έτσι αποτελούν πραγματικό casus belli για το φοιτητικό κίνημα. Οι εφαρμοζόμενες και επικείμενες μεταρυθμίσεις, το πάγιο πρόβλημα της έλλειψης επαγγελματικών δικαιωμάτων στο πτυχίο μας, αλλά και η χυδαία επίθεση που εξαπολύεται απ’ τον Χρυσοχοίδη στο θεσμό του ασύλου διαμορφώνουν ένα δυσοίωνο σκηνικό για όλους μας. Υπο αυτό το προίσμα θεωρούμε πως οι μαζικές συνελέυσεις του συλλόγου μας, αλλα και οι αγνωνιστικές του αποφάσεις είναι μονόδρομος!
ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ, ΜΑΖΙΚΑ ΚΑΙ ΑΝΥΠΟΧΩΡΗΤΑ
ΜΕ ΠΡΩΤΟ ΑΠΕΡΓΙΑΚΟ ΚΟΜΒΟ ΑΥΤΟΝ ΤΗΣ 11ης ΜΑΡΤΙΟΥ!
Μια πολύ ενδιαφέρουσα και διαφωτιστική έρευνα διεξήγαγε ερευνητική ομάδα του Παντείου Πανεπιστημίου, συλλέγοντας στοιχεία σχετικά με την επαγγελματική απορροφισημότητα των αποφοίτων των ελληνικών πανεπιστημίων. Η έρευνα διεξήχθη ανά επιστημονικούς κλάδους και καταπιάστηκε με ζητήματα ανεργίας, ετεροαπασχόλησης, μισθών, εργασιακών σχέσεων κ.α. H σχετική έρευνα δεν μπορούσε φυσικά παρά να συμπεριλαμβάνει και το κλάδο των Πολιτικών Επιστημών. Είναι χρήσιμο να αναφερθεί οτι οι σχολές και τα τμήματα, τα οποία ανήκουν στο δικό μας κλάδο είναι αυτά των Πολιτικών Επιστημών και Δημόσιας Διοίκησης ανά την Ελλάδα, καθώς και το τμήμα Πολιτικών Επιστημών και Ιστορίας της Παντείου. Είναι ξεκάθαρο ότι τα στοιχεία της έρευνας επιβεβαιώνουν μια σειρά από βασικά και πάγια προβλήματα σε σχέση με την επαγγελματικήμας κατοχύρωση και προοπτική συνολικότερα αφού μεταξύ άλλων, στο κλάδο μας χρεώνονται τα υψηλότερα ποσοστά ανεργίας, ετεροαπασχόλησης, αλλά και μερικής απασχόλησης. Τη δυσχερή θέση των αποφοίτων του κλάδου μας καταδεικνύουν τα ποσοστά ανεργίας και μερικής απασχόλησης τα οποία αγγίζουν το 50%, χωρίς να συμπεριλαμβάνονται στο ποσοστό όσοι εργάζονται σε άσχετο από το αντικείμενο τους εργασιακό χώρο. Η έρευνα μάλιστα καταπιάνεται ειδικότερα με το πρόβλημα της ετεροαπασχόλησης, και επιβεβαιώνει τα ρεκόρ του κλάδου μας και στο συγκεκριμένο τομέα. Για το υπόλοιπο δηλαδή 50% το οποίο εργάζεται, μόλις το 36,3% το κάνει σε σχετική με το αντικείμενο σπουδών θέση εργασίας. Χαρακτηριστικό είναι ότι το 14,1% των αποφοίτων εργάζεται στο τομέα του ‘‘Λιανικού εμπορίου και της κατασκευής αυτοκινήτων’’, ενώ το 10,5% στους τομείς της ‘‘Μεταποιητικήςβιομηχανίας,των μεταφορών και τηςεπικοινωνίας’’, δηλαδή σεαντικείμενα παντελώς άσχετα με το αντικείμενο σπουδών. Ενδεικτικό της έλλειψης επαγγελματικής κατοχύρωσηςτων αποφοίτων του κλάδου μας είναι ότι το 86,1% δεν έχει άδεια άσκησης επαγγέλματος, ποσοστό που αποτελεί το 2ο χειρότερο ρεκόρ για το σύνολο των επιστημονικών κλάδων. Στη συνέχεια, σε ερώτηση που έγινε σε σχέση με τα αίτια της ανεργίας το 83,2% των ερωτηθέντων απάντησε ότι ‘‘δεν υπάρχουν θέσεις για την ειδικότητα μου’’, επιβεβαιώνοντας με ξεκάθαρο τρόπο την αναντιστοιχία μεταξύ του επιστημονικού μας αντικειμένου και των θέσεων εργασίας.Είναι χαρακτηριστικό ότι στην ερώτηση ‘‘για ποιο λόγο θα προχωρούσατε σε μεταπτυχιακές σπουδές’’ τα 2/3 των ερωτηθέντων (ποσοστό ρεκόρ για το σύνολο των κλάδων) απαντάνε πως η απόφαση τους θα σχετίζοταν με την προσπάθεια εύρεσης εργασίας στο αντικείμενο σπουδών και τη καλύτερη επαγγελματική σταδιοδρομία, γεγονός που φανερώνει ότι οι μεταπτυχιακές σπουδές στη πραγματικότητα έρχονται να αντικαταστήσουν την έλλειψη επαγγελματικών δικαιωμάτων στο πτυχίο. Επίσης σημαντικό να αναφερθεί είναι ότι το 62,6% θεωρεί πως το αντικείμενο εργασίας δεν σχετίζεται με το περιεχόμενο σπουδών τους. Ενδεικτικό των συνθηκών εργασίας των αποφοίτων του κλάδου είναι ότι το 64,1% των ερωτηθέντων απάντησε πως αμείβεται με αποδοχές περίπου 950 ευρώ μηνιαίως. Χαρακτηριστική είναι η απάντηση του 63,1% των ερωτηθέντων ότι έχουν εργαστεί τουλάχιστον μια φορά μέχρι σήμερα περιστασιακά και επισφαλώς, δηλαδή υπό συνθήκες τέτοιες, που να μην εξασφαλίζεται μακροπρόθεσμα το εργασιακό τους μέλλον. Επιπλέον, αξιοσημείωτο είναι ότι το 68,3% των απασχολούμενων αποφοίτων, που εργάζεται με σύμβαση έργου, το κάνει με ευέλικτη, προσωρινή σχέση εργασίας. Έτσι, ο βραχνάς για τους απασχολούμενους γίνεται διπλός, αφού συνδυάζεται με ελαστικές σχέσεις εργασίας (όχι σταθερά ωράρια κλπ.). Τέλος, περίπου το 80% των αποφοίτων του κλάδου μας θεωρεί ότι η πρακτική άσκηση δεν συμβάλλει κατά κανένα τρόπο στην επαγγελματική προοπτική, αλλά αντιθέτως φαίνεται να καλύπτει πάγιες ανάγκες του κράτους για ευέλικτο και αναλώσιμο δυναμικό (πχ. ανασφάλιστη άσκηση αποφοίτων στον ΟΣΕ με πενιχρή αμοιβή).
Στόχος του παρόντος κειμένου που παρουσιάζει τμήμα της έρευνας του Παντείου πανεπιστημίου είναι να συμβάλλει στη κουβέντα που έχει ανοίξει εδώ και ένα διάστημα στο φοιτητικό μας σύλλογο σε σχέση με την επαγγελματική μας κατοχύρωση και προοπτική. Η κατοχύρωση επαγγελματικών δικαιωμάτων στο πτυχίο της σχολής εξασφαλίζει στον απόφοιτο σαφή αντιστοιχία με ένα συγκεκριμένο επάγγελμα. Αυτό σημαίνει ότι ο απόφοιτος μιας άλλης σχολής που δεν του κατοχυρώνονται αντίστοιχα επαγγελματικά δικαιώματα δεν μπορεί να εργαστεί και στο αντίστοιχο επάγγελμα. Επιπροσθέτως τα κατοχυρωμένα κοινά επαγγελματικά δικαιώματα δεν επιτρέπουν την έκθεση των εργαζόμενων (πλέον) πτυχιούχων στις διαθέσεις του κάθε εργοδότη.Η κατοχύρωση κοινων επαγγελματικών και εργασιακών δικαιωμάτων λειτούργει και ως δικλείδα ασφάλειας για τη διατήρηση αξιοπρεπών συνθηκών εργασίας και κυρίαρχα την αποφυγή της εισόδου του εργαζόμενου στον φαύλο κύκλο της ανεργίας και της ημιαπασχόλησης. Αυτό συμβαίνει γιατι η ύπαρξη των επαγγελματικών και εργασιακών δικαιωμάτων δίνει και τη δυνατότητα συλλογικής υπεράσπισής τους με περισσότερες πιθανότητες επιτυχίας από το να τα διαπραγματεύονταν ατομικά. Έτσι γίνεται μάλλον ξεκάθαρο ότι στην ουσία με τις υφιστάμενες συνθήκες αποτελούμε απλώς μια δεξαμενή πτυχιούχων που καλύπτει τις εκάστοτε ανάγκες της αγοράς και δεν εντασσόμαστε σε μια συγκεκριμένη επαγγελματική κατηγορία. Όλα αυτά, την ίδια ώρα που το δίπτυχο ‘‘ατομισμός-ανταγωνισμός’’ αντηχεί με κάθε ευκαιρία στο κυρίαρχο λόγο καθηγητών και αντιδραστικών φοιτητικών παρατάξεων (ΔΑΠ, ΠΑΣΠ) που ανταγωνίζονται στοποιος θα εκφράσει καλύτερα την πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα πανεπιστήμια, η συνειδητοποίηση των αιτιών που παράγουν τη δυσμενή πραγματικότητα για τους αποφοίτους του Πολιτικού θα πρέπει να οδηγήσει στην ενίσχυση της συλλογικότητας και στην οικοδόμηση αντιστάσεων για την υπεράσπιση των συμφερόντων της μελλοντικής εργαζόμενης πλειοψηφίας. Απέναντι σε αυτή τη κατάσταση, αλλα και τις διάφορες πολιτικές που την στηρίζουν διάφορα κόμματα και παρατάξεις, γίνεται ξεκαθαρο πως ο Φ.Σ Πολιτικου πρέπει να κινηθεί αποφασιστικά στη κατεύθυνση απόκτησης επαγγελματικών δικαιωμάτων κατοχυρωμένων στο πτυχίο. Πιο συγκεκριμένα θεωρούμε αναγκαία την επαναφορά στο προηγούμενο καθεστώς επαγγελματικής κατοχύρωσης, όπου οι απόφοιτοι είχαν δικαίωμα συμμετοχής στον ΑΣΕΠ εκπαιδευτικών (Π12/κοινωνιολογία) με μοριοδότηση. Είναι σαφές ότι το μέτωπο της κυβερνητικής πολιτικής στην εκπαίδευση είναι ανοικτό. Είναι ακόμα πιο σαφέςόμως ότι μια σειρά από νεολαιίστικους αγώνες της περασμένης περιόδου κατάφεραν σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό να επιβάλλουν προσχώματα στην εφαρμογή της εκπαιδευτικής πολιτικής. Το φοιτητικό κίνημα για ενιαία πανεπιστημιακή εκπαίδευση χωρίς διαχωρισμούς με όλα τα δικαιώματα σε ένα ενιαίο πτυχίο που αναπτύχθηκε την περίοδο «ανωτατοποίησης» των ΤΕΙ, το νικηφόρο κίνημα ενάντια στην αναθεώρηση του αρ.16 του Συντάγματος, ενάντια στο νέονόμο-πλαίσιο της πειθάρχησης του φοιτητικού σώματος και της καταστολής του φοιτητικού κινήματος (με στόχο την δημιουργία πειθαρχημένων αποφοίτων-μελλοντικών εργαζομένων και την ευκολότερη προώθηση του συνόλου της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης) δείχνουν το δρόμο που πρέπει να βαδίσουμε. Στις διασπάσεις των σχολών, στην εξατομίκευση των πτυχίων, στην εντατικοποίηση και πειθάρχηση των φοιτητών, στους δυο κύκλους σπουδών και τη βάθυνση των ειδικεύσεων, στο επιδιωκόμενο ατελέιωτο κυνήγι δεξιοτήτων, στην κατάργηση της δωρεάν εκπαίδευσης έχουμε απαντήσει και θα συνεχίσουμε να απαντάμε με τη δύναμη των συλλογικών μας αγώνων. Οι συλλογικές μας δράσεις και αντιστάσεις είναι το μόνο όπλο που μπορεί να πετύχει νίκες και να μας κατοχυρώσει τα δικαιώματά μας τό
σο στην εκπαίδευση όσο και μελλοντικά στο χώρο της εργασίας. Συνεχίζουμε στο δρόμο που χάραξε ο Φοιτητικός μας Σύλλογος με την αγωνιστική τοποθέτηση του ενάντια στην Αξιολόγηση!
Ο ΚΑΚΟΣ ΛΥΚΟΣ (βλ.Ευρωπαική Ένωση)... ...ΚΑΙ Η ΤΙΜΙΑ, ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΗ ΠΡΑΣΙΝΟΣΚΟΥΦΙΤΣΑ (βλ.ΠΑΣΟΚ)
Εδώ και ένα διάστημα είχε ανοίξει μια κουβέντα απο πολιτικά κόμματα και κοινωνικούς φορείς σε σχέση με το δημόσιο χρέος της χώρας μας και το πώς αυτό μπορεί να καλυφθεί. Το ΠΑΣΟΚ προεκλογικά έταζε λαγούς με πετραχείλια στους εργαζόμενους και δεσμεύοταν με κάθετο τρόπο οτι δεν θα αυξήσει το ΦΠΑ σε κανένα αγαθό. Το ΠΑΣΟΚ έτσι μπόρεσε να αποσπάσει τη κοινωνική συνέναιση που απαιτούνταν, ωστέ να γίνει κυβέρνηση. Έπειτα απο τέσσερις μήνες διακυβέρνησης η νέα κυβέρνηση προχωράει όμως -ενείδη περιορισμού του εθνικού ελλείματος- σε έκτακτα μέτρα. Τα μέτρα τα οποία εξείγγηλε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος στις 4 Μαρτίου είναι χωρίς δεύτερη σκέψη η πιο βάρβαρη επίθεση στα κατώτερα λαικά στρώματα απο τη Μεταπολίτευση και μετά. Πιό συγκεκριμένα τα κυβερνητικά μέτρα προβλέπουν: Περικοπή κατά 30% στα επιδόματα Χριστουγέννων, Πάσχα και αδείας, περικοπή 12% στα επιδόματα των δημοσίων υπαλλήλων, πάγωμα όλων των συντάξεων του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, αύξηση των συντελεστών του ΦΠΑ, από 19% σε 21% (είδη πλατιάς κατανάλωσης), από 9% σε 10% (τρόφιμα) κι από 4% σε 5% (βιβλία, εφημερίδες κλπ.), αύξηση 24 λεπτά στη βενζίνη, αύξηση κατά 20% των ειδικών φόρων κατανάλωσης σε τσιγάρα, αύξηση κατά 20% των ειδικών φόρων κατανάλωσης σε ποτά, αύξηση των τιμολογίων της ΔΕΗ απο 5,5% - 8%, μείωση 10% της κρατικής χρηματοδότησης στα Ταμεία ΟΑΠ - ΔΕΗ και ΤΑΠ - ΟΤΕ, περικοπές 200 εκατομμυρίων ευρώ στα προγράμματα του υπουργείο Παιδείας, ενώ περικόπτεται κατά 5% το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων.
Είναι σαφές πως η οικονομική κρίση δεν δημιουργήθηκε απο το κόσμο της εργασίας αλλά απο το υφιστάμενο σύστημα της κερδοφορίας των λίγων. Παρόλα αυτά η κρίση παρουσιάζεται με τρόπο τέτοιο, που οι θυσίες του λαού μοίαζουν επιβεβημένες. Ύπαρχει όμως και κάτι πολύ οξύμωρο σ' αυτήν την ιστορία της ''οικονομικής κρίσης''. Τα έκτακτα μέτρα που πλήττουν τις πλατίες κοινωνικές μάζες παίρνονται, επειδή ''δεν υπαρχουν λεφτα''! Την ιδια ώρα όμως... α) Το ενεργητικό των τραπεζών αυξήθηκε σε μια δεκαετία κατα 350 δις ευρώ, ενώ ειναι αξιοσημείωτο οτι απο τα 375δις το 2004, τα κέρδη εκτοξεύτηκαν σε 579δις το 2009. β) Αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα, σύμφωνα με τα στοιχεία του ΙΚΑ, ένας στους δύο εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα αμοίβεται με μισθό κάτω απο 1090 ευρώ, ενώ περίπου 250.000 εργαζόμενοι αμοίβονται με ημερομίσθιο 25-30 ευρώ, ήττοι μηνιαίως 700 ευρώ. Την ίδια ώρα το ετήσιο ενεργητικό των μεγαλύτερων επιχειρήσεων στη χώρα έχει φτάσει τα 700δις ευρώ. γ)Το δημόσιο έλλειμα ισούται περίπου με τα χρήματα που έδωσε η χώρα μας σε εξοπλισμούς ΝΑΤΟικού χαρακτήρα, ύψους 27δις ευρώ για την περίοδο 2006-2015.
Είναι πλέον ξεκάθαρο: Η πολιτικές της κυβέρνησης, υπο τις κατευθύνσεις της ΕΕ και υπό την κάλυψη των ΜΜΕ αποτελούν Casus Belli για τους εργαζόμενους αλλά και τους φοιτητές/μελλοντικούς εργαζόμενους. Τα φορολογικά μέτρα της κυβέρνησης πρέπει να πάρουν την λαική απάντηση που τους αρμόζει. Δεν θα πληρώσουμε εμείς την κρίση τους. Απέναντι σε όσους θέλουν το παρόν και το μέλλον μας υποθηκευμένο απαντάμε με μαζικόυς ανυποχώρητους αγώνες!
ΙΤ'S PARTY TIME! Η ΡΑΣ ΕΑΑΚ κάνει πάρτυ οικονομικής ενίσχυσης (τα έξοδα του σχήματος τρέχουν αδέρφια!!!) τη Πέμπτη 25 Φεβρουαρίου στο Blue Fox στα Εξάρχεια, Ασκληπιού 91, με τιμή εισόδου 2 ευρώ!!!
ΧΥΔΑΙΑ ΚΑΤΑΠΑΤΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΥΛΟΥ ΣΤΗΝ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥΠΟΛΗ
Τα ξημερώματα της Κυριακής 21/2, στο χώρο της Πολυτεχνειούπολης Ζωγράφου, εισήλθαν, με κραυγές εν είδη συμμορίας, μοτοσικλετιστές της «Ομάδας Δ»ύστερα από εντολή του πρύτανη Μουντζούρη με αποτέλεσμα την προσαγωγή 30 ατόμων που βρίσκονταν εκείνη τη στιγμή στο χώρο. Την ίδια στιγμή στήνεται ένα καλά οργανωμένο παιχνίδι παραπληροφόρησης με τα ΜΜΕ να μεταδίδουν περί συλλήψεων ταραξιών που προκαλούσαν φθορές στο χώρο των σχολών και περί απειλών κατά των φυλάκων του ιδρύματος.
Όσο αγαστή και αν εκτυλίσσεται η συνεργασία των πρυτανικών αρχών με το υπουργείο «προστασίας» του πολίτη με τους μεν να ξεναγούν την ομάδα Δ μέσα στο πολυτεχνείο, μπροστά σε αυτή την πρωτοφανή και χυδαίαπρόκληση της αστυνομίας και του πρύτανη, ως φοιτητές που δώσαμε μεγαλειώδεις αγώνες σε κρίσιμες στιγμές για να υπερασπιστούμε το θεσμό του ασύλου δηλώνουμεΩΣ ΕΔΩ!
ΩΣ ΕΔΩ με την οργιώδη τρομοκρατία που καλλιεργούν και έχουν το θράσος να τη σπέρνουν μέσα στους πανεπιστημιακούς χώρους χρησιμοποιώντας τη γνωστή βίαιη και μανιωδώς κατασταλτική ομάδα Δ που οι επεμβάσεις της τον τελευταίο καιρό αριθμούν πολλούς τραυματίες. Οι προφάσεις, δε, αυτής τη κίνησης εξίσου χυδαία κατασκευασμένες, με τις φθορές να περιορίζονται σε μερικές παραβιασμένες πόρτες, πολύ λιγότερες από άλλα περιστατικά που έχουν περάσει απαρατήρητα στο παρελθόν, ενώ από την άλλη προσπαθούν να μας πείσουν ότι η συμμορία Δ συλλάμβανε και τραμπούκιζε όποιον έβρισκε μπροστά της με αιτία κάποιον διαπληκτισμό!Θέλουν πίσω από αυτές να κρύψουν τη γελοιότητα, τον ανορθολογισμό και το θράσος των πρυτανικών αρχών και της αστυνομίας να κάνουν πογκρόμ μέσα στο άσυλο και να συλλαμβάνουν άσχετο (το οποίο αποδείχτηκε τελικά αφού αφέθηκαν όλοι) κόσμο.
ΩΣ ΕΔΩ με τα σχέδια κυβέρνησης – πρυτανειών για κατάργηση του ασύλου. Ήδη εδώ και 3 εβδομάδες (εν μέσω εξεταστικής) το υπουργείου έχει στείλει επιστολή στους πρυτάνεις όλων των σχολών, ώστε να καταγραφούν οι χώροι διδασκαλίας και έρευνας όπου σύμφωνα με τον νόμο Πλαίσιο είναι οι μόνοι που έχουν άσυλο.Με αυτό το σκεπτικό παρουσιάστηκε η είδηση από το σύνολο των καθεστωτικών ΜΜΕ τα οποία ανέφεραν ότι απλά εφαρμόστηκε ο νόμος. Πως όμως μπορεί να εφαρμοστεί ένας νόμος τον οποίο έχει καταδικάσει το σύνολο του φοιτητικού κινήματος και που η ίδια η σύγκλητος έχει αποφασίσει να μην εφαρμόσει; Πόσο μάλλον όταν πρόκειται για μια εν κρυπτώ απόφαση τα ξημερώματα που παραβιάζει κάθε θεσμική διαδικασία που απαιτείται για την άρση του ασύλου, ενώ υλοποιείένα συγκεκριμένο σχέδιο απονομιμοποίησης του ασύλου και εξοικείωσης της κοινωνίας με την εικόνα του αστυνομικού μέσα σε χώρο ασύλου. Ο συγκεκριμένος αυταρχικός νόμος, στραγγαλίζει κάθε διεργασία εντός των σχολών και αποτελεί ένα ξεκάθαρο χτύπημα τόσο για τους φοιτητικούς συλλόγους, τις γενικές συνελεύσεις τους, τις αποφάσεις, τις καταλήψεις, αλλά και για το κίνημα συνολικά, αφού εντός των σχολών γίνονται συνελεύσεις σωματείων και φορέων, πολιτικές εκδηλώσεις, ενώ παράλληλα αποτελεί καταφύγιο του κινήματος από την ανελέητη καταστολή που ζούμε σε κάθε κινητοποίηση ή πορεία. Οι εικόνες του φετινού Δεκέμβρη με την αστυνομία να περικυκλώνει το χώρο των Προπυλαίων και να αποκλείει τους διαδηλωτές, αλλά και ο αποκλεισμός της ΑΣΟΕΕ είναι ακόμα νωπές. Θέλουν να τις σφραγίσουν καταπατώντας το χώρο του Πολυτεχνείου που παραδοσιακά αποτελεί ένα κέντρο ενεργής αμφισβήτησης της κυβερνητικής πολιτικής.
ΩΣ ΕΔΩ με την επίθεση που έχει εξαπολυθεί ενάντια σε κάθε εστία που τολμά να αντισταθεί και να ορθώσει το ανάστημά της ενάντια στα σχέδιά τους. Γνωρίζουμε ότι, για εκείνους που σχεδιάζουν για εμάς το πιο δυσοίωνο μέλλον, είμαστε επικίνδυνοι όπως και κάθε νέος, φοιτητές, εργαζόμενος που επιλέγει να μη σκύψει το κεφάλι απέναντι στην πολιτική της κυβέρνησης που έχει ανοίξει πλήθος θεμάτων τόσο στην εκπαίδευση (ΚΕΣ,Αξιολόγηση) όσο και στην εργασία (πρόγραμμα σταθερότητας, ασφαλιστικό,φορολογία) και θέλει να χτυπήσει το φοιτητικό αλλά και ευρύτερα το λαϊκό κίνημα.Με αυτό τον τρόπο, και καταπατώντας και ίχνος δημοκρατικού δικαιώματος, θωρακίζεται αντιδραστικά ώστε ναπροετοιμαστεί και εν τέλει να αποτρέψει τον αγώνα και τις μάχες που έρχονται, όπως η επερχόμενη πανεργατική απεργία στις 24/02.
Καταγγέλλουμε την πρυτανεία, η οποία με την επιλογή της να δώσει το πράσινο φως στις δυνάμεις καταστολής παίρνει απροκάλυπτα το μέρος της αυταρχικής κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ του Χρυσοχοίδη και της Διαμαντοπούλου (ερχόμενη σε πλήρη συμπαράταξη με τα πρόσφατα νομοθετήματα του Υπουργείο που αμαυρώνουν το ουσιαστικό περιεχόμενο του ασύλου). Η στάση αυτή δείχνει το δρόμο για μελλοντικά σπασίματα του ασύλου που αυτή τη φορά θα στοχεύουν ξεκάθαρα στις κινητοποιήσεις των φοιτητών. Οι φοιτητικοί σύλλογοι και η πανεπιστημιακή κοινότητα έχουν στο παρελθόν αναλάβει με αποτελεσματικό τρόπο την περιφρούρηση του ασύλου από κάθε μορφής πρακτικές που το υπονόμευαν.
Καταδικάζουμε την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ η οποία από την αρχή της διακυβέρνησης της συνεχίζει το έργο των προηγούμενων κυβερνήσεων, βαθαίνει τη επίθεση σε εκπαίδευση, εργασία και δημοκρατικά δικαιώματα.Το καλοστημένο σχέδιο για καταστολή του κινήματος, το οποίο το ζήσαμε στο πετσί μας τον περασμένο Δεκέμβρη δεν πρέπει να αφήσουμε να συνεχιστεί. Γνωρίζουμε ότι η επίθεση απέναντι στο άσυλο είναι η επίθεση απέναντι σε κάθε αγωνιζόμενο κομμάτι της κοινωνίας. Το άσυλο είναι αδιαπραγμάτευτο ζήτημα για το φοιτητικό αλλά και το λαϊκό κίνημα και θα το προασπιστούμε μέχρι τέλος, έχοντας στο πλάι μας το σύνολο των κοινωνικών δυνάμεων που απαιτούν την δυναμική κατοχύρωση των δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών.
ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΣΥΛΟ!
ΝΑ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤΕΙ ΗΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΠΡΥΤΑΝΕΙΑΣ TOYE.Μ. ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ, ΠΟΥ ΔΙΕΤΑΞΕ ΤΗΝ ΕΙΣΒΟΛΗ ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ!
ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΣΗ ΤΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ!
Και να που πριν καλά καλά η υπουργός, Άννα Διαμαντοπούλου, αναλάβει το νέο της πόστο, φαίνεται να βαδίζει με ακόμα πιο επιθετικό τρόπο στα χνάρια των προηγούμενων Υπουργών Παιδείας. Μετά και την υπουργική απόφαση (σε σχέση με τα επαγγελματικά δικαιώματα ΑΕΙ και ΤΕΙ), η οποία ήρθε να επιβεβαιώσει την πάγια θέση όλων των μέχρι σήμερα κυβερνήσεων για μη επαγγελματική κατοχύρωση των αποφοίτων πολλών σχολών, μεταξύ των οποίων και της δικιάς μας, η Διαμαντοπούλου επανέρχεται δριμύτερη, αυτή τη φορά στοχοποιόντας (και πάλι) το Άσυλο.
Έτσι, το… ‘‘παιχνίδι των επιστολών’’ που είχε ξεκινήσει περίπου πριν από 2 μήνες με τους Πρυτάννεις, οι οποίοι ζητούσαν από τον αρχηγό της ελληνικής αστυνομίας τη ‘‘λήψη των αναγκαίων μέτρων για τη φύλαξη περιμετρικώς της Πρυτανείας’’ με την επισήμανση ότι ‘‘οι πέριξ του πανεπιστημίου δρόμοι, πεζόδρομοι και πεζοδρόμια δεν αποτελούν άσυλο αλλά κοινόχρηστοι χώροι’’, συνεχίζεται. (Τότε θυμίζουμε οτι κατά τη διάρκεια πανεκπαιδευτικού συλαλλητηρίου οι αστυνομικές δυνάμεις είχαν περικυκλώσει το χώρο μπροστά από την Πρυτανεία του Πανεπιστημίου, παραβιάζοντας το άσυλο με τρόπο πρωτοφανή. Απροκάλυπτη όμως καταπάτηση του πανεπιστημιακού ασύλου είχε συμβεί και στο ΑΠΘ, στο οποίο μάλιστα υπήρξαν και συλλήψεις εντός του ασύλου.) Σήμερα, η Υπουργός με επιστολή προς τους Πρυτάννεις καλεί τους τελευταίους να επισπεύσουν τη συζήτηση γύρω από την περιστολή και την αναδιαμόρφωση του Ασύλου και μάλιστα θέτει κάποιους άξονες, ως βάση συζήτησης. Η επιστολή της Υπουργού, στη πραγματικότητα είναι ένα κάλεσμα για ισχυροποίηση των δεσμών της συμμαχίας μεταξύ Πρυτάννεων – Υπουργείου (με τις ευλογίες της ελληνικής αστυνομίας) για την εφαρμογή του νόμου Γιαννάκου για το άσυλο και την «απελευθέρωση των χώρων που τελούν υπό μακρόχρονη κατάληψη», που είχε πρωτοεμφανιστεί με τη μορφή ‘‘οδηγίας’’ επι εποχής Σανιδά.
Πιο συγκεκριμένα, η Υπουργός προτείνει ‘‘κάθε πανεπιστήμιο να ορίσει επακριβώς τους χώρους που προβλέπονται για έρευνα και εκπαίδευση, ώστε η οριοθέτηση του ασύλου να δίνει και τη δυνατότητα αποτελεσματικής εφαρμογής του.’’ Η ‘‘αποτελεσματική εφαρμογή’’ όμως του Ασύλου, στη πραγματικότητα κλείνει το μάτι στις δυνάμεις καταστολής, ωστέ να επεμβαίνουν σε ‘‘πραγματικό χρόνο’’(όπως τονίζεται σε άλλο σημείο της επιστολής), με οποιαδήποτε αφορμή σε χώρους ακαδημαικού ασύλου. Η επίμαχη επιστολή όμως επιμενεί στο ίδιο επιθετικό μοτίβο, αφου κάνει λόγο για ‘‘διαρκή μετρα περιφρούρησης του Ασύλου με τη συνδρομή των Αρχών’’. Είναι σαφές ότι υπό το φόβο πιθανών κοινωνικών εκρήξεων(ενείδη οικονομικής κρίσης και έτσι συμπίεσης προς τα κάτω των ασθενέστερων κοινωνικών στρωμάτων), και έχοντας νωπές ακόμα τις Δεκεμβριανές μνήμες, άλλα και τα φοιτητικά κινήματα των προηγούμενων χρόνων, η έννοια του πανεπιστημιακού ασύλου επιχειρείται να τεθεί υπό επανεξέταση. Είναι πλέον ξεκάθαρο πως ο ρόλος του πανεπιστημιακού ασύλου είναι πολύ σημαντικός στο βαθμό που είναι ο μόνος χώρος, ο οποίος ιστορικά μπόρεσε να αποτελέσει το ορμητήριο έντονων και νκηφόρων κοινωνικών διεργασιών.
Η επιστολή Διαμαντοπούλου όμως δεν περιορίζεται στο κάλεσμα προς τους Πρυτάννεις για ανίερη συμμαχία ενάντια στο άσυλο και εν συνόλω τις δημοκρατικές ελευθερίες, αλλά επεκτείνεται και καμουφλάρεται από ιδεολογήματα, που το ‘‘ηθικό ΠΑΣΟΚ’’ συνηθίζει να χρησιμοποιεί. ‘Ετσι στο τέλος της επιστολής-πρόκληση η Διαμαντοπούλου κάνει λόγο για ‘‘προσβολή της ανθρώπινης αξιοπρέπιας’’ με τα ισχύοντα περί Ασύλου. Εμείς προσπερνάμε τις συναισθηματικές επικλίσεις, οι οποίες σ’ ένα σύστημα θεμελιακά αναξιοπρεπές και άδικο δεν είναι παρα ‘‘πουκάμισο αδειανό’’ και που μόνο στόχο έχουν την ιδεολογική πειθάρχηση των φοιτητών, και της υπενθυμίζουμε πως το Άσυλοείναι ο ίδιος θεσμός που συνέβαλλε καταλυτικά στον αντιχουντικό αγώνα (ή αγώνα για τη αξιοπρέπεια, αν προτιμάτε…), στην μεγαλειώδη Δεκεμβριανή έκρηξη της νεολαίας και μία σειρά άλλων μαχών που δόθηκαν από το φοιτητικό και λαικό κίνημα εδώ και δεκαετίες.
Είναι ξεκάθαρο πως η όποια συζήτηση διεξάγεται γύρω από τον επανακαθορισμό του καθεστώτος λειτουργίας του ασύλου δεν γίνεται με στόχο τη ‘‘πάταξη εγκληματιών κοινού ποινικού δικαίου’’ όπως προφασίζονται κατά κόρον και διαχρονικά οι κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, άλλα τη κατά μέτωπο επίθεση στα λαικά κεκτημένα σε φυσικό άλλα και συμβολικό επίπεδο (προσπάθεια του κράτους για διαγραφή ιστορικής λαικής μνημης, τοποθετόντας στη φορμόλη το ρόλο που έπαιξαν για τους λαικούς αγώνες, θεσμοί όπως το πανεπιστημιακό άσυλο). Ως φοιτητικός σύλλογος, που δεν έχει να περιμένει τίποτα από τις εφαρμοζόμενες πολιτικές σε εκπαίδευση και μελλοντική εργασία, οφείλουμε να είμαστε πάντα έτοιμοι να απαντήσουμε μαζικά και νικηφόρασε οποιαδήποτε πρόκληση του Υπουργείου θίγει άμμεσα ή έμμεσα το παρόν και το μέλλον μας.
Η ΡΑΣ-ΕΑΑΚ είναι ένα ανεξάρτητο αριστερό σχήμα, μια ζωντανή,ανοιχτή πολιτική συλλογικότητα που δραστηριοποιείται στο πλαίσιο της σχολής μας και συντονίζεται πανελλαδικά με αλλά σχήματα της ΕΑΑΚ. Η ΡΑΣ επιδιώκει ένα Σύλλογο Φοιτητών Πολιτικού σκεπτόμενων νέων ανθρώπων, οι οποίοι θα αποφασίζουν συλλογικά για τα προβλήματα της φοιτητικής τους καθημερινότητας, της επαγγελματικής τους προοπτκής αλλα και συνολικότερα. Παλεύουμε ενάντια στον ατομισμό,τον εφησυχασμό,την υποταγή και απαντάμε σ’ αυτά συλλογικά, με δυναμικούς αγώνες...
