12 Νοε 2009

Η ΑΝΗΦΟΡΑ ΤΗΣ ΦΟΙΤΗΤΙΚΗΣ ΜΑΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑΣ (ή αλλιώς ‘‘στρατιωτάκια ακούνητα...’’)

Η περίφημη νομοθετική ρύθμιση σχετικά με τη λίστα συγγραμμάτων που εμπεριέχεται στον νόμο πλαίσιο και τον πρότυπο εσωτερικό κανονισμό αποτελεί πλέον μέρος της ήδη βεβαρημένης φοιτητικής μας καθημερινότητας. Εν ολίγοις όποιος θέλει να πάρει το πτυχίο του πολιτικού επιστήμονα μάλλον θα δεινοπαθήσει…
Παλαιότερα τα θέματα της εξεταστικής προέρχονταν από συγκεκριμένη ύλη, της οποίας είχαμε γνώση. Με βάση όμως αυτή τη νέα ρύθμιση η εξεταστέα ύλη μεγαλώνει επικίνδυνα και παίρνει χαοτικές διαστάσεις, αφού πλέον τα θέματα μπορεί να προέρχονται από οποιοδήποτε πακέτο-επιλογή βιβλίων συμπεριλαμβάνεται στη λίστα. Επιπλέον με τη νέα ρύθμιση τα φαινόμενα καθηγητικής αυθαιρεσίας θα ενταθούν ακόμα περισσότερο, όπως διαπιστώσαμε και στην εξεταστική του Ιουνίου οι περσινοί πρωτοετείς (πχ. στη Πολιτική Επιστήμη, όπου τα θέματα του καθηγητή προέρχονταν από 3 βιβλία και όχι από 2 όπως ορίζει η ρύθμιση). Είναι σημαντικό έτσι να αναφέρουμε πως η νέα ρύθμιση θίγει και το δημόσιο και δωρεάν χαρακτήρα της εκπαίδευσης, αφού ο φοιτητής θα αναγκαστεί σε αρκετές περιπτώσεις να αγοράσει με χρήματα από τη τσέπη του και το δεύτερο πακέτο βιβλίων, μιας και δικαιούται δωρεάν μόνο το ένα.
Η φοιτητική μας καθημερινότητα στον ‘‘ατελείωτο δρόμο προς το πτυχίο’’ μάλλον θα δυσκολέψει ακόμα περισσότερο αφού πλέον το διάβασμα και οι παρακολουθήσεις μαθημάτων θα είναι επιτακτική ανάγκη για όλους μας, ώστε να διατηρήσουμε τις όσες ελπίδες έχουμε να περάσουμε τα μαθήματα. Με τους όρους φοίτησης όμως πλήρως εντατικοποιημένους είναι σαφές οτι η ζωή των εργαζόμενων φοιτητών θα γίνει ασφυκτική(Ούτε νύξη βεβαίως δεν χρειάζεται για τον ελεύθερο χρόνο των φοιτητών…).
Έχοντας ήδη ανακοινωθεί τα αποτελέσματα της εξεταστικής του Ιουνίου στο τμήμα μας, παρατηρούμε ότι για ακόμα μια φορά τα κοψίματα οργιάζουν, αποδεικνύοντας ότι κι αυτά είναι ακριβώς στην κατεύθυνση της εντατικοποίησης και της δυσχέρανσης των όρων φοίτησης, και τελικά τελικά της πειθάρχησης του φοιτητικού σώματος. Ενδεικτικά μπορούμε να αναφέρουμε οτι στη Πολιτική Οικονομία τα κοψίματα έφτασαν το 75,5% και στους Συνταγματικούς Θεσμούς το 67%. Υπερβολικά υψηλά κοψίματα σε μαθήματα Α’έτους, ώστε και οι ‘‘νεοσύλλεκτοι’’ να αρχίσουν να συνηθίζουν τη νέα τους εντατικοποιημένη καθημερινότητα πριν προλάβουν να αποκτήσουν χαρακτηριστικά αμφισβήτησης προς τους εξαιρετικά σκληρούς εξεταστικούς φραγμούς…
Επίσης να αναφέρουμε ότι στην ίδια λογική, οι καθηγητές ειδικά στην κατεύθυνση της Πολιτικής Ανάλυσης κρατούν συστηματικά παρουσίες παρότι δεν υπάρχει στη σχολή μας υποχρεωτική παρακολούθηση. Επίσης πολλοί καθηγητές βάζουν υποχρεωτικές εργασίες, οι οποίες όμως δεν προσμετρούνται στο βαθμό προκειμένου να μπορούν οι φοιτητές να δίνουν το μάθημα. Ακόμα βάζουν βαθμούς με βάση ποσοστώσεις τύπου 30% παρακολούθηση, 40% εργασία και 30% εξέταση, και ως εκ τούτου, η παρακολούθηση των μαθημάτων γίνεται επιτακτική, άσχετα με το αν εμείς έχουμε τη δυνατότητα να βρισκόμαστε σε αυτά ή όχι. (Μη σου τύχει κάτι αδερφέ…Βρέξει-χιονίσει θα ‘σαι εκεί!).
Τέλος, παρατηρείται και στη σχολή μας περεταίρω αυστηροποίηση της εξεταστικής διαδικασίας, μέσα από την ασφυκτική επιτήρηση κατά τη διάρκεια της εξέτασης των μαθημάτων(πχ. αναίτιος μηδενισμός γραπτών, 3 και 4 επιτηρητές στα ‘‘δύσκολα’’ αμφιθέατρα κ.α).

NO EPAGGELMATIKA DIKAIOMATA...NO PARTY!

Μα τι είναι επιτέλους αυτά τα επαγγελματικά δικαιώματα:

Η κατοχύρωση επαγγελματικών δικαιωμάτων στο πτυχίο μιας σχολής εξασφαλίζει στον απόφοιτο της συγκεκριμένης σχολής ότι το χαρτί που θα πάρει αφού αποφοιτήσει αντιστοιχεί σε ένα συγκεκριμένο επάγγελμα. Αυτό σημαίνει ότι ο απόφοιτος μιας άλλης σχολής που δεν του κατοχυρώνονται αντίστοιχα επαγγελματικά δικαιώματα δεν μπορεί να εργαστεί και στο αντίστοιχο επάγγελμα. Για παράδειγμα στον απόφοιτο της νομικής κατοχυρώνονται τα επαγγελματικά δικαιώματα του δικηγόρου, ενώ ταυτόχρονα απαγορεύει στον απόφοιτο οποιασδήποτε άλλης σχολής να ασκήσει το ίδιο επάγγελμα. Τα επαγγελματικά δικαιώματα δεν μπορούμε να τα θεωρούμε ξέχωρα από τα εργασιακά δικαιώματα(μισθός, ωράριο, ασφάλιση κλπ…). Κατά συνέπεια όταν ο απόφοιτος εισέλθει στην αγορά εργασίας δεν βρίσκεται έκθετος στις διαθέσεις του κάθε εργοδότη. Η κατοχύρωση κοινων επαγγελματικών και εργασιακών δικαιωμάτων λειτούργει και ως δικλείδα ασφάλειας για τη διατήρηση αξιοπρεπών συνθηκών εργασίας και κυρίαρχα την αποφυγή της εισόδου του εργαζόμενου στον φαύλο κύκλο της ανεργίας και της ημιαπασχόλησης . Αυτό συμβαίνει γιατι η ύπαρξη των επαγγελματικών και εργασιακών δικαιωμάτων δίνει και τη δυνατότητα συλλογικής υπεράσπισής τους με περισσότερες πιθανότητες επιτυχίας από το να τα διαπραγματεύονταν ατομικά. Επιπλέον με τον ίδιο τρόπο μπορούν να προβούν και σε διεκδικήσεις για καλύτερους όρουεργασίας. Τέλος(αν και όχι λιγότερο σημαντικό….) αυξάνονται οι πιθανότητες εύρεσης εργασίας στο γνωστικό αντικείμενο του πτυχίου καθώς η κατοχύρωση επαγγελματικών δικαιωμάτων αποκλείει αποφοίτους διαφορετικού γνωστικού αντικειμένου να διεκδικήσουν τις ίδιες θέσεις εργασίας.

Οι απόφοιτοι Πολιτικού έχουν επαγγελματικά δικαιώματα ;

Η απάντηση είναι σαφώς πως όχι. Αποτέλεσμα αυτού του είναι ότι η επαγγελματική μας αποκατάσταση περιγράφεται επακριβώς με την έννοια πτυχιούχος-άνεργος. Η ανεργία των αποφοίτων του τμήματος μας βρίσκεται στο 28,1%,την ίδια στιγμή που η συνολική ανεργία βρίσκεται στο 9%. Το νούμερο αυτό αυξάνεται κατακόρυφα εάν σκεφούμε ότι 9 στους 10 ετεροαπασχολείται, δηλαδή ασχολείται σε αντικείμενο άσχετο με του τμήματος, συνήθως ιδιωτικοί υπάλληλοι. Το μόνο που μας κατοχυρώνεται είναι η συμμετοχή στους διαγωνισμούς του ΑΣΕΠ, όπως σε όλες τις σχολές, με τη διαφορά ότι εμείς σε αντίθεση με το σύνολο των υπόλοιπων σχολών ανθρωπιστικών επιστημών, δεν δικαιούμαστε συμμετοχή στο ΑΣΕΠ εκπαιδευτικών!!!! Ακόμα και στην Εθνική Σχολή δημόσιας διοίκησης μπαίνουμε με ακριβώς τον ίδιο τρόπο που το κάνει ο απόφοιτος μιας οποιασδήποτε άλλης σχολής π.χ. Χημικό. Και για να ολοκληρωθούν τα ευχάριστα νέα, το Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών, ένας από τους ελάχιστους χώρους όπου θα μπορούσαμε να βρούμε κάποια εργασία σχετική με το αντικείμενό μας κλείνει λόγω διακοπής χρηματοδότησης( για περισσότερες πληροφορίες απευθυνθείτε στον πρόεδρο του ΕΚΚΕ και καθηγητή της σχολής μας κ. Υφαντόπουλο).Επιπλέον είμαστε τελείως απροστάτευτοι απέναντι στην εκάστοτε εργοδοσία καθώς δεν υπάρχει κανένας συλλογικός φορέας(π.χ. σωματείο) μέσω του οποίου να υπερασπιζόμαστε τα δικαιώματα μας(αφού στην ουσία αποτελούμε μια δεξαμενή πτυχιούχων που καλύπτει τις εκάστοτε ανάγκες της αγοράς και δεν εντασσόμαστε σε μια συγκεκριμένη επαγγελματική κατηγορία).

Όταν άλλοι «διεκδικούν» φωτοβολταϊκά εμείς παλεύουμε «απλά» για δουλειά:

Θεωρούμε ότι υπό το φόντο της οικονομικής κρίσης είναι ακόμα πιο επιτακτική ανάγκη να κινηθεί ο σύλλογος στη κατεύθυνση διεκδίκησης επαγγελματικών δικαιωμάτων. Και για να μη ξεχνιόμαστε, τη στιγμή που πολλοί έχουν στο μυαλό τους τη διάσπαση της σχολής(δηλαδή οι κατευθύνσεις να γίνουν τμήματα, πράγμα που σημαίνει ακόμα πιο περιορισμένη δυνατότητα εύρεσης εργασίας-σκεφθείτε αυτό συμβαίνει τώρα που παίρνουμε πτυχίο Πολιτικής επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης-πόσο μειώνονται οι πιθανότητες με ακόμα πιο περιορισμένο γνωστικό αντικείμενο κατοχυρωμένο στο πτυχίο π.χ. πολιτική ανάλυση) μόνη λύση για ένα καλύτερο εργασιακό μέλλον είναι η διεκδίκηση ενιαίου πτυχίου με όλα τα επαγγελματικά και εργασιακά δικαιώματα κατοχυρωμένα σε αυτό.


Κάποιες σκέψεις με αφορμή τις εκδηλώσεις για τον εορτασμό της 28ης Οκτωβρίου…

Έπειτα από μια χρονιά με πλούσιους αγώνες και αντιστάσεις, με τη νεολαία σε ρόλο πρωταγωνιστή κατά τη μεγαλειώδη δεκεμβριανή έκρηξη, φτάσαμε στις καθιερωμένες εδώ και χρόνια, εορταστικές εκδηλώσεις για την ελληνική αντίσταση κατά της ναζιστικής επέλασης και κατοχής από Ιταλούς και Γερμανούς φασίστες. Η νεολαία, η οποία νίκησε σε μία σειρά από μάχες, όπως αυτή του μαθητικού και φοιτητικού κινήματος κατά της αναθεώρησης του άρθρου 16, που βγήκε αποφασιστικά στους δρόμους το περασμένο Δεκέμβρη μετά τη δολοφονία του 15χρονου Γρηγορόπουλου, είναι αυτή η ίδια, στην οποία ανατίθεται ο άχαρος ρόλος της τόνωσης του ‘‘τσαλακωμένου εθνικού φρονήματος’’ μέσα από τις εορταστικές εκδηλώσεις της 28ης Οκτωβρίου.
Οι παρελάσεις με τις οποίες ‘‘κορυφώνονται’’ οι εκδηλώσεις εορτασμού καλούνται και φέτος να ενισχύσουν μετεκλογικά την ‘‘κλονισμένη ιδέα της εθνικής ενότητας, την οποία έπληξαν οι ταραχές του περασμένου Δεκέμβρη’’ και μια σειρά από άλλα γεγονότα. Η προηγούμενη κυβέρνηση Καραμανλή προσπάθησε επανειλημμένα να τονώσει το ‘‘εθνικό φρόνιμα’’, προβάλλοντας ‘‘σθεναρή αντίσταση’’ σχετικά με την ονομασία της ΠΓΔΜ, ανακυκλώνοντας μια πολιτική κουβέντα, που αφορμάται από ακροδεξιά ιδεολογήματα, δίνοντας έτσι πάτημα και χώρο στην εθνικιστική προπαγάνδα να εκφραστεί μέσα από διάφορους Ψωμιάδηδες, Άνθιμους, Καρατζαφέρηδες και Χρυσαυγίτες, οι οποίοι βλέπουν ‘‘χαμένες πατρίδες’’ και ‘‘επικίνδυνους μετανάστες’’. Το ΠΑΣΟΚ σήμερα ως, αξιος συνεχιστής της πλούσιας σε ρατσιστικό και εθνικιστικό περιεχόμενο κυβερνητικής ατζέντας βαδίζει αταλάντευτα στην ίδια κατεύθυνση. Όλα αυτά την ίδια ώρα που η χώρα μας ενώ δίνει εξωπραγματικά ποσά για εξοπλισμούς και συμμετοχή στο πόλεμο του ΝΑΤΟ κατά του Αφγανιστάν και διατηρεί τα μεγαλύτερα ορμητήρια αυτών των επεμβάσεων σε Σούδα και Άκτιο, παραχωρεί ψίχουλα σε Παιδεία, Υγεία και Κοινωνική Ασφάλιση. Και ενώ η χώρα μας παραμένει εγγυήτρια δύναμη της συνέχισης των ιμπεριαλιστικών πολέμων, την ίδια ώρα στα εσωτερικά μας, το αντίστοιχο ‘‘πολεμικό φρόνημα προς εθνικό όφελος’’ δείχνει να πλήγεται το τελευταίο διάστημα. Στην κατεύθυνση ακριβώς της επανατόνωσης του συγκεκριμένου φρονήματος έρχονται ‘‘λουκούμι’’ οι καθιερωμένες μαθητικές και στρατιωτικές παρελάσεις της 28ης Οκτωβρίου.
Ας θυμηθούμε όμως πως ξεκίνησε η ιστορία αυτού που σήμερα φαντάζει ως ‘‘λουκούμι’’ για τα ‘‘εθνικά συμφέροντα’’…Για πρώτη φορά η μαθητική παρέλαση παίρνει χαρακτήρα επίσημο το 1936. Το Μάρτιο της χρονιάς αυτής παρελαύνουν τα σχολεία επικεφαλής της πομπής, μπροστά στον Μεταξά και τον Βασιλιά. " Πρωτοφανές! Πρώτον παρήλασαν τα σχολεία, άι οργανώσεις, οι τροχιοδρομικοί, αντιπροσωπεία χωρικών Μακεδόνων με τας εθνικάς των ενδυμασίας και ο εθνικός Στρατός μας! " ('Εθνος,25/3/36). Ήταν μια πρώτη δοκιμή για τον επίδοξο δικτάτορα. Λίγους μήνες αργότερα, ο Μεταξάς (ο οποίος μάλιστα προβάλλεται από τα επίσημα βιβλία, ως εθνικός ήρωας με το περίφημο ‘‘ΟΧΙ’’, ενώ ταυτόχρονα υποβαθμίζεται ο ηρωισμός του λαού μας που με θυσία αγωνίστηκε κατά του φασισμού και είπε το πραγματικό ‘‘ΟΧΙ’’ στους ιταλογερμανούς φασίστες με το μεγαλειώδες αντάρτικο του) προχωρά σε πραξικόπημα, γνωστό και ως ‘‘καθεστώς της 4ης Αυγούστου’’ .
Το νέο δικτατορικό καθεστώς του Μεταξά θα ασχοληθεί ιδιαίτερα με την ανάπτυξη της στρατιωτικής συνείδησης της νεολαίας και θα χρησιμοποιήσει γιορτές και παρελάσεις ως όργανα για την επίτευξη των σκοπών του. Το φασιστικό μοντέλο που θαύμαζε ο δικτάτορας πρόβλεπε στρατιωτική οργάνωση της νεολαίας και έδινε ιδιαίτερο βάρος στις "γυμναστικές επιδείξεις", στις "παρατάξεις" και στις "παρελάσεις". Η ελληνική μίμηση φασιστικών πρακτικών δεν έφτασε βέβαια την εφιαλτική επιβλητικότητα των γιορτών που οργάνωνε ο Μουσολίνι ή ο Χίτλερ, αλλά ακολουθούσε πιστά τη συνταγή τους. Χαρακτηριστικό είναι ότι το διάστημα αυτό, η προσοχή δόθηκε κυρίως στην οργάνωση της ΕΟΝ. Η Εθνική Οργάνωση Νεολαίας ήταν οργάνωση νέων που ιδρύθηκε από το καθεστώς και σκοπός της σύμφωνα με το σχετικό ιδρυτικό καταστατικό αναφέρεται: ‘‘για την επωφελή διάθεσιν του ελευθέρου από της εργασίας χρόνου των νέων, προς προαγωγήν της σωματικής και ψυχικής καταστάσεως αυτών και κυρίως ανάπτυξιν του εθνικού φρονήματος’’. Η οργάνωση της ΕΟΝ είχε στρατιωτικό χαρακτήρα και τα μέλη της φορούσαν χαρακτηριστικές στολές μπλε σκούρου χρώματος, ενώ χαιρετούσαν υποχρεωτικώς στρατιωτικά με την παλάμη ανοικτή και το χέρι προτεταμένο όπως και στο φασιστικό χαιρετισμό. Δια μέσου αυτής επιβάλλονταν στα σχολεία οι επιδιωκόμενοι καταναγκασμοί, και επιχειρούνταν οι απαραίτητη πειθάρχηση της νεολαίας στο φασιστικό καθεστώς.
Κάπως έτσι γίνεται σαφές ότι οι μαθητικές και στρατιωτικές παρελάσεις αποτελούν επί της ουσίας αυταρχικά, μιλιταριστικά κατάλοιπα, τα οποία κανένας λόγος δεν υπάρχει να συντηρούνται σε ‘‘δημοκρατικά’’ κράτη. Στηρίζονται και συντηρούνται όμως από το κράτος και είναι προφανές ότι αυτό δεν γίνεται τυχαία. Η επιβολή ποινών σε περιπτώσεις άρνησης συμμετοχής στις σχολικές παρελάσεις, καθώς και η επιβολή συγκεκριμένης αμφίεσης, της ομοιομορφίας, των εμβατηρίων και του στρατιωτικού βηματισμού σε καμία περίπτωση δεν αποτελούν φόρο τιμής και δημιουργίας ιστορικής συνείδησης, αλλά αντίθετα αποτελούν ένα σημαντικό όπλο στη κρατική προσπάθεια πειθάρχησης της νεολαίας, αυταρχικοποίησης της κοινωνίας και εμπέδωσης εθνικιστικών, ρατσιστικών, ιεραρχικών ιδεολογημάτων από τα στρώματα της νεολαίας (βλ.‘‘έλληνες-ξένοι’’, ‘‘κακοί-καλοί μαθητές’’, ‘‘ψηλοί-κοντοί’’ κλπ.)και τελικά τελικά υποταγής όλων εκείνων των καταπιεσμένων κοινωνικών στρωμάτων στο σημερινό εκμεταλλευτικό σύστημα…

3 Νοε 2009

ΨΗΦΙΣΜΑ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΤΗΣ ΛΕΥΚΙΜΜΗΣ

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ Σ.Φ. ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ, Δ. ΓΛΗΝΟΣ

Ο φοιτητικός σύλλογος Πολιτικού – Δ. Γληνός εκφράζει την αλληλεγγύη του στους Καραβαζάκη Βασίλη, Πανδή Γιάννη, Ανδρονικόπουλο Τάσο και Σαμοϊλη Σίμο που σύρονται σε δίκη στις 12 Νοεμβρίου με βαριές, κατασκευασμένες κατηγορίες για γεγονότα που διαδραματίστηκαν στη Λευκίμμη στις 16 Ιουνίου 2008, όταν οι κάτοικοι της περιοχής αντιστέκονταν -όπως συνεχίζουν να αντιστέκονται- στη δημιουργία ενός καθ’ όλα παράνομου ΧΥΤΑ.

Με αυτόν τον τρόπο η κεντρική και τοπική εξουσία προσπαθεί να ποινικοποιήσει τους κοινωνικούς αγώνες και να πλήξει κάθε διάθεση αντίδρασης και αντίστασης στις αποφάσεις που παίρνονται ερήμην των κατοίκων και εξυπηρετούν άλλα συμφέροντα. Οι κατηγορούμενοι δικάζονται, γιατί πάλεψαν μαζί με τους συγχωριανούς τους για τη ζωή τους και τη ζωή των παιδιών τους. Οι άνθρωποι αυτοί βρίσκονταν αντιμέτωποι με ένα στρατό κατοχής (ΜΑΤ), που έχει εγκατασταθεί στο χωριό τους, για να περιφρουρεί τις εργασίες του παράνομου ΧΥΤΑ. Αντέδρασαν, όπως θα έκανε και ο καθένας από εμάς, αν απειλούνταν η ζωή του και η υγεία του. Η βίαιη καταστολή της αντίδρασης των κατοίκων απαριθμεί μια νεκρή, δεκάδες τραυματίες και δεκάδες συλληφθέντες, οι οποίοι οδηγούνται σε δίκες με πλήθος κατηγοριών. Με μια πραγματική «βιομηχανία» διώξεων επιχειρείται σήμερα ό,τι δεν έγινε κατορθωτό με τη βία: η «συμμόρφωση» και η υποταγή των κατοίκων της Λευκίμμης. Στο μεταξύ οι πραγματικοί ένοχοι, οι δυνάμεις καταστολής και όσοι τις έστειλαν -που βαρύνονται με ένα θάνατο- αλλά και όσοι προώθησαν τη δημιουργία του ΧΥΤΑ -που βαρύνονται με ένα περιβαλλοντικό έγκλημα- βρίσκονται στο απυρόβλητο.

Ο φοιτητικός σύλλογος Πολιτικού – Δ. Γληνός δηλώνει την αμέριστη συμπαράστασή του στους αγωνιστές της Λευκίμμης. Σήμερα είναι αυτοί οι τέσσερις κατηγορούμενοι και θ’ ακολουθήσουν και άλλοι. Αύριο ποιοι θα είναι;

Απαιτούμε:
Να σταματήσουν όλες οι διώξεις των κατοίκων της Λευκίμμης που αγωνίστηκαν για τα αυτονόητα.
Να φύγουν τα ΜΑΤ από τη Λευκίμμη.

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΓΩΝΩΝ!

1 Νοε 2009

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ Σ.Φ. ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ, 3/11

Μετά την πραξικοπηματική χορήγηση των 33 αδειών λειτουργίας στα Κέντρα Ελευθέρων Σπουδών από τον Άρη Σπηλιωτόπουλο, οι προθέσεις της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ στο χώρο της εκπαίδευσης γίνονται ξεκάθαρες ενώ η τοποθέτηση της Α. Διαμαντοπούλου στο Υπουργείο Παιδείας (γνωστής για τη συνεπή της στάση στη στήριξη του συνόλου της αντι – εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης και καταστολής των νεολαιίστικων αγώνων της προηγούμενης περιόδου), δεν είναι καθόλου τυχαία.
Το «πάγωμα» της αδειοδότησης των κολεγίων όχι μόνο δε σημαίνει απόσυρση των αδειών αλλά στρώνει το έδαφος για τη θέσπιση ενός νέου νόμου για τα ΚΕΣ, δήθεν πιο αξιοκρατικού και για τη δημιουργία «δημόσιας αρχής πιστοποίησης και ελέγχου των κολεγίων» για την προώθηση του αντιδραστικού νόμου για την αξιολόγηση. Αν συνυπολογίσει κανείς τη διακηρυκτική τοποθέτηση Παπανδρέου για την ίδρυση μη κρατικών πανεπιστημίων, καθίσταται σαφές ότι το μέτωπο της εκπαίδευσης παραμένει ενεργό. Την ίδια στιγμή, ο νέος νόμος – πλαίσιο παραμένει ενεργός και επιχειρείται να εφαρμοστούν από διάφορες συγκλήτους και οι διατάξεις του σε σχέση με τους αντιδραστικούς εσωτερικούς κανονισμούς (διαγραφές φοιτητών, ποινικοποίηση καταλήψεων, κατάργηση ασύλου, πιστωτικές μονάδες, αντιδραστικές αλλαγές στο πρόγραμμα σπουδών κλπ).
Ταυτόχρονα, η κυβέρνηση προχωράει στην ανασύσταση του Εθνικού Συμβουλίου Παιδείας (ΕΣΥΠ) και την προκήρυξη του στημένου διαλόγου, για να επιτευχθεί η μεγαλύτερη δυνατή «συναίνεση» στη «μητέρα όλων των μαχών», την παιδεία, όπως δήλωσε και η νέα υπουργός.

Την ίδια στιγμή, στα Εξάρχεια και στην ευρύτερη περιοχή του κέντρου έχει ριζώσει η παρουσία των «πραιτόρων» που υπό την εξουσιοδότηση του περιβόητου υπουργείου «Προστασίας του Πολίτη» προχωρούν σε πογκρόμ ενάντια στη νεολαία και τους εργαζομένους. Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ με το πρόσχημα της ''τάξης και της ασφάλειας'' δείχνει ξεκάθαρα τον κατασταλτικό δρόμο που ανάμενεται να ακολουθήσει ενάντια στους αγώνες της νεολαίας. Η πρώτη εφαρμογή του ''κουκουλονόμου'' εναντίον διαδηλωτών που συμμετείχαν στην πορεία διαμαρτυρίας στη Νίκαια ενάντια στη δολοφονία του μετανάστη Μοχάμεντ Καμράν Ατίφ, ο οποίος ήταν το επόμενο θύμα αστυνομικής βίας, δεν είναι τυχαία.

Λογαριάζουν όμως χωρίς τον ξενοδόχο! Το φοιτητικό κίνημα όλο το προηγούμενο διάστημα έδειξε ότι όποιο ‘χρώμα’ και αν έχει ο διαχειριστής της εξουσίας , δεν πιάνεται κορόιδο. Βρίσκεται στο δρόμο συνεχώς τα τελευταία χρόνια και διεκδικεί με μαχητικό και συλλογικό τρόπο τα δικαιώματα του σε παιδεία, εργασία και αξιοπρεπή ζωή.

  • Απόσυρση όλων των αδειών για τα κολλέγια και των διαταγμάτων για τα ΚΕΣ.

  • Ανατροπή του νόμου-πλαίσιο και όλης της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης.

  • 'Οχι στην αξιολόγηση.
Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΥΣ ΔΕΝ ΧΩΡΑ ΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΜΑΣ!

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ, 3/11 ΣΤΟ ΑΜΦ. 13!

19 Οκτ 2009

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΝΙΑΙΑΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗΣ ΤΗΣ ΕΦΕΕ


«Μετά από αρκετά χρόνια αδράνειας και απαξίωσης της ΕΦΕΕ (Εθνική Φοιτητική Ένωση Ελλάδος), υπήρξε κατ’ αρχήν συμφωνία από τις φοιτητικές παρατάξεις των ΔΑΠ-ΝΔΦΚ, ΠΑΣΠ, ΠΚΣ, ΑΡ.ΕΝ, για να ξεκινήσει η διαδικασία για τη σύγκληση του ανώτατου οργάνου του φοιτητικού συνδικαλιστικού κινήματος(...)Σήμερα το φοιτητικό κίνημα στέλνει ένα πρώτο μήνυμα ενότητας και αλληλεγγύης, παραμερίζοντας τα λάθη και τα εμπόδια του παρελθόντος, δίνουμε μια προοπτική ενότητας μέσα από την κατ’ αρχήν σύγκληση της Τεχνικής Γραμματείας για την διοργάνωση του Πανσπουδαστικου Συνεδρίου.

Απόσπασμα από το Δελτίο Τύπου της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ για την διεξαγωγή Πανσπουδαστικού Συνεδρίου. Οκτώβρης 2009

Η εκλογή του ΠΑΣΟΚ στη διακυβέρνηση, μία συνταγή προετοιμασμένη εδώ και καιρό, αποτελεί πλέον πραγματικότητα. Το κεφάλαιο μπροστά στην κρίση του προσπαθεί να βρει ένα βηματισμό για να την υπερβεί, ένα βηματισμό που περνά και μέσα από τη σταθεροποίηση του πολιτικού συστήματος, από την υπέρβαση της κρίσης πολιτικής εκπροσώπησης ,που όξυνε και η εξέγερση του Δεκέμβρη, και από το τσάκισμα των λαϊκών δικαιωμάτων και κατακτήσεων, υπό τον φόβο μάλιστα νέων κοινωνικών εκρήξεων. Η νέα κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, είναι βέβαιο πως θα ακολουθήσει στον ίδιο δρόμο που χάραξε η ΝΔ, για την εξυπηρέτηση των συμφερόντων του κεφαλαίου υπό τις κατευθύνσεις της ΕΕ. Οι πρώτες της κινήσεις, παρά τη φιλολογία για το πρόγραμμα των 100 ημερών είναι ενδεικτικές: Ήδη στα Εξάρχεια και στην ευρύτερη περιοχή του κέντρου έχει ριζώσει η παρουσία των «πραιτόρων» που υπό την εξουσιοδότηση του περιβόητου υπουργείου «Προστασίας του Πολίτη» προχωρούν σε πογκρόμ ενάντια στη νεολαία και σε πολιτικές συλλογικότητες. Ο θάνατος ενός ακόμα μετανάστη από την αστυνομική βία δένει σημειολογικά απόλυτα με τις συνεχιζόμενες διώξεις σε βάρος των μεταναστών. Ταυτόχρονα η νέα κυβέρνηση αναστέλλει τις προσλήψεις στο πρόγραμμα διδακτικής στήριξης και δεν ικανοποιεί στο ελάχιστο τα αιτήματα των λιμενεργατών που συνεχίζουν την απεργία. Την εκπροσώπηση της νέας κυβέρνησης έχει αναλάβει ο γνωστός και μη εξαιρετέος Θ. Πάγκαλος με την περιώνυμη αντικομουνιστική και αυταρχική ρητορεία του. Η επιδίωξη για ενίσχυση της αντιλαϊκής – αντεργατικής πολιτικής της προηγούμενης κυβέρνησης είναι ιδιαίτερα σαφής.

Μια εβδομάδα μετά τις βουλευτικές εκλογές αλλά και μερικές μέρες μετά την πραξικοπηματική χορήγηση των 33 αδειών λειτουργίας στα Κέντρα Ελευθέρων Σπουδών από τον Άρη Σπηλιωτόπουλο, οι προθέσεις της κυβέρνησης στο χώρο της εκπαίδευσης γίνονται ξεκάθαρες ενώ η τοποθέτηση της Α. Διαμαντοπούλου στο Υπουργείο Παιδείας (γνωστής για τη συνεπή της στάση στη στήριξη του συνόλου της αντι – εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης και καταστολής των νεολαιίστικων αγώνων της προηγούμενης περιόδου), δεν είναι καθόλου τυχαία. Το «πάγωμα» της αδειοδότησης των κολεγίων όχι μόνο δε σημαίνει απόσυρση των αδειών αλλά στρώνει το έδαφος για τη θέσπιση ενός νέου νόμου για τα ΚΕΣ, δήθεν πιο αξιοκρατικού και για τη δημιουργία «δημόσιας αρχής πιστοποίησης και ελέγχου των κολεγίων» για την προώθηση του αντιδραστικού νόμου για την αξιολόγηση. Αν συνυπολογίσει κανείς τη διακηρυκτική τοποθέτηση Παπανδρέου για την ίδρυση μη κρατικών πανεπιστημίων, καθίσταται σαφές ότι το μέτωπο της εκπαίδευσης παραμένει ενεργό. Την ίδια στιγμή, ο νέος νόμος – πλαίσιο παραμένει ενεργός και επιχειρείται να εφαρμοστούν από διάφορες συγκλήτους και οι διατάξεις του σε σχέση με τους αντιδραστικούς εσωτερικούς κανονισμούς (διαγραφές φοιτητών, ποινικοποίηση καταλήψεων, κατάργηση ασύλου, πιστωτικές μονάδες, αντιδραστικές αλλαγές στο πρόγραμμα σπουδών κλπ). Ταυτόχρονα, το ΠΑΣΟΚ προχωράει στην ανασύσταση του Εθνικού Συμβουλίου Παιδείας και την προκήρυξη του στημένου διαλόγου, για να επιτευχθεί η μεγαλύτερη δυνατή «συναίνεση» στη «μητέρα όλων των μαχών», την παιδεία, όπως δήλωσε και η νέα υπουργός.

Σε αυτό το φόντο και πριν ακόμα καλά ανοίξουν οι σχολές τίθεται το ζήτημα της διεξαγωγής του Πανσπουδαστικού Συνεδρίου για τη συγκρότηση της Εθνικής Φοιτητικής Ένωσης Ελλάδος (ενός οργάνου που εδώ και δεκαπέντε χρόνια παραμένει ανενεργό) τέσσερις μόλις μέρες μετά τις βουλευτικές εκλογές. Η συναίνεση όλων των καθεστωτικών δυνάμεων για το ζήτημα και η βιασύνη τους για επίσπευση των διαδικασιών σε νεκρό πολιτικό χρόνο πριν ακόμα γίνουν οι πρώτες Συνελεύσεις των Συλλόγων, αναδεικνύει σαφείς πολιτικές στοχεύσεις. Το ΠΑΣΟΚ με τον αέρα της «αλλαγής» των εκλογών μπαίνει δυναμικά στη χάραξη επιθετικής πολιτικής και στο χώρο της εκπαίδευσης. Το υπουργείο θα προσπαθήσει να βρει έναν προνομιακό συνομιλητή από πλευράς φοιτητών στα πλαίσια του «διαλόγου» και του ΕΣΥΠ, πριν ακόμα τεθούν τα πολιτικά ζητήματα στους συλλόγους. Τέτοιος συνομιλητής σίγουρα δεν είναι οι Γενικές Συνελεύσεις, οι Συντονιστικές Επιτροπές, το Συντονιστικό Γενικών Συνελεύσεων και Καταλήψεων, μορφές οργάνωσης που το ίδιο το κίνημα υιοθέτησε, στο πλαίσιο του νικηφόρου αγώνα διαρκείας που διεξάγει τα τελευταία χρόνια.

Στα διαπαραταξιακά μαζέματα για την ανασυγκρότηση της ΕΦΕΕ καμία από τις υπόλοιπες παρατάξεις δεν άρθρωσε πολιτικό λόγο γύρω από αυτή την επιλογή παρά τις εγκλήσεις, ενώ δεν υπήρξε καμία τοποθέτηση σε σχέση με το πολιτικό πλαίσιο και τους όρους διεξαγωγής του Πανσπουδαστικού Συνεδρίου. Με βάση αυτή την πραξικοπηματική πρακτική φάνηκε ότι υπάρχει «από τα πάνω» συμφωνία για να προχωρήσουν εν κρυπτώ και άνευ όρων οι διαδικασίες του. Η βιασύνη όλων των παρατάξεων να διευθετήσουν το ζήτημα της κοινής καταγραφής των εκλογικών αποτελεσμάτων στα οποία δεν έχουν καταλήξει τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια και αποδοχής κατά συνέπεια εξόφθαλμων φαινόμενων νοθείας σε πολλούς συλλόγους, καταδεικνύει τις προθέσεις τους.

Η Νέα Δημοκρατία επί τρία χρόνια αποτέλεσε τον οδοστρωτήρα που πήγε να σαρώσει τα πάντα στο χώρο της εκπαίδευσης. Οι ανυποχώρητοι και ανειρήνευτοι αγώνες της νεολαίας επέφεραν τεράστια πλήγματα στην απρόσκοπτη προσπάθειά της ως κυβέρνησης στις αντιμεταρρυθμίσεις και συνέβαλαν στην πτώση της. Στο χώρο των πανεπιστημίων η ΔΑΠ ήταν πάντα απέναντι στο μαζικό, μαχητικό φοιτητικό κίνημα και με τις θέσεις και τις πρακτικές της τάχθηκε στο πλάι των αντιδραστικών Υπουργών Παιδείας της ΝΔ, βάζοντας πλάτες στην εφαρμογή του νέου νόμου πλαίσιο στις σχολές. Η ΔΑΠ συνεχίζει να στηρίζει την πολιτική των αναδιαρθρώσεων μακριά από τα ενοχλητικά αμφιθέατρα των Φοιτητικών Συλλόγων μέσα από αποστειρωμένες από το κίνημα διαδικασίες. Η κυβερνητική πλέον ΠΑΣΠ κρατούσε πάντα αντίστοιχη στάση με αυτή της ΔΑΠ – παρά τις «αντιπολιτευτικές» κορώνες και το «αριστερό» προσωπείο που κατά διαστήματα έβγαζε – και στην παρούσα συγκυρία θέλει να είναι βοηθός στο σχέδιο του ΠΑΣΟΚ για το στήσιμο ενός προσχηματικού διαλόγου μέσω του ΕΣΥΠ – στο οποίο χωρά με ακρίβεια ένα όργανο που επιχειρείται να συγκροτηθεί με βάση τα παραπάνω χαρακτηριστικά κόντρα στα κεκτημένα του κινήματος. Βαρύτατες ευθύνες φέρουν και οι παρατάξεις του ΣΥΡΙΖΑ και του ΚΚΕ στα πανεπιστήμια. Το ΚΚΕ παρά την πτώση του στις βουλευτικές εκλογές και τα χαμηλά ποσοστά που κατέγραψε ιδιαίτερα στη νεολαία, επιμένει στο δρόμο της στείρας καταγγελίας και όχι του ανυποχώρητου αγώνα, στο δρόμο της αυτο – αναφορικότητας στο εργατικό και νεολαιίστικο κίνημα. Ο φόβος του μπροστά στη ριζοσπαστικοποίηση του κινήματος εκφράστηκε με την ανοιχτή καταγγελία της εξέγερσης του Δεκέμβρη και των αγώνων της νεολαίας αφήνοντας στο απυρόβλητο την τότε κυβέρνηση. Στο χώρο των πανεπιστημίων μετά τη χρεοκοπία της πολιτικής του πρότασης ξαναθυμάται την «ανασυγκρότηση των μορφών οργάνωσης του φοιτητικού κινήματος». Ο ΣΥΡΙΖΑ και η παράταξή του στο πανεπιστήμιο πιστοποιεί τη δεξιά του στροφή με μία σειρά κινήσεων. Η αποδοχή όψεων του νέου νόμου – πλαίσιο και η αλλαγή της στάσης του στην ΠΟΣΔΕΠ επιβεβαιώνουν αυτή τη στροφή. Οι πιέσεις που τους άσκησαν τα αστικά επιτελεία για τη διακηρυκτική τους στήριξη στα κινήματα της νεολαίας αποδίδουν τους πρώτους καρπούς. Σε αυτά τα πλαίσια, στόχος των δυνάμεων της επίσημης αριστεράς είναι να μπουν αναχώματα στη συγκρότηση ανατρεπτικών κινητοποιήσεων, που ή δε θα μπορούν να ελέγξουν και να οριοθετήσουν είτε να καρπωθούν κοινοβουλευτικά. Επί του πρακτέου, δίνουν λευκή επιταγή σε ΠΑΣΠ και ΔΑΠ για τη συγκρότηση της ΕΦΕΕ, συνηγορώντας στα σχέδια της κυβέρνησης για εύρεση επίσημου συνομιλητή από την πλευρά του φοιτητικού κινήματος.

Η Ενιαία Ανεξάρτητη Αριστερή Κίνηση καταγγέλλει σκληρά και αποφασιστικά τις μεθοδεύσεις για την ανασυγκρότηση της ΕΦΕΕ, στην κατεύθυνση παραχάραξης της πολιτικής τοποθέτησης του φοιτητικού κινήματος και κόντρα στα κεκτημένα του. Το φοιτητικό κίνημα είχε, έχει και θα έχει το αυτονόητο δικαίωμα να επιλέγει αυτό τις μορφές οργάνωσης του, ενάντια σε λογικές που θέλουν οι παρατάξεις να αποφασίζουν στο παρασκήνιο στο όνομα των φοιτητών. Θα βρουν μπροστά τους Φοιτητικούς Συλλόγους και τις Γενικές τους Συνελεύσεις για μία νέα νικηφόρα εμφάνιση του κινήματος, ενάντια στις επιδιώξεις της νέας κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ, τη συναίνεση της ΝΔ και τις κατευθύνσεις της ΕΕ, που θα θέσουν στο προσκήνιο τις ανάγκες των φοιτητών και της νεολαίας. Τα πραγματικά ζητήματα που απασχολούν τους φοιτητές θα τεθούν σε νέους γύρους Γενικών Συνελεύσεων και δε θα λυθούν σε καμία συμφωνία κυρίων στα παρασκήνια. Εμείς θα παλέψουμε για τη συγκρότηση και έκφραση του φοιτητικού κινήματος στη βάση των αποφάσεων των Γενικών Συνελεύσεων των Φοιτητικών Συλλόγων. Ακυρώνουμε στην πράξη τη συμφωνία σιωπής των ΠΑΣΠ – ΔΑΠ – ΠΚΣ – ΑΡΕΝ. Το ίδιο το κίνημα θα πει στους δρόμους την τελευταία λέξη, ενάντια σε όσα ετοιμάζουν για εμάς χωρίς εμάς, ενάντια στα ΚΕΣ και στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση. Είναι η ώρα να δείξουμε ότι δε χρωστάμε και δε θα δώσουμε περίοδο χάριτος σε κανέναν.

«Το ορμητικό ποτάμι των φοιτητικών καταλήψεων πλημμυρίζει ξανά τους δρόμους διαψεύδει περίτρανα όσους πίστεψαν πως το καυτό δίμηνο των κινητοποιήσεων του Μάη - Ιούνη ήταν μπόρα και πέρασε. Κόντρα στο ασφυκτικό συναινετικό σκηνικό που στήνει σύσσωμο το αστικό μπλοκ εξουσίας και πιάνοντας το νήμα της ηρωικής απεργίας των δασκάλων και των μαθητικών καταλήψεων συγκρούεται ξανά με τις επιλογές της κυβέρνησης, του ΠΑ.ΣΟ.Κ. και της Ε.Ε., σπάει τη βιτρίνα της συναίνεσης του επίσημου πολιτικού σκηνικού(...) Να διαμορφώσουμε ενιαία την πάλη μας μέσα από τη λειτουργία των ανοιχτών Συντονιστικών Επιτροπών Κατάληψης για την συμμετοχή και την λήψη αποφάσεων για την οργάνωση της υλοποίησης των αποφάσεων των Γενικών Συνελεύσεων, δεσμευόμενες αποκλειστικά και απόλυτα στην βάση του πλαισίου της ΓΣ, θα ελέγχονται και θα λογοδοτούν στις Γενικές Συνελεύσεις. Καθώς και του Ανοιχτού και Ενιαίου Συντονιστικού των Γενικών Συνελεύσεων και Καταλήψεων των φοιτητικών και σπουδαστικών συλλόγων το οποίο θα πρέπει να αποτελεί για κάθε πόλη αλλά και πανελλαδικά το κέντρο του αγώνα, τον άξονα ενιαίας δράσης του κινήματος και της προώθησης της πάλης, τον χώρο συνδιαμόρφωσης για το κίνημα στη βάση των αποφάσεων των γενικών συνελεύσεων, οι οποίες τελικά έχουν την ευθύνη για τις επιλογές που θα πρέπει να παρθούν.»

Απόσπασμα από το Πανελλαδικό Συντονιστικό Γενικών Συνελεύσεων και καταλήψεων, με το συμμετοχή σχεδόν όλων των συλλόγων πανελλαδικά και όλων των δυνάμεων της Αριστεράς. Γενάρης 2007

ΕΝΙΑΙΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΚΙΝΗΣΗ
ΣΕ ΑΕΙ - ΤΕΙ



14 Οκτ 2009

ΣΤΟ ΙΔΙΟ ΕΡΓΟ ΘΕΑΤΕΣ…

Δεν πρόλαβε να περάσει ούτε μία εβδομάδα από τις εκλογές και η νέα κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ έδειξε ήδη τα πρώτα δείγματα γραφής της αντιδραστικής πολιτικής που πρόκειται να ακολουθήσει το επόμενο διάστημα. Συνεχίζοντας στο δρόμο που της έστρωσε η ΝΔ προωθεί την καταστολή και την περιστολή δημοκρατικών δικαιωμάτων ως συμπλήρωμα στην αντιλαϊκή πολιτική της λιτότητας προκειμένου να κάμψει οποιαδήποτε κοινωνική αντίσταση.

Το βράδυ της Πέμπτης 8 Οκτώβρη εκατοντάδες μπάτσοι (διμοιρίες ΜΑΤ, ειδικοί φρουροί, ομάδα Ζ, ομάδα Δ, ασφαλίτες),σαν έτοιμοι από καιρό, κύκλωσαν και απέκλεισαν απρόκλητα για πολλές ώρες τα Εξάρχεια. Ο στρατός κατοχής πραγματοποίησε δεκάδες εξακριβώσεις στοιχείων, σωματικές έρευνες, κάνοντας οχτώ τουλάχιστον συλλήψεις, 70 προσαγωγές. Για της δυο επόμενες μέρες η επιχείρηση συνεχίστηκε με νέο αποκλεισμό της περιοχής σε συνθήκες που λίγες μέρες μετά τις εκλογές μας δείχνει με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο ότι οι ρητορείες του ΠΑΣΟΚ για δήθεν φιλολαϊκή διαχείριση, όχι μόνο δεν επαληθεύονται, αλλά μάλλον απ’ ό,τι φαίνεται το ίδιο το ΠΑΣΟΚ σπεύδει να δώσει από τις πρώτες μέρες κιόλας διαπιστευτήρια για την περαιτέρω αυταρχικοποιήση και θωράκιση του κρατικού μηχανισμού. Ταυτόχρονα, στο αστυνομικό τμήμα Νίκαιας, έχανε την ζωή του ένας 25χρονος μετανάστης που υπέστη άγρια βασανιστήρια, ηλεκτροσόκ και ανηλεή ξυλοδαρμό αφού το κρέμασαν χειροπόδαρα μετά την σύλληψή του!

Όσο και αν προσπαθεί το ΠΑΣΟΚ να πείσει ότι το πρόγραμμα του είναι φιλολαϊκό, δεν μπορεί. Σε συνδυασμό λοιπόν με την ιδεολογική καταστολή από τα ΜΜΕ και την εξώθηση σε οικονομική και όχι μόνο ανέχεια εργαζόμενων και νεολαίας έρχεται και η φυσική καταστολή του κινήματος. Το αστυνομικό πογκρόμ εναντίων των μεταναστών και της νεολαίας δεν έχει σα σκοπό μόνο την εξάλειψη χώρων στους οποίους το κίνημα μπορεί να συζητάει και να αναπτύσσει ιδέες η αλλιώς ‘εστιών ανομίας’ όπως θεωρεί ο υφυπουργός κ. Βούγιας. Αντίθετα στόχος του είναι να δημιουργήσει στην κοινωνία ένα αίσθημα τρομοκρατίας καλυμμένο με τον μανδύα της ‘τάξης και της ασφάλειας’ που σε περιόδους κρίσης είναι απαραίτητο για το σύστημα ώστε να εξαπολύει σε κάθε φάση ανενόχλητο, την αντιλαϊκή επίθεση.

Λογαριάζουν όμως χωρίς τον ξενοδόχο! Το φοιτητικό κίνημα όλο το προηγούμενο διάστημα έδειξε ότι όποιο ‘χρώμα’ και αν έχει ο διαχειριστής της εξουσίας , δεν πιάνεται κορόιδο. Βρίσκεται στο δρόμο συνεχώς τα τελευταία χρόνια και διεκδικεί με μαχητικό και συλλογικό τρόπο τα δικαιώματα του σε παιδεία, εργασία και αξιοπρεπή ζωή. Από τις διαδηλώσεις και τις καταλήψεις ενάντια στην αντιεκπαιδευτική μεταρρύθμιση το 2006-2007 μέχρι τη μεγαλειώδη νεολαιίστικη εξέγερση του περασμένου Δεκέμβρη το φοιτητικό κίνημα έμαθε με ποιο τρόπο να διεκδικεί και να κερδίζει, με ποιο τρόπο να μάχεται απέναντι σε όλους αυτούς που τσακίζουν τα δικαιώματα μας. Φοβούνται νέες εξεγέρσεις, νέους Δεκέμβρηδες, νέα ανατρεπτικά κινήματα της εργατικής και νεολαιίστικης πλειοψηφίας. Ας επιβεβαιώσουμε τους φόβους τους…


ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΣΠΑΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ
ΜΕ ΑΝΥΠΟΧΩΡΗΤΟ ΑΓΩΝΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ ΘΑ ΚΕΡΔΙΣΟΥΜΕ!

ΡΑΣ - ΕΑΑΚ

Η τελευταία πράξη του δράματος (ή αλλιώς, αναγνώριση ιδιωτικών πανεπιστημίων από το παράθυρο)

Μέσα στην αναμπουμπούλα και το σαματά της προεκλογικής περιόδου, μια είδηση που όλο το προηγούμενο διάστημα ταλάνισε το ελληνικό πανεπιστήμιο, πέρασε στα ψιλά. Αυτή η είδηση, δεν είναι άλλη, παρά η αναγνώριση των κολεγίων.

Μόλις δύο μέρες πριν τις εκλογές, η κυβέρνηση της ΝΔ χορήγησε (με ιδιαίτερη μέριμνα του ίδιου του πρώην υπουργού Α. Σπηλιωτόπουλου) 33 άδειες λειτουργίας σε «εργαστήρια ελευθέρων σπουδών» και παραρτήματα ξένων πανεπιστημίων. Η αναγνώριση των 33 αυτών ιδρυμάτων ως «πανεπιστήμια» αποτελεί την τελευταία πράξη του κυβερνητικού έργου στην εκπαίδευση, ένα έργο το οποίο θα θυμόμαστε για την αξιομνημόνευτη αντιδραστικότητά του.

Το ΠΑΣΟΚ, ως κυβέρνηση πια, περιορίστηκε να μιλήσει για «αδιαφάνεια και σκοπιμότητες της ΝΔ» χωρίς φυσικά να δεσμεύεται για τη μη εφαρμογή της οδηγίας αλλά και της απόφασης Σπηλιωτόπουλου, μια και το ίδιο και ο πρόεδρος του Γ. Παπανδρέου έχουν μιλήσει για την ανάγκη αλλαγής του άρθρου 16 του Συντάγματος ώστε να αναγνωριστούν τα ιδιωτικά κολέγια και ΚΕΣ.

Η αναγνώριση των τίτλων σπουδών των Κ.Ε.Σ. κατ’ εντολή της Ε.Ε. και σύμφωνα με τις επιταγές της Μπολόνιας και της Λισαβόνας, αποτελεί όχι μόνο παραβίαση του Άρθρου 16 του Συντάγματος που διασφαλίζει τον Δημόσιο και Δωρεάν χαρακτήρα της εκπαίδευσης αλλά κυρίως ανοίγει το δρόμο για:

  • Την κατάργηση των επαγγελματικών και εργασιακών δικαιωμάτων, μέσω της εξίσωσης προς τα κάτω με τα κολλέγια. Τι σημαίνει πρακτικά αυτό για όλους εμάς; Ακόμη λιγότερα επαγγελματικά και εργασιακά δικαιώματα κατοχυρωμένα από τα πτυχία μας, ακόμη χειρότερους όρους εργασίας , ακόμη μεγαλύτερη επισφάλεια!
  • Τον κατακερματισμό της εκπαίδευσης. Στόχος είναι ο αυριανός εργαζόμενος να μην έχει ένα ενιαίο πτυχίο αλλά πιστοποιητικά κατάρτισης, να μην έχει τη δυνατότητα συλλογικής διεκδίκησης αλλά η ζωή του να είναι ένας ατελείωτος ατομικός αγώνας δρόμου για κυνήγι δεξιοτήτων...
  • Ο τρόπος λειτουργίας και η φυσιογνωμία των ιδρυμάτων αυτών(εντατικοποιημένες σπουδές, απουσία φοιτητικού συνδικαλισμού) θα λειτουργήσει ως μοχλός πίεσης για την αναδιάρθρωση και των δημοσιών ΑΕΙ.

    Σε αυτό το ζοφερό τοπίο που υπονομεύει το μέλλον μας μόνη απάντηση μπορεί να είναι οι συλλογικοί μας αγώνες! Με οδηγό τα μαζικά και νικηφόρα κινήματα της προηγούμενης περιόδου που κατάφεραν να μπλοκάρουν την κυβερνητική πολιτική πρέπει να υψώσουμε τις αντιστάσεις μας απέναντι σε όλα όσα αποφασίζονται για εμάς χωρίς εμάς! Να βρεθούμε ξανά στο δρόμο του αγώνα για την άμεση ανάκληση όλων των αδειών των κολεγίων, την ανατροπή συνολικά όλων των μέτρων που εφάρμοσε που η ΝΔ με την συναίνεση του ΠΑΣΟΚ.

    Κάτω οι νόμοι και οι κανονισμοί
    νόμος οι ανάγκες του κάθε φοιτητή!

ΡΑΣ - ΕΑΑΚ

23 Σεπ 2009

20 Σεπ 2009

Για τους πρωτοετείς του Πολιτικού...

Καλωσόρισες! Το παρόν φυλλάδιο δεν είναι απαραίτητο για τη συμπλήρωση των προσωπικών σου στοιχείων στην εγγραφή σου, δεν περιέχει χάρτη με τα cool στέκια της πόλης, δεν περιέχει συμβουλές για το πώς θα περάσεις τα μαθήματα. Εμείς δεν είμαστε εδώ για να σου δώσουμε cd με sos αλλά ούτε και για να σε γνωρίσουμε σε ντουζίνες 'φίλων' με πελώρια χαμόγελα. Εμείς θεωρούμε πως εσύ, ο πρωτοετής, μπορείς και χωρίς τη βοήθεια των διαφόρων “καλοθελητών” να πραγματοποιήσεις τα απαραίτητα για την αρχή σου στο πανεπιστήμιο. Είμαστε εδώ γιατί θέλουμε να σε καλέσουμε στο δρόμο της διεκδίκησης και του αγώνα, στο δρόμο της πάλης για τα δικαιώματα και τις ανάγκες μας. Σε αυτό το δρόμο που δε μπορεί παρά να είναι συλλογικός, γιατί τα ωραιότερα πράγματα φτιάχνονται από τους ανθρώπους που συνειδητοποιούν το κοινό τους συμφέρον, μακριά από τη βολή και τον ατομισμό. Γιατί η πλειοψηφία των φοιτητών, εμείς δηλαδή, έχουμε να αντιμετωπίσουμε τα ίδια προβλήματα αλλά και προκλήσεις.

Ίσως όμως να καταλαβαίνεις και συ ότι η κατάσταση δεν είναι τόσο ρόδινη. Ξέρεις ότι για να καταφέρεις να περάσεις στη σχολή, αφότου πέρασες ατελείωτες και εξαντλητικές σχολικές ώρες, επιπλέον η οικογένειά σου χρειάστηκε να πληρώσει ένα σωρό λεφτά για ιδιαίτερα και φροντιστήρια, πράγμα που αποτελεί χτύπημα στη δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση. Συνεχίζοντας, για να μπεις σε μια σχολή έπρεπε να περάσεις και το Γολγοθά των πανελληνίων, όπου οι εντατικοί ρυθμοί των εξετάσεων δε σου άφηναν χρόνο ν’ ανασάνεις. Και τι μ’ αυτά; Πολλοί από τους συμμαθητές σου είδαν την πόρτα των δημοσίων πανεπιστημίων και των ΤΕΙ κλειστή, είτε γιατί δεν είχαν να πληρώσουν τα πολυέξοδα φροντιστήρια, είτε λόγω των σκληρών εξεταστικών φίλτρων, με αποκορύφωμα το μέτρο της βάσης του 10. ‘Οσο γι’ αυτούς που μπήκαν σε κάποια σχολή, έχουν ήδη αρχίσει ν’ αναρωτιούνται ποια είναι τα επαγγελματικά δικαιώματα της σχολής τους, χωρίς όμως τα μηνύματα να είναι αισιόδοξα. Σιγά σιγά θα δουν ότι με την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση το πανεπιστήμιο «της ηρεμίας και της ξεκούρασης» έχει αρχίσει να μετατρέπεται σε ένα δεύτερο σχολείο, είτε μέσω της προσπάθειας για όλο και περισσότερη εντατικοποίησή του, είτε μέσω της ανάγκης – για άλλη μια φορά – οι φοιτητές να βάζουν και πάλι το χέρι στην τσέπη. Με όλα αυτά, είναι φανερό η παιδεία βρίσκεται πάντα στο στόχαστρο. Πώς αλλιώς άλλωστε θα προετοιμαστείς για το εργασιακό τοπίο;

Βλέπεις τριγύρω σου, ότι η ανεργία και η δουλειά σε σκληρές συνθήκες διογκώνονται ιδιαίτερα στη νεολαία. Εσύ λοιπόν, πρέπει να προετοιμαστείς για να γίνεις ένας μελλοντικός εργαζόμενος πειθήνιος και υπάκουος, έρμαιο του εκάστοτε εργοδότη. Αυτό βέβαια, αν καταφέρεις να βρεις δουλειά. Και τι δουλειά; Να πιάνεις δουλειά το πρωί και να μην ξέρεις τι ώρα θα σχολάσεις, να είσαι αναγκασμένος να περιπλανιέσαι από την ανεργία στην ημιαπασχόληση χωρίς καμία κατοχύρωση, να παίρνεις στην καλύτερη 700 ευρώ, να σε απολύουν και μάλιστα να σου λένε ότι δε θα πάρεις σύνταξη ποτέ, και άμα πάρεις θα ‘ναι ψίχουλα. Να ρίχνουν το φταίξιμο στους μετανάστες που... μας «κλέβουν» τις δουλειές. Να προσπαθούν να μας πείσουν δηλαδή πως φταίνε όλοι εκτός από αυτούς, που με τους νόμους και τις διατάξεις τους, υπονομεύουν το παρόν και το μέλλον της συντριπτικής πλειοψηφίας!


Η ανυπακοή είναι ευτυχία…

Τα πανεπιστήμιο είναι ένας ριζικά διαφορετικός χώρος από το σχολείο. Αντίθετα με ότι είχαμε συνηθίσει εκεί, οι φοιτητές είναι «ελεύθεροι πολίτες με ακαδημαϊκά δικαιώματα». Σαν ακαδημαϊκός πολίτης πια, καλό είναι να θυμάσαι:

  • Τα μαθήματα είναι ακαδημαϊκές διαλέξεις που μπορεί ΟΠΟΙΟΣΔΗΠΟΤΕ να παρακολουθήσει.


  • Οι παρακολουθήσεις των μαθημάτων ΔΕΝ είναι υποχρεωτικές, γι’ αυτό και παρουσίες – απουσίες απαγορεύεται να λαμβάνονται.

  • Ο καθηγητής – αυθεντία και οι αγορεύσεις του ανήκουν πια στο παρελθόν. ΕΧΟΥΜΕ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ να τον αμφισβητήσουμε, δε δεχόμαστε άκριτα ότι μας πλασάρουν.

  • ΚΑΝΕΙΣ δε μπορεί να σου επιβάλλει να αλλάξεις θέση ή να σε αποβάλλει από την αίθουσα

  • Κανείς δε μπορεί να σε αναγκάσει να δώσεις το όνομά σου, αν δε θες.

  • Στα μαθήματα όπου λαμβάνονται παρουσίες, ΚΑΝΕΙΣ δεν έχει το δικαίωμα να σε διώξει και να πάρεις απουσία.

  • ΚΑΝΕΙΣ και με κανένα τρόπο δεν έχει δικαίωμα να σε προσβάλλει, ανεξαρτήτως της θέσης του στην “ιεραρχία”. Στο πανεπιστήμιο όλοι οι ακαδημαϊκοί είναι ίσοι.

  • Όταν ο φοιτητικός σύλλογος έχει συνέλευση, τα μαθήματα σταματούν και κανείς δεν παίρνει απουσίες σε καμία περίπτωση.

Στο πανεπιστήμιο υπάρχουν θεσμοθετημένα όργανα συλλογικής διεκδίκησης. Κάθε φοιτητής, μετά την εγγραφή του στη σχολή δικαιούται εγγραφής στον φοιτητικό σύλλογο, χωρίς αντίτιμο και χωρίς αιτήσεις. Η εγγραφή είναι αυτόματη και με την εγγραφή αυτή σου δίνεται η δυνατότητα ενεργού συμμετοχής στις Γενικές Συνελεύσεις και σε άλλα δρώμενα του Φ.Σ. Ο φοιτητικός σύλλογος είναι το νόμιμο σωματείο σου που συλλογικά παίρνει αποφάσεις για την υπεράσπιση και την διεκδίκηση των δικαιωμάτων σου.

Γενική Συνέλευση (…γνωστή ως Γ.Σ.)
Είναι το ανώτερο αποφασιστικό όργανο του Συλλόγου. Στην Γ.Σ. συμμετέχουν το σύνολο των φοιτητών της Σχολής και είναι το μόνο πεδίο όπου μπορούν να αντιπαρατεθούν πολιτικές απόψεις, να διαμορφωθούν συνειδήσεις και να διαπαιδαγωγηθούν ολόκληρες γενιές στο να αμφισβητούν και να διεκδικούν όσα τους ανήκουν. Ο καθένας έχει δικαίωμα να μιλήσει, να συζητήσει, να αποτιμήσει και να αποφασίσει. Η Συνέλευση είναι το ζωντανό και αμεσοδημοκρατικό κύτταρο του φοιτητικού κινήματος, καθώς είναι μία διαδικασία οργανωμένη από τα κάτω που δίνει τη δυνατότητα σε όλους να κάνουν οι ίδιοι πολιτική για τον εαυτό τους. Δε θέλουμε οι Γ.Σ. να είναι όργανα των παρατάξεων, αλλά θέλουμε οι συνελεύσεις να γίνονται όσο το δυνατόν συχνότερα, ώστε να αποφασίζουμε συλλογικά για τα προβλήματά μας.


ΡΑΣ - ΕΑΑΚ

19 Σεπ 2009

ΔΕΚΕΜΒΡΗΣ 2008: ΣΚΗΝΗ ΑΠΟ ΤΑΙΝΙΑ ΠΡΟΣΕΧΩΣ

ΟΙ ΜΕΡΕΣ ΤΟΥ ΑΛΕΞΗ

Με το σταμάτημα της καρδιάς του Αλέξη Γρηγορόπουλου χιλιάδες άλλες άρχισαν να χτυπούν γρηγορότερα. Το περιστατικό της δολοφονίας, αποτρόπαιο αυτό καθ’ αυτό, ήταν η σπίθα που έβαλε φωτιά στα καύσιμα του “δεν πάει άλλο”. Η νεολαιίστικη έκρηξη του Δεκέμβρη είναι γεγονός.

“Το αύριο ξεκινά σήμερα: Πρόσκληση σε εξέγερση”

Η σφαίρα πετυχαίνει στο ψαχνό ένα 15χρονο παιδί… Τις επόμενες μέρες μέχρι και τα Χριστούγεννα γίνεται το έλα να δεις σε κάθε γωνιά της Ελλάδας. Σε όλα τα αστικά κέντρα αλλά και στην επαρχία, χτυπάει η καρδιά της εξέγερσης… Ποιανού όμως η καρδιά χτύπαγε αυτές τις μέρες;
Αναμφισβήτητα ο μεγάλος πρωταγωνιστής ήταν η νεολαία - μαθητική, φοιτητική, εργασιακής περιπλάνησης. Κι αυτό δεν είναι καθόλου τυχαίο. Μας κατηγόρησαν ως «γνωστούς-άγνωστους», ως «τροφίμους του άβατου των Εξαρχείων», αλλά δεν είναι δυνατόν να πιστέψει κανείς ότι κάποιος σκοτεινός συνωμότης κίνησε τα νήματα των αντιδράσεων σε εκατοντάδες σχολεία και σχολές, σε δεκάδες πρεσβείες και προξενεία, σε πλήθος πόλεων, συνοικιών και εργασιακών χώρων, σε εμπορικά κέντρα και χώρους πολιτισμού. Ή ότι οι νέοι από το Ναύπλιο ως την Αλεξανδρούπολη και από την Κοζάνη ως το Γύθειο έγιναν ξαφνικά «κουκουλοφόροι» και «γνωστοί-άγνωστοι». Άλλωστε ο Δεκέμβρης δεν ήταν μια έκρηξη μονάχα απέναντι σε μία δολοφονία ενός νέου, ήταν μια έκρηξη αντίδρασης απέναντι στην καθημερινή πραγματικότητα που ζούμε όλοι, αλλά κι απέναντι στο μέλλον που μας ετοιμάζουν.

“Στο πρόσωπο του Αλέξη πυροβολείτε όλη τη νεολαία”

Το βιώνουμε καθημερινά: Στο σχολείο - εξεταστικό κάτεργο που καταστρέφει κάθε έννοια ελεύθερου χρόνου και δημιουργικότητας και που στο τέλος, με τη βάση του 10, οι μισοί μαθητές μένουν εκτός, για να πάνε να χρυσοπληρώσουν τα κολέγια. Στο πανεπιστήμιο, όπου οι αλλαγές που βιώνουμε τα τελευταία χρόνια στα πανεπιστήμια είναι ριζιΚΕΣ. Η κυβέρνηση φέρνει από την πίσω πόρτα την ίδρυση ιδιωτικών πανεπιστημίων. ‘Ετσι ανοίγει ο δρόμος για την κατάργηση των επαγγελματικών και εργασιακών μας δικαιωμάτων, τον κατακερματισμό της εκπαίδευσης, αλλά και την αλλαγή του τρόπου λειτουργίας και της φυσιογνωμίας των ιδρυμάτων αυτών(εντατικοποιημένες σπουδές, απουσία φοιτητικού συνδικαλισμού). Και κάθε φορά που βγαίνει κανείς να διαμαρτυρηθεί για τα κάθε λογής κυβερνητικά πονήματα και να διεκδικήσει, έρχεται αντιμέτωπος με την ωμή βία. Στο στρατό που χάνει και το τελευταίο δικαίωμα για να υπηρετήσει τα σχέδια μίας Ελλάδας που κάθε άλλο παρά δύναμη ειρήνης είναι, που εξωθεί δεκάδες φαντάρους στην αυτοκτονία. Στην εργασία που φτιάχνει τον εργαζόμενο – λάστιχο που θα δουλέψει και θα ζήσει χειρότερα από τους γονείς του, καταδικασμένος να εργάζεται με τρόπο που να εξασφαλίζεται το μέγιστο δυνατό κέρδος, για 700 ευρώ στην καλύτερη των περιπτώσεων χωρίς σωματεία, συλλογικές συμβάσεις, με αβέβαιο συνταξιοδοτικό μέλλον χωρίς σταθερό ωράριο, σε stage, να πληρώνεται με το μπλοκάκι …

ΟΙ ΛΑΪΚΕΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΕΣ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΤΗΣ ΑΝΤΙΠΑΡΑΘΕΣΗΣ

Οι κινητοποιήσεις του Δεκέμβρη έφεραν με ιδιαίτερη ένταση στο προσκήνιο το ζήτημα των λαϊκών ελευθεριών και των δημοκρατικών δικαιωμάτων. Μάλιστα, η αντίδραση των εργαζομένων και των νέων τόσο στη δολοφονία του 15χρονου όσο και στη δολοφονική επίθεση στην Κ. Κούνεβα απέδειξε για μια ακόμη φορά ότι όσο επιβάλλουν την πιο σκληρή καταστολή και το σάρωμα των λαϊκών ελευθεριών - σαν αναγκαίο συμπλήρωμα της αντεργατικής επίθεσης – (συλλήψεις μέσα από σπίτια, αποκλεισμό του κέντρου της Αθήνας και της περιοχής των Εξαρχείων) η νεολαία θα ριζοσπαστικοποιείται, πολιτικοποιείται, και θα «παράγει» μεγάλα κινηματικά γεγονότα. Το Δεκέμβρη, ζήσαμε μια έκρηξη καταστολής με εκτεταμένη χρήση αστυνομικής βίας, που εντάθηκε στις 9/1, στη διαδήλωση για τον Τεμπονέρα, περάσαμε από δολοφονικών διαστάσεων εκτεταμένη χρήση χημικών και δακρυγόνων, από εκατοντάδες προσαγωγές και συλλήψεις, ακόμα και διώξεις με βάση τον αντιτρομοκρατικό νόμο (Λάρισα). Παράλληλα, εντάθηκε η συζήτηση τόσο για την κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου όσο και για την αξιοποίηση αντιδραστικών διατάξεων του συντάγματος (άρθρα 11 και 48, κατάστασης πολιορκίας)! Ενδεικτικό για την ένταση που έχει λάβει η κρατική καταστολή, ήταν και η δολοφονική επίθεση κατά της συνδικαλίστριας Κωνσταντίνας Κούνεβα από την εργοδοτική τρομοκρατία που έριξε βιτριόλι σε μία αγωνίστρια μετανάστρια, λόγω των αγώνων της για τη διασφάλιση των δικαιωμάτων των συναδέλφων της στο συνεργείο καθαρισμού του ΗΣΑΠ.
ΟΥΤΕ ΣΙΩΠΗΣ, ΟΥΤΕ ΥΠΟΤΑΓΗΣ…
...ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ Η ΓΕΝΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ!

Καταλήψεις σε σχολεία, πανεπιστήμια, δημόσια κτίρια, καθημερινές πορείες, μαζικές συγκρούσεις με την αστυνομία, επιθέσεις σε αστυνομικά τμήματα: Το σκηνικό μιας εξέγερσης που συγκλόνισε όχι μονάχα την ελληνική κοινωνία αλλά και ολόκληρο τον κόσμο. Μια έκρηξης που φόβισε γιατί έδειξε ότι η σημερινή νεολαία δεν χωράει στα σχέδιά τους αλλά χαράσσει στους δρόμους το δικό της μέλλον. Γι’ αυτό και βρήκαμε όλο το σύστημα απέναντι μας. Την κυβέρνηση που με μόνο σύμμαχο τα ΜΑΤ απάντησε με ξύλο, καρκινογόνα χημικά και σωρεία συλλήψεων. Το ΠΑΣΟΚ που προβάροντας το κυβερνητικό του κουστούμι και ξεχνώντας πόση ευθύνη φέρει για τη σημερινή κατάσταση το έπαιξε “υπέυθυνη δύναμη” ενάντια στις κινητοποιήσεις. Το ΛΑΟΣ που ζητούσε να βγει ο στρατός στους δρόμους. Τα ΜΜΕ που δε έχαναν ευκαιρία να διαστρεβλώνουν και να παραπληροφορούν με στόχο να στρέψουν την κοινωνία ενάντια στην νεολαία. Και η Αριστερά; Δυστυχώς η επίσημη Αριστερά για άλλη φορά ήταν είτε εχθρική, είτε με αντιφάσεις: Το ΚΚΕ κράτησε προδοτική στάση. Όχι μόνο δε συμμετείχε στις κινητοποιήσεις αλλά και τις κατήγγειλε με το χειρότερο τρόπο, με τη γνωστή πια τακτική που έχει όταν δεν ελέγχει την κατάσταση. Επέλεξε μια γραμμή προβοκατορολογίας, κομματικού σοβινισμού και εκλογικής εξαργύρωσης. Από την άλλη ο ΣΥΡΙΖΑ παρόλο που συμμετείχε, ήταν πάντα η δύναμη που έβαζε φρένο στην εκρηκτικότητα του αγώνα, που προσπαθούσε να παρουσιάσει ως ιδιοκτησία του το κίνημα, που προέβαλλε ως λύση τις εκλογές.
Αλλά η νεολαία χάραξε το δικό της δρόμο, το Δεκέμβρη. Και ήταν μόνο η αρχή. Όσο το σύστημα και οι κυβερνήσεις του θα ετοιμάζουν για εμάς ένα μέλλον χωρίς εμάς, όσο θα απαιτούν να πληρώσουμε τα σπασμένα της ΔΙΚΙΑΣ ΤΟΥΣ ΚΡΙΣΗΣ, τόσο θα γεννιούνται και νέες δυνατότητες για ακόμα πιο εκρηκτικούς αγώνες. Οι νέοι Δεκέμβρηδες είναι μπροστά μας!

18 Σεπ 2009

Σ’ έΝα κΟσΜο ΓεΜάΤο ΠαΡαΤάΞεΙς…χΜ…

Η ΡΑΣ-ΕΑΑΚ είναι μια ανεξάρτητη αριστερή συλλογικότητα, η οποία δραστηριοποιείται στο χώρο της σχολή μας. Σε αντίθεση με τις κομματικές παρατάξεις, η ΡΑΣ – Ριζοσπαστική Αριστερή Συσπείρωση – αποτελεί ένα ανοιχτό πολιτικό μόρφωμα, το οποίο λειτουργεί αμεσοδημοκρατικά, μακριά από λογικές ιεραρχίας και πολιτικής ανάθεσης. Σε εμάς δεν θα βρείτε ούτε παντογνώστες καθοδηγητές, ούτε ειλημμένες αποφάσεις από κάποιο ανώτερο ιεραρχικά όργανο σε κάποιο κομματικό γραφείο. Οι αποφάσεις λαμβάνονται από όλους με ισότιμο τρόπο, με βάση τη λογική ‘‘θέση-αντίθεση-σύνθεση’’ και προσπαθώντας πάντα να εκφράσουν το σύνολο του σχήματος.Το σχήμα μας λοιπόν είναι μια συλλογικότητα, η οποία εδώ και περίπου 20 χρόνια, επιχειρεί να εκφράσει όλους εκείνους που δεν ανέχονται να αποφασίζουν άλλοι εξ’ ονόματος τους. Όλους αυτούς που έμαθαν να αγωνίζονται και να διεκδικούν για τα δικαιώματα και τις ανάγκες τους. Όλους αυτούς που βλέπουν τον εαυτό τους, ως κομμάτι όλων εκείνων των κινημάτων που έδωσαν το στίγμα τους στη πολιτική καθημερινότητα τα τελευταία χρόνια, ανατρέποντας τις κυβερνητικές πολιτικές στην εκπαίδευση, στην εργασία, το μεταναστευτικό, στο χώρο των δημοκρατικών δικαιωμάτων.

Σε όλους αυτούς τους αγώνες δεν είμαστε μόνοι… Η ΡΑΣ είναι ένα από τα σχήματα της Ενιαίας Ανεξάρτητης Αριστερής Κίνησης (ΕΑΑΚ),που συντονίζονται τόσο σε τοπικό (ανά πόλη), όσο και σε πανελλαδικό επίπεδο (πανελλαδικό διήμερο ΕΑΑΚ) δύο φορές το χρόνο. Τα σχήματα διατηρούν την πολιτική και οικονομική αυτοτέλεια τους, η οποία φαίνεται και στα διαφορετικά ονόματα και τον διαφορετικό πολιτικό λόγο που μπορεί να έχουν. Ο συντονισμός στον οποίο αναφερθήκαμε, έδωσε τη δυνατότητα όλα αυτά τα χρόνια να βρεθούν τα σχήματα της ΕΑΑΚ στη πρώτη γραμμή όλων των κινημάτων από το νόμο Κοντογιαννόπουλου το 91’ μέχρι το μπλοκάρισμα του Νόμου-Πλαίσιο και της αναθεώρησης του άρθρου 16 το 06’ και το 07’.


Αν λοιπόν δεν είσαι από αυτούς που πιστεύουν στον ατομικό δρόμο και στις λογικές πολιτικής εκπροσώπησης από κάποια ‘‘πεφωτισμένα’’ στελέχη κομματικών γραφείων, αν δεν πιστεύεις σε απόλυτες αλήθειες, αν σε ενδιαφέρει ο συλλογικός αγώνας και η συνδιαμόρφωση με άμεσο και δημοκρατικό τρόπο των διαφόρων αποφάσεων και είσαι από αυτούς που πιστεύουν πως η ιστορία γράφεται στους δρόμους από τα κινήματα και τους συλλογικούς μας αγώνες τότε νομίζουμε πως η γνωριμία μας θα αποτελέσει μια καλή αρχή…

Το φοιτητικό κίνημα όλων των προηγούμενων ετών

Όσο εσείς ήσασταν μαθητές του Λυκείου, βρισκόταν σε εξέλιξη το μεγαλύτερο φοιτητικό κίνημα από την εποχή της μεταπολίτευσης. Ένα κίνημα που ίσως αρκετούς τους ξάφνιασε, αλλά που παρόλα αυτά κατόρθωσε να εισβάλλει στην κοινωνία και στην πολιτική και να γίνει πολλές φορές το επίκεντρο των πολιτικών συζητήσεων. Κατόρθωσε, δίνοντας μια μάχη τεράστιας διάρκειας, να γίνει ανοιχτή πληγή για την πολιτική της κυβέρνησης και των συμμάχων της.

Το φοιτητικό ξέσπασμα του 2006-2007 δεν ήταν μια απλή εκτόνωση (όπως πολλοί θα ήθελαν…). Οι συλλογικοί μας αγώνες έβγαλαν τη νεολαία ξανά στο προσκήνιο. Νίκες πρόσκαιρες, νίκες μόνιμες αλλά και διακυβεύματα. Ο νόμος-πλαίσιο ψηφίστηκε με το μεγάλο κυβερνητικό πραξικόπημα, οι προεδρικές εκλογές με βάση το νόμο-πλαίσιο έγιναν μόνο υπό την απειλή των ΜΑΤ και των μπράβων. Η προσπάθεια εφαρμογής του νόμου-πλαίσιο με τους εσωτερικούς κανονισμούς του υπουργείου μπορεί να έχει ήδη ξεκινήσει, αλλά η κεντρική ανατροπή του μέσα από πανεκπαιδευτικό αγώνα διαρκείας είναι μπροστά μας. Πολλοί θέλησαν να σπιλώσουν εμάς τους φοιτητές και το κίνημά μας. Μας είπαν «κουκουλοφόρους», «τεμπέληδες» και «ταραξίες». Μας είπαν ακόμα ότι το φοιτητικό κίνημα, ήταν υποκινούμενο. Από ποιον άραγε; Δεν απάντησαν ποτέ, αλλά υπονόησαν πολλά. Εμείς τους ρωτάμε: Μήπως υποκινήθηκε από τις ανάγκες μας, τους χιλιάδες φοιτητές και από τις Γενικές τους Συνελεύσεις; Γιατί αυτή είναι η μόνη αλήθεια.
Κόντρα στην εκπαιδευτική μεταρρύθμιση που σκοπεύει να αλλάξει ριζικά τον τρόπο που σπουδάζουμε και τον τρόπο που θα δουλέψουμε. Κόντρα στην υπακοή και την πειθάρχηση, κόντρα στον ατομισμό και τον εφησυχασμό. Εμείς απαντάμε με συνολικό κίνημα ανατροπής της πολιτικής της ΝΔ, τη συναίνεση του ΠΑΣΟΚ και τις κατευθύνσεις της ΕΕ που υλοποιεί όλα τα παραπάνω, για τα δικαιώματα μας σε παιδεία και εργασία.

15 Σεπ 2009

Η ΑΝΗΦΟΡΑ ΤΗΣ ΦΟΙΤΗΤΙΚΗΣ ΜΑΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑΣ

(ή αλλιώς ‘‘στρατιωτάκια ακούνητα...’’)

Η περίφημη νομοθετική ρύθμιση σχετικά με τη λίστα συγγραμμάτων που εμπεριέχεται στον νόμο πλαίσιο και τον πρότυπο εσωτερικό κανονισμό αποτελεί πλέον μέρος της ήδη βεβαρημένης φοιτητικής μας καθημερινότητας. Εν ολίγοις όποιος θέλει να πάρει το πτυχίο του πολιτικού επιστήμονα μάλλον θα δεινοπαθήσει…

Παλαιότερα τα θέματα της εξεταστικής προέρχονταν από συγκεκριμένη ύλη, της οποίας είχαμε γνώση. Με βάση όμως αυτή τη νέα ρύθμιση η εξεταστέα ύλη μεγαλώνει επικίνδυνα και παίρνει χαοτικές διαστάσεις, αφού πλέον τα θέματα μπορεί να προέρχονται από οποιοδήποτε πακέτο-επιλογή βιβλίων συμπεριλαμβάνεται στη λίστα. Επιπλέον με τη νέα ρύθμιση τα φαινόμενα καθηγητικής αυθαιρεσίας θα ενταθούν ακόμα περισσότερο, όπως διαπιστώσαμε και στην εξεταστική του Ιουνίου οι περσινοί πρωτοετείς (πχ. στη Πολιτική Επιστήμη, όπου τα θέματα του καθηγητή προέρχονταν από 3 βιβλία και όχι από 2 όπως ορίζει η ρύθμιση). Είναι σημαντικό έτσι να αναφέρουμε πως η νέα ρύθμιση θίγει και το δημόσιο και δωρεάν χαρακτήρα της εκπαίδευσης, αφού ο φοιτητής θα αναγκαστεί σε αρκετές περιπτώσεις να αγοράσει με χρήματα από τη τσέπη του και το δεύτερο πακέτο βιβλίων, μιας και δικαιούται δωρεάν μόνο το ένα.
Η φοιτητική μας καθημερινότητα στον ‘‘ατελείωτο δρόμο προς το πτυχίο’’ μάλλον θα δυσκολέψει ακόμα περισσότερο αφού πλέον το διάβασμα και οι παρακολουθήσεις μαθημάτων θα είναι επιτακτική ανάγκη για όλους μας, ώστε να διατηρήσουμε τις όσες ελπίδες έχουμε να περάσουμε τα μαθήματα. Με τους όρους φοίτησης όμως πλήρως εντατικοποιημένους είναι σαφές ότι η ζωή των εργαζόμενων φοιτητών θα γίνει ασφυκτική(Ούτε νύξη βεβαίως δεν χρειάζεται για τον ελεύθερο χρόνο των φοιτητών…).
Έχοντας ήδη ανακοινωθεί τα αποτελέσματα της εξεταστικής του Ιουνίου στο τμήμα μας, παρατηρούμε ότι για ακόμα μια φορά τα κοψίματα οργιάζουν, αποδεικνύοντας ότι κι αυτά είναι ακριβώς στην κατεύθυνση της εντατικοποίησης και της δυσχέρανσης των όρων φοίτησης, και τελικά τελικά της πειθάρχησης του φοιτητικού σώματος. Ενδεικτικά μπορούμε να αναφέρουμε ότι στη Πολιτική Οικονομία τα κοψίματα έφτασαν το 75,5% και στους Συνταγματικούς Θεσμούς το 67%. Υπερβολικά υψηλά κοψίματα σε μαθήματα Α’ έτους, ώστε και οι ‘‘νεοσύλλεκτοι’’ να αρχίσουν να συνηθίζουν τη νέα τους εντατικοποιημένη καθημερινότητα πριν προλάβουν να αποκτήσουν χαρακτηριστικά αμφισβήτησης προς τους εξαιρετικά σκληρούς εξεταστικούς φραγμούς…
Επίσης να αναφέρουμε ότι στην ίδια λογική, οι καθηγητές ειδικά στην κατεύθυνση της Πολιτικής Ανάλυσης κρατούν συστηματικά παρουσίες παρότι δεν υπάρχει στη σχολή μας υποχρεωτική παρακολούθηση. Επίσης πολλοί καθηγητές βάζουν υποχρεωτικές εργασίες, οι οποίες όμως δεν προσμετρούνται στο βαθμό προκειμένου να μπορούν οι φοιτητές να δίνουν το μάθημα. Ακόμα βάζουν βαθμούς με βάση ποσοστώσεις τύπου 30% παρακολούθηση, 40% εργασία και 30% εξέταση, και ως εκ τούτου, η παρακολούθηση των μαθημάτων γίνεται επιτακτική, άσχετα με το αν εμείς έχουμε τη δυνατότητα να βρισκόμαστε σε αυτά ή όχι. (Μη σου τύχει κάτι αδερφέ… Βρέξει-χιονίσει θα ‘σαι εκεί!).

Τέλος, παρατηρείται και στη σχολή μας περεταίρω αυστηροποίηση της εξεταστικής διαδικασίας, μέσα από την ασφυκτική επιτήρηση κατά τη διάρκεια της εξέτασης των μαθημάτων(πχ. αναίτιος μηδενισμός γραπτών, 3 και 4 επιτηρητές στα ‘‘δύσκολα’’ αμφιθέατρα κ.α).

Απέναντι σε όλα αυτά ο φοιτητικός σύλλογος του Πολιτικού πρέπει να είναι έτοιμος να δώσει δυναμικές απαντήσεις μέσα από μαζικές – αμεσοδημοκρατικές συνελεύσεις και συλλογικές δράσεις.

ΣΤΑ ‘‘ΑΤΟΜΙΚΑ’’ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ
ΔΙΝΟΥΜΕ ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ ΚΑΙ ΔΥΝΑΜΙΚΕΣ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ!

28 Αυγ 2009

Ανακοίνωση ΕΑΑΚ Βόλου για ΔΕΘ

ΔΙΝΟΥΜΕ ΔΥΝΑΜΙΚΟ ΠΑΡΟΝ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΔΕΘ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΤΟΥ ΔΕΚΕΜΒΡΗ!

Η φετινή ΔΕΘ γίνεται υπό το βάρος της χειρότερης οικονομικής κρίσης στην ιστορία του καπιταλισμού που έχει ξεσπάσει εδώ κι ένα χρόνο και φέρνει πλέον τις συνέπειές της σε κάθε πλευρά της ζωής μας. Με όπλο την κρίση η αστική τάξη, η ΕΕ και η κυβέρνηση με τη συμπόρευση του ΠΑΣΟΚ, συνεχίζουν πιο έντονα τις απολύσεις, τις ιδιωτικοποιήσεις, την επίθεση στη Δημόσια Παιδεία και Υγεία δημιουργώντας μια εφιαλτική κατάσταση ανεργίας, περικοπής των ασφαλιστικών δικαιωμάτων και διάλυσης της Παιδείας μέσω της αναγνώρισης Κολεγίων και Κέντρων Ελευθέρων Σπουδών. Είναι οι ίδιοι που βάζουν στο αρχείο την υπόθεση της εγκληματικής επίθεσης της εργοδοσίας στο πρόσωπο της Κ.Κούνεβα και προχωρούν σε βίαιες επιθέσεις στους μετανάστες εργάτες, σε εισαγγελικές απειλές εναντίον απολυμένων(όπως του Λαναρά που υπερασπίζονται το δικαίωμά τους στην εργασία), σε εκδικητικές προφυλακίσεις αγωνιστών του Δεκέμβρη(όπως του Θ. Ηλιόπουλου που έφτασε στα πρόθυρα του θανάτου για να ελευθερωθεί) και σε ηλεκτρονικές παρακολουθήσεις με κάμερες, διαμορφώνοντας ένα αστυνομικό κράτος στην ύστατη προσπάθειά τους να καταφέρουν ένα προληπτικό χτύπημα ενάντια στη διαφαινόμενη προοπτική νέων μαζικών κοινωνικών ξεσηκωμών που πυροδοτούνται από την κρίση. Έτσι η κρίση αποτυπώνεται και στην πολιτική έκπτωση κι αναξιοπιστία του πολιτικού συστήματος, το οποίο δείχνει να αποσυντίθεται μέσα στα σκάνδαλα και να εκτρέπεται σε έναν ολοένα βαρβαρότερο κρατικό αυταρχισμό.

Μέσα στο κατακαλόκαιρο, η ξεπεσμένη κυβέρνηση του Καραμανλή έπαιξε και το τελευταίο χαρτί της και παραβιάζοντας απροκάλυπτα το άρθρο 16 του Συντάγματος χορήγησε άδειες ίδρυσης σε 33 ιδιωτικά κολέγια. Για την υπεράσπιση του δημόσιου χαρακτήρα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, οι φοιτητές είχαν δώσει δύσκολους αλλά νικηφόρους αγώνες το 2006 και το 2007, έχοντας να αντιμετωπίσουν εκτός από την αδιαλλαξία του Υπουργείου Παιδείας και την υπονόμευση των αγώνων τους από τη ΓΣΕΕ. Η τελευταία πέρα από το γεγονός πως ποτέ δεν στήριξε τους αγώνες του φοιτητικού κινήματος, την περίοδο εκείνη είχε επιχειρήσει να ιδρύσει το πρώτο ιδιωτικό πανεπιστήμιο.
Σε αυτή τη ΔΕΘ ο Καραμανλής θα εξαγγείλει νέα μέτρα, ακόμη μεγαλύτερης λιτότητας, ακόμη μεγαλύτερης φορολογίας, προωθώντας περαιτέρω τις ελαστικές σχέσεις εργασίας, σε μια ύστατη προσπάθεια να βγάλει το κεφάλαιο από την κρίση του για την οποία είναι το ίδιο υπαίτιο. Είναι αυτή η ΔΕΘ που η πολιτική αυτή πρέπει να έρθει αντιμέτωπη με το εργατικό και το νεολαιίστικο κίνημα εγκαινιάζοντας μια νέα περίοδο νικηφόρων αγώνων για το μαζικό κίνημα. Ένα κίνημα που όχι μόνο θα υπερασπιστεί κεκτημένες κατακτήσεις των εργαζομένων αλλά θα διεκδικήσει μια άλλη προοπτική στην εργασία, στην εκπαίδευση, στην υγεία και στη ζωή!

Αυτό το κίνημα ούτε μπορεί, ούτε θέλει να το εκφράσει η ΓΣΕΕ και το ΠΑΜΕ
Έχουμε ακόμη νωπές τις μνήμες της προδοσίας της ΓΣΕΕ στην εξέγερση του Δεκέμβρη, όταν όχι μόνο δεν κήρυξε Γενική Απεργία μετά τη δολοφονία του Α.Γρηγορόπουλου αλλά προσπάθησε και να ακυρώσει την ήδη υπάρχουσα υπό τον φόβο «επεισοδίων». Έχουμε νωπές τις μνήμες και της υπονόμευσης των αγώνων της ΠΕΚΟΠ και της αδιαφορίας της στην εγκληματική επίθεση εναντίον της Κ.Κούνεβα. Νωπές είναι κι οι μνήμες της προδοτικής σιωπής της ΓΣΕΕ στους εργατικούς αγώνες των απολυμένων του Ελεύθερου Τύπου, της Wind, του Λαναρά, των κλωστοϋφαντουργιών της Νάουσας. Αλλά ακόμη είναι η ΓΣΕΕ που οι διεκδικήσεις τις δεν βλέπουν πέρα από την ΟΝΕ, την «εθνική ανάπτυξη», παίζοντας πάντα το βρώμικο παιχνίδι της συνδιαλλαγής με την κυβέρνηση και τους εργοδότες. Έφτασε μάλιστα στο σημείο να προτείνει από κοινού με τον ΣΕΒ προτάσεις διεξόδου από την κρίση! Η ΓΣΕΕ με αυτό το περιεχόμενο και αιτήματα αλλά και με αυτή τη δομή δε μπορεί να αποτελέσει όργανο διεκδίκησης για την εργατική τάξη και τη νεολαία. Αλλά ούτε το ΠΑΜΕ με την τακτική του απομονωτισμού, που παρʼ όλες τις αγωνιστικές του περγαμηνές επιλέγει πολλές φορές να κλείσει τους αγώνες πριν καλά καλά αρχίσουν. Κυρίως όμως το ΠΑΜΕ παρʼ όλο που μιλάει στο όνομα των σωματείων βάσης, έχει τακτική αποκλεισμού δημιουργώντας μια νέα γραφειοκρατία με «αγωνιστικές» κορώνες που αδυνατεί να δώσει καμιά νικηφόρα προοπτική.
Γιʼ αυτό σήμερα κρίνεται πιο απαραίτητη παρά πότε η ανεξαρτησία του εργατικού κινήματος από τον υποταγμένο συνδικαλισμό και τη γραφειοκρατία, από λογικές περιχαράκωσης και απομονωτισμού. Η ταυτόχρονη προώθηση οριζοντίων δομών οργάνωσης και συντονισμού αποτελεί βασικό στοιχείο για τη νικηφόρα προοπτική των αγώνων, για την ανατροπή της κυρίαρχης πολιτικής. Προτάσσουμε μια λογική σύγκρουσης με την πολιτική που προσπαθεί να υπονομεύσει αυτήν ακριβώς την ανεξαρτησία.

Γιʼ αυτό συμπορευόμαστε με τα σωματεία που καλούν σε ανεξαρτητη προσυγκέντρωση στην Καμάρα και ανεξάρτητη από τη ΓΣΕΕ και το ΠΑΜΕ πορεία, ανταποκρινόμενοι στα καλέσματα του συντονιστικού των Πρωτοβάθμιων Σωματείων, της ΠΕΚΟΠ, του Σωματείου Καθαριστριών Ν.Μαγνησίας και άλλων συλλογικοτήτων, πρωτοβουλιών και οργανώσεων, το Σάββατο 5 Σεπτέμβρη στις 6μμ.

ΕΝΙΑΙΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΚΙΝΗΣΗ Βόλου

25 Ιουν 2009

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ 2 ΙΟΥΛΗ!

'Ολοι στην συγκέντρωση - πορεία της ΠΕΚΟΠ και της Πρωτοβουλίας Πρωτοβάθμιων Σωματείων για αλληλεγγύη στην Κ. Κούνεβα, την Πέμπτη 2 Ιουλίου, στις 7.00 μ.μ. στα Προπύλαια.

ΡΑΣ - ΕΑΑΚ Πολιτικού





19 Μαΐ 2009

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ - ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ


Για τους θρασύδειλους τραμπουκισμούς της ΚΝΕ στους Ηλ/Μηχ Πάτρας

Το πρωί της Δευτέρας 18/5 στο Τμήμα των Ηλεκτρολόγων Μηχανικών, χωρίς προσχήματα 80 και πλέον μέλη της ΚΝΕ από όλο το Πανεπιστήμιο της Πάτρας επιτέθηκαν με συμμορίτικο και τραμπούκικο τρόπο σε μέλη των σχημάτων της Ε.Α.Α.Κ., με αποτέλεσμα 3 φοιτητές μέλη της Ε.Α.Α.Κ. να βρεθούν στο νοσοκομείο, με τον ένα σε σοβαρό κίνδυνο. Τα χέρια που σηκώθηκαν το πρωί στους Ηλεκτρολόγους, οι κλωτσιές σε πεσμένα μέλη της Ε.Α.Α.Κ. είχαν σκόπο να στείλουν ανθρώπους στο νοσοκομείο. Χτυπώντας με τον πιο τραμπούκικο και πραγματικά δολοφονικό τρόπο, όποιον βρισκόταν μπροστά τους (έφτασαν στο σημείο να χτυπήσουν διερχόμενες φοιτήτριες και καθηγητή!), απαιτούσαν την απομάκρυνση οποιουδήποτε ΕΑΑΚίτη ή και φίλα προσκείμενου φοιτητή στην ΕΑΑΚ από το κτίριο των Ηλεκτρολόγων αντιλαμβανόμενοι με αυτόν τον τρόπο την πολιτική, οδηγώντας τελικά σε απαξίωση του ίδιου του συλλόγου και των διαδικασιών του.

Η πρακτική αυτή δεν ανήκει ούτε στην Χρυσή Αυγή, ούτε σε κάποια άλλη παρακρατική συμμορία παρ’ ότι μοιάζουν επικίνδυνα. Παρά το γεγονός ότι αυτές οι συμμορίες στοχοποιούν περισσότερο από όλους αγωνιστές και σχήματα της Ε.Α.Α.Κ. Η πρακτική αυτή ανήκει στην ΚΝΕ που αποδεικνύει με αυτή την πρακτική της πόσο σχέση έχει με το ήθος της αριστεράς και πόσο πολύ σχέση έχει με το οπαδιλίκι και τις πρακτικές των παλιών και νέων διωκτών του εργατικού και αριστερού κινήματος. Πρακτικές συμμορίας σαν και αυτή ρίχνουν νερό στο μύλο όσων δυσφημούν και αμαυρώνουν το άσυλο. Ρίχνουν νερό στο μύλο της κυβέρνησης και του ΠαΣοΚ γιατί αντί να βλέπουν τον εχθρό τους σε αυτούς, επιλέγουν να επιτίθενται σε αγωνιστές της ΕΑΑΚ και του φοιτητικού κινήματος.

Η κίνησή αυτή έχει γίνει ξανά: Έγινε στην τραμπούκικη επίθεση της ΚΝΕ στους φοιτητικούς συλλόγους στο Πολυτεχνείο του 2005. Καθόλου τυχαίο δεν είναι ότι η ΚΝΕ επιλέγει σήμερα να χτυπήσει τα σχήματα της Ε.Α.Α.Κ., που χρόνια τώρα βάζουν μια κινηματική και αγωνιστική κατεύθυνση στους φοιτητικούς συλλόγους, προωθώντας τις ανάγκες και τα συμφέροντα των φοιτητών. Είναι αυτή η χρεοκωπημένη αντίληψή για την αριστερά, μια αντίληψη στην οποία οι φοιτητές γύρισαν την πλάτη στις τελευταίες φοιτητικές εκλογές με τον πιο καθαρό τρόπο σημειώνοντας πτώση πάνω από 1,5%. Όποιο κίνημα δεν μεταφέρεται αυτόματα και στην κάλπη σε -ψήφο στο ΚΚΕ- είναι και επικίνδυνο για τους ίδιους. Κατά τη γνώμη τους, μόνο η δική τους οργανωτική ανάπτυξη και εκλογική καταγραφή θα σημαίνει αναζωογόνηση για το κίνημα.

Η αλήθεια όμως είναι ότι οι συμμορίτικες πρακτικές δεν μετριάζουν καθόλου το γεγονός ότι η ΠΚΣ είναι ο μεγάλος χαμένος των φοιτητικών εκλογών. Και αυτό είναι αποτέλεσμα του ότι η γραμμή της ηττοπάθειας, της περιχαράκωσης και της καταγγελίας των αγώνων, που κορυφώθηκε τον Δεκέμβρη, δεν μπορεί να αποτελέσει πραγματική και ριζοσπαστική διέξοδο για την νεολαία.


Η αριστερά που τα τελευταία χρόνια δέχεται συνεχώς συγχαρητήρια από την κυβέρνηση (τα ‘’μπράβο’’ του Στυλιανίδη μαζί με τα ‘’μπράβο’’ του Καραμανλή τον Δεκέμβρη και το κάλεσμα ακροδεξιών φυλλάδων για ‘’σώσει την νομιμότητα’’ το ΚΚΕ) είναι η ίδια με την αριστερά που πιστεύει ότι οι αγώνες δεν μπορούν να φέρουν νίκες, είναι η ίδια η αριστερά που αντί να στέκεται πλάι στους αγώνες του εργαζόμενου κόσμου και της νεολαίας, προσπαθεί να τα εξαργυρώσει στην κάλπη και στην κομματική άνοδο.

Η μόνη διέξοδος για τους φοιτητικούς συλλόγους είναι να γυρίσουν την πλάτη σε όσους κάνουν σήμερα πολιτική με όρους συμμορίας. Να γυρίσουν απαξιωτικά την πλάτη σε όσους αμαυρώνουν την ίδια την αριστερά με τη λογική και την πρακτική τους. Να παλέψουν μέσα από τις γενικές συνελεύσεις, μέσα από την ισχυροποίηση των συλλογικών τους διαδικασιών για τις ανάγκες και τα συμφέροντά τους, να δώσουν την μάχη μέχρι την ανατροπή της πολιτικής κυβέρνησης ΠαΣοΚ ΕΕ και των εκφραστών της σε εκπαίδευση και εργασία.

Η άλλη αριστερά που έχει ανάγκη η εποχή μας, η εποχή της οικονομικής κρίσης αλλά και των εκρηκτικών δυνατοτήτων που έδειξε ο Δεκέμβρης και τα κινήματα των τελευταίων χρόνων απέχει πολύ από τραμπούκικους ΨΕΥΤΟηγεμονισμούς, από συμμορίες και από μαφιόζικες επιθέσεις. Βρίσκεται και γεννιέται στους δρόμους, στους αγώνες, στις νίκες του εργαζόμενου κόσμου και της νεολαίας.


Ε.Α.Α.Κ. Πάτρας
Σε ΑΕΙ - ΤΕΙ

15 Μαΐ 2009

Αποτελέσματα φοιτητικών εκλογών '09 - Σ.Φ. Πολιτικού - Δ. Γληνός


Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης, ΕΚΠΑ

ΔΑΠ: 399 (από 531), ποσοστό 43.37%
ΠΑΣΠ: 232 (από 244), ποσοστό 25.22%
ΠΚΣ: 139 (από 163), ποσοστό 15.11%
ΕΑΑΚ: 75 (65), ποσοστό 8.15%
ΑΡΕΝ: 55 (60), ποσοστό 5.98%
ΛΕΥΚΑ: 21
ΑΚΥΡΑ: 18
ΣΥΝΟΛΟ: 939
'Εδρες για ΔΣ: ΔΑΠ 3, ΠΑΣΠ 2, ΠΚΣ 1, ΕΑΑΚ 1.

7 Μαΐ 2009

6 Μαΐ 2009

29 Απρ 2009

ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ 2009



ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ 2009
ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΣΤΙΣ 11πμ!

Με τους φοιτητικούς συλλόγους και τα σωματεία!


- Δε θα πληρώσουμε την κρίση τους! Την κρίση να πληρώσει το κεφάλαιο!

- Στο δρόμο του Δεκέμβρη, συγκρουόμαστε μαζικά, για την ανατροπή των αντεργατικών πολιτικών που ακολουθούν κυβέρνηση και ΠΑΣΟΚ.

- Ενάντια στο συμβιβασμό της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας των ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ.

Ενάντια στην εκμετάλλευση των εργαζομένων, να κάνουμε την Πρωτομαγιά μέρα αγώνα και πάλης!



Ριζοσπαστική Αριστερή Συσπείρωση - ΕΑΑΚ Πολιτικού

ΟΙ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ ΣΤΟ ΑΣΥΛΟ, ΘΑ ΑΝΑΤΡΑΠΟΥΝ ΑΠΟ ΤΟ ΦΟΙΤΗΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ


Χθες στις 27/04 το απόγευμα μετά από ποδοσφαιρικό αγώνα στο γήπεδο της Καισαριανής μεγάλη αστυνομική δύναμη προφασιζόμενη τα επεισόδια που ξεκίνησαν έξω από το γήπεδο κυνήγησε και ανάγκασε ομάδα φιλάθλων να μπει στο χώρο της Πανεπιστημιούπολης. Οι αστυνομικές δυνάμεις (μια κλούβα ΜΑΤ και πολυπληθής τμήμα από την νεοσύστατη ομάδα Δέλτα που εμφανίστηκε μετά την εξέγερση του Δεκέμβρη) όχι μόνο δεν σταμάτησαν την καταδίωξη έξω από το χώρο του πανεπιστημίου αλλά παραβίασαν το λαϊκό κεκτημένο του ασύλου, κάνοντας μάλιστα «έφοδο» έως τη σχολή του Μαθηματικού.


Οι δυνάμεις καταστολής κάνοντας μια πρωτοφανή επίδειξη «τσαμπουκά» και «αποφασιστικότητας» κατέλυσαν το άσυλο με επαίσχυντο τρόπο παραμένοντας στο χώρο της πανεπιστημιούπολης για ώρα. Είναι έκδηλο ότι δεν έχουμε να κάνουμε με ένα μεμονωμένο, τυχαίο περιστατικό. Το θράσος των κατασταλτικών δυνάμεων, η προκλητική παρουσία τους μέσα στο χώρο της πανεπιστημιούπολης, αποτελεί τη συνέχεια της αντιδημοκρατικής, τρομοκρατικής επιχείρησης που έχει εξαπολύσει η αυταρχική κυβέρνηση της ΝΔ τόσο στο άσυλο, ως εφαλτήριο κινητοποιήσεων και αγώνων, όσο και συνολικά στο μέτωπο της καταστολής των δημοκρατικών δικαιωμάτων. Η κυβέρνηση, ευθυγραμμισμένη με τις προσταγές της Ε.Ε., επαναβαφτίζει την έννοια της δημοκρατίας, σαρώνοντας κάθε δημοκρατική ελευθερία, κάθε υπόνοια δικαιώματος. Οι μαζικές συλλήψεις μαθητών και φοιτητών τον Δεκέμβρη, η δολοφονική επίθεση στην συνδικαλίστρια Κ.Κούνεβα, οι δίκες μαθητών στη Λάρισα με τον τρομονόμο, οι χαφιεδοκάμερες και οι δυνάμεις «κατοχής» που κατακλύζουν το κέντρο της Αθήνας και οι φασιστικές επιθέσεις σε πάρκα και στέκια αποτελούν χαρακτηριστικά στιγμιότυπα του νέου δόγματος «δημοκρατίας» που προκρίνει ο αντιδραστικός συνασπισμός εξουσίας.


Επιπρόσθετα σε αυτά έρχονται και τα νέα μέτρα ποινικοποίησης της «κουκούλας» και περιστολής των διαδηλώσεων τα οποία δρομολογούνται με το νέο νομοσχέδιο Δένδια. Σε αυτές τις συνθήκες, έξω από το στόχαστρο της κυρίαρχης πολιτικής δεν θα μπορούσε να μείνει η εστία συσπείρωσης και έκφρασης όλων των ανησυχιών, των αποφάσεων και των δράσεων του λαϊκού κινήματος, το πανεπιστημιακό άσυλο. Μετά την νεολαιίστικη έκρηξη του Δεκέμβρη, η κυβέρνηση της ΝΔ και η συμπολίτευση του ΠΑΣΟΚ – με την αρωγή των κατασταλτικών μηχανισμών και των ΜΜΕ – έθεσαν σε εφαρμογή ένα σχέδιο κατασυκοφάντησης και σπίλωσης του ασύλου με απώτερο σκοπό την κατάλυση του. Τους τρομοκρατεί ένα άσυλο που ξεφεύγει από τα στενά όρια του ακαδημαϊκού χαρακτήρα όπως το θέλει ο αντιδραστικός νόμος πλαίσιο. Φοβούνται ένα άσυλο εφαλτήριο κοινωνικών αγώνων, ένα άσυλο στο οποίο η νεολαία και οι εργαζόμενοι θα δρουν και θα εκφράζονται ανατρεπτικά. Για αυτό προσπαθούν να κάνουν αισθητή την παρουσία τους έξω από τους πανεπιστημιακούς χώρους (όπως συμβαίνει συχνά και με στο χώρο της Πανεπιστημιούπολης και της Πολυτεχνειούπολης, χαρακτηριστικό είναι άλλωστε το εν λόγω περιστατικό).


Η απάντηση του φοιτητικού κινήματος απέναντι σε αυτές τις μεθοδευμένες κινήσεις σπίλωσης και κατάλυσης του ασύλου πρέπει να είναι άμεση, μαζική και αμείλικτη! Μαζί με κοινωνικούς φορείς, εργαζομένους και σωματεία οι Φοιτητικοί Σύλλογοι πρέπει να υπερασπιστούν μάχιμα το αιματοβαμμένο λαϊκό άσυλο, να καταδικάσουν σύσσωμοι την παρουσία των δυνάμεων καταστολής εντός του πανεπιστήμιου, να απαιτήσουν την διασφάλιση του ακεραίου του θεσμού του ασύλου εφεξής. Να αποκρούσουν την κατασταλτική εκστρατεία των δυνάμεων της κυρίαρχης πολιτικής σε όλα τα μέτωπα, να βάλουν φραγμό στην κατάλυση των δημοκρατικών τους ελευθεριών. Οι τρομοκρατικές ενέργειες της κυβέρνησης και των βοηθών της δεν θα μας φοβίζουν. Μας εξοργίζουν!

Ø ΕΞΩ ΟΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΑΣΥΛΟ, ΚΑΜΙΑ ΣΚΕΨΗ ΓΙΑ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟ ΤΟΥ. ΔΙΕΥΡΥΝΣΗ ΤΟΥ ΑΣΥΛΟΥ ΣΕ ΧΩΡΟΥΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΣΧΟΛΕΙΑ

Ø ΚΑΜΙΑ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΤΩΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΚΑΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ - ΝΑ ΠΑΡΘΕΙ ΠΙΣΩ ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΔΕΝΔΙΑ ΚΑΙ Ο ΤΡΟΜΟΝΟΜΟΣ.

Ø ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΩΝ ΤΟΥ ΔΕΚΕΜΒΡΗ.

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΣΥΛΟ!
ΡΑΣ - ΕΑΑΚ

5 Απρ 2009

Όλοι την Πέμπτη 9 Απρίλη, στις 6.30 μ.μ. στα Προπύλαια!

Πορεία από τα Προπύλαια προς τη Βουλή διοργανώνουν Εργατικά σωματεία, φοιτητικοί σύλλογοι και πολιτικές οργανώσεις την Πέμπτη 09 – 04 - 2009 στις 6.30 μ.μ.Με κεντρικά συνθήματα:

Η ΚΡΑΤΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ
ΟΧΙ ΣΤΑ ΝΕΑ ΙΔΙΩΝΥΜΑ (κουκούλες, περιύβριση αρχής)
ΤΟ ΑΣΥΛΟ ΑΝΗΚΕΙ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟ ΛΑΟ
ΚΑΜΙΑ ΔΙΩΞΗ ΣΤΟΥΣ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ ΤΟΥ ΔΕΚΕΜΒΡΗ

Απευθυνόμαστε σε όλες τις δυνάμεις των κινημάτων των εργαζομένων και της νεολαίας.Όλα τα βάρη της καπιταλιστικής κρίσης στην πλάτη των εργαζομένων και της νεολαίας (πάγωμα μισθών, απολύσεις, κατάρρευση ασφαλιστικού συστήματος, αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης) αυτό επιδιώκουν οι κυρίαρχες αστικές δυνάμεις.
ΝΔ και ΠΑΣΟΚ φορούν τη μάσκα του προστάτη της Δημοκρατίας, του Νόμου και της Τάξης, και επιχειρούν στο όνομα της «ασφάλειας» να τρομοκρατήσουν την κοινωνία.
Ανακοινώνονται μέτρα για την περιστολή του δικαιώματος στη διαδήλωση και στην πολιτική έκφραση (ιδιώνυμο κουκουλοφορίας, περιύβριση αρχής), επαναφέρεται η συζήτηση για το πανεπιστημιακό άσυλο, αλλά και παίρνονται μέτρα έντασης του αυταρχισμού στις φυλακές (μεγαλύτερες ποινές για τη χρήση κινητών, χορήγηση άδειας μόνο με σύμφωνη γνώμη Εισαγγελέα, ειδικές πτέρυγες για ισοβίτες).
Την ταξικότητα των μέτρων αποκαλύπτει η πρόταση για κατάργηση της προφυλάκισης, αλλά μόνο για τα περιουσιακά αδικήματα, δηλαδή για τα εγκλήματα «λευκού κολλάρου». Ρύθμιση που προφανώς αποσκοπεί στο να μην προφυλακίζονται οι απατεώνες και καταχραστές βιομήχανοι, τραπεζίτες και χρηματιστές, οι κάθε Εφραίμ, και τα καλόπαιδα (golden boys) του εκάστοτε κόμματος εξουσίας που διαχειρίζονται δημόσιο χρήμα.
Απέναντι στην αυταρχική θωράκιση του κράτους ο μόνος δρόμος είναι ο μαζικός λαϊκός αγώνας για να σπάσουμε την τρομοκρατία στο δρόμο, για να υπερασπίσουμε στην πράξη και να διευρύνουμε τις λαϊκές ελευθερίες και τα δημοκρατικά δικαιώματα.

Σύλλογοι, Σωματεία, Οργανώσεις
Εγγραφή σε: Αναρτήσεις (Atom)