ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ

ΓΙΑ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ
ΤΟΥ Σ.Φ. ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΝΟΜΙΚΗΣ ΑΘΗΝΑΣ

Στις 25/11, κατά τη διάρκεια της Γενικής Συνέλευσης του Σ. Φ. Πολιτικού Νομικής, εισέβαλαν 8 άτομα στο κτίριο και επιτέθηκαν με γκλομπ και λοστούς σε μέλη του Συλλόγου. Τα άτομα αυτά, τρομοκρατώντας φοιτητές, διέλυσαν τη Γενική Συνέλευση του Συλλόγου.
Σαν ΕΑΑΚ, έχουμε αποδείξει τόσα χρόνια ότι είμαστε με τις αμεσοδημοκρατικές και μαζικές διαδικασίες μέσα στους φοιτητικούς συλλόγους, δηλαδή τις συνελεύσεις, τα συντονιστικά, μακριά από κάθε λογική γραφειοκρατικοποίησης και ενσωμάτωσης του φοιτητικού κινήματος. Μόνο η μαζική δράση, οι συλλογικές διαδικασίες και αποφάσεις, ο ενιαίος και αποφασιστικός αγώνας των φοιτητών και του κινήματος μπορούν να αντισταθούν και να ανατρέψουν την συντηρητική πολιτική και τις αντιδραστικές αλλαγές στην εκπαίδευση και την κοινωνία. Η ΕΑΑΚ παλεύει και θα παλέψει για να περιφρουρήσει και να δυναμώσει αυτές τις διαδικασίες. Θα υπερασπίσει το κίνημα και τις διαδικασίες του από κάθε προσπάθεια αμαύρωσης, συκοφάντησης και διάλυσης, απ΄ όπου κι αν προέρχεται.

Καταγγέλλουμε την προσπάθεια τρομοκράτησης και υπονόμευσης των γενικών συνελεύσεων και του κινήματος. Καταδικάζουμε και διαχωριζόμαστε πλήρως από τους αυτόκλητους και απόντες από κάθε διαδικασία του φοιτητικού κινήματος, αυτούς που σε κάθε ευκαιρία προσπαθούν να επιβάλλουν απόψεις και πρακτικές βίας, μακριά από κάθε συλλογικότητα και μαζική διαδικασία. Από αυτούς που φτάνουν στο σημείο να διαλύουν γενικές συνελεύσεις, να τραυματίζουν μέλη των φοιτητικών συλλόγων και να τρομοκρατούν φοιτητές. Αυτές οι πρακτικές αντικειμενικά στρέφονται σε βάρος του κινήματος και των διαδικασιών του και πρέπει να βρουν την μαζική απάντηση των αγωνιζόμενων φοιτητών. Θα βρουν μπροστά τους την κλιμάκωση των αγώνων μας, την ανυποχώρητη πάλη του κινήματος, τη δημοκρατία των γενικών συνελεύσεων.

Επίσης, διαχωριζόμαστε πλήρως και από τους μονίμως απόντες από τις μαζικές διαδικασίες των συλλόγων, οι οποίοι δεν είναι άλλοι από την κυβερνητική παράταξη, τη ΔΑΠ-ΝΔΦΚ. Τρία χρόνια αγώνων ενάντια στην αντιδραστική μεταρρύθμιση που προωθείται στην εκπαίδευση, η παρουσία τους εξαντλείται σε μερικές εκατοντάδες τραμπούκων που μόνο σκοπό έχουν να σπάσουν καταλήψεις, να διαλύσουν γεν. Συνελεύσεις και να τρομοκρατήσουν φοιτητές, ώστε να βοηθήσουν την κυβέρνησή τους να εφαρμόσει την αντιδραστική πολιτική της. Καλούμε την ίδια την κυβερνητική παράταξη να μας εξηγήσει ποια η διαφορά των γεγονότων στο Πολιτικό και αυτών στη Γεωπονική Θεσσαλονίκης, όπου τραμπούκοι της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ Θεσσαλονίκης επιτέθηκαν σε μέλη της ΕΑΑΚ και τραυμάτισαν μέλη του συλλόγου φοιτητών γεωπονίας, για να μην αναφερθούμε σε πολλά ακόμα γεγονότα με πρωταγωνιστή την κυβερνητική ΔΑΠ. Εκείνοι που χρησιμοποιούν τέτοιες πρακτικές χρόνια τώρα, ας μην κόπτονται για το άσυλο, την τρομοκρατία και τους τραμπουκισμούς...

Καταγγέλλουμε επίσης την μεγάλη πλειοψηφία των Μέσων Μαζικής «Ενημέρωσης», που με την γνωστή επεισοδιολαγνεία τους έφτασαν για άλλη μια φορά σε ακρότητες και γελοιότητες, παρουσιάζοντας την εισβολή 7-8 ατόμων και τον τραυματισμό 2 φοιτητών ως «πόλεμο» με μαχαιρώματα και άλλα ευτράπελα. Ο σκοπός τους είναι γνωστός: να χτυπηθεί ο κόσμος του αγώνα, να απαξιωθούν οι μαζικές διαδικασίες, να βοηθήσουν τα σχέδια της κυβέρνησης να βάλει χέρι στο άσυλο. Δεν θα τους κάνουμε για άλλη μια φορά τη χάρη!

Απέναντι σ’ όλες αυτές τις κινήσεις – απ’ όπου κι αν αυτές προέρχονται - και που εσκεμμένα υπονομεύουν το άσυλο, απαντάμε με μαζικές διαδικασίες γενικών συνελεύσεων στην κατεύθυνση της συγκρότησης ενός κινήματος που θα ανατρέψει συνολικά την επίθεση που δέχεται εκπαίδευση και εργασία.
Δεν μας φοβίζουν ούτε τέτοιου είδους επιθέσεις, ούτε οι τραμπουκισμοί της ΔΑΠ, ούτε η επίθεση ΜΜΕ και κυβέρνησης. Διαλέξαμε και διαλέγουμε ξανά τον δρόμο του μαζικού, ανυποχώρητου αγώνα των δεκάδων χιλιάδων φοιτητών, στις εκατοντάδες γενικές συνελεύσεις, τα συλλαλητήρια και τις διαδικασίες ενός κινήματος που τελικά θα ανατρέψει τον αντιδραστικό νόμο-πλαίσιο, θα βάλει φραγμό στην πολιτική που πλήττει την νεολαία, τα δικαιώματά μας και τη ζωή μας.

Αθήνα, 25 Νοέμβρη 2008

Ενιαία Ανεξάρτητη Αριστερή Κίνηση σε ΑΕΙ-ΤΕΙ, ΝΟΠΕ
(ΡΑΣ ΕΑΑΚ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ, ΡΑΠΑΝ-ΣΑΦΝ, ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥ)

Read More

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΕΑΑΚ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
ΕΝΙΑΙΑΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ

Την πέμπτη 20/11, 150 τραμπούκοι της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ Θεσσαλονίκης επιτέθηκαν φασιστικά-θρασιδηλα στον πολιτικό χώρο της ενιαίας ανεξάρτητης αριστερής κίνησης του συλλόγου φοιτητών γεωπονίας με αποτέλεσμα τον τραυματισμό 2 συντρόφων εκ των οποίων ο ένας νοσηλεύεται στο νοσοκομείο ΑΧΕΠΑ με κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις καθώς και την καταστροφή του χώρου παρέμβασης του σχήματος. Η κίνηση αυτή αποτελεί συνέχεια των γεγονότων της 17ης Νοεμβρη όπου οι ίδιοι τραμπούκοι προπηλάκισαν μελή των φοιτητικών συλλόγων με ακόμη 4 τραυματίες.

Τα γεγονότα αυτά εντάσσονται στην προσπάθεια φίμωσης του φοιτητικού κινήματος πόσο μάλλον σε μια συγκυρία που ο χώρος της εκπαίδευσης κλιμακώνει τις κινητοποιήσεις του ενάντια στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση.

Απέναντι σ’όλες αυτές τις κινήσεις που εσκεμμένα υπονομεύουν το άσυλο απαντάμε με μαζικές διαδικασίες γενικών συνελεύσεων στην κατεύθυνση της συγκρότησης ενός κινήματος που θα ανατρέψει συνολικά της επίθεση που δέχεται εκπαίδευση και εργασία.
Ο φασισμός δεν μας σταματά στο δρόμο του αγώνα βαδίζουμε ξανά.

ΕΝΙΑΙΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΚΙΝΗΣΗ
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Read More

Ανακοίνωση ΕΑΑΚ Πάτρας

Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕΝ ΜΑΣ ΣΤΑΜΑΤΑ
ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΒΑΔΙΖΟΥΜΕ ΞΑΝΑ

Σήμερα, Τετάρτη 19/11/08, στη γενική συνέλευση τμήματος των Πολιτικών Μηχανικών Πάτρας, οι φοιτητές Σ. Χ. [μέλος της ΕΑΑΚ] και Μ. Ρ.[μέλος της ΠΚΣ], παραπέμφθηκαν σε Πειθαρχικό από τον καθηγητή Καλέρη του τμήματος με την αιτιολόγηση της… «ανάρμοστης συμπεριφοράς σε καθηγητή»! Η «ανάρμοστη συμπεριφορά» τους ήταν ότι δεν επέτρεψαν να γίνει μάθημα την ώρα που είχε οριστεί γενική συνέλευση του συλλόγου [που ούτως ή άλλως δεν επιτρέπεται] στο αμφιθέατρο που θα πραγματοποιούνταν η γενική συνέλευση!

Η κίνηση αυτή δεν είναι τυχαία και στόχο έχει να σπιλώσει αγωνιζόμενους φοιτητές και τη δράση τους, να ποινικοποιήσει τη συλλογική δράση και τις διαδικασίες των φοιτητών, να καταστείλει και να πειθαρχήσει το φοιτητικό κίνημα και τους αγώνες που θα ξεσπάσουν το επόμενο διάστημα απέναντι στην οδηγία 36/05 για τα ΚΕΣ, στο νόμο- πλαίσιο και στο σύνολο της αντί- εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης που από κοινού προωθούν ΝΔ και ΠΑΣΟΚ στη βάση των κατευθύνσεων της ΕΕ. Παίρνει, αυτή η κίνηση, τη σκυτάλη από τους πρυτάνεις Καραμπίνη και Γρυσπολάκη και τους εκάστοτε καθηγητές που επι χρόνια προσπαθούν να σπιλώσουν το φοιτηικό κίνημα και σέρνουν σε Πειθαρχικά και Δικαστήρια αγωνιζόμενους φοιτητές.

Την ίδια ώρα που η πλειοψηφία των φοιτητικών συλλόγων παίρνει αγωνιστικές αποφάσεις και με εφαλτήριο το Πολυτεχνείο ετοιμάζεται να εφορμήσει σε νέους ανυποχώρητους, μαζικούς και νικηφόρους αγώνες που θα ανατρέψουν τα σχέδια της κυβέρνησης και του ΠΑΣΟΚ σε εκπαίδευση και εργασία, οι υποστηρικτές της κυβερνητικής πολιτικής σε ΑΕΙ και ΤΕΙ επιχειρούν να ποινικοποιήσουν τους αγώνες της νεολαίας. Θα μας βρούν απέναντί τους!

·Καμιά διωξη φοιτητή- κανένα πειθαρχικό
·Οι αγώνες μας δεν ποινικοποιούνται, δεν καταστέλλονται, δεν υποχωρούν
·Κάτω τα χέρια από το άσυλο

Ε.Α.Α.Κ. ΠΑΤΡΑΣ σε ΑΕΙ και ΤΕΙ

Read More

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ Σ. Φ. ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ - 13 ΝΟΕΜΒΡΗ 2008

Το μέτωπο της εκπαίδευσης είναι για άλλη μία φορά στο επίκεντρο. Χέρι - χέρι με την εφαρμογή του αντιδραστικού νόμου πλαίσιο έρχεται η αναγνώριση των ΚΕΣ και η εξίσωση των επαγγελματικών δικαιωμάτων με αυτά της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, πετώντας παράλληλα δεκάδες χιλιάδες μαθητές έξω από τα δημόσια μέσω της βάσης του 10. Μέσα στο καλοκαίρι ψηφίστηκε ο νόμος που αναγνωρίζει την ακαδημαϊκή λειτουργία των κολεγίων, ως πρώτο βήμα για την μετέπειτα ενσωμάτωση της κοινοτικής οδηγίας 36/05 που τα ισοτιμεί επαγγελματικά με τα ΑΕΙ- ΤΕΙ. Η επί της ουσίας παράκαμψη του άρθρου 16, αποτελεί casus belli για το σύνολο του κόσμου της εκπαίδευσης. Οδηγεί στην κατάργηση των εργασιακών και επαγγελματικών δικαιωμάτων, στην απαξίωση των πτυχίων και της εργασιακής προοπτικής του συνόλου των αποφοίτων. Οδηγεί στην εισαγωγή ιδιωτικοοικονομικών κριτηρίων, στην πολυδιάσπαση της νεολαίας και στην ένταση του κατακερματισμού της εκπαίδευσης και της αποσύνδεσης των πτυχίων από τα επαγγελματικά δικαιώματα. Η πολιτική της κυβέρνησης, συνεχίζοντας την πολιτική του ΠΑΣΟΚ και οι κατευθύνσεις της ΕΕ διαμορφώνουν το αντιδραστικό πλαίσιο της περαιτέρω υπαγωγής της εκπαίδευσης στις ανάγκες του κεφαλαίου, το φτηνό και «ευέλικτο» εργατικό δυναμικό που αυτό απαιτεί.

Ταυτόχρονα η κυβέρνηση επιχειρεί την εφαρμογή του νόμου –πλαίσιο της πειθάρχησης και των ιδιωτικοοικονομικών-ανταποδοτικών κριτηρίων. Η λίστα συγγραμμάτων, που εμπεριέχει και την περικοπή βιβλίων – αφού μέχρι πέρσι δίνονταν δύο ή και περισσότερα συγγράμματα, ενώ τώρα μιλάμε για την παροχή ενός μόνο συγγράμματος - οδηγεί στην εντατικοποίηση και την εξατομίκευση των σπουδών μέσα από την ασάφεια της ύλης και κινείται στην κατεύθυνση της περικοπής κοινωνικών δαπανών.
Ο νόμος-πλαίσιο καθώς και ο πρότυπος εσωτερικός κανονισμός, ο οποίος αποτελεί εκτελεστική διάταξη του νόμου, κινούνται στην κατεύθυνση της Μπολόνια και της αντιδραστικής πολιτικής της ΕΕ για την εκπαίδευση και προβλέπουν εκτός από τα συγγράμματα: την περαιτέρω λειτουργία του πανεπιστημίου με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια και την κατάργηση του δημόσιου και δωρεάν χαρακτήρα της εκπαίδευσης, μέσα από τα 4ετή επιχειρηματικά προγράμματα των ιδρυμάτων, (ανταποδοτικές υποτροφίες, αξιολόγηση της εκπαιδευτικής και ερευνητικής διαδικασίας με κριτήρια της αφοράς κ.α.), τους μάνατζερ, το άνοιγμα του δρόμου για χρηματοδότηση από «τρίτες πηγές». Την καταστολή και πειθάρχηση του φοιτητικού κινήματος και την ποινικοποίηση των συλλογικών αγώνων, μέσα από τα πειθαρχικά συμβούλια και την κατάργηση του ασύλου. Τον ατομικό δρόμο στις σπουδές και την εργασιακή προοπτική, μέσα από το ανώτατο όριο των 2ν χρόνων φοίτησης (και μετά ...διαγραφή), τις αλυσίδες μαθημάτων, τον ατομικό φάκελο προσόντων και τις πιστωτικές μονάδες.

Η αντιδραστική εκπαιδευτική αναδιάρθρωση στο σύνολο της στοχεύει στη διαμόρφωση ενός νέου μοντέλου αποφοίτου – μελλοντικού εργαζόμενου ευέλικτου, αναλώσιμου, ειδικευμένου, χωρίς δικαιώματα και ανίσχυρου απέναντι στον εργοδότη. Εργαζόμενου που θα βρίσκεται σε ένα διαρκές κυνήγι πιστοποιητικών και δεξιοτήτων, περιπλανώμενος από την επισφαλή εργασία στην ανεργία και την επανακατάρτιση.

Η φετινή επέτειος του Πολυτεχνείου έρχεται στο φόντο της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης του κεφαλαίου, μίας κρίσης η οποία με την ένταση και τη διάρκειά της δείχνει να κλονίζει σε βάθος το οικοδόμημα του καπιταλισμού στην εποχή μας. Οι πιστοί ακόλουθοι της «ελεύθερης αγοράς», του νεοφιλελευθερισμού – σοσιαλφιλελευθερισμού, της ιδιωτικοποίησης και της λειτουργίας των πάντων με γνώμονα το κέρδος, της ευελιξίας της εργασίας οδήγησαν στη μεγαλύτερη καπιταλιστική κρίση των τελευταίων δεκαετιών, αποδεικνύοντας ότι ο καπιταλισμός στην εποχή μας όχι μόνο δεν μπορεί να εξασφαλίσει τις ανάγκες εργαζομένων και νεολαίας με την «αυτορρύθμιση» της ελεύθερης αγοράς, αλλά πολύ περισσότερο αδυνατεί να τους στρατεύσει σε ένα θετικό όραμα, την ίδια στιγμή που γίνεται όλο και πιο καταστροφικός για τον κόσμο της δουλειάς, για το περιβάλλον και τις δημοκρατικές ελευθερίες των λαών. Από οικονομική άποψη είναι μία κρίση υπερσυσσώρευσης που κλονίζει όλα τα δόγματα της αστικής κυρίαρχης ιδεολογίας δημιουργώντας ρήγματα και αποκαλύπτει τη βαρβαρότητα του σύγχρονου καπιταλισμού, ακολουθώντας τις αντιδραστικές μεταρρυθμίσεις των προηγούμενων χρόνων που εφάρμοσαν οι κυβερνήσεις διεθνώς. Για την υπέρβαση της κρίσης και τη σταθεροποίηση της κερδοφορίας του, το κεφάλαιο ετοιμάζει μία νέα εκστρατεία ενάντια στα εργατικά και νεολαιίστικα δικαιώματα. Ολόκληρο το πολιτικό αστικό σύστημα συστρατεύεται για να βγάλει το κεφάλαιο όσο πιο αλώβητο γίνεται από την κρίση, ρίχνοντας τα βάρη της στους εργαζόμενους, καλώντας τους στο όνομα της εθνικής οικονομίας να πληρώσουν τα σπασμένα.

Σε αυτές τις συνθήκες η ίδια η πραγματικότητα έρχεται να επαναδιατυπώσει το πνεύμα της ιστορίας του ηρωικού πολυτεχνείου, το πνεύμα των διεκδικήσεών του για ψωμί – παιδεία – ελευθερία.Η νέα ταξική φοροεπιδρομή, ο μαζικός αποχαρακτηρισμός στα βαρέα και ανθυγιεινά που έρχεται να επεκτείνει την ασφαληστρική μεταρρύθμιση, το νέο κύμα ιδιωτικοποιήσεων (Ολυμπιακή, ΟΣΕ, ΟΤΕ, λιμάνια, ΕΣΥ) στο δρόμο που χάραξε το ΠΑΣΟΚ, η κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, η αντιδραστική μεταρρύθμιση του κράτους (Καποδίστριας ΙΙ, νέος εκλογικός νόμος) και η ένταση της λεηλασίας της φύσης (εργοστάσια λιθάνθρακα, Λευκίμμη – χώροι ταφής απορριμμάτων, χωροτακτικά σχέδια, εκχώρηση ελεύθερων χώρων στο κεφάλαιο, «άγιοι» αποχαρακτηρισμοί δασών) αποτελούν τα πρώτα δείγματα για το ποιος τελικά θα πληρώσει τα σπασμένα της κρίσης του κεφαλαίου και πώς θα επιχειρηθεί η θωράκιση της οικονομίας και του πολιτικού συστήματος. Προϋπόθεση βέβαια για όλα αυτά αποτελεί η παράλληλη συντριβή των οποιονδήποτε αντιδράσεων, το τσάκισμα του κινήματος και η επίθεση στα δημοκρατικά δικαιώματα και τις λαϊκές ελευθερίες (βλ. δολοφονία μεταναστών από τις δυνάμεις καταστολής, εξέγερση στις φυλακές, πρόσφατη αναμέτρηση του φοιτητικού κινήματος, κάμερες σε χώρους δουλειάς, άγρια καταστολή στις πορείες, κατάργηση ασύλου, ποινικές και δικαστικές διώξεις σε αγωνιστές και συνδικαλιστές). Τις τελευταίες μέρες έχουν ξεσπάσει αγώνες στις φυλακές. Οι αγώνες των φυλακισμένων για τη διεκδίκηση πλήρη κοινωνικών, πολιτικών και ατομικών δικαιωμάτων είναι αδιαμεσολάβητοι, δε χειραγωγούνται, δεν καταστέλλονται! Είναι αγώνες για την κοινωνική απελευθέρωση και χειραφέτηση. Παράλληλα, άλλο αέρα δίνουν τα μεγάλα κοινωνικά κινήματα που ξεσπούν και φαίνεται πως οι κοινωνικές συγκρούσεις αποτελούν καθοριστικό παράγοντα έτσι ώστε τα συμφέροντα εργαζομένων και νεολαίας να βγαίνουν στο προσκήνιο και να πετυγχαίουν νίκες.

Το μέτωπο της δημοκρατίας δεν αφορά μόνο το Πολυτεχνείο και δε μπορεί να αποτελεί απλά ένα διακοσμητικό περιτύλιγμα. Η έξαρση των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών σε Βαλκάνια και Καύκασο γίνονται σπίθες σε μπαρουταποθήκες εν ενεργεία. Οι μητροπόλεις του καπιταλισμού στην εποχή μας (ΗΠΑ, ΕΕ, Ρωσία) όχι μόνο ανταγωνίζονται για τις σφαίρες επιρροής τους και τον έλεγχο των ενεργειακών δρόμων, αλλά κυρίαρχα στοχεύουν στο βάθεμα της εκμετάλλευσης σε κάθε γωνιά του πλανήτη. Άλλωστε, η σημερινή κρίση τους δίνει το έναυσμα τόσο για την ένταση των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων όσο και για το εκ νέου άνοιγμα ενός αντιδημοκρατικού μετώπου. Από το στρατό που αστυνομεύει τον «εσωτερικό εχθρό» στη Νάπολη μέχρι τις συγκρούσεις στη Λευκίμμη της Κέρκυρας, η πάλη για τα δημοκρατικά δικαιώματα διαπερνά τους αγώνες της νεολαίας και των εργαζομένων.

Στις συνθήκες αυτές, γίνεται πιο επείγουσα και πιο αναγκαία η ανάπτυξη αποφασιστικών και νικηφόρων αγώνων για την ανατροπή της επίθεσης, για να πληρώσει την κρίση το κεφάλαιο. Για την ανατροπή του εργατικού – κοινωνικού μεσαίωνα, για τις σύγχρονες ανάγκες και δικαιώματα που δε χωράνε στους κανόνες της αγοράς. Με ένα μαχητικό κίνημα νεολαίας που θα προτάσσει τα κοινά της συμφέροντα. Μίας νεολαίας που βρίσκεται στο στόχαστρο σε κάθε επίπεδο της ζωής της. Καλείται να εργαστεί με μισθούς πείνας, ανασφάλιστη, ελαστική, περιπλανώμενη από την ανεργία στην ημιαπασχόληση και την επανακατάρτιση. Να στρατευθεί στα 18, να κοπεί από τη βάση του 10, να σπουδάσει στα ιδιωτικά κολέγια ή στο δημόσιο αναδιαρθρωμένο πανεπιστήμιο, να απεμπολήσει κάθε ελεύθερο χρόνο. Μία νεολαία που όμως έχει αποδείξει ότι μπορεί να αγωνίζεται και να αποσπά υλικές νίκες στο σήμερα.

Για όλα αυτά, πρέπει το φετινό Πολυτεχνείο να αποτελέσει σημείο αναφοράς της ανατροπής της επίθεσης που εξαπολύεται σε εργαζόμενους και νεολαία. Πρέπει η μνήμη της εξέγερσης να συναντήσει το μέλλον των αγώνων.
Γιατί όσο η πολιτική τους πλήττει τις ανάγκες και τα δικαιώματά μας,
...όσο το ΨΩΜΙ γίνεται πια ... δυσεύρετο για την ολοένα και μεγαλύτερη πλειοψηφία,
...όσο η ΠΑΙΔΕΙΑ βρίσκεται στο στόχαστρο της πολιτικής του κεφαλαίου και για
...όσο η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ και τα δημοκρατικά δικαιώματα τίθενται υπό την επιτήρηση του κράτους και των τρομονόμων, το Πολυτεχνείο θα βρίσκει πάντα τη θέση του στους κοινωνικούς αγώνες για τη ρήξη και την ανατροπή.

Το Πολυτεχνείο του ’73 δεν ήρθε σαν κεραυνός εν αιθρία. Ήρθε σαν συνέπεια προηγούμενων λαϊκών αγώνων αλλά και πυροδότησε νέους. Είναι η ιστορική συνέχεια του μεγάλου αντιστασιακού κινήματος του ΕΑΜ- ΕΛΑΣ, της ηρωικής μάχης του ΔΣΕ, της μάχης του 114, αλλά και ο τροφοδότης των μεγάλων φοιτητικών αγώνων του ‘79 του ‘90-91 του ‘95 του ‘98 ενάντια στο νόμο Αρσένη του 2001, το μαχητικό Μάη-Ιούνη του 2006 και φτάνει μέχρι σήμερα.

Αυτό το Πολυτεχνείο είναι αυτό που φοβάται η κυρίαρχη πολιτική.
...Το Πολυτεχνείο των αγώνων και των κινημάτων.
...Το Πολυτεχνείο της ρήξης της ανατροπής και της νίκης.
Αυτό το Πολυτεχνείο που ζει στους αγώνες του σήμερα
τροφοδοτούμενο από τους αγώνες του χτες
είναι το Πολυτεχνείο που μας εκφράζει και επιδιώκουμε.

Γιατί οι εξεγέρσεις δεν μπαίνουν στα μουσεία!

Εμπρός για της γενιάς μας τα Πολυτεχνεία!
Απαιτούμε:

·Ενιαία Πανεπιστημιακή Εκπαίδευση Δημόσια και Δωρεάν για όλες σε όλες τις βαθμίδες – χωρίς διαχωρισμούς σε ΑΕΙ-ΤΕΙ-ΙΕΚ-ΚΕΣ. Ελεύθερη πρόσβαση στην εκπαίδευση χωρίς οικονομικούς – εξεταστικούς – ταξικούς φραγμούς.
·Απόσυρση της κοινοτικής οδηγίας 36/05 για τα ΚΕΣ, άμεση κατάργηση των ΚΕΣ και κάθε μορφής ιδιωτικών σπουδών. Έξοδος της Ελλάδας απ’ τον Κ.Ε.Χ.Α.Ε. Καμία διάσπαση σε 2 κύκλους σπουδών. Καμία προσαρμογή στην διαδικασία της Μπολόνια, Καμία αντιστοίχιση των πτυχίων μας σε πιστωτικές μονάδες.
·Ένα πτυχίο ανά γνωστικό αντικείμενο σπουδών με κατοχυρωμένα επαγγελματικά και εργασιακά δικαιώματα
·Καμία σκέψη για αναθεώρηση του άρθρου 16, όχι στα ιδιωτικά πανεπιστήμια με οποιαδήποτε μορφή.
·Ανατροπή του νόμου-πλαίσιο, καμία εφαρμογή διάταξής του, να αποσυρθει ο εσωτερικός κανονισμός.
·Να μην ισχύσει ο νέος τρόπος διανομής συγγραμμάτων, η διανομή να γίνει με τον παλιό τρόπο.
·Κάτω τα χέρια από το άσυλο, το άσυλο ανήκει σε όλο το λαό. Καμία ποινικοποίηση των αγώνων.
·Κατάργηση της βάσης του 10. Ενιαίο 12χρονο σχολείο με κατάργηση των ΕΠΑΛ-ΕΠΑΣ. Ελεύθερη πρόσβαση σ’ όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης χωρίς ταξικούς, οικονομικούς και εξεταστικούς φραγμούς.
·Να αποσυρθούν οι ψηφισμένοι νόμοι για ΙΔΒΕ, ΔΟΑΤΑΠ, Αξιολόγηση, Έρευνα και Μεταπτυχιακά.
·Ενάντια στην εντατικοποίηση και την πειθάρχηση των σπουδών. Όχι στα μαζικά κοψίματα.
·Αύξηση των κρατικών δαπανών για την παιδεία με γνώμονα τις κοινωνικές ανάγκες. Δωρεάν σίτηση-στέγαση-συγκοινωνίες-συγγράμματα-σημειώσεις για όλους. Πλήρης οικονομική κάλυψη των αναγκών των φοιτητών. Κάτω ο νέος προϋπολογισμός της λιτότητας.
·Μέλη ΔΕΠ πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης. Όχι στην ιδιωτικοοικονομική λειτουργία των ιδρυμάτων.
·Να καταργηθούν όλοι οι αντι-ασφαλιστικοί νόμοι ΝΔ-ΠΑΣΟΚ (Πετραλιά-Ρέππα-Σιούφα).
·Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους. Όχι στην ανεργία και στις ελαστικές σχέσεις εργασίας.
·Πλήρη και διευρυμένη ασφαλιστική και υγειονομική κάλυψη των εργαζομένων, καθώς και των νέων πτυχιούχων και ανέργων.
·ΟΧΙ στη στράτευση στα 18, κανένας νέος μισθοφόρος. Καμία συμμετοχή της Ελλάδας στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, να επιστρέψουν οι Έλληνες φαντάροι από Κόσσοβο και Αφγανιστάν.


Αποφασίζουμε:

·Συμμετοχή του Συλλόγου στον τριήμερο εορτασμό για την 35η επέτειο της εξέγερσης, στο χώρο του Πολυτεχνείου.

·Συμμετοχή του Συλλόγου στην παλλαϊκή – αντιιμπεριαλιστική πορεία στις 17 Νοέμβρη προς την Αμερικάνικη πρεσβεία, με προσυγκέντρωση των φοιτητικών συλλόγων στις 14:00, στην πλατεία Κλαυθμώνος.

·Συμμετοχή στην πορεία των φοιτητικών συλλόγων την Τετάρτη 19/11 στο Σύνδεσμο Ελληνικών Κολεγίων, με προσυγκέντρωση 12.00 στο Πολυτεχνείο (πύλη Στουρνάρη)

·Νέα γενική συνέλευση την Τρίτη 25/11 στο αμφ. 16.


Ριζοσπαστική Αριστερή Συσπείρωση Πολιτικού

Ενιαία Ανεξάρτητη Αριστερή Κίνηση

Read More

ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΖΕΙ ΣΤΟΥΣ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ

Η φετινή επέτειος του Πολυτεχνείου έρχεται στο φόντο της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης του κεφαλαίου, μίας κρίσης η οποία με την ένταση και τη διάρκειά της δείχνει να κλονίζει σε βάθος το οικοδόμημα του καπιταλισμού στην εποχή μας. Οι πιστοί ακόλουθοι της «ελεύθερης αγοράς», του νεοφιλελευθερισμού – σοσιαλφιλελευθερισμού, της ιδιωτικοποίησης και της λειτουργίας των πάντων με γνώμονα το κέρδος, της ευελιξίας της εργασίας οδήγησαν στη μεγαλύτερη καπιταλιστική κρίση των τελευταίων δεκαετιών, αποδεικνύοντας ότι ο καπιταλισμός στην εποχή μας όχι μόνο δεν μπορεί να εξασφαλίσει τις ανάγκες εργαζομένων και νεολαίας με την «αυτορρύθμιση» της ελεύθερης αγοράς, αλλά πολύ περισσότερο αδυνατεί να τους στρατεύσει σε ένα θετικό όραμα, την ίδια στιγμή που γίνεται όλο και πιο καταστροφικός για τον κόσμο της δουλειάς, για το περιβάλλον και τις δημοκρατικές ελευθερίες των λαών. Είναι μία κρίση που έχει επίκεντρο την καρδιά του καπιταλιστικού κόσμου (ΗΠΑ, ΕΕ κλπ), με πρωτοφανή διάρκεια και αντοχή απέναντι στις «ενέσεις ρευστότητας», αφορά τομείς και κλάδους «σύμβολα» της καπιταλιστικής κερδοφορίας. Ο καπιταλισμός σήμερα δε βρίσκεται μόνο αντιμέτωπος με μία χρηματοπιστωτική κρίση, αλλά με μία βαθύτερη κρίση που εδράζεται στις ίδιες τις σχέσεις παραγωγής. Με αυτή την έννοια, δεν πρόκειται απλά για κρίση του νεοφιλελευθερισμού ούτε ενός δήθεν ακραίου «καπιταλισμού – καζίνο», όπως πολλοί διατείνονται, αλλά για μία κρίση που προκύπτει από τις δομικές αντιφάσεις του ίδιου του συστήματος της εκμετάλλευσης και της ληστρικής κερδοφορίας. Από οικονομική άποψη είναι μία κρίση υπερσυσσώρευσης που κλονίζει όλα τα δόγματα της αστικής κυρίαρχης ιδεολογίας δημιουργώντας ρήγματα και αποκαλύπτει τη βαρβαρότητα του σύγχρονου καπιταλισμού, ακολουθώντας τις αντιδραστικές μεταρρυθμίσεις των προηγούμενων χρόνων που εφάρμοσαν οι κυβερνήσεις διεθνώς. Σ’ αυτή την περίοδο, οι δυνατότητες αλλά και τα καθήκοντα της επαναστατικής αριστεράς είναι αναβαθμισμένα.

Για την υπέρβαση της κρίσης και τη σταθεροποίηση της κερδοφορίας του, το κεφάλαιο ετοιμάζει μία νέα εκστρατεία ενάντια στα εργατικά και νεολαιίστικα δικαιώματα. Ολόκληρο το πολιτικό αστικό σύστημα συστρατεύεται για να βγάλει το κεφάλαιο όσο πιο αλώβητο γίνεται από την κρίση, ρίχνοντας τα βάρη της στους εργαζόμενους, καλώντας τους στο όνομα της εθνικής οικονομίας να πληρώσουν τα σπασμένα. Μετά τα 700 δις που απλόχερα δώθηκαν στις τράπεζες με το σχέδιο Πόλσον στις ΗΠΑ, η ΕΕ χαρίζει 300 δις στα επιχειρηματικά συμφέροντα και από κοντά η ελληνική κυβέρνηση παραχωρεί 28 δις (ας μη ξεχνάμε ότι το νέο ασφαληστρικό νομοσχέδιο έγινε στο όνομα της ενίσχυσης των αποθεματικών των ταμείων με 200εκ). Σε μία εποχή άγριας λιτότητας όπου κατά τ’ άλλα δεν υπάρχουν λεφτά για μισθούς, συντάξεις, παιδεία και υγεία. Στο όνομα της «θωράκισης» της οικονομίας οι κυβερνήσεις και η ΕΕ διαψεύδουν όσους ευαγγελίζονται ένα νέο «κοινωνικό συμβόλαιο» ή ένα πιο «φιλολαϊκό μοντέλο διαχείρισης», εξαπολύοντας μία νέα επιδρομή: με ένταση της εκμετάλλευσης, με ασφυκτική λιτότητα, με κόψιμο των κοινωνικών κονδυλίων, με ακόμα πιο αντιδημοκρατικά μέτρα, με όξυνση των πολεμικών συγκρούσεων που προκύπτουν από τους ενδοϊμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς. Στο ίδιο πλαίσιο η κυβέρνηση της ΝΔ, με τη σύμπλευση του ΠΑΣΟΚ που ταυτίζεται με την ουσία της πολιτικής της, οξύνει τις αντιλαϊκές «μεταρρυθμίσεις». Όσο διαμορφώνεται η αστική στρατηγική απάντησης στην κρίση, τόσο πιο εμφανής γίνεται η νέα φάση επιθετικότερης προώθησης των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων, που μπαίνουν υπό το πρίσμα των «αναγκαίων» μεταρρυθμίσεων.

Σε αυτές τις συνθήκες η ίδια η πραγματικότητα έρχεται να επαναδιατυπώσει το πνεύμα της ιστορίας του ηρωικού πολυτεχνείου, το πνεύμα των διεκδικήσεών του για ψωμί – παιδεία – ελευθερία.

Η νέα ταξική φοροεπιδρομή, ο μαζικός αποχαρακτηρισμός στα βαρέα και ανθυγεινά που έρχεται να επεκτείνει την ασφαληστρική μεταρρύθμιση, το νέο κύμα ιδιωτικοποιήσεων (Ολυμπιακή, ΟΣΕ, ΟΤΕ, λιμάνια, ΕΣΥ) στο δρόμο που χάραξε το ΠΑΣΟΚ, η κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, η αντιδραστική μεταρρύμιση του κράτους (Καποδίστριας ΙΙ, νέος εκλογικός νόμος) και η ένταση της λεηλασίας της φύσης (εργοστάσια λιθάνθρακα, Λευκίμμη – χώροι ταφής απορριμμάτων, χωροτακτικά σχέδια, εκχώρηση ελεύθερων χώρων στο κεφάλαιο, «άγιοι» αποχαρακτηρισμοί δασών) αποτελούν τα πρώτα δείγματα για το ποιος τελικά θα πληρώσει τα σπασμένα της κρίσης του κεφαλαίου και πώς θα επιχειρηθεί η θωράκιση της οικονομίας και του πολιτικού συστήματος. Προϋπόθεση βέβαια για όλα αυτά αποτελεί η παράλληλη συντριβή των οποιονδήποτε αντιδράσεων, το τσάκισμα του κινήματος και η επίθεση στα δημοκρατικά δικαιώματα και τις λαϊκές ελευθερίες (βλ. δολοφονία μεταναστών από τις δυνάμεις καταστολής, πρόσφατη αναμέτρηση του φοιτητικού κινήματος, κάμερες σε χώρους δουλειάς, άγρια καταστολή στις πορείες, κατάργηση ασύλου, ποινικές και δικαστικές διώξεις σε αγωνιστές και συνδικαλιστές). Παράλληλα, άλλο αέρα δίνουν τα μεγάλα κοινωνικά κινήματα που ξεσπούν και φαίνεται πως οι κοινωνικές συγκρούσεις αποτελούν καθοριστικό παράγοντα έτσι ώστε τα συμφέροντα εργαζομένων και νεολαίας να βγαίνουν στο προσκήνιο και να πετυγχαίουν νίκες.

Το μέτωπο της δημοκρατίας δεν αφορά μόνο το Πολυτεχνείο και δε μπορεί να αποτελεί απλά ένα διακοσμητικό περιτύλιγμα. Η έξαρση των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών σε Βαλκάνια και Καύκασο γίνονται σπίθες σε μπαρουταποθήκες εν ενεργεία. Οι μητροπόλεις του καπιταλισμού στην εποχή μας (ΗΠΑ, ΕΕ, Ρωσία) όχι μόνο ανταγωνίζονται για τις σφαίρες επιρροής τους και τον έλεγχο των ενεργειακών δρόμων, αλλά κυρίαρχα στοχεύουν στο βάθεμα της εκμετάλλευσης σε κάθε γωνιά του πλανήτη. Άλλωστε, η σημερινή κρίση τους δίνει το έναυσμα τόσο για την ένταση των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων όσο και για το εκ νέου άνοιγμα ενός αντιδημοκρατικού μετώπου. Από το στρατό που αστυνομεύει τον «εσωτερικό εχθρό» στη Νάπολη μέχρι τις συγκρούσεις στη Λευκίμμη της Κέρκυρας, η πάλη για τα δημοκρατικά δικαιώματα διαπερνά τους αγώνες της νεολαίας και των εργαζομένων.

Το μέτωπο της εκπαίδευσης είναι για άλλη μία φορά στο επίκεντρο. Η πολιτική της κυβέρνησης και οι κατευθύνσεις της ΕΕ διαμορφώνουν το αντιδραστικό πλαίσιο της περαιτέρω υπαγωγής της εκπαίδευσης στις ανάγκες του κεφαλαίου, το φτηνό και «ευέλικτο» εργατικό δυναμικό που αυτό απαιτεί. Χέρι - χέρι με την εφαρμογή του αντιδραστικού νόμου πλαίσιο έρχεται η αναγνώριση των ΚΕΣ και η εξίσωση των επαγγελματικών δικαιωμάτων με αυτά της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, πετώντας παράλληλα δεκάδες χιλιάδες μαθητές έξω από τα δημόσια μέσω της γκιλοτίνας της βάσης του 10. Μέσα στο καλοκαίρι ψηφίστηκε ο νόμος που αναγνωρίζει την ακαδημαϊκή λειτουργία των κολεγίων, ως πρώτο βήμα για την μετέπειτα ενσωμάτωση της κοινοτικής οδηγίας 36/05 που τα ισοτιμεί επαγγελματικά με τα ΑΕΙ- ΤΕΙ. Η επί της ουσίας παράκαμψη του άρθρου 16 και του συσχετισμού που διαμόρφωσε το εκπαιδευτικό κίνημα ενάντια στην αναθεώρηση του, αποτελεί casus belli για το σύνολο του κόσμου της εκπαίδευσης. Οδηγεί στην κατάργηση των εργασιακών και επαγγελματικών δικαιωμάτων, στην απαξίωση των πτυχίων και της εργασιακής προοπτικής του συνόλου των αποφοίτων. Οδηγεί στην εισαγωγή ιδιωτικοοικονομικών κριτηρίων, στην πολυδιάσπαση της νεολαίας και στην ένταση του κατακερματισμού της εκπαίδευσης και της αποσύνδεσης των πτυχίων από τα επαγγελμαικά δικαιώματα. Η αναγνώριση των ιδιωτικών κολλεγίων βαθαίνει την όξυνση των ταξικών φραγμών, τη διάσπαση των γνωστικών αντικειμένων και των ενιαίων πτυχιών, ενώ αποτελεί μοχλό πίεσης για την υλοποίηση της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης στο δημόσιο πανεπιστήμιο, παράλληλα με την αξιολόγηση. Ταυτόχρονα η κυβέρνηση επιχειρεί την εφαρμογή του νόμου –πλαίσιο της πειθάρχησης και των ιδιωτικοοικονομικών-ανταποδοτικών κριτηρίων. Η λίστα συγγραμμάτων, που εμπεριέχει και την περικοπή βιβλίων οδηγεί στην εντατικοποίηση και την εξατομίκευση των σπουδών μέσα από την ασάφεια της ύλης και κινείται στην κατεύθυνση της περικοπής κοινωνικών δαπανών. Η εκπαιδευτική αναδιάρθρωση στο σύνολο της στοχεύει στη δημιουργία ενός νέου μοντέλου αποφοίτου – μελλοντικού εργαζόμενου ευέλικτου, αναλώσιμου, ειδικευμένου, χωρίς δικαιώματα και πειθαρχημένου. Εργαζόμενου που θα βρίσκεται σε ένα διαρκές κυνήγι πιστοποιητικών και δεξιοτήτων, περιπλανώμενος από την επισφαλή εργασία στην ανεργία και την επανακατάρτιση. Η κατεύθυνση αυτή υλοποιείται μέσα από την απαξίωση των πτυχίων και την αποδύνδεσή τους από τα επαγγελματικά δικαιώματα, την εντατικοποίηση των ρυθμών σπουδών, την πειθάρχηση του φοιτητικού σώματος, την ειδίκευση και τη διάσπαση γνωστικών αντικειμένων, καθώς και τη λειτουργία των Πανεπιστημίων με ιδιωτικο-οικονομικά ανταποδοτικά κριτήρια και την περαιτέρω υπαγωγή της ερευνητικής και εκπαιδευτικής διαδικασίας στις ανάγκες του κεφαλαίου.
Στις συνθήκες αυτές, γίνεται πιο επείγουσα και πιο αναγκαία η ανάπτυξη αποφασιστικών και νικηφόρων αγώνων για την ανατροπή της επίθεσης, για να πληρώσει την κρίση το κεφάλαιο. Αγώνων που θα καταφέρουν καίρια πλήγματα στην πολιτική του αστικού συνασπισμού εξουσίας, που θα αμφισβητούν στην κατεύθυνση της ανατροπής το ίδιο το σύστημα που γεννά τις κοινωνικές ανισότητες και την εκμετάλλευση. Με ένα ταξικό εργατικό κίνημα που θα παλεύει για γενικές συνελεύσεις, στα σωματεία και στους χώρους δουλειάς, για ανυποχώρητους αγώνες στο δρόμο. Κόντρα στον γραφειοκρατικοποιημένο και υποταγμένο συνδικαλισμό που επιχειρεί να εκτονώσει και να ενσωματώσει τις αναπτυσσόμενες τάσεις για αγώνες, που συνθηκολογεί με την εργοδοσία, στραγγαλίζει εργατικά δικαιώματα και μισθούς στο όνομα της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας. Για την ανατροπή του εργατικού – κοινωνικού μεσαίωνα, για τις σύγχρονες ανάγκες και δικαιώματα που δε χωράνε στους κανόνες της αγοράς. Με ένα μαχητικό κίνημα νεολαίας που θα προτάσσει τα κοινά της συμφέροντα. Μίας νεολαίας που βρίσκεται στο στόχαστρο σε κάθε επίπεδο της ζωής της. Καλείται να εργαστεί με μισθούς πείνας, ανασφάλιστη, ελαστική, περιπλανώμενη από την ανεργία στην ημιαπασχόληση και την επανακατάρτιση. Να στρατευθεί στα 18, να κοπεί από τη βάση του 10, να σπουδάσει στα ιδιωτικά κολέγια ή στο δημόσιο αναδιαρθρωμένο πανεπιστήμιο, να απεμπολήσει κάθε ελεύθερο χρόνο. Μία νεολαία που όμως έχει αποδείξει ότι μπορεί να αγωνίζεται και να αποσπά υλικές νίκες στο σήμερα.

Για μία νέα όξυνση του φοιτητικού κινήματος που θα διεκδικεί την ανατροπή των αντί – εκπαιδευτικών μέτρων και όλης της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης. Που θα συγκρούεται με την πολιτική της κυβέρνησης και τη συναίνεση του ΠΑΣΟΚ, που θα διεκδικεί την απεμπλοκή από τις οδηγίες και τις συνθήκες της ΕΕ (Μπολόνια, ΚΕΧΑΕ κλπ) κόντρα στη λογική του «ευρωμονοδρόμου». Που θα χρησιμοποιεί μορφές οργάνωσης, αυτοτελείς και ανεξάρτητες από την κατεστημένη λογική των αντιπροσώπων και των επιτελείων. Με κατεύθυνση συγκρότησης πανεκπαιδευτικού μετώπου με τους αγωνιζόμενους κλάδους της εκπαίδευσης που να βασίζεται στις Γενικές τους Συνελεύσεις. Με πανεκπαιδευτικό-πανεργατικό μέτωπο, για νικηφόρα αναμέτρηση για ανατροπή της πολιτικής του κεφαλαίου σε εκπαίδευση και εργασία.

Στην κρίσιμη αυτή περίοδο που σημαδεύεται από την κρίση και την πολιτική αστάθεια, είναι αναγκαία μία Άλλη Αριστερά, αντικαπιταλιστική και επαναστατική. Μία αριστερά που πιστεύει ότι η πραγματική εναλλακτική λύση που δικαιώνει τους αγώνες δεν είναι η διαχείριση του ίδιου του καπιταλιστικού συστήματος, που με ή χωρίς «ανθρώπινο πρόσωπο» αναβλύζει καταπίεση και εκμετάλλευση αλλά η ανατροπή του. Μία Αριστερά που θέλει να πάει τους αγώνες μέχρι τη νίκη, με αφετηρία τα σύγχρονα δικαιώματα των εργαζομένων, με βάση τις δυνατότητες της εποχής. Μία αριστερά που επιδιώκει την ευρύτερη αντικαπιταλιστική ενότητα στις μάχες και στα μέτωπα, που απορρίπτει τον κυβερνητισμό, που είναι ανεξάρτητη από το δικομματισμό και τη διαχειριστική και ρεφορμιστική αριστερά, που δεν κλείνει το μάτι σε κεντροαριστερά παιχνίδια. Για τη βελτίωση της θέσης των εργαζομένων και της νεολαίας, με κατακτήσεις που θα επιβάλλονται από ένα πολιτικά επικίνδυνο ταξικό εργατικό κίνημα και ευρύτερα από ένα ισχυρό ριζοσπαστικό λαϊκό κίνημα.

Το φετινό πολυτεχνείο και η μεγάλη διαδήλωση στις 17/11 πρέπει να είναι η απαρχή μίας νέας αντεπίθεσης και κλιμάκωσης του εργατικού και νεολαιίστικου κινήματος. Η εξέγερση του Πολυτεχνείου δεν έρχεται από το παρελθόν αλλά από το μέλλον των κοινωνικών αγώνων. Γιατί όσο η πολιτική τους πλήττει τις ανάγκες και τα δικαιώματά μας, όσο το ΨΩΜΙ γίνεται πια ... δυσεύρετο για την ολοένα και μεγαλύτερη πλειοψηφία, όσο η ΠΑΙΔΕΙΑ βρίσκεται στο στόχαστρο της πολιτικής του κεφαλαίου και για όσο η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ και τα δημοκρατικά δικαιώματα τίθενται υπό την επιτήρηση του κράτους και των τρομονόμων, το Πολυτεχνείο θα βρίσκει πάντα τη θέση του στους κοινωνικούς αγώνες για τη ρήξη και την ανατροπή.



ΟΛΟΙ ΣΤΟΝ ΕΟΡΤΑΣΜΟ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ –ΟΛΟΙ ΣΤΙΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ –
ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΛΛΑΪΚΗ ΑΝΤΙΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ

Ενιαία Ανεξάρτητη Αριστερή Κίνηση σε ΑΕΙ - ΤΕΙ

Read More

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ Σ.Φ. ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ, ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 13/11, 13:00, αμφ. 16.

Το φετινό πολυτεχνείο και η μεγάλη διαδήλωση στις 17/11 πρέπει να είναι η απαρχή μίας νέας αντεπίθεσης και κλιμάκωσης του εργατικού και νεολαιίστικου κινήματος.

Η εξέγερση του Πολυτεχνείου δεν έρχεται από το παρελθόν αλλά από το μέλλον των κοινωνικών αγώνων.

Γιατί όσο η πολιτική τους πλήττει τις ανάγκες και τα δικαιώματά μας,
...όσο το ΨΩΜΙ γίνεται πια ... δυσεύρετο για την ολοένα και μεγαλύτερη πλειοψηφία,

...όσο η ΠΑΙΔΕΙΑ βρίσκεται στο στόχαστρο της πολιτικής του κεφαλαίου,

...όσο η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ και τα δημοκρατικά δικαιώματα τίθενται υπό την επιτήρηση του κράτους και των τρομονόμων

...το Πολυτεχνείο θα βρίσκει πάντα τη θέση του στους κοινωνικούς αγώνες για τη ρήξη και την ανατροπή!

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ Σ.Φ. ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ, ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 13/11, 13:00, αμφ. 16.

ΟΛΟΙ ΣΤΟΝ ΕΟΡΤΑΣΜΟ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ

ΟΛΟΙ ΣΤΙΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΛΛΑΪΚΗ ΑΝΤΙΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ

ΡΑΣ - ΕΑΑΚ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ

Read More

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΤΟ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΔΙΗΜΕΡΟ ΤΩΝ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΑΡΙΣΤΕΡΩΝ ΣΧΗΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΕΑΑΚ, 1/11-2/11, ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ

Την ώρα που τα χρηματιστήρια σε όλο τον κόσμο βυθίζονται στις ολοένα αυξανόμενες απώλειές τους, που η ανασφάλεια της φτώχειας κατακλύζει τους εργαζόμενους και τη νεολαία που ήδη δέχονται τις επιπτώσεις της χρόνιας αντεργατικής πολιτικής, η κυβέρνηση της ΝΔ συνεχίζει τις «μεταρρυθμίσεις», οξύνει την αντιλαϊκή επίθεση. Η κρίση και η ύφεση είναι εδώ, μαζί με την προκλητική προσπάθεια των κυβερνήσεων και της ΕΕ να στηρίξουν το κεφάλαιο και τα επιχειρηματικά συμφέροντα, ρίχνοντας τα βάρη στις πλάτες των εργαζομένων. Είναι μία κρίση, απότοκος της πολιτικής τους, της άγριας εκμετάλλευσης και της ληστρικής κερδοφορίας τους. Τα αστικά επιτελεία απαντούν στην κρίση και τη μακροχρόνια οικονομική ύφεση με ένα νέο γύρο αντεργατικής επίθεσης, με κόψιμο των κοινωνικών κονδυλίων, με ακόμα πιο αντί – δημοκρατικά μέτρα, με ένταση των πολεμικών ανταγωνισμών και αναμετρήσεων. Παρά την πίεση που υφίσταται η κυβέρνηση από τα κοινωνικά κινήματα που αναπτύχθηκαν το προηγούμενο διάστημα, λόγω της κρίσης του πολιτικού συστήματος όπως εκδηλώνεται μέσα από την κρίση εκπροσώπησης και την πτώση του δικομματισμού, αλλά και λόγω της διεθνούς χρηματοπιστωτικής κρίσης, επιλέγει τη φυγή προς τα εμπρός. Την ίδια στιγμή που χαρίζονται 28 δισεκατομμύρια ευρώ στις τράπεζες, η κυβέρνηση με το νέο προϋπολογισμό ετοιμάζει τη φορο- επιδρομή, εντείνει την επίθεση στα λαϊκά στρώματα, προβάλλει ως μονόδρομο τις ιδιωτικοποιήσεις (ολυμπιακή, λιμάνια, ΟΣΕ, κλπ), καταστρατηγεί τα ασφαλιστικά δικαιώματα και με την περικοπή των βαρέων και ανθυγιεινών, προωθεί την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση στο σύνολο της και σε όλες τις βαθμίδες, αναιρεί στοιχειώδη δικαιώματα νεολαίας και εργαζομένων. Στο ίδιο πλαίσιο κινείται και το ΠΑΣΟΚ, που ταυτίζεται με την ουσία της πολιτικής της ΝΔ. Είναι δεδομένο ότι η κρίση, σε απουσία κινήματος θα φέρει ένταση της εκμετάλλευσης της εργατικής δύναμης και όχι ένα νέο «κοινωνικό συμβόλαιο» ή μία πιο «φιλολαϊκή διαχείριση» στα πλαίσια του συστήματος. Σε αυτές τις συνθήκες γίνεται πιο επιτακτικά αναγκαία η ανάπτυξη αποφασιστικών και νικηφόρων αγώνων απαιτώντας να πληρώσουν την κρίση οι καπιταλιστές, να ανατραπεί η διαρκής επιδρομή κυβερνήσεων και κεφαλαίου, στη βάση των κατευθύνσεων της ΕΕ.

Στην εκπαίδευση, ένα χρόνο μετά την ήττα της κυβέρνησης στην αναθεώρηση του άρθρου 16 και του Συντάγματος, η νέα επίθεση της ΝΔ, του συμπολιτευόμενου ΠΑΣΟΚ - στις κατευθύνσεις της ΕΕ - που εξαπολύεται βρίσκει για άλλη μία φορά το φοιτητικό κίνημα μπροστά της. Μέσα στο καλοκαίρι ψηφίστηκε πραξικοπηματικά ο νόμος που αναγνωρίζει την ακαδημαϊκή λειτουργία των Κέντρων Ελευθέρων Σπουδών, ως πρώτο βήμα για την μετέπειτα ενσωμάτωση της κοινοτικής οδηγίας 36/05 και την απόδοση και επαγγελματικών δικαιωμάτων στα ιδιωτικά κολλέγια. Είναι χαρακτηριστικό ότι μετά την έκδοση της επαίσχυντης απόφασης του ΔΕΚ που είναι καταδικαστική για την Ελλάδα έσπευσε η κυβέρνηση να εξαγγείλει την εντός 2009 έκδοση του προεδρικού διατάγματος που θα ενσωματώνει την κοινοτική οδηγία. Η επί της ουσίας παράκαμψη του άρθρου 16 και του συσχετισμού που διαμόρφωσε το εκπαιδευτικό κίνημα ενάντια στην αναθεώρηση του, αποτελεί casus belli για το σύνολο του κόσμου της εκπαίδευσης. Οδηγεί στην κατάργηση των εργασιακών και επαγγελματικών δικαιωμάτων, στην απαξίωση των πτυχίων και της εργασιακής προοπτικής του συνόλου των αποφοίτων ενώ ταυτόχρονα πιέζει τα δημόσια ιδρύματα να αναδιαρθρώσουν το μοντέλο λειτουργίας τους στο πρότυπο των ιδιωτικών. Οδηγεί στην εισαγωγή ιδιωτικοοικονομικών κριτηρίων και την πολυδιάσπαση της νεολαίας. Παράλληλα η κυβέρνηση αδυνατώντας να εφαρμόσει το νόμο πλαίσιο ως προς τις πιο επιθετικές του όψεις, διαπραγματεύεται κομμάτι κομμάτι τις διατάξεις του ανιχνεύοντας και τις αντιδράσεις από την πλευρά των φοιτητών και του κινήματος. Η προσπάθεια διορισμού αρχών που εφαρμόζουν την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση και θα έχαιραν καθολικής νομιμοποίησης, απέτυχε από τις δυναμικές κινητοποιήσεις που πυροδότησαν τη συνολική καταδίκη του μέτρου και της στάση αποχής που κράτησε το σύνολο του φοιτητικού σώματος. Η λίστα συγγραμμάτων φέρνει την ασάφεια της ύλης, την εξατομίκευση των σπουδών, την περικοπή βιβλίων και είναι στην κατεύθυνση της κατάργησης των δωρεάν συγγραμμάτων και της βιβλιοκάρτας.

Για την ΕΑΑΚ είναι αναγκαία η προετοιμασία μίας νέας όξυνσης του φοιτητικού κινήματος με στόχο την ανατροπή των συγκεκριμένων μέτρων και της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης που στοχεύει στη δημιουργία ενός νέου μοντέλου αποφοίτου – μελλοντικού εργαζόμενου ευέλικτου, αναλώσιμου, ειδικευμένου, χωρίς δικαιώματα και πειθαρχημένου. Εργαζόμενου που θα βρίσκεται σε ένα διαρκές κυνήγι πιστοποιητικών και δεξιοτήτων, περιπλανώμενος από την επισφαλή εργασία στην ανεργία και την επανακατάρτιση. Η κατεύθυνση αυτή υλοποιείται μέσα από την απαξίωση των πτυχίων, τη εντατικοποίηση των ρυθμών σπουδών, την πειθάρχηση του φοιτητικού σώματος και το χτύπημα στη δυνατότητα συλλογικής συγκρότησης και έκφρασης του φοιτητικού κινήματος, την ειδίκευση και τη διάσπαση γνωστικών αντικειμένων, καθώς και τη λειτουργία των Πανεπιστημίων με ιδιωτικο-οικονομικά ανταποδοτικά κριτήρια και την περαιτέρω υπαγωγή της ερευνητικής και εκπαιδευτικής διαδικασίας στις ανάγκες του κεφαλαίου.

Απαντάμε με ένα φοιτητικό κίνημα πανελλαδικό, μαχόμενο, ανεξάρτητο, αμεσοδημοκρατικό, αντικυβερνητικό, ανατρεπτικό. Ένα φοιτητικό κίνημα που θα συγκρούεται με κάθε όψη της κυβερνητικής πολιτικής, απαιτώντας την απεμπλοκή από τις ευρωπαϊκές συμφωνίες για την εκπαίδευση. Που θα δημιουργεί τις δικές του μορφές οργάνωσης, αυτοτελείς κι ανεξάρτητες από την κατεστημένη πολιτική των εκπροσώπων και των επιτελείων. Που θα απαντά στην επίθεση ενοποιώντας την πληττόμενη νεολαία στη βάση των κοινών συμφερόντων της. Με κίνημα μαχητικό, που θα δίνει τη μάχη φέρνοντας μπροστά όλο τον κόσμο του αγώνα, με συνελεύσεις- καταλήψεις, διαδηλώσεις, συγκρούσεις. Με κατεύθυνση συγκρότησης πανεκπαιδευτικού μετώπου και συντονισμού αυτού με τον κόσμο της εργασίας.

Ιδιαίτερα σε αυτή την κρίσιμη περίοδο, που σημαδεύεται από τους μεγάλους αγώνες του προηγούμενου διαστήματος και την ανάγκη για ανάπτυξη και κλιμάκωση του κινήματος επανέρχεται επιτακτικά το ζήτημα μίας μάχιμης ριζοσπαστικής αριστερής παρέμβασης σε πανεπιστήμια και ΤΕΙ και της εμφάνισης της Άλλης Αριστεράς στην κοινωνία. Σε αυτές τις αναζητήσεις του αγωνιστικού δυναμικού, η επίσημη αριστερά δείχνει τα όρια της. Το ΚΚΕ αδυνατεί να χαράξει ένα πολιτικό σχέδιο αναμέτρησης με την επίθεση, προτάσσει την κοινοβουλευτική ενίσχυση του για την αλλαγή των συσχετισμών και όχι την πάλη των εργαζομένων και της νεολαίας για την ανατροπή της πολιτικής του κεφαλαίου. Η ΠΚΣ όχι μόνο συντάσσεται πλήρως με το παραπάνω πολιτικό σχέδιο αλλά απέναντι στην προσπάθεια ανάπτυξης και κλιμάκωσης των αγώνων επιλέγει να υιοθετεί υπονομευτική και τελικά επικίνδυνη στάση. Χαρακτηριστική ήταν η ευθέως καταγγελτική στάση απέναντι στο κίνημα και τις πρακτικές του, που κατέληξε να αποσπάσει και τα συγχαρητήρια του υπουργού παιδείας για την στάση της. Ο ΣΥΡΙΖΑ καταθέτει πρόταση εναλλακτικής «αριστερής» διακυβέρνησης, απαντά στην κρίση με ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο που δεν διαφέρει στην ουσία από τις προτάσεις του ΠΑΣΟΚ για ένα πιο «φιλολαϊκό» μοντέλο διαχείρισης. Η ΑΡΕΝ συντάσσεται με την κεντρική πολιτική της «αριστερής» υπεύθυνης δύναμης διαχείρισης. Στους πανεπιστημιακούς, η ΑΡΜΕ απροκάλυπτα υπερασπίζεται την εφαρμογή του νόμου, ενώ συγκεκριμένα στελέχη του (Μηλιός) απειλούν και με Λοκ- άουτ.

Η Ενιαία Ανεξάρτητη Αριστερή Κίνηση συγκροτήθηκε μέσα από τις μεγαλειώδεις νεολαιίστικες και κοινωνικές κινητοποιήσεις του ’90-’91 και αποτελεί το πλέον επιτυχημένο μόρφωμα της ριζοσπαστικής αριστεράς στο χώρο των πανεπιστημίων. Τα σχήματα της ΕΑΑΚ είναι πολιτικό – συνδικαλιστικά μορφώματα τα οποία δρουν σε κάθε σχολή με αυτοτέλεια και αποτελούν το βασικό κύτταρο της Ενιαίας Ανεξάρτητης Αριστερής Κίνησης. Αντιπαρατίθενται με όλη τη γραμμή της αναδιαρθρωτικής πολιτικής, την οποία και αντιμετωπίζουν με μια συνολική αντικαπιταλιστική οπτική σε σχέση με τα κύρια μέτωπα της ταξικής πάλης στην ελληνική κοινωνία (αναδιάρθρωση σε εκπαίδευση και εργασία, καταστολή, ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις κλπ). Επιπλέον, και λόγω της αναγκαιότητας για συνολική παρέμβαση στο ελληνικό πανεπιστήμιο, τα σχήματα έχουν κεντρικές διαδικασίες στις οποίες σχεδιάζουν μια γενική πολιτική κατεύθυνση και έναν κοινό τακτικό βηματισμό. Τέτοιες διαδικασίες είναι τα συντονιστικά ΕΑΑΚ ανά πόλεις και η κορυφαία πολιτική διαδικασία του πανελλαδικού διημέρου. Τα σχήματα της ΕΑΑΚ ιστορικά έχουν παίξει ρόλο στη συζήτηση για μία Άλλη Αριστερά, αντικαπιταλιστική και ριζοσπαστική και θέλουμε ειδικά σε αυτή την περίοδο να συμβάλλουμε στη διαδικασία βαθύτερης πολιτικής συγκρότησης και ενοποίησης αυτής της αριστεράς.

Με βάση τα παραπάνω, καλούμε όλα τα ανεξάρτητα αριστερά σχήματα, τις πρωτοβουλίες που δημιουργήθηκαν μέσα από τις κινηματικές διαδικασίες του προηγούμενου χρονικού διαστήματος, άλλες οργανωμένες δυνάμεις που παρεμβαίνουν στο ελληνικό πανεπιστήμιο και έχουν αναφορές στη ριζοσπαστική αριστερά και ανένταχτους αγωνιστές που συνέβαλαν στο κίνημα να παρακολουθήσουν, να εμπλακούν και να συμμετάσχουν στις διαδικασίες των σχημάτων της ΕΑΑΚ, και με πρώτο σταθμό το πανελλαδικό διήμερο των σχημάτων, που θα πραγματοποιηθεί στο Πολυτεχνείο της Αθήνας το Σαββατοκύριακο1/11-2/11.2008. Είναι πια ιστορικό αίτημα της εποχής μας μια άλλη αριστερά. Μια αριστερά μαχόμενη, που δε θα εξαργυρώνει τους αγώνες αλλά θα τους πηγαίνει μέχρι τέλους. Ανεξάρτητη, ανατρεπτική, αμεσοδημοκρατική. Αυτή η αριστερά μπορεί να εγγυηθεί και να θωρακίσει τους ακόμα μεγαλύτερους αγώνες που έχουμε μπροστά μας…

ΕΝΙΑΙΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΚΙΝΗΣΗ

σε ΑΕΙ -ΤΕΙ

Read More

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΦΟΙΤΗΤΙΚΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ 21/10

Χαιρετίζουμε τη σημερινή μαζική διαδήλωση των εργαζομένων, των φοιτητικών συλλόγων και των μαθητών. Την ίδια στιγμή που η κυβέρνηση χαρίζει 28 δις ευρώ στις τράπεζες και τα επιχειρηματικά συμφέροντα, προετοιμάζει έναν ακόμη προϋπολογισμό σκληρής λιτότητας για τους εργαζομένους, ένα νέο κύκλο φορομπηξίας και ιδιωτικοποιήσεων, νέες αντιασφαλιστικές και αντεργατικές μεταρρυθμίσεις.

Στην εκπαίδευση προετοιμάζεται ένας νέος γύρος πανεκπαιδευτικού ξεσηκωμού, με τις εκατοντάδες μαθητικές καταλήψεις, τις Γενικές Συνελεύσεις των φοιτητών να καταλήγουν σε αγωνιστικές αποφάσεις και τους εκπαιδευτικούς να προετοιμάζονται για απεργιακό αγώνα διαρκείας. Η κυβέρνηση πλέον δεν είναι περικυκλωμένη μόνο από τα σκάνδαλα, αλλά και τους χιλιάδες εργαζομένους και νεολαίους που βγήκαν σήμερα στο δρόμο. Για άλλη μια φορά, η απάντησή της ήταν η προκλητική καταστολή, μπροστά στην αδυναμία της να πείσει εργαζομένους και νεολαία για την πολιτική της. Η επίθεση των ΜΑΤ είχε αποτέλεσμα το σοβαρό τραυματισμό (κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις, κατάγματα) 4 διαδηλωτών, και τη μεταφορά στο νοσοκομείο ακόμα περισσοτέρων. Η άγρια επίθεση των δυνάμεων καταστολής που αξιοποιείται όλο και περισσότερο για την προώθηση των «μεταρρυθμίσεων», δεν μας τρομοκρατεί.

Η τρομοκρατία δε μας σταματά,
Στο δρόμο του αγώνα βαδίζουμε ξανά!

Καλούμε την Πέμπτη 23/10, μέρα κοινοποίησης της απόφασης του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου για το πρόστιμο για την αναγνώριση των «Κολεγίων» , 12.00 στο Σύνταγμα στην κινητοποίηση που θα πραγματοποιήσουμε προς τα γραφεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.


ΦΟΙΤΗΤΙΚΟΙ ΣΥΛΛΟΓΟΙ

Βιολογικού, Πληροφορικής, Μηχανολόγων Μηχανικών, Ιατρικής, Πολιτικών Μηχανικών, Μεταλλειολόγων Μηχανικών, Ναυπηγών Μηχανολόγων Μηχανικών, Νομικής, Πολιτικού Νομικής, Αρχιτεκτόνων Μηχανικών, Χημικών Μηχανικών, Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Ηλεκτρονικών Υπολογιστών, Τοπογράφων Μηχανικών.

Read More

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ 20/10/08 ΤΟΥ Σ.Φ. ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ

Η νέα χρονιά ξεκινάει με το οικονομικό και πολιτικό σύστημα να βρίσκεται σε κατάσταση κρίσης, στην Ελλάδα και διεθνώς. Από τη μία, η παγκόσμια οικονομική κρίση με την κατάρρευση του χρηματοπιστωτικού κλάδου, που οδήγησε σε χρεοκοπία τραπεζικούς και ασφαλιστικούς κολοσσούς και έχει δημιουργήσει κλίμα αβεβαιότητας σε όλο το δυτικό κόσμο και όχι μόνο. Το σημαντικότερο είναι ότι αναγκάζει εκατομμύρια ανθρώπους να χάσουν τα σπίτια τους (π.χ. ΗΠΑ) και εγκυμονεί σοβαρούς κινδύνους για τα λαϊκά στρώματα (πληθωρισμός, ανεργία, καταθέσεις κ.α). Τα νεοφιλελεύθερα ιδεολογήματα και οι πρακτικές της «ελεύθερης και αυτορυθμιζόμενης αγοράς» κατεδαφίζονται, τη στιγμή που με τα σχέδια ΗΠΑ – ΕΕ, μεγάλα κράτη παγκοσμίως αγοράζουν άρον-άρον τις τεράστιες επιχειρήσεις του χρηματοπιστωτικού κλάδου με τα λεφτά των φορολογούμενων, για να τις σώσουν από την κατάρρευση...

Από την άλλη, σ’ αυτό το έδαφος και με πρόσχημα τη «θωράκιση από την κρίση», η κυβέρνηση της ΝΔ κλιμακώνει την επίθεση στα δικαιώματα των εργαζομένων και της νεολαίας, ευελπιστώντας μέσα από τη μεγαλύτερη εκμετάλλευσή τους να ξεπεραστεί μακροπρόθεσμα η κρίση αλλά και να καμφθούν οι αντιστάσεις τους. Έτσι βλέπουμε τη λιτότητα σε μισθούς και συντάξεις να μεγαλώνει, την ακρίβεια να εντείνεται, τις ιδιωτικοποιήσεις να συνεχίζονται (Ολυμπιακή, λιμάνια, ΟΣΕ κ.α.), τα βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα να καταργούνται, να αναγνωρίζονται τα ιδιωτικά κολλέγια, να ετοιμάζεται στράτευση των νέων στα 18. Και σα να μην έφτανε η ήδη σκανδαλώδης πολιτική της ΝΔ, το ποτήρι της κοινωνικής αγανάκτησης ξεχειλίζει από τα αλλεπάλληλα σκάνδαλα διαφθοράς και πλουτισμού των στελεχών της κυβέρνησης, παράλληλα με τις real-estate μπίζνες με τη Μονή Βατοπεδίου.

Νόμος-Πλαίσιο / Περικοπή Συγγραμμάτων
Μετά τις πρυτανικές και προεδρικές εκλογές της ντροπής που είδαμε τους τελευταίους μήνες (με ΜΑΤ, μπράβους και μερικές δεκάδες ΔΑΠιτών να «υπερασπίζονται τη Δημοκρατία στα ΑΕΙ»), το Υπουργείο και οι διοικήσεις των τμημάτων προχωρούν και εφαρμόζουν ένα από τα πιο ακραία μέτρα του αντιδραστικού νόμου-πλαίσιο. Το μέτρο αυτό δεν είναι άλλο από την κατάργηση του θεσμού των δωρεάν συγγραμμάτων, κάτι που αποτελεί κεκτημένο του φοιτητικού κινήματος εδώ και 50 χρόνια. Μέσα από την περιβόητη «λίστα συγγραμμάτων», οι φοιτητές δικαιούνται μόνο ένα δωρεάν σύγγραμμα ανά μάθημα, όπως μας δήλωσε και ο περίφημος κ. Βερέμης σε μάθημά του. Ο νόμος-πλαίσιο καθώς και ο πρότυπος εσωτερικός κανονισμός, ο οποίος αποτελεί εκτελεστική διάταξη του νόμου, κινούνται στην κατεύθυνση της Μπολόνια και της αντιδραστικής πολιτικής της ΕΕ για την εκπαίδευση και προβλέπουν εκτός από τα συγγράμματα: την περαιτέρω λειτουργία του πανεπιστημίου με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια και την κατάργηση του δημόσιου και δωρεάν χαρακτήρα της εκπαίδευσης, μέσα από τα 4ετή επιχειρηματικά προγράμματα των ιδρυμάτων, (ανταποδοτικές υποτροφίες, αξιολόγηση της εκπαιδευτικής και ερευνητικής διαδικασίας με κριτήρια της αφοράς κ.α.), τους μάνατζερ, το άνοιγμα του δρόμου για χρηματοδότηση από «τρίτες πηγές». Την καταστολή και πειθάρχηση του φοιτητικού κινήματος και την ποινικοποίηση των συλλογικών αγώνων, μέσα από τα πειθαρχικά συμβούλια και την κατάργηση του ασύλου. Τον ατομικό δρόμο στις σπουδές και την εργασιακή προοπτική, μέσα από το ανώτατο όριο των 2ν χρόνων φοίτησης (και μετά ...διαγραφή), τις αλυσίδες μαθημάτων, τον ατομικό φάκελο προσόντων και τις πιστωτικές μονάδες, τη διαμόρφωση τελικά ενός νέου μοντέλου εργαζομένου, ευέλικτου και ανίσχυρου απέναντι στον εργοδότη, της επανακατάρτισης, της δια βίου μάθησης και της εργασιακής περιπλάνησης.

Νομοσχέδιο για τα ΚΕΣ
Η κυβέρνηση το καλοκαίρι που μας πέρασε επικύρωσε στο θερινό τμήμα της Βουλής ένα νόμο που θεσμοθετεί την ίδρυση και λειτουργία ιδιωτικών κολλεγίων, δηλαδή στην ουσία επιτρέπει την ύπαρξη ιδιωτικών μονάδων στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, κάτι που καταστρατηγεί στην πράξη το άρθρο 16 του Συντάγματος. Είναι μια κίνηση που δημιουργεί πολλαπλές βαθμίδες στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και διασπά ακόμα περισσότερο το ενιαίο πτυχίο του αποφοίτου (ΑΕΙ-ΤΕΙ ή ΚΕΣ), καθιστώντας τον ανίκανο να αγωνιστεί συλλογικά για τα επαγγελματικά και εργασιακά του δικαιώματα. Σα να μην έφτανε αυτό, το Υπουργείο ετοιμάζεται να καταθέσει νόμο που θα ενσωματώνει την κοινοτική οδηγία 36/2005 της ΕΕ για τα κολλέγια, και η οποία προβλέπει την ισοτίμηση των επαγγελματικών δικαιωμάτων των αποφοίτων των ΚΕΣ με αυτά των αποφοίτων του δημοσίου πανεπιστημίου. Αυτό θα έχει σαν αποτέλεσμα την εξίσωση ουσιαστικά «προς τα κάτω» των δικαιωμάτων αμφότερων, γι’ αυτό το λόγο σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να βλέπουμε τους σπουδαστές των ΚΕΣ σαν «αντιπάλους» ή «ανταγωνιστές». Επίσης, με τη λειτουργία των ιδιωτικών κολλεγίων, πιέζονται ακόμα περισσότερο τα δημόσια ιδρύματα να εισαγάγουν επιχειρηματικά και ανταποδοτικά κριτήρια προκειμένου να ανταγωνιστούν τα ΚΕΣ. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι είναι ένα άλλο μέτρο της κυβέρνησης, αυτό της βάσης του 10, που δίνει τροφή και στέλνει παιδιά να σπουδάσουν πληρώνοντας στα ΚΕΣ.


Ζητάμε:
· Ενιαία Πανεπιστημιακή Εκπαίδευση Δημόσια και Δωρεάν για όλες σε όλες τις βαθμίδες – χωρίς διαχωρισμούς σε ΑΕΙ-ΤΕΙ-ΙΕΚ-ΚΕΣ. Ελεύθερη πρόσβαση στην εκπαίδευση χωρίς οικονομικούς – εξεταστικούς – ταξικούς φραγμούς.
· Απόσυρση της κοινοτικής οδηγίας 36/05 για τα ΚΕΣ, άμεση κατάργηση των ΚΕΣ και κάθε μορφής ιδιωτικών σπουδών. Έξοδος της Ελλάδας απ’ τον Κ.Ε.Χ.Α.Ε. Καμία διάσπαση σε 2 κύκλους σπουδών. Καμία προσαρμογή στην διαδικασία της Μπολόνια, Καμία αντιστοίχιση των πτυχίων μας σε πιστωτικές μονάδες.
· Ένα πτυχίο ανά γνωστικό αντικείμενο σπουδών με κατοχυρωμένα επαγγελματικά και εργασιακά δικαιώματα
· Καμία σκέψη για αναθεώρηση του άρθρου 16, όχι στα ιδιωτικά πανεπιστήμια με οποιαδήποτε μορφή.
· Ανατροπή του νόμου-πλαίσιο, καμία εφαρμογή διάταξής του, να αποσυρθει ο εσωτερικός κανονισμός.
· Να μην ισχύσει ο νέος τρόπος διανομής συγγραμμάτων, η διανομή να γίνει με τον παλιό τρόπο.
· Κάτω τα χέρια από το άσυλο, το άσυλο ανήκει σε όλο το λαό. Καμία ποινικοποίηση των αγώνων.
· Κατάργηση της βάσης του 10. Ενιαίο 12χρονο σχολείο με κατάργηση των ΕΠΑΛ-ΕΠΑΣ. Ελεύθερη πρόσβαση σ’ όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης χωρίς ταξικούς, οικονομικούς και εξεταστικούς φραγμούς.
· Να αποσυρθούν οι ψηφισμένοι νόμοι για ΙΔΒΕ, ΔΟΑΤΑΠ, Αξιολόγηση, Έρευνα και Μεταπτυχιακά.
· Ενάντια στην εντατικοποίηση και την πειθάρχηση των σπουδών. Όχι στα μαζικά κοψίματα.
· Αύξηση των κρατικών δαπανών για την παιδεία με γνώμονα τις κοινωνικές ανάγκες. Δωρεάν σίτηση-στέγαση-συγκοινωνίες-συγγράμματα-σημειώσεις για όλους. Πλήρης οικονομική κάλυψη των αναγκών των φοιτητών. Κάτω ο νέος προϋπολογισμός της λιτότητας.
· Μέλη ΔΕΠ πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης. Όχι στην ιδιωτικοοικονομική λειτουργία των ιδρυμάτων.
· Να καταργηθούν όλοι οι αντι-ασφαλιστικοί νόμοι ΝΔ-ΠΑΣΟΚ (Πετραλιά-Ρέππα-Σιούφα).
· Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους. Όχι στην ανεργία και στις ελαστικές σχέσεις εργασίας.
· Πλήρη και διευρυμένη ασφαλιστική και υγειονομική κάλυψη των εργαζομένων, καθώς και των νέων πτυχιούχων και ανέργων.
· ΟΧΙ στη στράτευση στα 18, κανένας νέος μισθοφόρος. Καμία συμμετοχή της Ελλάδας στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, να επιστρέψουν οι Έλληνες φαντάροι από Κόσσοβο και Αφγανιστάν.

Αποφασίζουμε:
· Συμμετοχή στο πανεκπαιδευτικό και πανεργατικό συλλαλητήριο στις 21/10, με κλείσιμο της σχολής. Προσυγκέντρωση στις 11:00 στα Προπύλαια μαζί με τις ομοσπονδίες ΔΟΕ, ΟΛΜΕ και εργατικά σωματεία.

· Παράσταση διαμαρτυρίας στη γραμματεία και στο γραφείο του προέδρου της σχολής την Παρασκευή 24/10 στις 10:00, με αίτημα την απόσυρση της λίστας συγγραμμάτων, τη λειτουργία της βιβλιοθήκης, τη μεταστέγαση των μαθημάτων της Πολιτικής Ανάλυσης, τη μη αποδοχή της απόφασης του Τμήματος για περιστολή της συνδικαλιστικής ελευθερίας και έκφρασης (τραπεζάκια στον 7ο).

· Παράσταση διαμαρτυρίας στα γραφεία της ΕΕ την Πέμπτη 23/10, στις 12:00, με προσυγκέντρωση στο Σύνταγμα.

· Νέα Γενική Συνέλευση του ΣΦ Πολιτικού την Τετάρτη 5/11.

Read More

Ανακοίνωση ΕΑΑΚ για μαθητές

Read More

Δεν είναι μόνο ο Ευφραίμ που εξαφανίζει λιμνοθάλασσες και οικόπεδα, είναι και η ΔΑΠ Πολιτικού που εξαφανίζει έδρες!!!

Μετά τις εκλογές της 9 Απρίλη, στη σχολή μας, ως ΡΑΣ-ΕΑΑΚ είχαμε καταγγείλει τη στοχευμένη νοθεία απ’την παράταξη της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ. Η ΔΑΠ, προκειμένου να εξασφαλίσει την αυτοδυναμία – την οποία χάνει βάσει του πραγματικού εκλογικού αποτελέσματος – αλλοίωσε ψηφοδέλτια άλλων παρατάξεων, νοθεύοντας ξεκάθαρα το αποτέλεσμα των εκλογών. Η νοθεία ήταν σχεδιασμένη καθώς η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ συγκρότησε αυτοδύναμη Κ.ΕΦ.Ε. όπου μπορούσε ν’αποφασίζει μόνη της για όλη την εκλογική διαδικασία. Αμφισβητώντας ξεκάθαρα τη διαφάνεια της διαδικασίας, με φασιστικό τρόπο την προσάρμοσε στις επιδιώξεις της για τη διατήρηση της αυτοδυναμίας, νομίζοντας ότι μπορεί έτσι να εξασφαλίσει ότι θα παίζει ανενόχλητη τα δικά της παιχνίδια στα όργανα συνδιοίκησης του Συλλόγου του Πολιτικού. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ότι κατά τη διάρκεια της καταμέτρησης η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ ακύρωνε με χυδαίο τρόπο ψηφοδέλτια άλλων παρατάξεων, σε όλα τα έτη.

Τις τελευταίες μέρες γίνεται προσπάθεια για να συνεδριάσει το Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου με τη νέα σύνθεση, όπως προέκυψε απ’ τις εκλογές του Απρίλη. ‘Ολες οι άλλες παρατάξεις – πλην της ΔΑΠ – καταγγέλουν την ξεκάθαρη νοθεία στις εκλογές και υποστηρίζουν πως η κυβερνητική παράταξη δεν έχει αυτοδυναμία. Σε μια περίοδο που η επίθεση της Κυβέρνησης σε νεολαία και εργαζομένους οξύνεται, η τρομοκρατία και η νοθεία είναι οι μέθοδοι που επιστρατεύονται από τη ΔΑΠ-ΝΔΦΚ προκειμένου να υπερασπιστεί την αντιδραστική κυβερνητική πολιτική και να επιβληθεί στο πανεπιστήμιο. Καμία προσπάθεια νοθείας των εκλογικών αποτελεσμάτων όμως, δεν μπορεί να αποτρέψει τη βούληση των φοιτητών για δημόσια και δωρεάν παιδεία, για τη διεκδίκηση των δικαιωμάτων τους σε εκπαίδευση και εργασία.

Ως ΡΑΣ – ΕΑΑΚ δεν αναγνωρίζουμε και δε συμμετέχουμε σε κανένα άλλο Δ.Σ., με διαφορετική σύνθεση. Σαν αριστερή, ριζοσπαστική πολιτική δύναμη, δε συμβιβαζόμαστε! ‘Εχουμε ξεπεράσει πολλές φορές τα αναχώματα που βάζει η μπλε παράταξη και θα το ξανακάνουμε. Θέτουμε τις υπόλοιπες παρατάξεις προ των ευθυνών τους, για τη μη συμμετοχή τους σε νόθο ΔΣ.

ΡΑΣ - ΕΑΑΚ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ

Read More

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΕ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ Σ.Φ. ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ

Όλη την προηγούμενη περίοδο η κυβέρνηση προωθούσε με αργά και σταθερά βήματα την αναγνώριση των Κέντρων Ελευθέρων Σπουδών. Με την επιβολή της βάσης του 10 έστειλε ακόμη περισσότερο κόσμο στα κολέγια διώχνοντας από πάνω της, το βάρος της παροχής δημόσιας εκπαίδευσης σε χιλιάδες απόφοιτους λυκείων. Συγκεκριμένα φέτος έστειλε σε αυτά τα ιδρύματα τους μισούς αποφοίτους (60000!!), αφήνοντας ταυτόχρονα κενές πολλές χιλιάδες θέσεις στα περιφερειακά πανεπιστήμια.

Στη συνέχεια αφού απέτυχε παταγωδώς να αναθεωρήσει το Άρθρο 16 και να ιδρύσει ιδιωτικά πανεπιστήμια, κάτω από την πίεση του φοιτητικού κινήματος (Μάρτιος 2007), αποφάσισε μέσα στο καλοκαίρι και απουσία των φοιτητών να ψηφίσει νόμο που αναγνωρίζει τα κέντρα ελευθέρων σπουδών σαν εκπαιδευτικά ιδρύματα. Η αναγνώριση αυτή ανοίγει το δρόμο για την εφαρμογή της κοινοτικής οδηγίας 36/05 της Ε.Ε. που προβλέπει στην εξίσωση των επαγγελματικών δικαιωμάτων των αποφοίτων των ΚΕΣ με αυτών των ΑΕΙ. Τόσο η αναγνώριση όσο και η κοινοτική οδηγία αποτελούν παραβίαση του Συντάγματος, αλλά πολύ περισσότερο παραβίαση των δικαιωμάτων της νεολαίας.

Ακόμα, το υπουργείο έρχεται να ενεργοποιήσει ένα από τα πιο ακραία μέτρα του νόμου-πλαίσιο. Το μέτρο αυτό δεν είναι άλλο από την κατάργηση της δωρεάν διανομής συγγραμμάτων (βιβλιοκάρτα). Μέσα από την περιβόητη «λίστα συγγραμμάτων», ο φοιτητής καλείται να επιλέξει ατομικά το ένα και μοναδικό σύγγραμμα που θα πάρει δωρεάν, ακόμα και αν αυτό δε θα καλύπτει τη διδακτέα ύλη!

Το δίκιο της γενιάς μας θα κριθεί στους δρόμους!

Θέλουμε η νέα ακαδημαϊκή χρονιά να είναι χρονιά έντασης των αγώνων για την ανατροπή της πολιτικής κυβέρνησης – ΠΑΣΟΚ – Ευρωπαϊκής Ένωσης σε εκπαίδευση και εργασία.

· Καλούμε σε Γενική Συνέλευση του Σ.Φ. Πολιτικου, τη Δευτέρα 20/10, στο αμφ. 16, στις 14:00.
· Συμμετοχή στο πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο την Τρίτη 21/10,
στα Προπύλαια στις 11 π.μ

ΡΑΣ - ΕΑΑΚ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ

Read More

Δελτίο Τύπου των Παρεμβάσεων Κινήσεων Συσπειρώσεων Π.Ε.

Δελτίο Τύπου των Παρεμβάσεων Κινήσεων Συσπειρώσεων Π.Ε.

Οι Παρεμβάσεις Κινήσεις Συσπειρώσεις Π.Ε. θεωρούν ότι ο κοινός βηματισμός των εκπαιδευτικών των δυο κλάδων της πρωτοβάθμιας και της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, με τη μορφή της απεργίας διαρκείας με πενθήμερες επαναλαμβανόμενες κινητοποιήσεις, δίνει μια νέα δυναμική στο πανεκπαιδευτικό – πανεργατικό κίνημα και ανοίγει μια νικηφόρα προοπτική απέναντι στην αντιλαϊκή αντιεκπαιδευτική πολιτική. Απέναντι στην κυρίαρχη πολιτική που επιδιώκει την κρίση να την πληρώσουν οι εργαζόμενοι, ένας τέτοιος αγώνας είναι αναγκαίος και δυνατός, μπορεί να ανατρέψει τα δεδομένα και να αποσπάσει συγκεκριμένες κατακτήσεις.

Σε αυτή την κατεύθυνση, προτείνουμε στη ΔΟΕ και στις Γενικές Συνελεύσεις του κλάδου, κοινό απεργιακό αγώνα διαρκείας σε πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση με τη μορφή των πενθήμερων επαναλαμβανόμενων από 1 Δεκέμβρη και ταυτόχρονη οργάνωση πολύμορφων κινηματικών δράσεων (μεγάλα συλλαλητήρια, καταλήψεις κτιρίων, κατάληψη του κέντρου της Αθήνας με κατασκηνώσεις διαδηλωτών κλπ). Σημαντικός σταθμός του αγώνα, αποτελεί η μαζική μαχητική συμμετοχή στην απεργία της 21ης Οκτώβρη και στο πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο στα Προπύλαια στις 11 π.μ.

Σάββατο 11 Οκτώβρη 2008

Read More

Ούτε σιωπής, ούτε υποταγής, είμαστε η γενιά της ανατροπής!

Η κυβέρνηση έχει ήδη προχωρήσει στην εφαρμογή σειράς αντιδραστικών μεταρρυθμίσεων στους χώρους εργασίας όπως το νέο φορολογικό νομοσχέδιο, η απορύθμιση των εργασιακών σχέσεων (ελαστικά ωράρια, ανασφάλιστη εργασία, κλπ), η κατάργηση επί της ουσίας της δημόσιας ασφάλισης, με τη συρρίκνωση των συντάξεων, την αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης κ.α.

Σε αυτό το ζοφερό τοπίο που υπονομεύει το μέλλον μας μόνη απάντηση μπορεί να είναι οι συλλογικοί μας αγώνες! Το φοιτητικό κίνημα δεν πέτυχε μόνο χειροπιαστές νίκες, αλλά και νίκες στη συνείδηση του κόσμου. Μία ολόκληρη γενιά που οι εκάστοτε κυβερνήσεις είχαν προσπαθήσει να την κρατήσουν στην αδράνεια κατάφερε να βρει διέξοδο, να προβληματιστεί, να αμφισβητήσει, να διεκδικήσει και να κερδίσει. Μάθαμε να αποφασίζουμε για τον εαυτό μας, μάθαμε ότι η πολιτική δε γίνεται από πεφωτισμένους συνδικαλιστές, δε γίνεται στα γραφεία, αλλά στα αμφιθέατρα και στο δρόμο. Το φοιτητικό κίνημα γέμισε μία γενιά με την αισιοδοξία της ανατροπής. Έδειξε ότι η γενιά της σιωπής, του καναπέ και της φτώχειας, μπορεί να γίνει γενιά των νικηφόρων αγώνων, της ανυπακοής, της ανυποχώρητης μάχης!

Με οδηγό τα μαζικά και νικηφόρα κινήματα της προηγούμενης περιόδου τόσο σε εκπαίδευση όσο και σε εργασία οφείλουμε να υψώσουμε τις αντιστάσεις μας απέναντι σε όλα όσα αποφασίζονται για εμάς χωρίς εμάς, οφείλουμε να παλέψουμε για ένα μέλλον ανάλογο των αναγκών και των προσδοκιών μας!

Αμεσοδημοκρατικά και από τα κάτω, μέσω των Γενικών Συνελεύσεων, πρέπει να δημιουργήσουμε για άλλη μια φορά τους όρους για τη συγκρότηση ενός φοιτητικού κινήματος ικανού όχι μόνο να προασπίσει τα δικαιώματά μας αλλά και να δώσει «φωνή» στις διεκδικήσεις μας για καλύτερη παιδεία, εργασία, ζωή...

Στον αγώνα για ένα καλύτερο σήμερα και αύριο,
σε καλούμε να πορευτούμε μαζί!

Προτάσσουμε τη δύναμη των συλλογικών μας αγώνων για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, όπου νόμος είναι το κοινωνικά αναγκαίο και όχι το καπιταλιστικά εφικτό... Ραντεβού λοιπόν στους δρόμους!

ΡΑΣ - ΕΑΑΚ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ

Read More

Καλωσήρθες στο πανεπιστήμιο!

Για τους πρωτοετείς συναδέλφους μας...

Καλωσήρθες στο πανεπιστήμιο! Με την είσοδό σου στη σχολή εγκαινιάζεται μια άλλη περίοδος στη ζωή σου, αυτή του φοιτητή! Αρχίζει για σένα μια περίοδος μεγάλων προσδοκιών, που αφορούν τη σχολή σου, το πτυχίο σου, τον ίδιο σου τον εαυτό! Αφήνοντας πίσω τα τελευταία σκληρά εξεταστικά χρόνια του σχολείου είναι αυτός ο καιρός που εμείς οι νέοι παίρνουμε την κατάσταση στα χέρια μας. Μέσα στο φοιτητικό σου σύλλογο, θα αναμετρηθείς με πολλά ερωτήματα. Ερωτήματα που αφορούν την εκπαίδευση, την καθημερινότητά σου στη σχολή, τον ελεύθερό σου χρόνο, τις σχέσεις σου με τους καθηγητές, αλλά και συνολικά το πως θα εργάζεσαι και θα ζεις αύριο. Άλλη ζωή, άλλες ανησυχίες… καιρός για άλλες κουβέντες!
Σίγουρα είδες και έμαθες για την «γενιά των 700 ευρώ» την οποία σε καλούν να επανδρώσεις. Για τη δικιά μας γενιά μιλάνε.


Τι περιμένουν από μας; Να δουλεύουμε για μια ζωή, ίσως και παραπάνω. Αλλά να μη ζούμε καθώς στη πραγματικότητα, δε ζεις με 700 ευρώ. Και αν βέβαια καταφέρεις να βρεις δουλειά. Και τι δουλειά; Να πιάνεις δουλειά το πρωί και να μην ξέρεις τι ώρα θα σχολάσεις, να δουλεύεις όποτε σε «χρειαστεί» το αφεντικό χωρίς σταθερό ωράριο, να δουλεύεις με το «κομμάτι», να είσαι αναγκασμένος να περιπλανιέσαι από την ανεργία στην ημιαπασχόληση, να σε απολύουν και μάλιστα να σου λένε ότι δε θα πάρεις σύνταξη ποτέ, και άμα πάρεις θα ‘ναι ψίχουλα. Να βαφτίζουν τους γονείς μας βολεμένους και τους δημοσίους υπαλλήλους προνομιούχους. Αλλά ξέρεις πως ούτε αυτό ισχύει. Να ρίχνουν το φταίξιμο στους μετανάστες που... μας κλέβουν τις δουλειές. Να προσπαθούν να μας πείσουν δηλαδή πως φταίνε όλοι εκτός από αυτούς, που με τους νόμους και τις διατάξεις τους, υποθηκεύουν το παρόν και το μέλλον ολόκληρης σχεδόν της κοινωνίας!

Αλλά είναι και πολλά άλλα που φρόντισαν να μη μάθεις... ή και να τα μάθεις, εμπλουτισμένα με τόνους λάσπης και ψέματα...
Αυτά έχουν να κάνουν με τις αντιστάσεις που αναπτύσσονται στην κοινωνία, η οποία αντιδρά στην επίθεση που δέχεται. Πήρες γεύση από μαθητικές καταλήψεις, έμαθες για τους αγώνες των φοιτητών που κινητοποιούνται νικηφόρα τα τελευταία χρόνια απέναντι στους νόμους που προωθεί η κυβέρνηση.
Για τους αγώνες των εργαζομένων ενάντια στον νόμο για το ασφαλιστικό, για τις μαζικότατες πορείες τους, για τους λιμενεργάτες που εδώ και ένα χρόνο παλεύουν ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις, για τις γειτονιές που διεκδικούν πράσινο και ελεύθερους χώρους, για τους χιλιάδες εργαζόμενους που διαδήλωσαν φέτος στη ΔΕΘ. Αγώνες που ήταν και η μόνη πραγματική αντιπολίτευση απέναντι σε όσα μας ετοιμάζουν.

O αγώνας λοιπόν έχει αρχίσει! Ένας αγώνας που έρχεται να πλήξει τα μορφωτικά, επαγγελματικά και εργασιακά μας δικαιώματα. Ένας αγώνας που βάζει στην αιχμή του δόρατος τη σημερινή νεολαία. Μια νεολαία που πρέπει -για τις ανάγκες του κεφαλαίου- από νωρίς να διαπαιδαγωγηθεί να μην έχει απαιτήσεις για σύγχρονα δικαιώματα, να μάθει στη συνεχή πίεση μέσω της εντατικοποίησης, της πειθάρχησης (νόμος – πλαίσιο, εσωτερικός κανονισμός) της αξιολόγησης – πιστοποίησης, για δια βίου κατάρτιση-ειδίκευση μιας χρήσης (ΙΔΒΕ, ΔΟΑΤΑΠ, Αξιολόγηση, ΚΕΣ, Άρθρο 16), με τη βίαιη καταπάτηση των δημοκρατικών ελευθεριών και του δικαιώματος μας να ορίσουμε το μέλλον που μας αξίζει. Ένας αγώνας που φαντάζει σαν κούρσα ταχύτητας σε απόσταση μαραθωνίου, όπου καλούμαστε να ανταγωνιστούμε ο ένας τον άλλον με έπαθλο την επιβίωση.

Η πολιτική αυτή έχει προκαλέσει την αγανάκτηση του κόσμου και δείχνει ότι δεν υπάρχει πλέον εμπιστοσύνη στις πολιτικές που κάνουν χειρότερη τη καθημερινότητα μας στην εργασία και στην εκπαίδευση.
Η πραγματικότητα όμως δείχνει και ένα διαφορετικό δρόμο υπεράσπισης και διεκδίκησης των συμφερόντων μας. Στη συλλογική διεκδίκηση στους δρόμους, στα αμφιθέατρα της σχολής και στις Γενικές Συνελεύσεις των συλλόγων, εκεί όπου καταλαβαίνουμε τη δύναμη της άποψής μας, εκεί αμφισβητούμε, εκεί υπερασπιζόμαστε και διεκδικούμε όλοι μαζί τα συμφέροντά μας. Εκεί τελικά αναπτύσσονται μαζικοί και νικηφόροι αγώνες!

Πιάνοντας το νήμα των μεγάλων αγώνων της προηγούμενης περιόδου, συγκρουόμαστε με την κυβέρνηση και την πολιτική της, με αποφασιστική μάχη για τα δικαιώματα μας, για όσα μας ανήκουν!

Αυτό είναι
το πρώτο μάθημα
στο πανεπιστήμιο!!!

Read More

Κυκλοφόρησε στα καλά καταστήματα παιχνιδιών η νέα έκδοση/παραλλαγή της Monopoly(ς) με όνομα "Monahopoly, Μονή Βατοπεδίου edition".

Οι αλλαγές είναι πάνω-κάτω:

*Στη θέση της φυλακής υπάρχει τετραγωνάκι "γίναμε βούκινο αλλά χεστήκαμε"

*Τα ζάρια είναι πλέον τρία για να περνάς πιο συχνά από την αφετηρία, η οποία πλέον λέγεται "Προϋπολογισμός, κι άλλο έλλειμμα στα ταμεία, χα-χα" όπου παίρνεις 300.000 ευρώ (ναι τα ποσά έγιναν όλα επί 1000)

*Στους φόρους τώρα εισπράττεις χρήματα και δεν τα δίνεις στην τράπεζα

*Νέα πιόνια στη συσκευασία, το κότερο του Βουλγαράκη, το μικρόφωνο του Ρουσόπουλου, το ποδήλατο του Γιωργάκη, το παπί του Τσίπρα και ο Εφραίμ

*Για κάθε 10 τετράγωνα η τράπεζα σου πληρώνει τη βενζίνη για τις μετακινήσεις σου

*Θα μπορείς πλέον να χτίσεις ακόμα και στις εντολές και τις αποφάσεις, ενώ τα σπίτια έχουν αντικατασταθεί από αναψυκτήρια και τα ξενοδοχεία από. μεγάλα αναψυκτήρια

*Τα αεροδρόμια (παλαιότερα σιδηροδρομικοί σταθμοί) έχουν αντικατασταθεί από μοναστήρια

*Η τράπεζα είσαι εσύ και αν σου λείψουν χρήματα τα παίρνεις (αρκεί να μη σε βλέπει ο αντίπαλος.)

Read More

Mετά το Πάσχα πάμε...

...για εξεταστική;

…Μύκονο;

….για Ε.Φ.Ε.Ε.;

….όπου φυσάει ο άνεμος;

… για κίνημα ανατροπής; X

Η περίοδος που διανύουμε είναι εξαιρετικά κρίσιμη καθώς η κυβέρνηση με την αμέριστη συμπαράσταση του ΠΑΣΟΚ έχει βάλει πλώρη για όλο και πιο σκληρές μεταρρυθμίσεις.Μετά την ψήσιση του αντεργατικού ασφαλιστικού νομοσχεδίου, προχωρά στο ξεπούλημα του ΟΤΕ, στις ιδιωτικοποιήσεις των ΔΕΚΟ, στη συζήτηση της αντιδραστικής Ευρωσυνθήκης στη Βουλή την ίδια στιγμή που η ακρίβεια και η φτώχεια έχουν χτυπήσει κόκκινο. Παράλληλα, το υπουργείο Παιδείας(δια στόματος) δηλώνει πανέτοιμο να προωθήσει την εφαρμογή του νέου εσωτερικού κανονισμού, του προεδρικού διατάγματος για τα συγγράματα, την διεξαγωγή προεδρικών και πρυτανικών εκλογών με βάση το νέο νόμο πλάισιο, αλλά και συνολικά του νόμου πλάισιο, ενώ παράλληλα επανέρχεται στο προσκήνιο το θέμα με την αναγνώριση των Κέντρων Ελευθέρων Σπουδών που σύμφωνα με τις προσδοκίες τους θα θεωρείται λήξαν το Νοέμβριο. Το σκηνικό έρχεται να συμπληρώσει και η εξαγγελία από τον υπουργό Εθνικής Άμυνας για υποχρεωτική στράτευση στα 18.

Η γενία μας, η γενία των 700€, της ανασφάλιστης εργασίας, του εργασιακού μεσαίωνα πρέπει να δώσει μια δυναμική , μαχητική απάντηση σε όλα αυτά που ετοιμάζουν για το παρόν μας στα πανεπιστήμια και για το μέλλον μας στην εργασία. Ο αγώνας των 2 προηγούμενων χρόνων δεν πήγε χαμένος, ο νόμος πλαίσιο και ο νέος εσωτερικό κανονισμός θα ανατραπούν από τον κόσμο του αγώνα. Πρέπει τώρα περισσότερο από ποτέ να απαντήσουμε σε όλα όσα μας ετοιμάζουν με όσα μέσα πάλης έχει αποδείξει ότι διαθέτει το φοιτητικό κίνημα. Πρέπει να βγούμε ξανά στους δρόμους να δηλώσουμε την εναντίωση μας και να διεκδικήσουμε όλα όσα μας ανήκουν συγκροτώντας κίνημα μαζικό και πολιτικά επικίνδυνο που δε θα ενσωματώνει τον φόβο και την ήττα αλλά θα συγκρούεται ανοιχτά με τις εκάστοτε πολιτικές που θίγουν την πλειοψηφία των σημερινών φοιτητών και αυριανών εργαζόμενων.

Απέναντι στην απειλή ενός εκπαιδευτικού και εργασιακού μεσαίωνα και της μετατροπής μας σε υποταγμένα, πειθήνια και ανταγωνιστικά όντα πρέπει η απάντηση να είναι συνολική από όλους τους φοιτητικούς συλλόγους και να στοχεύει αποκλειστικά, όχι σε εκτονώσεις καταστάσεων, αλλά στην κλιμάκωση του αγώνα με μοναδικό στόχο την ανατροπή της συντονισμένης επίθεσης που δεχόμαστε σε παιδεία και εργασία από την κυβέρνηση της ΝΔ με την συμπαράσταση και του ΠΑΣΟΚ.

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΓΙΑΤΙ ΜΟΝΟ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΜΑΖΙΚΕΣ ΚΑΙ ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ ΟΛΑ ΟΣΑ ΜΑΣ ΑΝΗΚΟΥΝ…

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ

ΕΝΙΑΙΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΚΙΝΗΣΗ

Read More

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ

Καταγγέλουμε τη στοχευμένη νοθεία απ’την παράταξη της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ στις εκλογές της 9 Απρίλη, στο Πολιτικό της Νομικής. Η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ, προκειμένου να εξασφαλίσει την αυτοδυναμία – την οποία χάνει βάσει του πραγματικού εκλογικού αποτελέσματος, αλλοίωσε ψηφοδέλτια άλλων παρατάξεων, νοθεύοντας ξεκάθαρα το αποτέλεσμα των εκλογών. Η νοθεία ήταν σχεδιασμένη καθώς η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ συγκρότησε αυτοδύναμη Κ.ΕΦ.Ε. όπου μπορούσε ν’αποφασίζει μόνη της για όλη την εκλογική διαδικασία. Η επιλογή αυτή έρχεται σε αντίθεση με την απόφαση του ΚΣ της ΕΦΕΕ για συγκρότηση των ΚΕΦΕ τουλάχιστον από τις παρατάξεις που εκπροσωπούνται στο ΔΣ, με 1 ψήφο από την καθεμία. Αμφισβητώντας ξεκάθαρα τη διαφάνεια της διαδικασίας, με φασιστικό τρόπο την προσάρμοσε στις επιδιώξεις της για τη διατήρηση της αυτοδυναμίας, νομίζοντας ότι μπορεί έτσι να εξασφαλίσει ότι θα παίζει ανενόχλητη τα δικά της παιχνίδια στα όργανα συνδιοίκησης του Συλλόγου του Πολιτικού.
Πιο συγκεκριμένα, στην κάλπη του Γ’ έτους – όπου κατά τη διάρκεια της ψηφοφορίας μόνο μέλη της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ ήταν στην κάλπη και στις διαγραμμίσεις – τα άκυρα ήταν πάρα πολλά, όχι όμως ως ψηφοδέλτια, αλλά η ακύρωσή τους προερχόταν σε όλα από το φάκελο και μάλιστα με τον ίδιο ακριβώς τρόπο. Στη συνέχεια, χρησιμοποιώντας την αυτοδυναμία της στην ΚΕΦΕ, κατά τη διάρκεια της καταμέτρησης η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ ακύρωνε με χυδαίο τρόπο ψηφοδέλτια άλλων παρατάξεων, σε όλα τα έτη. Τέλος, στο πτυχίο στέλεχος της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ απέκρυψε τους εκλογικούς καταλόγους με τις διαγραμμίσεις.
Στο τέλος της καταμέτρησης, η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ έδωσε εκλογικό αποτέλεσμα με 1073 έγκυρα, χωρίς να συμπεριλάβει στα έγκυρα τα λευκά ψηφοδέλτια, όπως προβλέπει ο εκλογικός κανονισμός. Οι παρατάξεις που υπογράφουμε αυτή την καταγγελία, δεν αναγνωρίζουμε το εκλογικό αποτέλεσμα που δίνει μονομερώς η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ. Γι’ αυτό το λόγο συγκαλέστηκε η ΚΕΦΕ από δύο παρατάξεις απ’ τις τρεις που συμμετέχουν (ΠΚΣ, ΠΑΣΠ), στις 11 Απρίλη, την επόμενη μέρα μετά τη λήξη της διαδικασίας, όπου κατατέθηκαν και οι ενστάσεις από τις παρατάξεις ΑΡ.ΕΝ. και ΠΟΡΕΙΑ για την ακύρωση των ψηφοδελτίων τους. Η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ αυθαιρετώντας για άλλη μία φορά, δεν προσήλθε στην ΚΕΦΕ παρ‘ότι κλήθηκε επανειλημμένα από όλες τις παρατάξεις. Μάλιστα της δόθηκε και διορία μέχρι το Σάββατο 12 Απρίλη, όπου και πάλι δεν παρευρέθηκε, απαξιώνοντας ξανά τη διαδικασία της Κεντρικής Εφορευτικής Επιτροπής.

Με βάση τις ενστάσεις που κατατέθηκαν στην ΚΕΦΕ, ο συνολικός αριθμός των έγκυρων ψηφοδελτίων είναι 1092.
Από τα παραπάνω προκύπτει:


‘Οπως προκύπτει απ’ τον παραπάνω πίνακα, οι έδρες στο ΔΣ είναι:

ΔΑΠ-ΝΔΦΚ
3 ΕΔΡΕΣ
ΠΑΣΠ
2 ΕΔΡΕΣ
ΠΚΣ
1 ΕΔΡΑ
ΕΑΑΚ
1 ΕΔΡΑ

Με βάση τα παραπάνω, καταγγέλουμε την απροκάλυπτη νοθεία εκ μέρους της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ Πολιτικού στις φοιτητικές εκλογές και καταδικάζουμε με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο τις παραπάνω μεθοδεύσεις. Η κυβερνητική παράταξη σε μια περίοδο που πανελλαδικά βλέπει τις δυνάμεις της να υποχωρούν, επιλέγει να χρησιμοποιεί μεθόδους άλλων εποχών, με σκοπό να διατηρήσει με κάθε τρόπο την επίπλαστη αυτοδυναμία της. Σε μια περίοδο που η επίθεση της Κυβέρνησης σε νεολαία και εργαζομένους οξύνεται, η τρομοκρατία και η νοθεία είναι οι μέθοδοι που επιστρατεύονται από τη ΔΑΠ-ΝΔΦΚ προκειμένου να υπερασπιστεί την αντιδραστική κυβερνητική πολιτική και να επιβληθεί στο πανεπιστήμιο. ΚΑΤΩ Η ΧΟΥΝΤΑ ΤΗΣ ΔΑΠ ΣΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ! Οι πρακτικές της νοθείας και της τρομοκράτησης της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ δε θα περάσουν και πρέπει να απομονωθούν από τους φοιτητές. Καμία προσπάθεια νοθείας των εκλογικών αποτελεσμάτων όμως, δεν μπορεί να αποτρέψει τη βούληση των φοιτητών για δημόσια και δωρεάν παιδεία, για τη διεκδίκηση των δικαιωμάτων τους σε εκπαίδευση και εργασία.
Οι παρατάξεις που υπογράφουμε την παραπάνω καταγγελία υπερασπιζόμαστε τη διαφάνεια της εκλογικής διαδικασίας και τη δημοκρατική διεξαγωγή των εκλογών. Υπερασπιζόμαστε το δικαίωμα του κάθε φοιτητή να ψηφίζει κατά βούληση, και να αποτυπώνεται πραγματικά η πολιτική τοποθέτηση του φοιτητικού σώματος.



ΠΑΣΠ
ΠΚΣ
ΕΑΑΚ
ΑΡ.ΕΝ.
ΠΟΡΕΙΑ – ΦΑΝ

Read More

ΣΤΙΣ 9 ΑΠΡΙΛΗ ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ-ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ Ρ.Α.Σ. – Ε.Α.Α.Κ

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ

ΑΡΙΣΤΕΡΗ

ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ




ΕΝΙΑΙΑ

ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ

ΑΡΙΣΤΕΡΗ

ΚΙΝΗΣΗ

Το παρόν ανήκει στους αγώνες.
Το μέλλον ανήκει σε μας.

Οι φετινές φοιτητικές εκλογές διεξάγονται στο πιο ενδιαφέρον, στο πιο προκλητικό αλλά ίσως και στο πιο δύσκολο τοπίο κοινωνικού αναβρασμού και έντονης κινηματικής αναταραχής, γεγονός που τις καθιστά πιο πολιτικές από ποτέ.
Στο φόντο των ηρωικών απεργιών της ΓΕΝΟΠ- ΔΕΗ, της ΠΟΕ- ΟΤΑ, των εργαζόμενων στα λιμάνια, στις τράπεζες και σε ένα σωρό επιμέρους εργασιακούς κλάδους αλλά και των μεγάλων πανεργατικών διαδηλώσεων, διαφαίνεται έντονα το μεγαλειώδες φοιτητικό κίνημα των δύο προηγούμενων ετών, που πραγματικά συνέβαλε στη ριζοσπαστικοποίηση μιας ολόκληρης γενιάς στις αξίες του συλλογικού αγώνα, και αποτέλεσε έτσι προπομπό για τη συνολική εργατική και νεολαιίστικη έξαρση της τωρινής περιόδου απέναντι στην πολιτική της Κυβέρνησης- ΠΑΣΟΚ-ΕΕ-Κεφαλαίου σε εκπαίδευση και εργασία.
Είναι λοιπόν εμφανές πως και η συγκυρία στην οποία βρισκόμαστε και συνολικά το αστικό πολιτικό σύστημα βρίσκονται σε κρίση. Το ζήτημα ωστόσο είναι αν το κύμα κοινωνικής αγανάκτησης που έχει ξεσπάσει και προσπαθεί ή τείνει πρωτόλεια να αμφισβητήσει τα πάντα, αν θα μπορέσει να μετασχηματιστεί σε ένα πολιτικό ρεύμα και ανατρεπτικό κίνημα μαχητικής αντιπολίτευσης από τα κάτω, με νικηφόρο τρόπο και όρους όχι διαμαρτυρίας ή καταγγελλιολογίας, αλλά ουσιαστικής συνολικής ρήξης και ανατροπής.
Το κλίμα αυτό στην κοινωνία δε θα μπορούσε να μη γίνει ορατό και στα πανεπιστήμια, τον μαζικό νεολαιίστικο χώρο όπου γεννήθηκαν κάποιες από τις μαζικότερες και σημαντικότερες μάχες της περιόδου. Σε τέτοιο συγκεκριμένο και πολωμένο κλίμα θα δοθεί και θα κριθεί και η μάχη των φετινών φοιτητικών εκλογών. Σ’ αυτές οι φοιτητές καλούνται να τοποθετηθούν με την ψήφο τους απέναντι σε σωρεία ζητημάτων που άπτονται τόσο της εκπαίδευσης (νόμος- πλαίσιο, πρότυπος εσωτερικός κανονισμός, αξιολόγηση, ΚΕΣ, αρ.16) όσο και της εργασιακής μας προοπτικής (επίθεση στα ασφαλιστικά δικαιώματα).
Καλούμαστε όλοι να καταδικάσουμε την κυρίαρχη πολιτική σε εκπαίδευση και εργασία που μας θέλει υποταγμένους, συμβιβασμένους, χωρίς εργασιακά, επαγγελματικά και ασφαλιστικά δικαιώματα, χωρίς σύνταξη κλπ.

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΦΟΙΤΗΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ;
Οι φοιτητικές εκλογές αποτελούν μία κατάκτηση του φοιτητικού κινήματος μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου και την ανατροπή της Χούντας η οποία είχε καταργήσει την πολιτική έκφραση μέσα στα πανεπιστήμια. Συνδέεται με την ύπαρξη του φοιτητικού συλλόγου και των οργάνων του. Για μας βέβαια ανώτατο όργανο του συλλόγου αποτελεί η Γενική του Συνέλευση. Υπό το πρίσμα αυτό, οι εκλογές είναι μία αφορμή για πολιτική κουβέντα με τους φοιτητές και προβολή των θέσεών μας συνολικά για το πανεπιστήμιο αλλά και γενικότερα. Οι εκλογές αποτυπώνουν τις πολιτικές αντιλήψεις της κάθε δύναμης και καταγράφουν ένα συσχετισμό τη δεδομένη στιγμή που διεξάγονται. Η Ρ.Α.Σ.- Ε.Α.Α.Κ. συμμετέχει ενεργά σ’ αυτές γνωρίζοντας τα όρια αυτής της διαδικασίας και θεωρώντας τες ως μία ξεχωριστή μάχη και σε καμία περίπτωση τον πόλεμο, που κερδίζεται κάθε μέρα στα αμφιθέατρα, στις συνελεύσεις, στους δρόμους και τις αγωνιστικές και αμεσοδημοκρατικές διεκδικήσεις. Παλεύουμε για στήριξη στην Ε.Α.Α.Κ, όχι για μία άχρηστη για μας συλλογή «κουκιών», αλλά παράλληλα με τη συνεχή συμπόρευση με όλους τους φοιτητές για τη δικαίωση των αναγκών μας σ’ όλα τα επίπεδα.

ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΨΗΦΟΣ ΣΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ ΔΑΠ;
Ψήφος στη ΔΑΠ αναμφισβήτητα αποτελεί στήριξη στην κυβερνητική αντιεκπαιδευτική πολιτική, στο ξήλωμα των κατακτήσεών μας στις σχολές, στα ιδιωτικά πανεπιστήμια, στους νόμους της Γιαννάκου και τους Στυλιανίδη και στα ΜΑΤ. Αποτελεί «πράσινο» φως στην κατάργηση του ασύλου, στο πετσόκομμα της δημόσιας και δωρεάν εκπαίδευσης, στις διαγραφές φοιτητών και στην είσοδο των επιχειρήσεων και με τη «βούλα» πλέον στα πανεπιστήμια. Δίνει το έναυσμα για πτυχία χωρίς καμία εργασιακή κατοχύρωση, για δίδακτρα στην φοίτηση (βλ. νομοσχέδια για μεταπτυχιακά και έρευνα), για περιστολή των συνδικαλιστικών ελευθεριών και δικαιωμάτων, για βίαιη καταστολή και ποινικοποίηση των κοινωνικών κινημάτων. Εκφράζει τον ατομικό δρόμο, την πειθάρχηση και τον αυταρχισμό, υπερασπίζεται την εύρυθμη λειτουργία των σχολών για την περαιτέρω επιχειρηματικοποίηση των πανεπιστημίων. Στηρίζει τα συμφέροντα του κεφαλαίου και μιας μειοψηφίας που μέσα από τη διαπλοκή της με το πανεπιστήμιο θα στελεχώσει ανώτερες και διευθυντικές θέσεις στην παραγωγή.
Η κυβερνητική ΔΑΠ σαρώθηκε τα τελευταία δύο χρόνια στις συνελεύσεις και τις συνειδήσεις των φοιτητών, καθιστώντας την ανήμπορη να υπερασπιστεί την εκπαιδευτική αντι-μεταρρύθμιση και να μην εμφανίζεται στις σχολές για να στηρίξει τις ανύπαρκτες θέσεις της. Και στο Πολιτικό, έχασε την τελευταία συνέλευση, στην οποία μάλιστα, πρόσπάθησε να περάσει ψήφισμα για την αξιολόγηση. Η κυβέρνηση όμως έχει αξιολογηθεί. ‘Εχει αξιολογηθεί από τους εργαζόμενους στα απορριμματοφόρα τους οποίους αποκαλούσε «ρετιρέ», έχει αξιολογηθεί από τους εργαζόμενους σε ΔΕΗ, ΟΤΕ, τράπεζες και λιμάνια, έχει αξιολογηθεί από ολόκληρο το ποτάμι των εργαζομένων που έχουν απεργήσει και κατέβει στο δρόμο το τελευταίο διάστημα. ‘Εχει αξιολογηθεί και θα αξιολογηθούν ακόμα πιο σκληρά από το φοιτητικό κίνημα, το οποίο θα πετάξει τους νόμους τους στη χωματερή. Έχουν αξιολογηθεί από την ίδια την κοινωνία, η οποία ασφυκτιά στις επιλογές τους, ασφυκτιά στην ανεργία, στους μισθούς πείνας, στην κατακρεούργηση του κοινωνικού κράτους. Τους αξιολογήσαμε, τους μετρήσαμε, αλλά τους βρήκαμε ανεπαρκείς. Και τους βάζουμε ένα μεγάλο μηδενικό. Πήρε όμως την κατάλληλη απάντηση από τους φοιτητές. Τώρα είναι η μεγαλύτερη στιγμή να πληρώσουν και να χρεωθούν αυτή την πολιτική. Τώρα είναι η ώρα για το ξέσπασμα των αγώνων του εργατικού και φοιτητικού κινήματος, η ώρα για την ενιαία επίθεση εργαζόμενων και φοιτητών σε ένα ενοποιημένο αγώνα, από τα κάτω, μαχητικά και δυναμικά. Τώρα είναι η ώρα της κλιμάκωσης και της έξαρσης των αγώνων του φοιτητικού κινήματος, με Συνελεύσεις – Καταλήψεις - Διαδηλώσεις. Για να διεκδικήσουμε τα αυτονόητα και όχι μόνο.

ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΨΗΦΟΣ ΣΤΗΝ «ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΟΜΕΝΗ» ΠΑΣΠ;
Ψήφος στην ΠΑΣΠ είναι στήριξη στο δίδυμο πυλώνα της κυρίαρχης πολιτικής, το ΠΑΣΟΚ. Δεν είναι ψήφος αντιπαραθετική της ψήφου στη ΔΑΠ αλλά δηλώνει ενίσχυση της αντεργατικής επίθεσης της κυβέρνησης και του συμπολιτευόμενου ΠΑΣΟΚ. Το ΠΑΣΟΚ, όσο και αν προσπαθεί να κρύψει την ουσιαστική του συναίνεση με τις επιχειρούμενες αλλαγές με «αντιπολιτευτικές» κορώνες, δεν μπορεί να διαχωριστεί από την κυβέρνηση. Το ΠΑΣΟΚ του ασφαλιστικού, του νόμου Ρέππα (που άνοιξε το δρόμο για το νόμο Πετραλιά), των ιδιωτικών πανεπιστημίων, της ελαστικής εργασίας, των ιδιωτικοποιήσεων, της λιτότητας και της άγριας καταστολής δεν έχει τίποτα να «ζηλέψει» από τη ΝΔ. Έθεσε τα θεμέλια αυτής της πολιτικής σα κυβέρνηση και την στηρίζει τώρα! Τη στήριξε στο ασφαλιστικό, με τον απεργοσπαστικό του ρόλο στο εργατικό κίνημα και στη ΓΣΕΕ. Η ΠΑΣΠ προσπαθεί να δώσει άφεση αμαρτιών στο αντεργατικό ΠΑΣΟΚ, να ενσωματώσει τις αγωνιστικές τάσεις στη νεολαία υπέρ του, για άλλη μια κυβέρνηση κοινωνικού πολέμου. Η ΠΑΣΠ ενισχύει την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση καθώς είναι υπέρ των προαπαιτούμενων μαθημάτων στο Πολιτικό και με τη λογική ότι «φοράω περιστασιακά τον «αγωνιστικό» μανδύα για να ξεγελάσω τους φοιτητές». Σε σχολές όπου ηγεμονεύει (π.χ. Πολυτεχνείο Κρήτης) όχι απλά δεν συμμετείχε στο φοιτητικό κίνημα, αλλά προσπάθησε μάλιστα να καταστείλει τις κινητοποιήσεις δείχνοντας ό,τι πραγματικά είναι: ένας εναλλακτικός διαχειριστής της ίδιας πολιτικής των δύο κομμάτων εξουσίας και των κατευθύνσεων της ΕΕ.

ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΨΗΦΟΣ ΣΤΙΣ ΠΑΡΑΤΑΞΕΙΣ ΤΗΣ ΚΑΘΕΣΤΩΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ (ΠΚΣ, ΔΙΚΤΥΟ);
Είναι ξεκάθαρο ότι οι σημερινοί αγώνες δεν μπορούν να βρουν έκφραση και νικηφόρα έκβαση μέσα από τις δυνάμεις της καθεστωτικής Αριστεράς. Ψήφος στην ΠΚΣ αποτελεί ψήφο στην Αριστερά της διαμαρτυρίας και της ηττοπάθειας, η οποία μην έχοντας ανατρεπτική πολιτική γραμμή νίκης, αδυνατεί να αποκτήσει ανάλογη δυναμική στις εξελίξεις. ‘Ετσι, ο μόνος σχεδιασμός που βάζει αυτή τη στιγμή στις σχολές, με ξεκάθαρη την επιθετική στάση της κυβέρνησης, είναι η ανασυγκρότηση της ΕΦΕΕ, ενώ η μάχη απέναντι στην αναδιάρθρωση μένει μόνο στο πλαίσιο της μη εφαρμογής των νόμων, όπου αυτό είναι «δυνατό»... Δε βάζει στο σχεδιασμό της το στόχο να μπολιάσει το κίνημα με μαχητικά, χαρακτηριστικά διαρκείας. Αντίθετα, με τη στάση της το κρατά εγκλωβισμένο σε μια λογική διακηρυκτικής καταδίκης και καταγγελίας, ενώ παραμένει επιφυλακτική και αμήχανη σε κάθε αγωνιστικό ξέσπασμα που δεν μπορεί να ελέγξει. Η ίδια αυτή πολιτική λογική που καθιστά την ΠΚΣ συχνά αντιπαραθετική απέναντι στην κλιμάκωση των φοιτητικών αγώνων, διαφάνηκε και στη στάση του ΠΑΜΕ στις απεργιακές κινητοποιήσεις για το Ασφαλιστικό, που δεν κατάφερε (ή μάλλον δεν ήθελε) εν τέλει να ξεφύγει από το σχεδιασμό εκτόνωσης της ΓΣΕΕ, αφού δεν έβαλε ούτε μία απεργία παραπάνω από τη ΓΣΕΕ που μόνο στα λόγια καταδίκαζε.
Ψήφος στο ΔΙΚΤΥΟ-ΑΡΕΝ αποτελεί στήριξη στην Αριστερά της διαχείρισης και της θεσμολαγνίας που δεν επιλέγει να συγκρουστεί με την κυρίαρχη πολιτική, ιδιαίτερα με την ΕΕ, αλλά εκμεταλλεύεται κοινοβουλευτικά το κίνημα, στοχεύοντας σε μια αλλαγή συσχετισμών μονάχα εκεί. Δε βάζει σα στόχο την ανατροπή της επίθεσης και όσων την προάγουν, αλλά παλεύει για μια λύση μέσα στο σύστημα, για έναν καπιταλισμό με «ανθρώπινο πρόσωπο». Προβάλλοντας και προτάσσοντας μια παναριστερή ενότητα, ξεχνάει ότι στο σήμερα οι ανάγκες της νεολαίας και των εργαζομένων κατακτώνται μόνο μέσα από αγώνες που έχουν αντικαπιταλιστική κατεύθυνση. ‘Ετσι, «αγωνίζεται» ενάντια στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση, χωρίς ουσιαστικά να αντιπαλεύει αυτόν που την προστάζει, δηλαδή την Ευρωπαϊκή ‘Ενωση. Διαυγής σε αυτό είναι η πρόταση του ΣΥΝ για το Ασφαλιστικό , που προσπαθεί να είναι λίγο χειρότερη από το νόμο Σιούφα, αλλά απέχει πολύ απ’τους εργαζόμενους και τα δικαιώματά τους. Στο δρόμο αυτό και η Αυτόνομη Παρέμβαση του ΣΥΝ ψήφιζε το κλείσιμο των αγώνων στη ΓΣΕΕ μαζί με την ΠΑΣΚΕ και τη ΔΑΚΕ. Δεν ξεχνάμε επίσης και την πιο «λάιτ» εκδοχή του νόμου-πλαίσιο που κατατέθηκε απ’τον ΣΥΝ, βασιζόμενη σε μια λογική η οποία δεν αντιπαλεύει τον πυρήνα των μεταρρυθμίσεων και δεν μπορεί να γεννήσει μια αντίστοιχη κινηματική πρακτική καθώς αποτελεί την Αριστερά της διαχείρησης της δυσαρέσκειας μέσω δημοψηφισμάτων και όχι μέσω μαχητικών και νικηφόρων αγώνων, με καταλήψεις και απεργίες διαρκείας.

ΕΙΝΑΙ ΛΥΣΗ Η ΑΠΟΧΗ/ΑΚΥΡΟ;
Η αποχή από τις εκλογές ή το άκυρο ψηφοδέλτιο, πέρα από τους σεβαστούς λόγους αυτής της επιλογής, καταλήγει στο να αφήνει το πεδίο ελεύθερο για τους επίδοξους «εκπροσώπους» του φοιτητικού συλλόγου και αποφεύγει την σύγκρουση στο πεδίο των προτάσεων και των ιδεών με τις καθεστωτικές παρατάξεις και στη μάχη των εκλογών. Είναι σίγουρο ότι όσοι συμφωνούν με τις αντιεκπαιδευτικές ρυθμίσεις θα ήθελαν όσους διαφωνούν μ’ αυτές να απέχουν από τις φοιτητικές εκλογές. Ας μην τους κάνουμε αυτό το «δώρο»!

ΓΙΑΤΙ ΣΤΗΡΙΞΗ ΣΤΗΝ Ρ.Α.Σ.- Ε.Α.Α.Κ;
Η Ε.Α.Α.Κ. και τα σχήματά της, ως κομμάτι της ριζοσπαστικής Αριστεράς, προώθησε, τροφοδότησε και πρωτοστάτησε στο νικηφόρο φοιτητικό κίνημα που κατόρθωσε την παράταση της ψήφισης του νόμου- πλαίσιο για ένα χρόνο, κατάφερε να μπλοκάρει την αναθεώρηση του άρθρου 16 και του Συντάγματος, να σπάσει τη δικομματική συναίνεση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, να ριζοσπαστικοποιήσει και να διαπαιδαγωγήσει μια ολόκληρη γενιά της νεολαίας στις αξίες του αγώνα και της συλλογικής διεκδίκησης, της πολιτικής για τον εαυτό τους. Η Ρ.Α.Σ.- Ε.Α.Α.Κ. υπήρξε η «ατμομηχανή» του φοιτητικού κινήματος βάζοντας στο στόχαστρο συνολικά την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση, οδηγώντας ενιαία το φοιτητικό κίνημα μέσα από Ενιαίο Συντονιστικό Γενικών Συνελεύσεων και Καταλήψεων, αναδεικνύοντας τη ανάγκη συμπόρευσης με τους πραγματικούς μας συμμάχους, τους εργαζομένους, και συγκρότησης ενός πανεκπαιδευτικού μετώπου. Απέκρουσε στην πράξη την κρατική καταστολή και τις τραμπούκικες μεθόδους της ΔΑΠ. Η ενίσχυση της Ρ.Α.Σ.- Ε.Α.Α.Κ. στις φοιτητικές εκλογές αποτελεί τη σκληρότερη καταδίκη της πολιτικής της κυβέρνησης και οποιουδήποτε επίδοξου διαχειριστή της αστικής πολιτικής. Αποτελεί επιπλέον εγγύηση για τη συνέχιση του ανυποχώρητου αγώνα απέναντι σε όλα τα μέτωπα που ανοίγονται μπροστά μας. Η δυνάμωσή της θα αποτελέσει μήνυμα ανακοπής της σύνδεσης των σχολών με τις επιχειρήσεις, των απαξιωμένων πτυχίων χωρίς δικαιώματα που οδηγούν στην φτηνή, ευέλικτη εργασία των «700 ευρώ». Η Ε.Α.Α.Κ. αντιπροτείνει τα ενιαία και αδιάσπαστα πτυχία, την ενιαία πανεπιστημιακή δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση για όλους, την υπεράσπιση και διεύρυνση του ασύλου, την εξουδετέρωση των νόμων της αγοράς, την άρθρωση ενός πραγματικά αριστερού αντικαπιταλιστικού λόγου που θα είναι επικίνδυνος για τη κυρίαρχη εξουσία και θα προβάλλει σ’ όλες τις εκφάνσεις(πολιτικά, ιδεολογικά, πολιτιστικά) μία κουλτούρα έξω από τα κυρίαρχα πρότυπα.
Στο Πολιτικό η ΡΑΣ υπήρξε εξ’ αρχής πρωτοπόρα στο μπλοκ αγώνα, συγκρούστηκε επιτυχώς με τη ΔΑΠ αποτελώντας ξεκάθαρα το αντίπαλο δέος απέναντί της, με αποτέλεσμα ο σύλλογός μας να κινηθεί σε αγωνιστική τροχιά μετά από μεγάλο διάστημα, φανέρωσε τις διασπαστικές πρακτικές στο κίνημα, προώθησε την κοινή δράση με τους μεταπτυχιακούς φοιτητές στο τμήμα ενάντια στην καταβολή διδάκτρων, ήταν με την καθημερινή της παρουσία και την προσήλωσή της στις Γενικές Συνελεύσεις δίπλα στους φοιτητές στην κάθε διεκδίκηση των αναγκών και των δικαιωμάτων τους.
Όπως προείπαμε, τίποτα δεν αρχίζει και δεν τελειώνει σ’ αυτές τις φοιτητικές εκλογές. Οι συσχετισμοί δύναμης είναι δυναμικοί και όχι στατικοί. Το νικηφόρο φοιτητικό κίνημα το απέδειξε αυτό. Οι εκλογές αποτελούν έναν ακόμη σταθμό στη συνολική μάχη για μία εκπαίδευση και ένα εργασιακό μέλλον με βάση τις ανάγκες μας και όχι τα συμφέροντα των λίγων. Η συμπόρευση όλων και τώρα και κυρίως στις μελλοντικές μάχες είναι προϋπόθεση για την Αριστερά που χρειάζονται οι αγώνες: μία Αριστερά αντικαπιταλιστική, αντιδιαχειριστική, των σύγχρονων αναγκών και δικαιωμάτων, ενωτική και αμεσοδημοκρατική, αντικυβερνητική και αντι-ΕΕ, μια Αριστερά των μαζικών και ανατρεπτικών αγώνων που θα τους δίνει νικηφόρα χαρακτηριστικά και προοπτική και θα τους πηγαίνει μέχρι τέλους. Αυτή την Αριστερά θέλει να εκφράσει η ΕΑΑΚ μέσα στα πανεπιστήμια για τους αγώνες που ακολουθούν καθώς και στη μάχη των φοιτητικών εκλογών.

Ø ΨΗΦΟΣ στην ΕΑΑΚ για να ενισχυθούν οι αγώνες και το φοιτητικό κίνημα. Ψήφος στην ΕΑΑΚ σημαίνει κίνημα ανατροπής, μαχητικός αγώνας διαρκείας ενάντια στην επίθεση σε εκπαίδευση και εργασία. Μόνο έτσι θα ηττηθεί η πολιτική τους! Μόνο με τέτοιο αγώνα ηττήθηκαν και στο παρελθόν, με την μεγάλη νίκη του φοιτητικού κινήματος ενάντια στην αναθεώρηση του Συντάγματος.
Ø ΨΗΦΟΣ στην ΕΑΑΚ για την κατάργηση του νόμου – πλαίσιο και της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης, με φοιτητικό κίνημα ανατροπής! Μόνο αυτή μπορεί να είναι η απάντηση στον πρότυπο εσωτερικό κανονισμό της ανταποδοτικότητας, των πιστωτικών μονάδων, και της πειθάρχησης, στη βιβλιοκάρτα και την κατάργηση των δωρεάν συγγραμμάτων και στη κοινοτική οδηγία της ΕΕ για τα ΚΕΣ.
Ø ΨΗΦΟΣ στην ΕΑΑΚ για κίνημα που ζει και αναπνέει μέσα στις γενικές συνελεύσεις, κόντρα στη γραφειοκρατία και την ανάθεση.
Ø ΨΗΦΟΣ στην ΕΑΑΚ για να ενισχυθεί η ανεξάρτητη αντικαπιταλιστική Αριστερά στις μάχες που έρχονται. Σε μία περίοδο που η Αριστερά κερδίζει έδαφος, είναι στοίχημα να στηριχθεί εκείνη η Αριστερά που είναι με τον αγώνα μέχρι τη νίκη!

Η ΝΕΟΛΑΙΑ ΔΕ ΧΩΡΑ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΠΟΥ ΤΗΣ ΕΤΟΙΜΑΖΟΥΝ!

ΣΤΕΛΝΟΥΜΕ ΜΗΝΥΜΑ ΑΓΧΟΥΣ ΣΤΑ ΚΟΜΜΑΤΙΚΑ ΕΠΙΤΕΛΕΙΑ!

ΑΓΩΝΑΣ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΤΕΛΙΚΗ ΝΙΚΗ!
ΣΤΙΣ 9 ΑΠΡΙΛΗ ΣΤΗΡΙΖΟΥΜΕ-ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ Ρ.Α.Σ. – Ε.Α.Α.Κ

Read More

Read More

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ!

Διανύουμε μια περίοδο που η κυβέρνηση και οι σύμμαχοί της εξαπολύουν σφοδρή επίθεση σε εκπαίδευση – με την εφαρμογή του νόμου πλαίσιο, την κοινοτική οδηγία για τα ΚΕΣ – αλλά και σε εργασία με τις μεταρρυθμίσεις στο ασφαλιστικό, θίγοντας έτσι βασικά κεκτημένα του λαϊκού και του εργατικού κινήματος.

Σ’αυτή λοιπόν την περίοδο, οι καθεστωτικές παρατάξεις μέσα στις σχολές, με κύρια τη ΔΑΠ-ΝΔΦΚ, για άλλη μία φορά απαξιώνουν τις μαζικές διαδικασίες βάσης, ακυρώνοντας έτσι τη δυνατότητα των φοιτητών να συζητούν και ν’ αποφασίζουν αμεσοδημοκρατικά για τα δικαιώματά τους. Δεν μπορούμε ν’ αφήσουμε καμία ΔΑΠ και καμία κυβέρνηση ν’ αποφασίσουν για το μέλλον μας! Να διεκδικήσουμε αυτά που μας ανήκουν!

Η ΡΑΣ-ΕΑΑΚ καλεί όλους τους φοιτητές στη Γενική Συνέλευση του Πολιτικού την Τρίτη 11/12 στις 15:00 στο αμφ.16., καθώς και στην απεργία την Τετάρτη 12/12 μαζί με τους εργαζόμενους.

ΟΛΗ Η ΕΞΟΥΣΙΑ ΣΤΙΣ ΓΕΝΙΚΕΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ!

ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ 12/12!

ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ!

Ρ.Α.Σ. – Ε.Α.Α.Κ

Read More

Στις 17 Νοεμβρίου κατά τη διάρκεια της πορείας του Πολυτεχνείου οι κάμερες, οι οποίες είναι επιφορτισμένες υποτίθεται με την παρακολούθηση της κυκλοφορίας, κατέγραφαν τους διαδηλωτές γεγονός που οδήγησε την ηγεσία της Αρχής Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων σε παραίτηση. Το γεγονός αυτό φυσικά δεν αποτελεί ένα μεμονωμένο περιστατικό. Από την αρχή της τοποθέτησης τους οι κάμερες αυτές χρησιμοποιήθηκαν για την παρακολούθηση κάθε είδους κινητοποιήσεων και το ‘φακέλωμα’ των συμμετεχόντων διαδηλωτών. Πριν την παραίτησή της η Α.Π.Π.Δ. είχε ήδη διαπιστώσει τέτοιου είδους παραβιάσεις τουλάχιστον πέντε φορές κατά τη διάρκεια των περσινών φοιτητικών κινητοποιήσεων.
Η παρακολούθηση και το φακέλωμα των διαδηλωτών εντάσσεται σε μια γενικότερη κυβερνητική προσπάθεια να τρομοκρατήσει τα αγωνιζόμενα κομμάτια της κοινωνίας και να καταστείλει τις λαϊκές διεκδικήσεις , ιδιαίτερα σε μία περίοδο που η κυβέρνηση προωθεί με εντατικούς ρυθμούς σειρά αντιδραστικών μεταρρυθμίσεων με κυριότερες την αλλαγή του ασφαλιστικού, την εφαρμογή του νόμου πλαίσιο και την αναγνώριση των πτυχίων των Κ.Ε.Σ. ως ισότιμα αυτών των δημοσίων ιδρυμάτων γεγονός που οδηγεί δια της πλαγίας οδού στην αναγνώριση ιδιωτικών πανεπιστημίων στη χώρα μας και συνεπώς στην έμπρακτη κατάργηση του άρθρου 16Σ. Είναι σαφές ότι τέτοιου είδους πρακτικές πρέπει να μας βρίσκουν όλους αντιμέτωπους.

Read More