ΑΠΟΦΟΙΤΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ:
EΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗ ΚΑΤΟΧΥΡΩΣΗ & ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ
''ΩΡΑ ΜΗΔΕΝ''

Μια πολύ ενδιαφέρουσα και διαφωτιστική έρευνα διεξήγαγε ερευνητική ομάδα του Παντείου Πανεπιστημίου, συλλέγοντας στοιχεία σχετικά με την επαγγελματική απορροφισημότητα των αποφοίτων των ελληνικών πανεπιστημίων. Η έρευνα διεξήχθη ανά επιστημονικούς κλάδους και καταπιάστηκε με ζητήματα ανεργίας, ετεροαπασχόλησης, μισθών, εργασιακών σχέσεων κ.α. H σχετική έρευνα δεν μπορούσε φυσικά παρά να συμπεριλαμβάνει και το κλάδο των Πολιτικών Επιστημών. Είναι χρήσιμο να αναφερθεί οτι οι σχολές και τα τμήματα, τα οποία ανήκουν στο δικό μας κλάδο είναι αυτά των Πολιτικών Επιστημών και Δημόσιας Διοίκησης ανά την Ελλάδα, καθώς και το τμήμα Πολιτικών Επιστημών και Ιστορίας της Παντείου. Είναι ξεκάθαρο ότι τα στοιχεία της έρευνας επιβεβαιώνουν μια σειρά από βασικά και πάγια προβλήματα σε σχέση με την επαγγελματική μας κατοχύρωση και προοπτική συνολικότερα αφού μεταξύ άλλων, στο κλάδο μας χρεώνονται τα υψηλότερα ποσοστά ανεργίας, ετεροαπασχόλησης, αλλά και μερικής απασχόλησης. Τη δυσχερή θέση των αποφοίτων του κλάδου μας καταδεικνύουν τα ποσοστά ανεργίας και μερικής απασχόλησης τα οποία αγγίζουν το 50%, χωρίς να συμπεριλαμβάνονται στο ποσοστό όσοι εργάζονται σε άσχετο από το αντικείμενο τους εργασιακό χώρο. Η έρευνα μάλιστα καταπιάνεται ειδικότερα με το πρόβλημα της ετεροαπασχόλησης, και επιβεβαιώνει τα ρεκόρ του κλάδου μας και στο συγκεκριμένο τομέα. Για το υπόλοιπο δηλαδή 50% το οποίο εργάζεται, μόλις το 36,3% το κάνει σε σχετική με το αντικείμενο σπουδών θέση εργασίας. Χαρακτηριστικό είναι ότι το 14,1% των αποφοίτων εργάζεται στο τομέα του ‘‘Λιανικού εμπορίου και της κατασκευής αυτοκινήτων’’, ενώ το 10,5% στους τομείς της ‘‘Μεταποιητικής βιομηχανίας, των μεταφορών και της επικοινωνίας’’, δηλαδή σε αντικείμενα παντελώς άσχετα με το αντικείμενο σπουδών. Ενδεικτικό της έλλειψης επαγγελματικής κατοχύρωσης των αποφοίτων του κλάδου μας είναι ότι το 86,1% δεν έχει άδεια άσκησης επαγγέλματος, ποσοστό που αποτελεί το 2^ο χειρότερο ρεκόρ για το σύνολο των επιστημονικών κλάδων. Στη συνέχεια, σε ερώτηση που έγινε σε σχέση με τα αίτια της ανεργίας το 83,2% των ερωτηθέντων απάντησε ότι ‘‘δεν υπάρχουν θέσεις για την ειδικότητα μου’’, επιβεβαιώνοντας με ξεκάθαρο τρόπο την αναντιστοιχία μεταξύ του επιστημονικού μας αντικειμένου και των θέσεων εργασίας. Είναι χαρακτηριστικό ότι στην ερώτηση ‘‘για ποιο λόγο θα προχωρούσατε σε μεταπτυχιακές σπουδές’’ τα 2/3 των ερωτηθέντων (ποσοστό ρεκόρ για το σύνολο των κλάδων) απαντάνε πως η απόφαση τους θα σχετίζοταν με την προσπάθεια εύρεσης εργασίας στο αντικείμενο σπουδών και τη καλύτερη επαγγελματική σταδιοδρομία, γεγονός που φανερώνει ότι οι μεταπτυχιακές σπουδές στη πραγματικότητα έρχονται να αντικαταστήσουν την έλλειψη επαγγελματικών δικαιωμάτων στο πτυχίο. Επίσης σημαντικό να αναφερθεί είναι ότι το 62,6% θεωρεί πως το αντικείμενο εργασίας δεν σχετίζεται με το περιεχόμενο σπουδών τους. Ενδεικτικό των συνθηκών εργασίας των αποφοίτων του κλάδου είναι ότι το 64,1% των ερωτηθέντων απάντησε πως αμείβεται με αποδοχές περίπου 950 ευρώ μηνιαίως. Χαρακτηριστική είναι η απάντηση του 63,1% των ερωτηθέντων ότι έχουν εργαστεί τουλάχιστον μια φορά μέχρι σήμερα περιστασιακά και επισφαλώς, δηλαδή υπό συνθήκες τέτοιες, που να μην εξασφαλίζεται μακροπρόθεσμα το εργασιακό τους μέλλον. Επιπλέον, αξιοσημείωτο είναι ότι το 68,3% των απασχολούμενων αποφοίτων, που εργάζεται με σύμβαση έργου, το κάνει με ευέλικτη, προσωρινή σχέση εργασίας. Έτσι, ο βραχνάς για τους απασχολούμενους γίνεται διπλός, αφού συνδυάζεται με ελαστικές σχέσεις εργασίας (όχι σταθερά ωράρια κλπ.). Τέλος, περίπου το 80% των αποφοίτων του κλάδου μας θεωρεί ότι η πρακτική άσκηση δεν συμβάλλει κατά κανένα τρόπο στην επαγγελματική προοπτική, αλλά αντιθέτως φαίνεται να καλύπτει πάγιες ανάγκες του κράτους για ευέλικτο και αναλώσιμο δυναμικό (πχ. ανασφάλιστη άσκηση αποφοίτων στον ΟΣΕ με πενιχρή αμοιβή).

Στόχος του παρόντος κειμένου που παρουσιάζει τμήμα της έρευνας του Παντείου πανεπιστημίου είναι να συμβάλλει στη κουβέντα που έχει ανοίξει εδώ και ένα διάστημα στο φοιτητικό μας σύλλογο σε σχέση με την επαγγελματική μας κατοχύρωση και προοπτική. Η κατοχύρωση επαγγελματικών δικαιωμάτων στο πτυχίο της σχολής εξασφαλίζει στον απόφοιτο σαφή αντιστοιχία με ένα συγκεκριμένο επάγγελμα. Αυτό σημαίνει ότι ο απόφοιτος μιας άλλης σχολής που δεν του κατοχυρώνονται αντίστοιχα επαγγελματικά δικαιώματα δεν μπορεί να εργαστεί και στο αντίστοιχο επάγγελμα. Επιπροσθέτως τα κατοχυρωμένα κοινά επαγγελματικά δικαιώματα δεν επιτρέπουν την έκθεση των εργαζόμενων (πλέον) πτυχιούχων στις διαθέσεις του κάθε εργοδότη. Η κατοχύρωση κοινων επαγγελματικών και εργασιακών δικαιωμάτων λειτούργει και ως δικλείδα ασφάλειας για τη διατήρηση αξιοπρεπών συνθηκών εργασίας και κυρίαρχα την αποφυγή της εισόδου του εργαζόμενου στον φαύλο κύκλο της ανεργίας και της ημιαπασχόλησης. Αυτό συμβαίνει γιατι η ύπαρξη των επαγγελματικών και εργασιακών δικαιωμάτων δίνει και τη δυνατότητα συλλογικής υπεράσπισής τους με περισσότερες πιθανότητες επιτυχίας από το να τα διαπραγματεύονταν ατομικά. Έτσι γίνεται μάλλον ξεκάθαρο ότι στην ουσία με τις υφιστάμενες συνθήκες αποτελούμε απλώς μια δεξαμενή πτυχιούχων που καλύπτει τις εκάστοτε ανάγκες της αγοράς και δεν εντασσόμαστε σε μια συγκεκριμένη επαγγελματική κατηγορία. Όλα αυτά, την ίδια ώρα που το δίπτυχο ‘‘ατομισμός-ανταγωνισμός’’ αντηχεί με κάθε ευκαιρία στο κυρίαρχο λόγο καθηγητών και αντιδραστικών φοιτητικών παρατάξεων (ΔΑΠ, ΠΑΣΠ) που ανταγωνίζονται στο ποιος θα εκφράσει καλύτερα την πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα πανεπιστήμια, η συνειδητοποίηση των αιτιών που παράγουν τη δυσμενή πραγματικότητα για τους αποφοίτους του Πολιτικού θα πρέπει να οδηγήσει στην ενίσχυση της συλλογικότητας και στην οικοδόμηση αντιστάσεων για την υπεράσπιση των συμφερόντων της μελλοντικής εργαζόμενης πλειοψηφίας. Απέναντι σε αυτή τη κατάσταση, αλλα και τις διάφορες πολιτικές που την στηρίζουν διάφορα κόμματα και παρατάξεις, γίνεται ξεκαθαρο πως ο Φ.Σ Πολιτικου πρέπει να κινηθεί αποφασιστικά στη κατεύθυνση απόκτησης επαγγελματικών δικαιωμάτων κατοχυρωμένων στο πτυχίο. Πιο συγκεκριμένα θεωρούμε αναγκαία την επαναφορά στο προηγούμενο καθεστώς επαγγελματικής κατοχύρωσης, όπου οι απόφοιτοι είχαν δικαίωμα συμμετοχής στον ΑΣΕΠ εκπαιδευτικών (Π12/κοινωνιολογία) με μοριοδότηση. Είναι σαφές ότι το μέτωπο της κυβερνητικής πολιτικής στην εκπαίδευση είναι ανοικτό. Είναι ακόμα πιο σαφές όμως ότι μια σειρά από νεολαιίστικους αγώνες της περασμένης περιόδου κατάφεραν σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό να επιβάλλουν προσχώματα στην εφαρμογή της εκπαιδευτικής πολιτικής. Το φοιτητικό κίνημα για ενιαία πανεπιστημιακή εκπαίδευση χωρίς διαχωρισμούς με όλα τα δικαιώματα σε ένα ενιαίο πτυχίο που αναπτύχθηκε την περίοδο «ανωτατοποίησης» των ΤΕΙ, το νικηφόρο κίνημα ενάντια στην αναθεώρηση του αρ.16 του Συντάγματος, ενάντια στο νέο νόμο-πλαίσιο της πειθάρχησης του φοιτητικού σώματος και της καταστολής του φοιτητικού κινήματος (με στόχο την δημιουργία πειθαρχημένων αποφοίτων-μελλοντικών εργαζομένων και την ευκολότερη προώθηση του συνόλου της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης) δείχνουν το δρόμο που πρέπει να βαδίσουμε. Στις διασπάσεις των σχολών, στην εξατομίκευση των πτυχίων, στην εντατικοποίηση και πειθάρχηση των φοιτητών, στους δυο κύκλους σπουδών και τη βάθυνση των ειδικεύσεων, στο επιδιωκόμενο ατελέιωτο κυνήγι δεξιοτήτων, στην κατάργηση της δωρεάν εκπαίδευσης έχουμε απαντήσει και θα συνεχίσουμε να απαντάμε με τη δύναμη των συλλογικών μας αγώνων. Οι συλλογικές μας δράσεις και αντιστάσεις είναι το μόνο όπλο που μπορεί να πετύχει νίκες και να μας κατοχυρώσει τα δικαιώματά μας τό

σο στην εκπαίδευση όσο και μελλοντικά στο χώρο της εργασίας. Συνεχίζουμε στο δρόμο που χάραξε ο Φοιτητικός μας Σύλλογος με την αγωνιστική τοποθέτηση του ενάντια στην Αξιολόγηση!

ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΡΑ

ΓΙΑ ΔΟΥΛΕΙΑ ΜΕ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ…

…ΓΙΑ ΜΙΑ ΖΩΗ ΣΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΜΕΤΡΑ!

Read More

Ο ΚΑΚΟΣ ΛΥΚΟΣ (βλ.Ευρωπαική Ένωση)...
...ΚΑΙ Η ΤΙΜΙΑ, ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΗ ΠΡΑΣΙΝΟΣΚΟΥΦΙΤΣΑ (βλ.ΠΑΣΟΚ)

Εδώ και ένα διάστημα είχε ανοίξει μια κουβέντα απο πολιτικά κόμματα και κοινωνικούς φορείς σε σχέση με το δημόσιο χρέος της χώρας μας και το πώς αυτό μπορεί να καλυφθεί. Το ΠΑΣΟΚ προεκλογικά έταζε λαγούς με πετραχείλια στους εργαζόμενους και δεσμεύοταν με κάθετο τρόπο οτι δεν θα αυξήσει το ΦΠΑ σε κανένα αγαθό. Το ΠΑΣΟΚ έτσι μπόρεσε να αποσπάσει τη κοινωνική συνέναιση που απαιτούνταν, ωστέ να γίνει κυβέρνηση. Έπειτα απο τέσσερις μήνες διακυβέρνησης η νέα κυβέρνηση προχωράει όμως -ενείδη περιορισμού του εθνικού ελλείματος- σε έκτακτα μέτρα. Τα μέτρα τα οποία εξείγγηλε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος στις 4 Μαρτίου είναι χωρίς δεύτερη σκέψη η πιο βάρβαρη επίθεση στα κατώτερα λαικά στρώματα απο τη Μεταπολίτευση και μετά. Πιό συγκεκριμένα τα κυβερνητικά μέτρα προβλέπουν:
Περικοπή κατά 30% στα επιδόματα Χριστουγέννων, Πάσχα και αδείας, περικοπή 12% στα επιδόματα των δημοσίων υπαλλήλων, πάγωμα όλων των συντάξεων του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, αύξηση των συντελεστών του ΦΠΑ, από 19% σε 21% (είδη πλατιάς κατανάλωσης), από 9% σε 10% (τρόφιμα) κι από 4% σε 5% (βιβλία, εφημερίδες κλπ.), αύξηση 24 λεπτά στη βενζίνη, αύξηση κατά 20% των ειδικών φόρων κατανάλωσης σε τσιγάρα, αύξηση κατά 20% των ειδικών φόρων κατανάλωσης σε ποτά, αύξηση των τιμολογίων της ΔΕΗ απο 5,5% - 8%, μείωση 10% της κρατικής χρηματοδότησης στα Ταμεία ΟΑΠ - ΔΕΗ και ΤΑΠ - ΟΤΕ, περικοπές 200 εκατομμυρίων ευρώ στα προγράμματα του υπουργείο Παιδείας, ενώ περικόπτεται κατά 5% το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων.

Είναι σαφές πως η οικονομική κρίση δεν δημιουργήθηκε απο το κόσμο της εργασίας αλλά απο το υφιστάμενο σύστημα της κερδοφορίας των λίγων. Παρόλα αυτά η κρίση παρουσιάζεται με τρόπο τέτοιο, που οι θυσίες του λαού μοίαζουν επιβεβημένες. Ύπαρχει όμως και κάτι πολύ οξύμωρο σ' αυτήν την ιστορία της ''οικονομικής κρίσης''. Τα έκτακτα μέτρα που πλήττουν τις πλατίες κοινωνικές μάζες παίρνονται, επειδή ''δεν υπαρχουν λεφτα''! Την ιδια ώρα όμως...
α) Το ενεργητικό των τραπεζών αυξήθηκε σε μια δεκαετία κατα 350 δις ευρώ, ενώ ειναι αξιοσημείωτο οτι απο τα 375δις το 2004, τα κέρδη εκτοξεύτηκαν σε 579δις το 2009.
β) Αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα, σύμφωνα με τα στοιχεία του ΙΚΑ, ένας στους δύο εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα αμοίβεται με μισθό κάτω απο 1090 ευρώ, ενώ περίπου 250.000 εργαζόμενοι αμοίβονται με ημερομίσθιο 25-30 ευρώ, ήττοι μηνιαίως 700 ευρώ. Την ίδια ώρα το ετήσιο ενεργητικό των μεγαλύτερων επιχειρήσεων στη χώρα έχει φτάσει τα 700δις ευρώ.
γ)Το δημόσιο έλλειμα ισούται περίπου με τα χρήματα που έδωσε η χώρα μας σε εξοπλισμούς ΝΑΤΟικού χαρακτήρα, ύψους 27δις ευρώ για την περίοδο 2006-2015.

Είναι πλέον ξεκάθαρο: Η πολιτικές της κυβέρνησης, υπο τις κατευθύνσεις της ΕΕ και υπό την κάλυψη των ΜΜΕ αποτελούν Casus Belli για τους εργαζόμενους αλλά και τους φοιτητές/μελλοντικούς εργαζόμενους. Τα φορολογικά μέτρα της κυβέρνησης πρέπει να πάρουν την λαική απάντηση που τους αρμόζει. Δεν θα πληρώσουμε εμείς την κρίση τους. Απέναντι σε όσους θέλουν το παρόν και το μέλλον μας υποθηκευμένο απαντάμε με μαζικόυς ανυποχώρητους αγώνες!

Read More

ΙΤ'S PARTY TIME!

Η ΡΑΣ ΕΑΑΚ κάνει πάρτυ οικονομικής ενίσχυσης (τα έξοδα του σχήματος τρέχουν αδέρφια!!!) τη Πέμπτη 25 Φεβρουαρίου στο Blue Fox στα Εξάρχεια, Ασκληπιού 91, με τιμή εισόδου 2 ευρώ!!!

ΣΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΟΛΟΥΣ!

Read More

ΧΥΔΑΙΑ ΚΑΤΑΠΑΤΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΥΛΟΥ ΣΤΗΝ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥΠΟΛΗ

Τα ξημερώματα της Κυριακής 21/2, στο χώρο της Πολυτεχνειούπολης Ζωγράφου, εισήλθαν, με κραυγές εν είδη συμμορίας, μοτοσικλετιστές της «Ομάδας Δ» ύστερα από εντολή του πρύτανη Μουντζούρη με αποτέλεσμα την προσαγωγή 30 ατόμων που βρίσκονταν εκείνη τη στιγμή στο χώρο. Την ίδια στιγμή στήνεται ένα καλά οργανωμένο παιχνίδι παραπληροφόρησης με τα ΜΜΕ να μεταδίδουν περί συλλήψεων ταραξιών που προκαλούσαν φθορές στο χώρο των σχολών και περί απειλών κατά των φυλάκων του ιδρύματος.

Όσο αγαστή και αν εκτυλίσσεται η συνεργασία των πρυτανικών αρχών με το υπουργείο «προστασίας» του πολίτη με τους μεν να ξεναγούν την ομάδα Δ μέσα στο πολυτεχνείο, μπροστά σε αυτή την πρωτοφανή και χυδαία πρόκληση της αστυνομίας και του πρύτανη, ως φοιτητές που δώσαμε μεγαλειώδεις αγώνες σε κρίσιμες στιγμές για να υπερασπιστούμε το θεσμό του ασύλου δηλώνουμε ΩΣ ΕΔΩ!

ΩΣ ΕΔΩ με την οργιώδη τρομοκρατία που καλλιεργούν και έχουν το θράσος να τη σπέρνουν μέσα στους πανεπιστημιακούς χώρους χρησιμοποιώντας τη γνωστή βίαιη και μανιωδώς κατασταλτική ομάδα Δ που οι επεμβάσεις της τον τελευταίο καιρό αριθμούν πολλούς τραυματίες. Οι προφάσεις, δε, αυτής τη κίνησης εξίσου χυδαία κατασκευασμένες, με τις φθορές να περιορίζονται σε μερικές παραβιασμένες πόρτες, πολύ λιγότερες από άλλα περιστατικά που έχουν περάσει απαρατήρητα στο παρελθόν, ενώ από την άλλη προσπαθούν να μας πείσουν ότι η συμμορία Δ συλλάμβανε και τραμπούκιζε όποιον έβρισκε μπροστά της με αιτία κάποιον διαπληκτισμό! Θέλουν πίσω από αυτές να κρύψουν τη γελοιότητα, τον ανορθολογισμό και το θράσος των πρυτανικών αρχών και της αστυνομίας να κάνουν πογκρόμ μέσα στο άσυλο και να συλλαμβάνουν άσχετο (το οποίο αποδείχτηκε τελικά αφού αφέθηκαν όλοι) κόσμο.

ΩΣ ΕΔΩ με τα σχέδια κυβέρνησης – πρυτανειών για κατάργηση του ασύλου. Ήδη εδώ και 3 εβδομάδες (εν μέσω εξεταστικής) το υπουργείου έχει στείλει επιστολή στους πρυτάνεις όλων των σχολών, ώστε να καταγραφούν οι χώροι διδασκαλίας και έρευνας όπου σύμφωνα με τον νόμο Πλαίσιο είναι οι μόνοι που έχουν άσυλο. Με αυτό το σκεπτικό παρουσιάστηκε η είδηση από το σύνολο των καθεστωτικών ΜΜΕ τα οποία ανέφεραν ότι απλά εφαρμόστηκε ο νόμος. Πως όμως μπορεί να εφαρμοστεί ένας νόμος τον οποίο έχει καταδικάσει το σύνολο του φοιτητικού κινήματος και που η ίδια η σύγκλητος έχει αποφασίσει να μην εφαρμόσει; Πόσο μάλλον όταν πρόκειται για μια εν κρυπτώ απόφαση τα ξημερώματα που παραβιάζει κάθε θεσμική διαδικασία που απαιτείται για την άρση του ασύλου, ενώ υλοποιεί ένα συγκεκριμένο σχέδιο απονομιμοποίησης του ασύλου και εξοικείωσης της κοινωνίας με την εικόνα του αστυνομικού μέσα σε χώρο ασύλου. Ο συγκεκριμένος αυταρχικός νόμος, στραγγαλίζει κάθε διεργασία εντός των σχολών και αποτελεί ένα ξεκάθαρο χτύπημα τόσο για τους φοιτητικούς συλλόγους, τις γενικές συνελεύσεις τους, τις αποφάσεις, τις καταλήψεις, αλλά και για το κίνημα συνολικά, αφού εντός των σχολών γίνονται συνελεύσεις σωματείων και φορέων, πολιτικές εκδηλώσεις, ενώ παράλληλα αποτελεί καταφύγιο του κινήματος από την ανελέητη καταστολή που ζούμε σε κάθε κινητοποίηση ή πορεία. Οι εικόνες του φετινού Δεκέμβρη με την αστυνομία να περικυκλώνει το χώρο των Προπυλαίων και να αποκλείει τους διαδηλωτές, αλλά και ο αποκλεισμός της ΑΣΟΕΕ είναι ακόμα νωπές. Θέλουν να τις σφραγίσουν καταπατώντας το χώρο του Πολυτεχνείου που παραδοσιακά αποτελεί ένα κέντρο ενεργής αμφισβήτησης της κυβερνητικής πολιτικής.

ΩΣ ΕΔΩ με την επίθεση που έχει εξαπολυθεί ενάντια σε κάθε εστία που τολμά να αντισταθεί και να ορθώσει το ανάστημά της ενάντια στα σχέδιά τους. Γνωρίζουμε ότι, για εκείνους που σχεδιάζουν για εμάς το πιο δυσοίωνο μέλλον, είμαστε επικίνδυνοι όπως και κάθε νέος, φοιτητές, εργαζόμενος που επιλέγει να μη σκύψει το κεφάλι απέναντι στην πολιτική της κυβέρνησης που έχει ανοίξει πλήθος θεμάτων τόσο στην εκπαίδευση (ΚΕΣ,Αξιολόγηση) όσο και στην εργασία (πρόγραμμα σταθερότητας, ασφαλιστικό,φορολογία) και θέλει να χτυπήσει το φοιτητικό αλλά και ευρύτερα το λαϊκό κίνημα. Με αυτό τον τρόπο, και καταπατώντας και ίχνος δημοκρατικού δικαιώματος, θωρακίζεται αντιδραστικά ώστε να προετοιμαστεί και εν τέλει να αποτρέψει τον αγώνα και τις μάχες που έρχονται, όπως η επερχόμενη πανεργατική απεργία στις 24/02.

Καταγγέλλουμε την πρυτανεία, η οποία με την επιλογή της να δώσει το πράσινο φως στις δυνάμεις καταστολής παίρνει απροκάλυπτα το μέρος της αυταρχικής κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ του Χρυσοχοίδη και της Διαμαντοπούλου (ερχόμενη σε πλήρη συμπαράταξη με τα πρόσφατα νομοθετήματα του Υπουργείο που αμαυρώνουν το ουσιαστικό περιεχόμενο του ασύλου). Η στάση αυτή δείχνει το δρόμο για μελλοντικά σπασίματα του ασύλου που αυτή τη φορά θα στοχεύουν ξεκάθαρα στις κινητοποιήσεις των φοιτητών. Οι φοιτητικοί σύλλογοι και η πανεπιστημιακή κοινότητα έχουν στο παρελθόν αναλάβει με αποτελεσματικό τρόπο την περιφρούρηση του ασύλου από κάθε μορφής πρακτικές που το υπονόμευαν.

Καταδικάζουμε την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ η οποία από την αρχή της διακυβέρνησης της συνεχίζει το έργο των προηγούμενων κυβερνήσεων, βαθαίνει τη επίθεση σε εκπαίδευση, εργασία και δημοκρατικά δικαιώματα. Το καλοστημένο σχέδιο για καταστολή του κινήματος, το οποίο το ζήσαμε στο πετσί μας τον περασμένο Δεκέμβρη δεν πρέπει να αφήσουμε να συνεχιστεί. Γνωρίζουμε ότι η επίθεση απέναντι στο άσυλο είναι η επίθεση απέναντι σε κάθε αγωνιζόμενο κομμάτι της κοινωνίας. Το άσυλο είναι αδιαπραγμάτευτο ζήτημα για το φοιτητικό αλλά και το λαϊκό κίνημα και θα το προασπιστούμε μέχρι τέλος, έχοντας στο πλάι μας το σύνολο των κοινωνικών δυνάμεων που απαιτούν την δυναμική κατοχύρωση των δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών.

• ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΣΥΛΟ!

• ΝΑ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤΕΙ Η ΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΠΡΥΤΑΝΕΙΑΣ TOY E.Μ. ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ, ΠΟΥ ΔΙΕΤΑΞΕ ΤΗΝ ΕΙΣΒΟΛΗ ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ!

• ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΣΗ ΤΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ!

Read More

Διαμαντοπούλου - Χρυσοχοίδης - Πρύτανεις:

Una fatsa, una ratsa…

* volume 2

Και να που πριν καλά καλά η υπουργός, Άννα Διαμαντοπούλου, αναλάβει το νέο της πόστο, φαίνεται να βαδίζει με ακόμα πιο επιθετικό τρόπο στα χνάρια των προηγούμενων Υπουργών Παιδείας. Μετά και την υπουργική απόφαση (σε σχέση με τα επαγγελματικά δικαιώματα ΑΕΙ και ΤΕΙ), η οποία ήρθε να επιβεβαιώσει την πάγια θέση όλων των μέχρι σήμερα κυβερνήσεων για μη επαγγελματική κατοχύρωση των αποφοίτων πολλών σχολών, μεταξύ των οποίων και της δικιάς μας, η Διαμαντοπούλου επανέρχεται δριμύτερη, αυτή τη φορά στοχοποιόντας (και πάλι) το Άσυλο.

Έτσι, το… ‘‘παιχνίδι των επιστολών’’ που είχε ξεκινήσει περίπου πριν από 2 μήνες με τους Πρυτάννεις, οι οποίοι ζητούσαν από τον αρχηγό της ελληνικής αστυνομίας τη ‘‘λήψη των αναγκαίων μέτρων για τη φύλαξη περιμετρικώς της Πρυτανείας’’ με την επισήμανση ότι ‘‘οι πέριξ του πανεπιστημίου δρόμοι, πεζόδρομοι και πεζοδρόμια δεν αποτελούν άσυλο αλλά κοινόχρηστοι χώροι’’, συνεχίζεται. (Τότε θυμίζουμε οτι κατά τη διάρκεια πανεκπαιδευτικού συλαλλητηρίου οι αστυνομικές δυνάμεις είχαν περικυκλώσει το χώρο μπροστά από την Πρυτανεία του Πανεπιστημίου, παραβιάζοντας το άσυλο με τρόπο πρωτοφανή. Απροκάλυπτη όμως καταπάτηση του πανεπιστημιακού ασύλου είχε συμβεί και στο ΑΠΘ, στο οποίο μάλιστα υπήρξαν και συλλήψεις εντός του ασύλου.) Σήμερα, η Υπουργός με επιστολή προς τους Πρυτάννεις καλεί τους τελευταίους να επισπεύσουν τη συζήτηση γύρω από την περιστολή και την αναδιαμόρφωση του Ασύλου και μάλιστα θέτει κάποιους άξονες, ως βάση συζήτησης. Η επιστολή της Υπουργού, στη πραγματικότητα είναι ένα κάλεσμα για ισχυροποίηση των δεσμών της συμμαχίας μεταξύ Πρυτάννεων – Υπουργείου (με τις ευλογίες της ελληνικής αστυνομίας) για την εφαρμογή του νόμου Γιαννάκου για το άσυλο και την «απελευθέρωση των χώρων που τελούν υπό μακρόχρονη κατάληψη», που είχε πρωτοεμφανιστεί με τη μορφή ‘‘οδηγίας’’ επι εποχής Σανιδά.

Πιο συγκεκριμένα, η Υπουργός προτείνει ‘‘κάθε πανεπιστήμιο να ορίσει επακριβώς τους χώρους που προβλέπονται για έρευνα και εκπαίδευση, ώστε η οριοθέτηση του ασύλου να δίνει και τη δυνατότητα αποτελεσματικής εφαρμογής του.’’ Η ‘‘αποτελεσματική εφαρμογή’’ όμως του Ασύλου, στη πραγματικότητα κλείνει το μάτι στις δυνάμεις καταστολής, ωστέ να επεμβαίνουν σε ‘‘πραγματικό χρόνο’’(όπως τονίζεται σε άλλο σημείο της επιστολής), με οποιαδήποτε αφορμή σε χώρους ακαδημαικού ασύλου. Η επίμαχη επιστολή όμως επιμενεί στο ίδιο επιθετικό μοτίβο, αφου κάνει λόγο για ‘‘διαρκή μετρα περιφρούρησης του Ασύλου με τη συνδρομή των Αρχών’’. Είναι σαφές ότι υπό το φόβο πιθανών κοινωνικών εκρήξεων(ενείδη οικονομικής κρίσης και έτσι συμπίεσης προς τα κάτω των ασθενέστερων κοινωνικών στρωμάτων), και έχοντας νωπές ακόμα τις Δεκεμβριανές μνήμες, άλλα και τα φοιτητικά κινήματα των προηγούμενων χρόνων, η έννοια του πανεπιστημιακού ασύλου επιχειρείται να τεθεί υπό επανεξέταση. Είναι πλέον ξεκάθαρο πως ο ρόλος του πανεπιστημιακού ασύλου είναι πολύ σημαντικός στο βαθμό που είναι ο μόνος χώρος, ο οποίος ιστορικά μπόρεσε να αποτελέσει το ορμητήριο έντονων και νκηφόρων κοινωνικών διεργασιών.

Η επιστολή Διαμαντοπούλου όμως δεν περιορίζεται στο κάλεσμα προς τους Πρυτάννεις για ανίερη συμμαχία ενάντια στο άσυλο και εν συνόλω τις δημοκρατικές ελευθερίες, αλλά επεκτείνεται και καμουφλάρεται από ιδεολογήματα, που το ‘‘ηθικό ΠΑΣΟΚ’’ συνηθίζει να χρησιμοποιεί. ‘Ετσι στο τέλος της επιστολής-πρόκληση η Διαμαντοπούλου κάνει λόγο για ‘‘προσβολή της ανθρώπινης αξιοπρέπιας’’ με τα ισχύοντα περί Ασύλου. Εμείς προσπερνάμε τις συναισθηματικές επικλίσεις, οι οποίες σ’ ένα σύστημα θεμελιακά αναξιοπρεπές και άδικο δεν είναι παρα ‘‘πουκάμισο αδειανό’’ και που μόνο στόχο έχουν την ιδεολογική πειθάρχηση των φοιτητών, και της υπενθυμίζουμε πως το Άσυλο είναι ο ίδιος θεσμός που συνέβαλλε καταλυτικά στον αντιχουντικό αγώνα (ή αγώνα για τη αξιοπρέπεια, αν προτιμάτε…), στην μεγαλειώδη Δεκεμβριανή έκρηξη της νεολαίας και μία σειρά άλλων μαχών που δόθηκαν από το φοιτητικό και λαικό κίνημα εδώ και δεκαετίες.

Είναι ξεκάθαρο πως η όποια συζήτηση διεξάγεται γύρω από τον επανακαθορισμό του καθεστώτος λειτουργίας του ασύλου δεν γίνεται με στόχο τη ‘‘πάταξη εγκληματιών κοινού ποινικού δικαίου’’ όπως προφασίζονται κατά κόρον και διαχρονικά οι κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, άλλα τη κατά μέτωπο επίθεση στα λαικά κεκτημένα σε φυσικό άλλα και συμβολικό επίπεδο (προσπάθεια του κράτους για διαγραφή ιστορικής λαικής μνημης, τοποθετόντας στη φορμόλη το ρόλο που έπαιξαν για τους λαικούς αγώνες, θεσμοί όπως το πανεπιστημιακό άσυλο). Ως φοιτητικός σύλλογος, που δεν έχει να περιμένει τίποτα από τις εφαρμοζόμενες πολιτικές σε εκπαίδευση και μελλοντική εργασία, οφείλουμε να είμαστε πάντα έτοιμοι να απαντήσουμε μαζικά και νικηφόρα σε οποιαδήποτε πρόκληση του Υπουργείου θίγει άμμεσα ή έμμεσα το παρόν και το μέλλον μας.

Read More

EYΡΩΠΗ:
ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ

ΕΛΒΕΤΙΑ: Στην γραφική Ζυρίχη, τη μεγαλύτερη πόλη της χώρας, ο ρατσιστικός πυρετός που ταλανίζει την ελβετική κοινωνία (με απαρχή το δημοψήφισμα για την συνταγματική απαγόρευση δημιουργίας μουσουλμανικών μιναρέδων στη χώρα) ανέβηκε επικίνδυνα τη προηγούμενη εβδομάδα. Αυτή τη φορά, δεν ήταν κάποια πρόταση για δημοψήφισμα απο ακροδεξιό κόμμα ή ομάδα ακροδεξιών που εξέφρασε βίαια το μίσος της για τους μετανάστες, αλλά το ίδιο το κράτος μέσω των δυνάμεων καταστολής. Στόχος, το ελευθεριακό Αυτόνομο Σχολείο της Ζυρίχης (ASZ) που εδώ και μερικούς μήνες στέγαζε τις ελπίδες εκατοντάδων μεταναστών για μόρφωση και σταδιακή κοινωνική ένταξη. Οι αστυνομικές δυνάμεις πάνοπλες και κουκουλοφόρες, εισέβαλαν στο σχολικό κτίριο χρησιμοποιώντας δακρυγόνα και κλομπ κατά των δασκάλων και των μαθητών τους. Σφραγίζοντας τον υφέρποντα ρατσισμό της ελβετικής κοινωνίας, η αστυνομία της Ζυρίχης διεκπεραίωσε την επίθεσή της στο Αυτόνομο Σχολείο με μια αστεία δικαιολογία: έπρεπε να ξηλωθεί ένα ηλεκτρικό καλώδιο που ξεκινούσε από το κατειλημμένο κτίριο και είχε προκαλέσει ηλεκτροπληξία σε κηπουρό του δήμου. Ηταν η ελβετική εκδοχή της «θεωρίας της ζαρντινιέρας», με την οποία -στις διάφορες παραλλαγές της- η αστυνομική βία σαρκάζει την ‘‘ευνομία’’ των δυτικών δημοκρατιών…

ΙΤΑΛΙΑ: ‘‘Μια χώρα που την ενώνει ο ρατσισμός’’ ήταν ένας από τους πιο χαρακτηριστικούς τίτλους του ξένου αλλά και εγχώριου τύπου, μετά και το νέο πογκρόμ κατά των αφρικανών λαθρομεταναστών στην Καλαβρία της Ιταλίας από τις δυνάμεις καταστολής. Όπως έχει δηλώσει ο ίδιος ο πρωθυπουργός Σίλβιο Μπερκουσκόνι, δεν θέλει να μετατρέψει την Ιταλία σε μια πολυεθνική χώρα. Γι' αυτό και έχει υπογράψει άλλωστε συμφωνία με τον Μουαμάρ Καντάφι για το βίαιο επαναπατρισμό των λαθρομεταναστών που φτάνουν στην Ιταλία μέσω Λιβύης, αρνείται το δικαίωμα ψήφου στους μετανάστες και αποφασίζει να ορίσει πλαφόν στο ποσοστό των αλλοδαπών μαθητών σε κάθε τάξη από την επόμενη σχολική χρονιά. Την ίδια ώρα που ας μη ξεχνάμε ότι τα κρούσματα ρατσιστικής βίας εναντίον μεταναστών και Τσιγγάνων εκδηλώνονται ανελιππώς τα τελευταία χρόνια σε ολόκληρη τη χώρα, με συχνότητα που σπάει πανευρωπαικά κάθε ρεκόρ. Το ρατσιστικό σκηνικό στην γειτονική χώρα ολοκληρώθηκε βέβαια με την ανακύρηξη της 1ης Μαρτίου σε ‘‘ημέρα χωρίς μετανάστες’’.

Read More

2,5 EΒΔΟΜΑΔΕΣ ΘΗΤΕΙΑ…
(Ή αλλιώς ''εξεταστική και παρελκόμενα…'')

Οι διακοπές των χριστουγέννων τελείωσαν. Η εξεταστική όμως τώρα αρχίζει. Για άλλη μια φορά τα αμφιθέατρα θα αδειάσουν, οι πορτοκαλί καναπέδες του κυλικείου θα μείνουν κενοί και εμείς θα μείνουμε να αναπολούμε σαν μια ευχάριστη αλλά μακρινή πλέον ανάμνηση τις ημέρες των διακοπών.

Για άλλη μια φορά θα βρεθούμε αντιμέτωποι με θέματα που οι απαντήσειςμπορούν να εντοπιστούν μόνο στη φαντασία του εκάστοτε καθηγητή, με επιτηρητές-κενταύρους, για τους οποίους οι αντιγραφείς ‘‘φαίνονται’’ από πολύ μακριά και μπορούν να τους αλλάζουν κατά βούληση θέσεις, ενώ αναφαίρετο δικαίωμα τους είναι να μονογραφούν με οποιαδήποτε αφορμή τα γραπτά (είναι έμπειροι εξάλλου και ξέρουν…). Οι ερωτήσεις συχνά προέρχονται από βιβλία που ενώ μπορεί να βρίσκονται στην ύλη, ποτέ δεν έχουμε δει (και πώς άλλωστε, αφού η θεά Τύχη ίσως μας οδηγήσει στο να διαλέξουμε το ‘‘λάθος’’ πακέτο βιβλίων και έτσι εμείς οφείλουμε με κάποιον υπερβατικό τρόπο να γνωρίζουμε το περιεχόμενο όλων των πακέτων –πως άλλωστε θα γίνουμε στο μέλλον λαμπροί πολιτικοί επιστήμονες!??- που βρίσκονται στην λίστα συγγραμάτων…)και άλλα παρόμοια και ευχάριστα.

‘Επειτα, η συγκεκριμένη εξεταστική περίοδος έχει και μια ιδιαιτερότητα:ΔΙΑΡΚΕΙ ΜΟΝΟ 2,5 ΕΒΔΟΜΑΔΕΣ ! Το τμήμα μας για άλλη μια φορά απέδειξε την πίστη του στα νομοθετήματα του Υπουργείου και τη διάθεση του να πρωτοπορεί στην προώθηση της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης. Το τμήμα μας με περισσό ζήλο εφήρμοσε τη διάταξη του Νόμου-Πλαίσιο που ορίζει ότι η εξεταστική δεν μπορεί να υπερβαίνει τις 3 εβδομάδες, σε αντίθεση με το μέχρι χθές εφαρμοζόμενο καθεστώς των 4 εβδομάδων, διαμορφώνοντας έτσι ένα ακόμα πιο ασφυκτικό πλαίσιο για τους εξεταζόμενους φοιτητές, με πολλά μαθήματα να συμπίπτουν χρονικά ή να βρίσκονται το ένα μετά το άλλο. Είναι ξεκάθαρο ότι η εφαρμογή της συγκεκριμένης διάταξης του νόμου έρχεται να διαμορφώσει μια σκληρή πραγματικότητα για τους όρους εξέτασης και την παγίωση μιας κατάστασης όπου η ζωή μας θα περιορίζεται στο διάβασμα για την εξεταστική. Όλα αυτά την ίδια στιγμή που τίθεται σε αμφιβολία η δυνατότητα των πρωτοετών φοιτητών, που έχουν περάσει στη σχολή μας με μετεγγραφή, να συμμετάσχουν στην εξεταστική, καθώς οι αιτήσεις τους μπορεί να μην έχουν εγκριθεί μέχρι την έναρξη της εξεταστικής. Ακόμα όμως και να συμβεί αυτό οι συγκεκριμένοι φοιτητές είναι de facto σε εξαιρετικά μειονεκτική θέση, αφού δεν μπορούν να προμηθευτούν ακόμα τα εξεταζόμενα βιβλία.

Βέβαια η ‘‘πετσοκομμένη εξεταστική δεν έπεσε ως κεραυνός εν αιθρία, αλλά αποτελεί συνέχεια μιας κατάστασης που διαμορφώνεται εδώ και καιρό στη σχολή μας και κινείται στη κατεύθυνση της εντατικοποίησης των ρυθμών σπουδών. Οι υποχρεωτικές εργασίες, που αν δεν τις κάνεις δεν μπορείς να δώσεις το μάθημα (ναι, τόσο απλα!), τα συχνά τεστάκια που γίνονται για να ‘‘βοηθήσουν τους φοιτητές’’ και οι ποσοστώσεις σε μαθήματα αποτελούν είναι ενδεικτικά της κατάστασης που επικρατεί στη σχολή μας και σε αρκετά σημεία θυμίζει την εποχή του σχολείου, τότε που δεν ήμασταν ‘‘ελεύθεροι ακαδημαικοί πολίτες’’ (φοιτητές δηλαδή, που μπορούν να επιλέξουν το πώς θα διαχειριστούν το χρόνο τους…), αλλά επικαθοριζόμενοι από το χρόνο που χρειάζοταν για το σχολείο και το φροντηστήριο. Τότε που αποτελούσαμε συλλέκτες πληροφοριών και η κοπάνα ή το κενό αποτελούσε για μας ελεύθερο χρόνο.

Ο φοιτητικός μας σύλλογος πρέπει να δώσει με δυναμικό τρόπο απάντηση στις συνεχιζόμενες προκλήσεις από μεριάς των καθηγητών, που μόνο αποτέλεσμα έχουν την εντατικοποίηση των ρυθμών σπουδών και τη σκλήρυνση των όρων εξέτασης. Μέσα από τους συλλογικούς μας αγώνες θα απαντήσουμε στον ακρωτηριασμό της εξεταστικής και στην τελευταία αυτή επίθεση απέναντι στη φοιτητική μας καθημερινότητα.

ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ:

• 4 Eβδομάδες εξεταστική
• Καμία εφαρμογή του Νόμου Πλαίσιο
• Τοποθέτηση της εξεταστικής σε ημερομηνία, που δεν θα αποκλείει τους φοιτητές με μετεγγραφή
• Ανθρώπινους ρυθμούς σπουδών

*Καλούμε σε παράσταση διαμαρτυρίας τη Τρίτη 19 Ιανουαρίου και ώρα 11.00 στο γραφείο του κ.Λυριντζή στη γραμματεία, όπου θα πραγματοποιηθεί το Διοικητικό Συμβούλιο Τμήματος, το οποίο θα συζητήσει μεταξύ άλλων και το ζήτημα της εξεταστικής μετά από απαίτηση της πρώτης μαζικής και επιτυχημένης παράστασης διαμαρτυρίας του Φ.Σ Πολιτικού στις 14/01.

Read More

ΟΛΟΙ ΑΥΡΙΟ ΠΕΜΠΤΗ, 14/01 ΣΤΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΣΤΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΤΗΣ ΣΧΟΛΗΣ !

ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ-ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:

1. Καμία εφαρμογή του Νόμου-Πλαίσιο στη σχολή μας!
   
2. Ανθρώπινους ρυθμούς σπουδών με εξεταστική 4 και όχι 2,5 εβδομάδων!
3. Όλοι οι φοιτητές, που ήρθαν με μεταγγραφή στο τμήμα μας να δώσουν εξετάσεις , δυνατότητα που σήμερα δεν έχουν, με ευθύνη της γραμματείας,των καθηγητών και του Πρύταννη!
   

Read More

ΑΠΟΤΙΜΩΝΤΑΣ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
100 ΗΜΕΡΩΝ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ…
(ή αλλιώς ‘‘Τα ίδια Παντελάκη μου, τα ίδια Παντελή μου!...’’)

100 μέρες λοιπόν συμπληρώσαμε από τότε που η κυβέρνηση του Γ.Παπανδρέου ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας και από τότε τα πάντα άλλαξαν! Πλέον μπορεί κανείς να συναντήσει φοιτητές και εργαζόμενους στους δρόμους χαμογελαστούς, ενώ οι ίδιοι άνθρωποι κάθε απόγευμα χορεύουν σε ξέφρενους ρυθμούς στις κεντρικές πλατείες της χώρας. Hellooo! ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΓΙΟΣ ΒΑΣΙΛΗΣ!!! 100 μέρες συμπλήρωσε το ΠΑΣΟΚ στην εξουσία πλημμυρίζοντας τότε με ελπίδα (?) εκατομμύρια νέους και εργαζόμενους για μια ‘‘νέα αρχή’’ ή στην χειρότερη περίπτωση για καλύτερες συνθήκες ζωής σε σχέση με την εποχή διακυβέρνησης ΝΔ. Το ΠΑΣΟΚ (όπως συνηθίζουν άλλωστε χρόνια τώρα πότε το ένα, πότε το άλλο μεγάλο κόμμα εξουσίας) εξήγγειλε λαγούς με πετραχήλια: Oικονομικά μέτρα υπέρ των καταπιεσμένων κοινωνικών στρωμάτων, διεύρυνση των δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών με ‘‘έλεγχο της Αστυνομίας’’ (?), περισσότερη ‘‘διαφάνεια’’ και χίλιες δυο άλλες μεταρρυθμίσεις σε εκπαίδευση και εργασία, πάντα προς όφελος των φτωχών, των καταπιεσμένων και των νέων (που τελευταία εξεγείρονται κι όλας...). Η πλειοψηφία μάλιστα αυτών των εξαγγελιών εντάχθηκαν στο περιβόητο πρόγραμμα 100 ημερών του ΠΑΣΟΚ. Η πραγματικότητα όμως διαψεύδει τη νέα κυβέρνηση και τη καθιστά αναξιόπιστη, αποδεικνύοντας μας πως ‘‘το έργο’’ θα είναι κι αυτή τη 4ετία (?) μια απ’τα ίδια…

Πιο συγκεκριμένα, μια από τις πολυδιαφημισμένες εξαγγελίες-δεσμεύσεις (ενταγμένες στο πρόγραμμα 100 ημερών) της Διαμαντοπούλου για την Εκπαίδευση ήταν μεταξύ άλλων και η άμεση διευθέτηση του ζητήματος της κατοχύρωσης των επαγγελματικών δικαιωμάτων σε ΑΕΙ και ΤΕΙ. Το συγκεκριμένο ζήτημα-το οποίο αποτελεί και μείζον πρόβλημα για το τμήμα μας-‘‘διευθετήθηκε’’ με ‘‘επαναπροσδιορισμό και αποσαφήνιση των επαγγελματικών δικαιωμάτων’’ ορισμένων σχολών ΤΕΙ και ΑΕΙ και προφανώς όχι με συγκεκριμένη κατοχύρωση επαγγελματικών δικαιωμάτων στο πτυχίο. Το γεγονός όμως ότι σε σχολές, όπως η δικιά μας η απόφοιτοι ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΚΑΜΙΑ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗ ΚΑΤΟΧΥΡΩΣΗ μάλλον δεν επηρέασε καθόλου τις νέες μεταρρυθμίσεις της νέας υπουργού Παιδείας.

Το πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ συμπεριελάμβανε όμως πολλές ακόμα δεσμεύσεις που ουδέποτε υλοποιήθηκαν: Η δέσμευση για αύξηση του επιδόματος ανεργίας στο 70% του βασικού μισθού, η επαναδιαπραγμάτευση των συμβάσεων για τον ΟΤΕ και την Ολυμπιακή, η αύξηση των δημοσίων επενδύσεων στο 4% του ΑΕΠ από τον πρώτο προϋπολογισμό, η νομιμοποίηση των μεταναστών δεύτερης γενιάς με την απονομή της ελληνικής υπηκοότητας, ένα νομοσχέδιο για την ‘‘αντιμετώπιση της κρίσης στην αγορά εργασίας’’, η φορολόγηση της εκκλησιαστικής περιουσίας, τα μέτρα προστασίας και ενίσχυσης της απασχόλησης και στήριξης των ανέργων, το νομοσχέδιο για την καταπολέμηση της ακρίβειας και μία σειρά άλλων εξαγγελιών.

Παρά ταύτα, η νέα κυβέρνηση του (Μ)ΠΑ(Τ)ΣΟΚ τα πηγαίνει καλά στη καταστολή και παραδίδει μαθήματα ‘‘Δημοκρατίας’’ με την εξευτελιστική συμπεριφορά αστυνομικών απέναντι σε 4 μαθητές Λυκείου στην Πάτμο, την απάνθρωπη και βάναυση κακοποίηση Χιλιανού κρατουμένου στο Αστυνομικό Τμήμα Ακροπόλεως και προσφάτως ανάλογα φαινόμενα με θύματα μετανάστες από τη Σενεγάλη. Τα φαινόμενα αυτά δεν είναι πια οι εξαιρέσεις (όπως ίσως ήλπιζαν πολλοί), αλλά τείνουν να γίνουν ο κανόνας. Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, το Υπουργείο «Προστασίας του Πολίτη» και ο υπουργός του κ Χρυσοχοϊδης από τις πρώτες μέρες που ανέλαβαν την εξουσίας έχουν δείξει έναν ιδιαίτερο κατασταλτικό ζήλο, είτε με τα αστυνομικά πογκρόμ στα Εξάρχεια, είτε με τις «προληπτικές συλλήψεις», είτε με την κατασκευή ενόχων (βλ. νεαρός με πυτζάμα), είτε με την αστυνομική βία στις διαδηλώσεις, είτε με την εφαρμογή του αστυνομικού κράτους σε περιπτώσεις μεταναστών (βλ. δολοφονία Πακιστανού στη Νίκαια).

‘‘Τα ίδια Παντελάκη μου, τα ίδια Παντελή μου’’ λοιπόν από τη νέα κυβέρνηση, η οποία παρά τα λόγια τα μεγάλα, τα προεκλογικά συνεχίζει την επίθεση ενάντια στα συμφέροντα των φοιτητών και των εργαζομένων. Η κυβέρνηση μαζί με τα χρόνια πολλά για της πρώτες 100 ημέρες στην εξουσία πρέπει να δεχτεί και την ηχηρή απάντηση του εργατικού και φοιτητικού κινήματος, τα οποία όπως έχουν αποδείξει εδώ και χρόνια με τους νικηφόρους αγώνες τους, θα βρίσκονται απέναντι στις επιλογές της. Η νεολαία ειδκότερα είναι σε θέση να δώσει νέους δυναμικούς αγώνες, ως απάντηση σε όσους θέλουν να υποθηκεύσουν το παρόν και το μέλλον της. Σε αυτή τη κατεύθυνση ο Φ.Σ Πολιτικού, ο οποίος θίγεται άμεσα από την εφαρμοζόμενη πολιτική (βλ. ‘‘έλλειψη επαγγελματικών δικαιωμάτων’’), πρέπει μέσα από τις μαζικές συνελεύσεις του να είναι έτοιμος για νέους μαχητικόυς συλλογικούς αγώνες!

ΒΑΔΙΖΟΥΜΕ ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΑ ΚΙ ΑΝΥΠΟΧΩΡΗΤΑ
ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΩΝ ΝΙΚΗΦΟΡΩΝ ΑΓΩΝΩΝ!

Read More