24 Δεκ 2008

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΑΑΚ

Στις 23/12 αγωνιστής και μέλος της ΕΑΑΚ δέχθηκε επίθεση από ομάδα περίπου 20 τραμπούκων που τον απομόνωσαν, τον χτυπούσαν και τον κλωτσούσαν στο κεφάλι και σε όλο το σώμα μετά το τέλος της πανεκπαιδευτικής διαδήλωσης, με τον ίδιο τρόπο των ΜΑΤ. Ο αγωνιστής κατέληξε με τραύματα στο κεφάλι στο νοσοκομείο, και μόνο η παρουσία συντρόφων και άλλων αγωνιστών στο σημείο, απέτρεψε τον πολύ βαρύ τραυματισμό του. Οι πρακτικές της στοχοποίησης αγωνιστών, της περικύκλωσης, επίθεσης και του άγριου ξυλοδαρμού μόνο σε συμμορία μπορούν να αποδοθούν. Οι συγκεκριμένοι εμφανίζονται και αυτό - αποκαλούνται «αναρχικοί», ωστόσο καμία σχέση δεν έχουν με πολιτικούς χώρους, δυνάμεις ή συλλογικότητες που αναφέρονται και συμμετέχουν στο κίνημα. Οι συμμορίτικες αυτές επιθέσεις και όσοι τις υλοποιούν λειτουργούν αντιθετικά και υπονομεύουν την πολιτική κλιμάκωση και ριζοσπαστικοποίηση του κινήματος, ενισχύουν τελικά την προσπάθεια της κυβέρνησης να χτυπήσει σε αυτή τη φάση το κίνημα και τους αγωνιστές του. Είναι ακόμα πιο επικίνδυνο το γεγονός ότι η συγκεκριμένη ομάδα είχε σχεδιάσει και στήσει την επίθεση, με απειλές εναντίον του αγωνιστή και της ΕΑΑΚ, που έχει παίξει πρωτοπόρο και καθοριστικό ρόλο στο φοιτητικό και ευρύτερα στο νεολαιίστικο κίνημα. Πραγματοποιείται δε, σε μία πολύ κρίσιμη στιγμή για το κίνημα, μέσα στη φλόγα της νεολαιίστικης και λαϊκής εξέγερσης, σε μία καμπή που διακυβεύεται η πολιτική κλιμάκωση, διεύρυνση και κατεύθυνση του κινήματος. Το χτύπημα στο συναγωνιστή και σύντροφό μας είναι χτύπημα και στοχοποίηση όλης της ΕΑΑΚ και της αντικαπιταλιστικής αριστεράς, της συμβολής της τελικά στο μαζικό κίνημα. Θεωρούμε ότι οι πρακτικές αυτές βρίσκονται εκτός και εναντίον του κινήματος, δεν μπορεί καν να αυτό – αναφέρεται ή να «καλύπτεται» από πολιτικούς χώρους που έχουν συμμετοχή και παρέμβαση στο λαϊκό κίνημα.
Κάθε προσπάθεια τρομοκράτησης και εκφοβισμού των αγωνιστών θα μας βρει απέναντι της. Το κίνημα θα υπερασπιστεί με κάθε τρόπο τους αγωνιστές του, δε θα ανεχτεί καμία προσπάθεια τρομοκράτησης του, από όπου και αν προέρχεται. Η ΕΑΑΚ και η αντικαπιταλιστική αριστερά πρώτα και κύρια δίνει τη μάχη για την ανατροπή της κυβέρνησης και της πολιτικής της, ενάντια στη σύμπραξη του ΠΑΣΟΚ, τις κατευθύνσεις της ΕΕ, το κεφάλαιο. Υπερασπιζόμαστε τον πολιτικό, ανεξάρτητο αγώνα των εργαζομένων και της νεολαίας, τις μορφές οργάνωσης και πάλης τους, απέναντι στις δυνάμεις καταστολής, στο όργιο κρατικής – κυβερνητικής βίας. Καταδικάζουμε και δε θα ανεχτούμε τη στοχοποίηση και το χτύπημα της ΕΑΑΚ από συμμορίες, τις απειλές, τη συκοφάντηση, την τρομοκράτηση των αγωνιστών και του αντικαπιταλιστικού δυναμικού. Η ΕΑΑΚ και η αντικαπιταλιστική αριστερά παλεύει μέσα από το μαζικό κίνημα, τις συνελεύσεις, τις διαδικασίες και τις αποφάσεις του ώστε να καταδικαστεί κάθε τέτοια πρακτική και επίθεση που στρέφεται ενάντια στην εργατική και νεολαιίστικη πάλη, στοχεύει στην τρομοκράτηση του κινήματος.
Καλούμε τους μαζικούς φορείς, τις συνελεύσεις του φοιτητικού κινήματος, τα εργατικά σωματεία, τις πολιτικές δυνάμεις να πάρουν θέση, να καταδικάσουν την συμμορίτικη επίθεση.

Αθήνα, 24/12/2008

ΕΝΙΑΙΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΚΙΝΗΣΗ σε ΑΕΙ – ΤΕΙ

11 Δεκ 2008

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟΥ ΤΩΝ ΓΕΝΙΚΩΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΩΝ & ΚΑΤΑΛΗΨΕΩΝ ΑΘΗΝΑΣ 10/12


Χαιρετίζουμε τους δεκάδες χιλιάδες διαδηλωτές που βρέθηκαν σήμερα στους δρόμους της Αθήνας, που διαδήλωσαν ενάντια στην τρομοκρατική κυβέρνηση των δολοφόνων, ενάντια στις δυνάμεις καταστολής. Σε αυτή την διαμορφωμένη κατάσταση, που χιλιάδες εργαζόμενοι, φοιτητές, μαθητές και νεολαίοι διαδηλώνουν καθημερινά στους δρόμους της Αθήνας και πανελλαδικά, είναι που η ξεπουλημένη γραφειοκρατία της ΓΣΕΕ διαλέγει να συνταχθεί με την κυβέρνηση και να ακυρώσει την διαδήλωση που είχε εξαγγελθεί για την απεργία. Οι μαζικοί και ανυποχώρητοι αγώνες νεολαίας και εργαζομένων θα σπάσουν την τρομοκρατία της κυβέρνησης και των συμμάχων της. Η εξέγερση της νεολαίας εκφράζει την κοινωνική οργή απέναντι στην πολιτική που δολοφονεί στη ζωή, την εκπαίδευση, την εργασία, ενάντια στην κυβέρνηση που σφυροκοπά τη νεολαία και την ίδια στιγμή, χαρίζει 28 δις στις τράπεζες. Είναι η πολιτική απάντηση στην κρατική δολοφονία και καταστολή, συνδέεται με τη συνολική πάλη του κινήματος ενάντια στην αντεργατική επίθεση. Είναι φανερό ότι η πολιτική τους μπορεί να επιβληθεί μόνο με τις δυνάμεις καταστολής, που για άλλη μία φορά επιστρατεύονται. Πυροβόλησαν ξανά εναντίον μαθητών, ξυλοκόπησαν και συνέλαβαν μαθητές, χτύπησαν μπλοκ διαδηλωτών, δεν δίστασαν να επιτεθούν με χημικά στο νεκροταφείο, την ώρα της κηδείας. Το κίνημα μας οργανώνεται με συνελεύσεις – καταλήψεις και απεργίες και θα νικήσει! Όλη η Ελλάδα, από τη Θεσσαλονίκη μέχρι την Κρήτη, τραντάζεται από τις τεράστιες διαδηλώσεις μίας νεολαίας που αντιστέκεται, αγωνίζεται, διεκδικεί και παλεύει για την ανατροπή της κυρίαρχης πολιτικής!

Η εν ψυχρώ και αναίτια δολοφονία του 16χρονου Αλέξη Γρηγορόπουλου από αστυνομικούς «ειδικούς φρουρούς» τη νύχτα του Σαββάτου αποκαλύπτει μπροστά στα μάτια όλης της κοινωνίας τη πιο βάρβαρη και φονική φύση της κυβέρνησης και της πολιτικής της. Τα χέρια των αστυνομικών οπλίστηκαν από την κυβέρνηση των δολοφόνων που φέρει ακέραια την πολιτική ευθύνη. Όπως επίσης και από την τεράστια όξυνση της καταστολής που φέρνουν οι κυβερνήσεις ΝΔ και ΠΑΣΟΚ όλα αυτά τα χρόνια. Η δολοφονία δεν ήταν ένα ατυχές γεγονός ή μεμονωμένο περιστατικό όπως έσπευσαν να υποστηρίξουν η κυβέρνηση, τα καθεστωτικά ΜΜΕ και οι εκπρόσωποι της αστυνομίας. Είναι το επιστέγασμα ενός οργίου καταστολής που επιβάλλει η κυβέρνηση και οι υποστηρικτές αυτής της πολιτικής όλο το προηγούμενο διάστημα για να πνίξει τις κοινωνικές αντιστάσεις, για να τσακίσει τους αγώνες των εργαζομένων και της νεολαίας, για να υποτάξει καθολικά και ολοκληρωτικά την αγωνιζόμενη νεολαία με όπλο της την τρομοκρατία. Δεν είναι ο πρώτος νεκρός που σκοτώνεται από τις δυνάμεις της «τάξης» αλλά ο τέταρτος, ακολουθώντας τη νεκρή της Λευκίμμης, τους δύο νεκρούς μετανάστες, που οι δυνάμεις καταστολής δολοφόνησαν, χωρίς να τιμωρηθεί κανένας ένοχος φονιάς.

Οι δυνάμεις καταστολής είχαν προετοιμαστεί και εκπαιδευτεί για αυτή τη δολοφονία. Με το μόνιμο όργιο καταστολής κατά των κινητοποιήσεων της νεολαίας και των εργαζομένων. Η κυβέρνηση της τρομοκρατίας έχει βαμμένα τα χέρια της με το αίμα των φοιτητών που χτυπήθηκαν και χτυπιούνται στις φοιτητικές διαδηλώσεις, με το αίμα των 61 συλληφθέντων της πορείας της 8ης Μάρτη 2007 όταν 30.000 φοιτητές ψεκάστηκαν, χτυπήθηκαν και κυνηγήθηκαν την ημέρα που ψηφιζόταν στη βουλή ο ελευθεριοκτόνος και αντιδραστικός νόμος –πλαίσιο. Μία εβδομάδα νωρίτερα, στις 1 Μάρτη, άλλος ένας «ειδικός φρουρός» είχε πυροβολήσει για «εκφοβισμό» εν μέσω της φοιτητικής διαδήλωσης, με τα καθεστωτικά ΜΜΕ και την κυβέρνηση για άλλη μία φορά να κάνουν λόγο για «τυχαίο γεγονός». Η «δημοκρατία» τους δείχνει το πρόσωπό της: με τη νομιμοποίηση της χρήσης πυροβόλων όπλων κατά των φοιτητικών διαδηλώσεων, τον καταιγισμό καρκινογόνων χημικών, το ξύλο των ΜΑΤ, τις κροτίδες λάμψης, τη φυσική εξόντωση των αγωνιστών. Είναι ίδιοι οι δολοφόνοι του Μιχάλη Καλτεζά που δολοφονήθηκε το ‘85 από τη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, με τους σημερινούς δολοφόνους της κυβέρνησης Καραμανλή, με τους δολοφόνους του Κουμή και της Κανελλοπούλου το ‘80, με τους φονιάδες του ΠΑΣΟΚ που έλιωσαν στο ξύλο το Κουσουρή στο κίνημα κατά των εξεταστικών του ΑΣΕΠ, με τους δολοφόνους φασίστες του Νίκου Τεμπονέρα, με τους συνταγματάρχες της χούντας. Ίδια είναι η τρομοκρατία των ΝΔ – ΠΑΣΟΚ που αφήνουν πίσω τους νεκρούς του κινήματος, όπως ταυτόσημη είναι και η πολιτική τους.

Η καταστολή και η «δημοκρατία» τους δεν εξαντλείται στο δρόμο και τις διαδηλώσεις. Με τη μετατροπή του κέντρου της Αθήνας (και άλλων πόλεων) σε κατεχόμενες ζώνες από τα ΜΑΤ κατά του «εχθρού λαού», με την αστυνομοκρατία και τις κάμερες στις γειτονιές, με την εργοδοτική τρομοκρατία και αυταρχισμό στους χώρους δουλειάς, με την ανακήρυξη των απεργιών σε παράνομες και καταχρηστικές, με την ποινικοποίηση των δίκαιων αγώνων, την κατάργηση του ασύλου, τη στράτευση στα 18 – λοβοτομή της νεολαίας, ο «έλεγχος» και η καταστολή επιβάλλονται σε κάθε πλευρά της ζωής. Δεν έχουμε καμία αυταπάτη για την δήθεν απονομή δικαιοσύνης τους συστήματος. Είδαμε πρόσφατα πως έπεσαν στα μαλακά οι μπάτσοι – ζαρντινιέρες που βασάνιζαν τον κύπριο φοιτητή στην Θεσσαλονίκη. Η τιμωρία θα είναι πολιτική, θα δοθεί από το κίνημα και θα είναι σκληρή!
Σπέρνουν το φόβο γιατί η πολιτική τους δεν μπορεί να πείσει. Γιατί είναι φονική και καταστροφική για τα δικαιώματα των εργαζομένων και της νεολαίας. Κυβέρνηση και κράτος ετοιμάζουν τη «σιδερένια φτέρνα» τους για να συντρίψουν τις κοινωνικές αντιστάσεις, που θα οξυνθούν λόγω της τρομερής επίθεσης που ετοιμάζει το κεφάλαιο στους εργαζόμενους και τη νεολαία για να ξεπεράσει την κρίση του. Με το νέο κύμα απολύσεων, τη μαζική ανεργία, τη νέα φτώχεια και τις προτάσεις Μίχαλου για μισή δουλειά – μισή ζωή, το σύστημα πρέπει να θωρακιστεί. Η πολιτική ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – ΕΕ και κεφαλαίου, η πολιτική της αιώνιας λιτότητας, των μισθών στα όρια της επιβίωσης, της πλήρους ελαστικοποίησης των σχέσεων εργασίας, της κατεδάφισης των εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων, της πλήρους ιδιωτικοποίησης οχυρώνεται με τους τρομονόμους, με την τρομοκρατία του μαζικού λαϊκού κινήματος, με την κατάργηση των δημοκρατικών ελευθεριών, με την αυταρχική θωράκιση του κράτους, με την πειθάρχηση της νεολαίας. Για να βγει αλώβητο το κεφάλαιο από την κρίση του, διαμορφώνουν τη νεολαία αναλώσιμη στην εργασία με τον εκπαιδευτικό και εργασιακό μεσαίωνα που επιβάλλουν, αναλώσιμη και στη ζωή, μη διστάζοντας ακόμα και να σκοτώσουν.

ΕΝΑΣ ΣΤΟ ΧΩΜΑ, ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ!!
ΚΑΤΩ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΩΝ ΔΟΛΟΦΟΝΩΝ!!

Η κυβέρνηση της λεηλασίας των δικαιωμάτων λαού και νεολαίας, του κοινωνικού πολέμου και των δολοφόνων, της διαρκούς καταστολής, που μόνο σφαίρες και 500 ευρώ μισθό έχει να προσφέρει στη νεολαία, που θυσιάζει τους 16χρονους στο βωμό της κρατικής βίας πρέπει να ανατραπεί! Γιατί θα γίνεται όλο και πιο επικίνδυνη και καταστροφική, όσο θα σφίγγει ο κλοιός των αγωνιζόμενων για αυτήν, όσο οι αγώνες θα μαζικοποιούνται και θα γίνονται πιο μαχητικοί, όσο η κοινωνική αγανάκτηση φουντώνει.

Η απάντηση στην πολιτική δολοφονία και το στραγγαλισμό των δικαιωμάτων μας σε εκπαίδευση και εργασία πρέπει να δοθεί ταυτόχρονα από το μαζικό λαϊκό κίνημα. Στους δρόμους, με συγκεντρώσεις – διαδηλώσεις – καταλήψεις και απεργίες, συντονισμό των εργατικών και νεολαιίστικων σωματείων και των φοιτητικών συλλόγων. Για ένα πολιτικό μαζικό κίνημα ανατροπής του οργίου κρατικής – κυβερνητικής βίας και αντεργατικής επίθεσης. Το μήνυμα « ΔΕ ΜΑΣ ΦΟΒΙΖΟΥΝ, ΜΑΣ ΕΞΟΡΓΙΖΟΥΝ! ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΣΥΓΚΡΟΥΟΜΑΣΤΕ ΜΕΧΡΙ ΤΗ ΝΙΚΗ! ΘΑ ΣΠΑΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΤΡΟΜΟ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ» πρέπει να αντηχήσει στα φοιτητικά αμφιθέατρα, στα σχολεία, στους χώρους δουλειάς, στις διαδηλώσεις, κόντρα στο κυβερνητικό μήνυμα της τρομοκρατίας και της υποταγής. Ήδη από το Σάββατο και κάθε μέρα, χιλιάδες διαδηλωτές στην Αθήνα και τις άλλες πόλεις πραγματοποίησαν μαζικές και αποφασιστικές πορείες απάντησης στην κυβέρνηση των δολοφόνων. Η συνέχιση των μαζικών κινητοποιήσεων με καθημερινές πορείες, η δημιουργία κέντρου αγώνα του κινήματος και απεύθυνσης στην κοινωνία στην κατάληψη της νομικής, η κλιμάκωση με καταλήψεις διαρκείας και απεργίες, η διεύρυνση του αγώνα πρέπει να είναι τα επόμενα βήματα της αντεπίθεσης του κινήματος, για να τιμωρηθούν οι φυσικοί και πολιτικοί αυτουργοί του εγκλήματος. Είναι τώρα η ώρα που θα πρέπει οι μαζικοί φορείς να βγουν στο προσκήνιο και να κλιμακώσουν τον αγώνα ενάντια στην αντεργατική και αντεκπαιδευτική πολιτική (ιδιωτικοποιήσεις, ασφαλιστικό, ΚΕΣ – κοινοτική οδηγία της ΕΕ, Νόμος Πλαίσιο, βάση του 10) Με μέτωπο εργαζομένων και νεολαίας για την ανατροπή της επίθεσης ΝΔ - ΠΑΣΟΚ – ΕΕ και κεφαλαίου, για τη διεκδίκηση των σύγχρονων δικαιωμάτων μας, για τις ελευθερίες της εποχής μας, σε σύγκρουση με το σύστημα και τις κυβερνήσεις του, που σκοτώνουν στη δουλειά, στον πόλεμο και στην πόλη. Η σφαίρα αυτή ξεχείλισε το ποτήρι της οργής της νεολαίας που δεν είναι «τυφλή» αλλά πηγάζει από την πολιτική στην εκπαίδευση, την εργασία, τα δημοκρατικά δικαιώματα και το περιβάλλον. Εν τέλει, από το ίδιο το εκμεταλλευτικό σύστημα.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:
- ΑΜΕΣΗ ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΤΩΝ ΦΥΣΙΚΩΝ ΚΑΙ ΗΘΙΚΩΝ ΑΥΤΟΥΡΓΩΝ ΤΗΣ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑΣ
- ΚΑΤΩ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΩΝ ΔΟΛΟΦΟΝΩΝ, ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΤΗΣ ΣΥΝΑΙΝΕΣΗΣ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ
- ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΘΟΥΝ ΟΙ ΤΡΟΜΟΝΟΜΟΙ ΤΗΣ ΕΕ
- ΝΑ ΔΙΑΛΥΘΟΥΝ ΜΑΤ, ΜΕΑ ΚΑΙ ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗΣ
- ΝΑ ΑΦΟΠΛΙΣΤΕΙ Η ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ, έξω οι δυνάμεις κατοχής από το κέντρο της Αθήνας
·Kαμία ενσωμάτωση της κοινοτικής οδηγίας 36/05 της ΕΕ και του νόμου για τα ΚΕΣ. Απεμπλοκή της χώρας από την Μπολόνια, τον Κ.Ε.Χ.Α.Ε. και όλες τις συμφωνίες της ΕΕ για την εκπαίδευση.
·ΝΑ ΑΠΟΣΥΡΘΕΙ ΤΩΡΑ Ο ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΟΣ ΝΟΜΟΣ-ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΠΕΙΘΑΡΧΗΣΗΣ, ΤΟΥ ΑΥΤΑΡΧΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΗΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ
·Απόσυρση - Καμία εφαρμογή του πρότυπου εσωτερικού κανονισμού λειτουργίας και των 4ετών αναπτυξιακών προγραμμάτων. Απαιτούμε να δοθούν άμεσα και δωρεάν όλα τα βιβλία και να αποσυρθούν οι λίστες συγγραμμάτων.
·Να κλείσουν και να καταργηθούν τα κολέγια, Κέντρα Ελευθέρων Σπουδών, και όλα τα κέντρα κατάρτισης. Κατάργηση της βάσης του 10.
·Μία σχολή και ένα ενιαίο πτυχίο ανά γνωστικό αντικείμενο με όλα τα εργασιακά και επαγγελματικά δικαιώματα κατοχυρωμένα σε αυτό. Καμία πιστοποίηση έξω από το πτυχίο. Αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση για όλους χωρίς ταξικούς, εξεταστικούς και οικονομικούς φραγμούς.
·Όχι στην κατάργηση του ασύλου, διεύρυνση του σε χώρους δουλειάς και σχολεία
·Καμία αξιολόγηση σχολών και πτυχίων, απόσυρση του νόμου για την αξιολόγηση. Όχι στις πιστωτικές μονάδες και τον ατομικό φάκελο προσόντων. Απόσυρση του νόμου για τη διά βίου κατάρτιση – ανασφάλεια.
·Απόσυρση του νόμου για τα μεταπτυχιακά που κατοχυρώνει τους κύκλους σπουδών και τα δίδακτρα. Απόσυρση του νόμου για την έρευνα, που υποτάσσει όλη την ερευνητική λειτουργία στους κανόνες της αγοράς.
·ΜΟΝΙΜΗ, ΛΙΓΟΤΕΡΗ, ΣΤΑΘΕΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ, ΔΟΥΛΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ. ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΕΛΑΣΤΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ. ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΩΝ ΑΝΤΙ – ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΝΟΜΩΝ ΣΙΟΥΦΑ- ΡΕΠΑ –ΠΕΤΡΑΛΙΑ. ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΩΝ ΑΠΟΛΥΣΕΩΝ.

ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΜΑΣ ΠΙΣΩ!

ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΜΕ:
·Νέο γύρο Συνελεύσεων με Καταλήψεις διαρκείας και διαδηλώσεις.
·Την Πέμπτη, 11/12 ημέρα πολύμορφων κινητοποιήσεων και δράσεων πληροφόρησης
·Πανεκπαιδευτική πορεία την Παρασκευή 12/12, προσυγκέντρωση στις 12.00 Προπύλαια
·Απαιτούμε από τη ΓΣΕΕ να κηρύξει Γενική Απεργία στις 18/11, ημέρα πανεργατικής κινητοποίησης
·Να γίνει η Νομική κέντρο αγώνα των φοιτητικών συνελεύσεων και καταλήψεων
·Λειτουργία ενός ενιαίου και ανοιχτού Συντονιστικού των Γενικών Συνελεύσεων και Καταλήψεων στους φοιτητικούς και σπουδαστικούς συλλόγους.
·Συγκρότηση διαδικασιών του Πανεκπαιδευτικού Μετώπου, σε συντονισμό με τις μαθητικές συνελεύσεις και καταλήψεις
·Κοινή δράση και συντονισμό με κάθε πρωτοβάθμιο σωματείο, συνδικάτο και ομοσπονδία και εργατικό κέντρο στην κατεύθυνση συγκρότησης κοινού μετώπου νεολαίας και εργαζομένων. Εξορμήσεις σε χώρους δουλειάς, συνοικίες, σχολεία για ενημέρωση και κάλεσμα σε κοινή πάλη των εργαζόμενων και του λαού
·Στις 20 Δεκέμβρη στις 15:00 αντιρατσιστικό συλλαλητήριο με φορείς και Συλλόγους, προσυγκέντρωση Προπύλαια
·65ωρη συμβολική κατάληψη ενός δημοσίου κτηρίου
Αθήνα, 10 Δεκέμβρη 2008

5 Δεκ 2008

ΔΕΛΤΙΟΥ ΤΥΠΟΥ ΤΟΥ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟΥ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟΥ ΓΕΝΙΚΩΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΩΝ ΚΑΙ ΚΑΤΑΛΗΨΕΩΝ


Η κυβέρνηση της ΝΔ στην προσπάθεια της να προχωρήσει την αυταρχική εφαρμογή των αντιλαϊκών και αντιεκπαιδευτικών μέτρων σήμερα Πέμπτη 4/12 έδειξε άλλη μια φορά το πραγματικό της πρόσωπο, αυτό της βίας και της καταστολής. Στη μαζικότερη πανεκπαιδευτική κινητοποίηση του τελευταίου διαστήματος με πάνω από 40 Σχολές κατειλημμένες σε όλη την Ελλάδα πήρε την πολιτική επιλογή να χτυπήσει το φοιτητικό κίνημα και να επιβάλλει την τρομοκρατία στην αγωνιζόμενη νεολαία με ένα όργιο χημικών και ξύλου. Αποκορύφωμα αυτής της επιλογής της αποτέλεσε η αναίτια σύλληψη 2 φοιτητών και η απροκάλυπτη επίθεση στα συγκροτημένα μπλοκ των Φοιτητικών Συλλόγων την ώρα που αυτά κατευθυνόντουσαν προς το χώρο του Πολυτεχνείου όπου ήταν προγραμματισμένο να πραγματοποιηθεί το Πανελλαδικό Συντονιστικό Γενικών Συνελεύσεων και Καταλήψεων. Η επίθεση αυτή ήταν το επιστέγασμα μιας σειράς χτυπημάτων σε Φοιτητικούς Συλλόγους και εργατικά σωματεία το προηγούμενο διάστημα. Η αντίδραση αυτή της κυβέρνησης που φανερώνει το φόβο της απέναντι στην κλιμάκωση και τη μαζικοποίηση του φοιτητικού κινήματος δε μας φοβίζει. Μας εξοργίζει! Οι Φοιτητικοί Σύλλογοι, συνολικά η νεολαία και οι εργαζόμενοι, έδωσαν και θα συνεχίσουν να δίνουν την απάντηση τους με μαζικούς αγώνες, με διαδηλώσεις, καταλήψεις και απεργίες ενάντια στην πολιτική της ΝΔ, τη συμπολίτευση του ΠΑΣΟΚ και τις κατευθύνσεις της Ε.Ε. κόντρα στην καταστολή και την τρομοκρατία. Προχωρούμε δυναμικά σε νέους αγώνες, για νέες νίκες.

·ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΩΝ 2 ΣΥΝΑΔΕΛΦΩΝ ΜΑΣ. ΚΑΜΙΑ ΔΙΩΞΗ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ.

ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΜΑΣ ΔΕ ΣΥΚΟΦΑΝΤΟΥΝΤΑΙ, ΔΕΝ
ΚΑΤΑΣΤΕΛΛΟΝΤΑΙ, ΔΕΝ ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ!


Αθήνα, 4/12/2008

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟ
ΓΕΝΙΚΩΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΩΝ & ΚΑΤΑΛΗΨΕΩΝ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟΥ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟΥ ΓΕΝΙΚΩΝ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΩΝ ΚΑΙ ΚΑΤΑΛΗΨΕΩΝ στις 4/12

Χαιρετίζουμε τη σημερινή πανελλαδική πορεία του φοιτητικού κινήματος, με τους χιλιάδες διαδηλωτές. Οι 40 καταλήψεις πανελλαδικά, η διάρκεια και αποφασιστικότητα του αγώνα μας και η κλιμάκωσή του δείχνουν ότι η κυβέρνηση θα βρίσκει διαρκώς το φοιτητικό κίνημα μπροστά της, τις συνελεύσεις και τις καταλήψεις μας, τη μάχη για την ανατροπή συνολικά της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης. Για άλλη μία φορά η κυβέρνηση αποδεικνύει ότι μόνο της όπλο μπροστά στη δυναμική του φοιτητικού κινήματος είναι η καταστολή, η βία και το ξύλο των ΜΑΤ. Η πορεία χτυπήθηκε ανελέητα από τις δυνάμεις καταστολής που προχώρησαν σε δύο συλλήψεις φοιτητών, ενώ προσπάθησαν να διαλύσουν φοιτητικά μπλοκ, χτυπώντας αγωνιστές. Το όργιο καταστολής δείχνει το φόβο της κυβέρνησης μπροστά σε μία νέα αναμέτρηση με το φοιτητικό κίνημα. Θα επιβεβαιώσουμε τους φόβους τους! Το φοιτητικό κίνημα δεν τρομοκρατείται, δεν καταστέλλεται!

Στο φόντο της διεθνούς οικονομικής κρίσης, προετοιμάζεται μία νέα όξυνση της επίθεσης στα δικαιώματα των εργαζομένων και της νεολαίας που καλούνται να πληρώσουν την κρίση, να υποστούν τις συνέπειες της. Οι μαζικές απολύσεις, που ήδη έχουν ξεκινήσει, η ανεργία, η αιώνια λιτότητα, η συρρίκνωση των μισθών στα όρια της επιβίωσης, η πλήρης ελαστικοποίηση των σχέσεων εργασίας είναι τα μέτρα που προωθεί το κεφάλαιο, οι κυβερνήσεις και η εργοδοσία για την «αντιμετώπιση» της κρίσης που οι ίδιοι δημιούργησαν με ένα νέο κοινωνικό και εργασιακό μεσαίωνα. Είναι φανερό ότι αυτή η κρίση με την ένταση και τη διάρκεια που επιδεικνύει δεν είναι αποτέλεσμα μίας δήθεν «ακραίας» διαχείρισης του συστήματος αλλά εδράζεται στην υπέρεκμετάλλευση του κόσμου της εργασίας και στην ασυδοσία της αγοράς. Η κυβέρνηση της ΝΔ με τη στήριξη του ΠΑΣΟΚ σε όλες τις βασικές επιλογές της, και βάσει των κατευθύνσεων της ΕΕ εντείνει την αντιλαϊκή της πολιτική. Χαρίζει 28 δις στις τράπεζες, την ίδια στιγμή που προωθεί έναν ακόμη προϋπολογισμό σκληρής λιτότητας και φορτώνει 7 δις στους φορολογούμενους. Προωθεί τις ιδιωτικοποιήσεις, την αντί – εκπαιδευτική «μεταρρύθμιση», την κατάργηση των ασφαλιστικών δικαιωμάτων και με τις περικοπές στα βαρέα και ανθυγιεινά, την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων και συνολικά τη χειροτέρευση της ζωής των εργαζομένων και της νεολαίας.

Ωστόσο η κυβέρνηση είναι περικυκλωμένη από τους εργατικούς και νεολαιίστικους αγώνες, από την κοινωνική αγανάκτηση που όλο και διογκώνεται. Από τους αγώνες στην υγεία και τις μαθητικές καταλήψεις, μέχρι τις κινητοποιήσεις των λιμενεργατών, τις στάσεις εργασίας και τις απεργίες σε διάφορους κλάδους, ο κλοιός των αγωνιζόμενων στενεύει για την κυβέρνηση. Η ανυποχώρητη πάλη μέχρι τη νίκη και την ανατροπή είναι και η απάντηση του φοιτητικού κινήματος κόντρα σε κάθε προσπάθεια καταστολής, ποινικοποίησης και συκοφάντησης των αγώνων μας. Το φοιτητικό κίνημα με παρακαταθήκη τη μεγάλη του νίκη στην αναθεώρηση του συντάγματος, έρχεται ξανά με συνελεύσεις – καταλήψεις και διαδηλώσεις. Η μάχη για τα δικαιώματα μας είναι μονόδρομος για να μην πληρώσουμε την κρίση του κεφαλαίου, για να ματαιωθεί η εκπαιδευτική αναδιάρθρωση και η πολιτική στην εργασία.

Στην εκπαίδευση, η κυβέρνηση προωθεί την ενσωμάτωση της κοινοτικής οδηγίας 36/05 για την επαγγελματική ισοτίμηση των κολεγίων με τα ΑΕΙ – ΤΕΙ. Ο νόμος για τα κολέγια που ψηφίστηκε το καλοκαίρι και αναγνωρίζει την ιδιωτική εκπαίδευση ήταν το πρώτο βήμα. Ακολούθησε η απόφαση του ευρωπαϊκού δικαστηρίου στις 23/10 που αξιοποιείται από την κυβέρνηση και το ΠΑΣΟΚ, στην προώθηση της επαγγελματικής εξίσωσης – κατεδάφισης των εργασιακών δικαιωμάτων. Ταυτόχρονα η απόφαση αφαιρεί από την κυβέρνηση οποιαδήποτε δικαιοδοσία «έλεγχου» των κολεγίων ή επιβολής αντισταθμιστικών μέτρων όπως ευαγγελιζόταν ο υπ. Παιδείας για να αποκρύψει την ουσία της πολιτικής τους. Η εναρμόνιση της ελληνικής εκπαίδευσης με τη Μπολόνια και τον Κοινό Ευρωπαϊκό Χώρο Ανώτατης Εκπαίδευσης, που προωθείται από την ΕΕ και την κυβέρνηση, στοχεύει στο σπάσιμο των σπουδών σε δύο κύκλους, στην ολοένα μεγαλύτερη κατάτμηση των γνωστικών αντικειμένων που οδηγεί σε ένα φαύλο κύκλο ειδικεύσεων-επανακαταρτίσεων, στις συνεχείς πιστοποιήσεις, στην επιχειρηματική λειτουργία των ιδρυμάτων. Η κοινοτική οδηγία και η εξίσωση προς τα κάτω με τα κολέγια θα λειτουργήσει σαν πολιορκητικός κλοιός για την εφαρμογή όλης της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης και των κατευθύνσεων της ΕΕ.

Συγκεκριμένα η κοινοτική οδηγία 36/05 και ο νόμος για τα κολέγια θα φέρουν:
Την κατάργηση των επαγγελματικών και εργασιακών δικαιωμάτων, μέσω της πλήρους απαξίωσης των πτυχίων και της εξίσωσης προς τα κάτω των δημόσιων πανεπιστημίων και ΤΕΙ με τα κολέγια. Η διάλυση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης μετατρέπει τα πτυχία σε ατομικούς φακέλους δεξιοτήτων, δημιουργεί απόφοιτους μίας χρήσης, αναλώσιμους, πειθαρχημένους και χωρίς απαιτήσεις.

Τη δημιουργία πυλώνα ιδιωτικής τριτοβάθμιας εκπαίδευσης που θα λειτουργεί σα μοχλός πίεσης προς το δημόσιο πανεπιστήμιο. Τα ιδιωτικά κολλέγια θα σαρώσουν τη δημόσια εκπαίδευση αναγκάζοντας σε διάσπαση των ενιαίων σπουδών σε κύκλους, σε πτυχία που δεν κατοχυρώνουν δικαιώματα στην εργασία, στον προσανατολισμό στην κατάρτιση και τις δεξιότητες, σε ιδιωτικοοικονομικά και ανταποδοτικά κριτήρια λειτουργίας, σε εντατικούς ρυθμούς και στην πειθάρχηση των φοιτητών. Αυτό θα εξασφαλιστεί κυρίως μέσω της ενιαίας αξιολόγησης των ιδρυμάτων και την παράλληλη λειτουργία δημοσίου και ιδιωτικού.

Το χτύπημα της δημόσιας και δωρεάν εκπαίδευσης και την όξυνση των ταξικών φραγμών. Η βάση του 10 δημιουργεί εκ των πραγμάτων υποψήφιους ‘πελάτες’ για τα κολλέγια και τα κέντρα κατάρτισης, ενώ δεν είναι τυχαίο ότι στο νέο νόμο για τα μεταπτυχιακά στα οποία μεταφέρονται επαγγελματικά δικαιώματα προβλέπονται δίδακτρα.

Βασικό μέτωπο της επίθεσης της κυβέρνησης είναι η εφαρμογή του αντιδραστικού νόμου-πλαίσιο. Ενός νόμου που έχει καταδικαστεί από το φοιτητικό κίνημα και συνολικά από τον κόσμο της εκπαίδευσης. Αποτέλεσμα της προσπάθειας εφαρμογής του είναι ότι σε πολλές σχολές δεν έχουν ακόμα δοθεί βιβλία, ενώ οι λίστες συγγραμμάτων οδηγούν στην περικοπή των δωρεάν βιβλίων, στην ασάφεια της ύλης και την εξατομίκευση των σπουδών. Η ανακοίνωση του πρότυπου εσωτερικού κανονισμού σε ΦΕΚ εκβιάζει τα ιδρύματα για την εφαρμογή του νέου νόμου –πλαίσιο και αποτελεί αιτία πολέμου για το φοιτητικό κίνημα. Ο πρότυπος εσωτερικός κανονισμός προβλέπει πειθαρχικές ποινές για τους φοιτητές που συμμετέχουν σε συνελεύσεις και καταλήψεις με στόχο την ποινικοποίηση και τρομοκράτηση των αγώνων και την καταστολή του κινήματος. Επιβάλλει την αξιολόγηση και τις πιστωτικές μονάδες, τον ατομικό φάκελο προσόντων, την ιδιωτικοοικονομική λειτουργία των σχολών και τον manager, τις διαγραφές, τα φοιτητικά δάνεια και τις ανταποδοτικές υποτροφίες στη θέση της φοιτητικής μέριμνας.

Όλα τα παραπάνω προωθούνται με την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση που στόχο έχει τη διαμόρφωση ενός νέου μοντέλου εργαζομένου, ευέλικτου, ελαστικού, πειθαρχημένου, φτηνού και χωρίς δικαιώματα. Υπηρετώντας αυτούς τους σκοπούς φέρνει:
·Την απαξίωση των πτυχίων, την αποσύνδεση πτυχίων – επαγγελματικών και εργασιακών δικαιωμάτων και την συνολική αλλαγή στον χαρακτήρα των προπτυχιακών σπουδών.
·Την εντατικοποίηση των φοιτητών και την πειθάρχηση του φοιτητικού κινήματος, την αντιδραστικοποίηση του πλαισίου λειτουργίας των σχολών.
·Την εισαγωγή της ανταποδοτικής και επιχειρηματικής λειτουργίας

ΣΥΓΚΡΟΥΟΜΑΣΤΕ ΜΕ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ, ΤΗ ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ, ΤΙΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΕΙΣ ΤΗΣ ΕΕ ΣΕ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΚΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑ!
Με φοιτητικό κίνημα ανατροπής, για τη ματαίωση των νόμων και των οδηγιών της ΕΕ και συνολικά της εκπαιδευτικής αντί – «μεταρρύθμισης». Με συνελεύσεις – καταλήψεις και διαδηλώσεις, κλιμακώνουμε τον αγώνα μας, για την απόκρουση της επίθεσης και τη μαχητική διεκδίκηση των σύγχρονων δικαιωμάτων μας.

Καλούμε σε κοινό αγώνα και συντονισμό όλους τους αγωνιζόμενους κλάδους, κάθε μαχόμενο κομμάτι της κοινωνίας, όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης, τα εργατικά σωματεία. Με κοινό μέτωπο νεολαίας και εργαζομένων για την ανατροπή της αντεργατικής επίθεσης. Για να πληρώσει το κεφάλαιο την κρίση του, να απαγορευτούν οι απολύσεις, για πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς, για να ακυρωθεί ο προϋπολογισμός της φτώχειας, η εισοδηματική πολιτική και οι ιδιωτικοποιήσεις, για σταθερή μόνιμη δουλειά και κατάργηση των ελαστικών σχέσεων εργασίας. Με κίνημα νεολαίας, για να μη γίνουμε η γενιά των 700 και 400 ευρώ και της υποταγής, αλλά η γενιάς της ανυπακοής και της ανατροπής!

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ
·Καμία ενσωμάτωση της κοινοτικής οδηγίας 36/05 της ΕΕ και του νόμου για τα ΚΕΣ. Απεμπλοκή της χώρας από την Μπολόνια, τον Κ.Ε.Χ.Α.Ε. και όλες τις συμφωνίες της ΕΕ για την εκπαίδευση.
·ΝΑ ΑΠΟΣΥΡΘΕΙ ΤΩΡΑ Ο ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΟΣ ΝΟΜΟΣ-ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΠΕΙΘΑΡΧΗΣΗΣ, ΤΟΥ ΑΥΤΑΡΧΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΗΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ
·Απόσυρση - Καμία εφαρμογή του πρότυπου εσωτερικού κανονισμού λειτουργίας και των 4ετών αναπτυξιακών προγραμμάτων. Απαιτούμε να δοθούν άμεσα και δωρεάν όλα τα βιβλία και να αποσυρθούν οι λίστες συγγραμμάτων.
·Να κλείσουν τα κολέγια, Κέντρα Ελευθέρων Σπουδών, και όλα τα κέντρα κατάρτισης. Κατάργηση της βάσης του 10.
·Μία σχολή και ένα ενιαίο πτυχίο ανά γνωστικό αντικείμενο με όλα τα εργασιακά και επαγγελματικά δικαιώματα κατοχυρωμένα σε αυτό. Καμία πιστοποίηση έξω από το πτυχίο. Αποκλειστικά δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση για όλους χωρίς ταξικούς, εξεταστικούς και οικονομικούς φραγμούς.
·Όχι στην κατάργηση του ασύλου, διεύρυνση του σε χώρους δουλειάς και σχολεία
·Καμία αξιολόγηση σχολών και πτυχίων, απόσυρση του νόμου για την αξιολόγηση. Όχι στις πιστωτικές μονάδες και τον ατομικό φάκελο προσόντων. Απόσυρση του νόμου για τη διά βίου κατάρτιση – ανασφάλεια.
·Απόσυρση του νόμου για τα μεταπτυχιακά που κατοχυρώνει τους κύκλους σπουδών και τα δίδακτρα. Απόσυρση του νόμου για την έρευνα, που υποτάσσει όλη την ερευνητική λειτουργία στους κανόνες της αγοράς.

ΚΑΛΟΥΜΕ όλους τους φοιτητικούς συλλόγους με αποφάσεις γενικών συνελεύσεων και καταλήψεις να συμμετέχουν στην πανεργατική απεργία στις 10 Δεκέμβρη και σε κλιμάκωση του αγώνα με συνελεύσεις – καταλήψεις και διαδηλώσεις το επόμενο διάστημα.

·Σε λειτουργία ενιαίου και ανοιχτού Συντονιστικού των Γενικών Συνελεύσεων και Καταλήψεων στους φοιτητικούς και σπουδαστικούς συλλόγους.
·Σε συγκρότηση διαδικασιών του Πανεκπαιδευτικού Μετώπου
·Σε κοινή δράση και συντονισμό με κάθε πρωτοβάθμιο σωματείο, συνδικάτο και ομοσπονδία και εργατικό κέντρο στην κατεύθυνση συγκρότησης κοινού μετώπου νεολαίας και εργαζομένων. Εξορμήσεις σε χώρους δουλειάς, συνοικίες, σχολεία για ενημέρωση και κάλεσμα σε κοινή πάλη των εργαζόμενων και του λαού.

1 Δεκ 2008

ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ - ΓΙΑ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗ ΖΩΗ


Ψήφισμα του Ενιαίου Συλλόγου Φοιτητών Πολυτεχνείου Κρήτης για τους μετανάστες απεργούς πείνας

Από τις 11 Νοέμβρη, 15 μετανάστες από τη Βόρεια Αφρική, που ζουν στα Χανιά, έχουν ξεκινήσει απεργία πείνας για να διεκδικήσουν την μονιμοποίησή τους στην Ελλάδα. Την μονιμοποίηση που δικαιούνται, όχι μόνο από ανθρωπιστικής πλευράς για να μην απελαθούν, αλλά και επειδή έχουν δουλέψει με τους χειρότερους όρους πολλά χρόνια στην Ελλάδα πληρώνοντας χιλιάδες ευρώ ο καθένας στις δημόσιες υπηρεσίες για να βγάλουν όλα τα απαραίτητα έγγραφα που απαιτούνται προκειμένου να θεωρούνται μόνιμοι κάτοικοι της χώρας.

Ουσιαστικά, πληρούν όλες τις προϋποθέσεις για να τους δοθεί άδεια παραμονής στη χώρα, η απάντηση όμως απ' τις αρχές είναι αρνητική, ενώ το ΙΚΑ, ο Δήμος Χανίων, τα δικαστήρια και άλλες δημόσιες υπηρεσίες τους ανάγκασαν να πληρώσουν χιλιάδες ευρώ για να εκδώσουν να χαρτιά αυτά.

Πέρα όμως από τα χαρτιά των ίδιων των 15, ο αγώνας των μεταναστών περιλαμβάνει τη μεγάλη πλειοψηφία των μεταναστών που ζουν και εργάζονται στην Ελλάδα εδώ και χρόνια, αφού βασικό αίτημα των απεργών είναι η τροποποίηση του αντίστοιχου νόμου, έτσι ώστε να πιστοποιείται η παρουσία οποιουδήποτε μετανάστη στην Ελλάδα πριν το 2005 με έγκυρα δημόσια έγγραφα, ενώ μέχρι τώρα αυτό γίνεται μόνο με σφραγίδα διαβατηρίου. Γι' αυτό και ο αγώνας των 15 μεταναστών απευθύνεται στο υπουργείο Εσωτερικών που είναι υπεύθυνο για το θέμα, και γι' αυτό έχει τόσο μεγάλη στήριξη και από όλους τους υπόλοιπους μετανάστες που ζουν και εργάζονται στην Ελλάδα.

Γενικότερα, στην “ανεπτυγμένη” Ελλάδα, οι μετανάστες θεωρούνται ισότιμοι με τους ντόπιους ως προς την υποχρέωση να δουλέψουν, αλλά δεν είναι ισότιμοι στα δικαιώματα. Δουλεύουν με μισθούς πείνας, ανασφάλιστοι, με το φόβο της απέλασης (τρομοκρατία εργοδοτών για να μη ζητήσουν περισσότερα).

Οι κακουχίες που έχουν περάσει οι μετανάστες για να αναζητήσουν μια καλύτερη τύχη στη χώρα μας, οι όροι με τους οποίους δουλεύουν και ζουν όλα αυτά τα χρόνια στην Ελλάδα και κυρίως ο φόβος της απέλασης πίσω στις χώρες τους (εμπόλεμες ζώνες, δικτατορικά καθεστώτα) τους αναγκάζουν να ρισκάρουν το μεγαλύτερο αγαθό που έχουν: την ίδια τους τη ζωή, για να δικαιωθούν, αφού δεν έχουν τίποτα να χάσουν...

Από την πρώτη μέρα, ο αγώνας τους έγινε αμέσως γνωστός στην τοπική κοινωνία και ένας πολύ μεγάλος αριθμός από κατοίκους, φοιτητές, εργαζόμενους, πολιτικές συλλογικότητες και φορείς στέκονται δίπλα τους για να στηρίξουν τα δίκαια αιτήματα τους και τον πολύ δύσκολο και ηρωϊκό αγώνα που αποφασίσαν να κάνουν. Πάνω από 1000 υπογραφές από κατοίκους των Χανίων έχουν συγκεντρωθεί προς υποστήριξη και δικαίωση των μεταναστών. Οι μετανάστες απ' τη μεριά τους ξεκαθαρίζουν απ' τη πρώτη μέρα πως η απεργεία πείνας δεν είναι συμβολική, αλλά ότι θα φτάσει ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΟΥΣ...

Στις 17 Νοέμβρη, με τους μετανάστες στην πρώτη γραμμή της πορείας, η εξέγερση του Πολυτεχνείου του '73 μεταφράστηκε στα Χανιά σε πορεία 1000 και πλέον ατόμων, που παλεύει για αξιοπρεπή ζωή και εργασία! Το σύνθημα Ψωμί-Παιδεία-Ελευθερία μεταφράστηκε στον αγώνα των μεταναστών για δικαιώματα στην εργασία (δουλεύουν με τους χειρότερους όρους, ανασφάλιστοι, μένουν εκτός σωματείων), για δικαιώματα στην εκπαίδευση των παιδιών τους, για το δικαίωμα να ζουν αξιοπρεπώς- νόμιμα και να μην διώκονται από τις αρχές όταν δεν θεωρούνται πλέον παραγωγικοί για το κεφάλαιο, για να μη ζουν υπό το καθεστώς της ξενοφοβίας και των ρατσιστικών-φασιστικών επιθέσεων.
Απέναντι στο δίκαιο αγώνα των μεταναστών και στην έμπρακτη και ενεργή υποστήριξη της απεργίας τους από ΣΥΣΣΩΜΗ την Χανιώτικη Κοινωνία, η απάντηση του τοπικού και κεντρικού κράτους ήταν η ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ. Ο υπουργός Εσωτερικών Π. Παυλόπουλος την προηγούμενη βδομάδα ούτε καν δέχτηκε την επιτροπή που εκπροσωπούσε τους απεργούς, και έφυγε ταξίδι, ενώ είπε πως “μπορεί” όταν επιστρέψει να κοιτάξει την περίπτωση και τα χαρτιά ένα ένα των 15, μήπως και δώσει πολιτικό άσυλο στου 15 για ανθρωπιστικούς λόγους. Αντίστοιχα, ο εκπρόσωπος της κυβέρνησης στα Χανιά, ο δήμαρχος Βιρβιδάκης, αρνήθηκε να πάρει απόφαση στο Δημοτικό Συμβούλιο των Χανίων, προς υποστήριξη των απεργών μεταναστών, ενώ μάλιστα δεν είχε παραλείψει, λίγες μέρες πριν, να καλέσει την αστυνομία για να απομακρύνει τους απεργούς από το χώρο έξω από το Δημαρχείο του.

Η ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗ ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΟΡΙΟ.

Η κατάσταση της υγείας των 15 απεργών πείνας μέρα με τη μέρα γίνεται όλο και πιο κρίσιμη, (ήδη 2 από τους απεργούς νοσηλεύτηκαν για μια μέρα στο νοσοκομείο) και η κυβέρνηση συνεχίζει την αδιάλλακτη εγκληματική στάση της, αυτή που τόσα χρόνια δείχνει σε πάρα πολλά ζητήματα που αφορούν τη μεγάλη πλειοψηφία των εργαζομένων και της νεολαίας, όπως αυτό της εκπαίδευσης, της εργασίας, του ασφαλιστικού,αλλά και ακόμα πιο πληττόμενων κομματιών, όπως αυτό της απεργίας των φυλακισμένων.

Ως ένδειξη διαμαρτυρίας για την απάθεια και την πολιτική της κυβέρνησης και των τοπικών αρχών η πρωτοβουλία αλληλεγγύης στους 15 απεργούς πείνας προχώρησε σε κατάληψη του παραρτήματος Περιφέρειας Κρήτης. Η πίεση είχε σαν αποτέλεσμα να δεχτεί σε συνάντηση την επιτροπή των απεργών ο αρμόδιος της Περιφέρειας Κρήτης στο Ηράκλειο, την Πέμπτη 27/11, για να δούμε αν θα υπάρξει η στοιχειώδης ανταπόκριση.

Σε αυτό το σημείο πρέπει όλοι να πάρουμε θέση και να μην μείνουμε θεατές σε αυτό το έγκλημα που συντελείται μπροστά στα μάτια μας.

Το ζήτημα των μεταναστών, δεν αποτελεί πρόβλημα “έξω από μας”. Πρόκειται για το χειρότερα πληττόμενο κομμάτι των σημερινών κοινωνιών, για το οποίο ισχύει ΗΔΗ ό,τι θα ήθελαν να ισχύει (και το προσπαθούν) σε όλους τους εργαζομένους, Έλληνες και μη: Εκμετάλλευση χωρίς όριο, μαύρη εργασία, τρομοκρατία...

Απο τις 11 Νοέμβρη μέχρι σήμερα ο ηρωικός καθημερινός αγώνας που δίνουν οι απεργοί πείνας συνεχίζεται παρ' όλες τις δυσκολίες. Ζητάνε από όλους εμάς έστω και την ύστατη στιγμή να δώσουμε όλες μας τις δυνάμεις για να κλιμακώσουμε το κίνημα αλληλεγγύης, να προχωρήσουμε σε πολύ πιο δυναμικές μορφές κινητοποιήσεων για να πιέσουμε πραγματικά την κυβέρνηση ώστε να τους δικαιώσει.

Παράλληλα, παραδίδουν καθημερινά μαθήματα αξιοπρέπειας και δύναμης σε ολόκληρη την κοινωνία που παρακολουθεί άναυδη τον ηρωϊκό αγώνα τους, όντας ήδη νικητές στις ψυχές όλων μας, αφού καταφέρνουν μέρα με τη μέρα να σπάνε κάθε υποψία ρατσισμού και ξενοφοβίας, δείχνοντας το δρόμο για διεθνιστικούς, εργατικούς νικηφόρους αγώνες.

26 Νοε 2008

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ

ΓΙΑ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ
ΤΟΥ Σ.Φ. ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΝΟΜΙΚΗΣ ΑΘΗΝΑΣ


Στις 25/11, κατά τη διάρκεια της Γενικής Συνέλευσης του Σ. Φ. Πολιτικού Νομικής, εισέβαλαν 8 άτομα στο κτίριο και επιτέθηκαν με γκλομπ και λοστούς σε μέλη του Συλλόγου. Τα άτομα αυτά, τρομοκρατώντας φοιτητές, διέλυσαν τη Γενική Συνέλευση του Συλλόγου.
Σαν ΕΑΑΚ, έχουμε αποδείξει τόσα χρόνια ότι είμαστε με τις αμεσοδημοκρατικές και μαζικές διαδικασίες μέσα στους φοιτητικούς συλλόγους, δηλαδή τις συνελεύσεις, τα συντονιστικά, μακριά από κάθε λογική γραφειοκρατικοποίησης και ενσωμάτωσης του φοιτητικού κινήματος. Μόνο η μαζική δράση, οι συλλογικές διαδικασίες και αποφάσεις, ο ενιαίος και αποφασιστικός αγώνας των φοιτητών και του κινήματος μπορούν να αντισταθούν και να ανατρέψουν την συντηρητική πολιτική και τις αντιδραστικές αλλαγές στην εκπαίδευση και την κοινωνία. Η ΕΑΑΚ παλεύει και θα παλέψει για να περιφρουρήσει και να δυναμώσει αυτές τις διαδικασίες. Θα υπερασπίσει το κίνημα και τις διαδικασίες του από κάθε προσπάθεια αμαύρωσης, συκοφάντησης και διάλυσης, απ΄ όπου κι αν προέρχεται.

Καταγγέλλουμε την προσπάθεια τρομοκράτησης και υπονόμευσης των γενικών συνελεύσεων και του κινήματος. Καταδικάζουμε και διαχωριζόμαστε πλήρως από τους αυτόκλητους και απόντες από κάθε διαδικασία του φοιτητικού κινήματος, αυτούς που σε κάθε ευκαιρία προσπαθούν να επιβάλλουν απόψεις και πρακτικές βίας, μακριά από κάθε συλλογικότητα και μαζική διαδικασία. Από αυτούς που φτάνουν στο σημείο να διαλύουν γενικές συνελεύσεις, να τραυματίζουν μέλη των φοιτητικών συλλόγων και να τρομοκρατούν φοιτητές. Αυτές οι πρακτικές αντικειμενικά στρέφονται σε βάρος του κινήματος και των διαδικασιών του και πρέπει να βρουν την μαζική απάντηση των αγωνιζόμενων φοιτητών. Θα βρουν μπροστά τους την κλιμάκωση των αγώνων μας, την ανυποχώρητη πάλη του κινήματος, τη δημοκρατία των γενικών συνελεύσεων.

Επίσης, διαχωριζόμαστε πλήρως και από τους μονίμως απόντες από τις μαζικές διαδικασίες των συλλόγων, οι οποίοι δεν είναι άλλοι από την κυβερνητική παράταξη, τη ΔΑΠ-ΝΔΦΚ. Τρία χρόνια αγώνων ενάντια στην αντιδραστική μεταρρύθμιση που προωθείται στην εκπαίδευση, η παρουσία τους εξαντλείται σε μερικές εκατοντάδες τραμπούκων που μόνο σκοπό έχουν να σπάσουν καταλήψεις, να διαλύσουν γεν. Συνελεύσεις και να τρομοκρατήσουν φοιτητές, ώστε να βοηθήσουν την κυβέρνησή τους να εφαρμόσει την αντιδραστική πολιτική της. Καλούμε την ίδια την κυβερνητική παράταξη να μας εξηγήσει ποια η διαφορά των γεγονότων στο Πολιτικό και αυτών στη Γεωπονική Θεσσαλονίκης, όπου τραμπούκοι της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ Θεσσαλονίκης επιτέθηκαν σε μέλη της ΕΑΑΚ και τραυμάτισαν μέλη του συλλόγου φοιτητών γεωπονίας, για να μην αναφερθούμε σε πολλά ακόμα γεγονότα με πρωταγωνιστή την κυβερνητική ΔΑΠ. Εκείνοι που χρησιμοποιούν τέτοιες πρακτικές χρόνια τώρα, ας μην κόπτονται για το άσυλο, την τρομοκρατία και τους τραμπουκισμούς...

Καταγγέλλουμε επίσης την μεγάλη πλειοψηφία των Μέσων Μαζικής «Ενημέρωσης», που με την γνωστή επεισοδιολαγνεία τους έφτασαν για άλλη μια φορά σε ακρότητες και γελοιότητες, παρουσιάζοντας την εισβολή 7-8 ατόμων και τον τραυματισμό 2 φοιτητών ως «πόλεμο» με μαχαιρώματα και άλλα ευτράπελα. Ο σκοπός τους είναι γνωστός: να χτυπηθεί ο κόσμος του αγώνα, να απαξιωθούν οι μαζικές διαδικασίες, να βοηθήσουν τα σχέδια της κυβέρνησης να βάλει χέρι στο άσυλο. Δεν θα τους κάνουμε για άλλη μια φορά τη χάρη!

Απέναντι σ’ όλες αυτές τις κινήσεις – απ’ όπου κι αν αυτές προέρχονται - και που εσκεμμένα υπονομεύουν το άσυλο, απαντάμε με μαζικές διαδικασίες γενικών συνελεύσεων στην κατεύθυνση της συγκρότησης ενός κινήματος που θα ανατρέψει συνολικά την επίθεση που δέχεται εκπαίδευση και εργασία.
Δεν μας φοβίζουν ούτε τέτοιου είδους επιθέσεις, ούτε οι τραμπουκισμοί της ΔΑΠ, ούτε η επίθεση ΜΜΕ και κυβέρνησης. Διαλέξαμε και διαλέγουμε ξανά τον δρόμο του μαζικού, ανυποχώρητου αγώνα των δεκάδων χιλιάδων φοιτητών, στις εκατοντάδες γενικές συνελεύσεις, τα συλλαλητήρια και τις διαδικασίες ενός κινήματος που τελικά θα ανατρέψει τον αντιδραστικό νόμο-πλαίσιο, θα βάλει φραγμό στην πολιτική που πλήττει την νεολαία, τα δικαιώματά μας και τη ζωή μας.

Αθήνα, 25 Νοέμβρη 2008

Ενιαία Ανεξάρτητη Αριστερή Κίνηση σε ΑΕΙ-ΤΕΙ, ΝΟΠΕ
(ΡΑΣ ΕΑΑΚ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ, ΡΑΠΑΝ-ΣΑΦΝ, ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥ)

21 Νοε 2008

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΕΑΑΚ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
ΕΝΙΑΙΑΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ


Την πέμπτη 20/11, 150 τραμπούκοι της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ Θεσσαλονίκης επιτέθηκαν φασιστικά-θρασιδηλα στον πολιτικό χώρο της ενιαίας ανεξάρτητης αριστερής κίνησης του συλλόγου φοιτητών γεωπονίας με αποτέλεσμα τον τραυματισμό 2 συντρόφων εκ των οποίων ο ένας νοσηλεύεται στο νοσοκομείο ΑΧΕΠΑ με κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις καθώς και την καταστροφή του χώρου παρέμβασης του σχήματος. Η κίνηση αυτή αποτελεί συνέχεια των γεγονότων της 17ης Νοεμβρη όπου οι ίδιοι τραμπούκοι προπηλάκισαν μελή των φοιτητικών συλλόγων με ακόμη 4 τραυματίες.

Τα γεγονότα αυτά εντάσσονται στην προσπάθεια φίμωσης του φοιτητικού κινήματος πόσο μάλλον σε μια συγκυρία που ο χώρος της εκπαίδευσης κλιμακώνει τις κινητοποιήσεις του ενάντια στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση.

Απέναντι σ’όλες αυτές τις κινήσεις που εσκεμμένα υπονομεύουν το άσυλο απαντάμε με μαζικές διαδικασίες γενικών συνελεύσεων στην κατεύθυνση της συγκρότησης ενός κινήματος που θα ανατρέψει συνολικά της επίθεση που δέχεται εκπαίδευση και εργασία.
Ο φασισμός δεν μας σταματά στο δρόμο του αγώνα βαδίζουμε ξανά.

ΕΝΙΑΙΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΚΙΝΗΣΗ
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Ανακοίνωση ΕΑΑΚ Πάτρας

Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕΝ ΜΑΣ ΣΤΑΜΑΤΑ
ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ ΒΑΔΙΖΟΥΜΕ ΞΑΝΑ


Σήμερα, Τετάρτη 19/11/08, στη γενική συνέλευση τμήματος των Πολιτικών Μηχανικών Πάτρας, οι φοιτητές Σ. Χ. [μέλος της ΕΑΑΚ] και Μ. Ρ.[μέλος της ΠΚΣ], παραπέμφθηκαν σε Πειθαρχικό από τον καθηγητή Καλέρη του τμήματος με την αιτιολόγηση της… «ανάρμοστης συμπεριφοράς σε καθηγητή»! Η «ανάρμοστη συμπεριφορά» τους ήταν ότι δεν επέτρεψαν να γίνει μάθημα την ώρα που είχε οριστεί γενική συνέλευση του συλλόγου [που ούτως ή άλλως δεν επιτρέπεται] στο αμφιθέατρο που θα πραγματοποιούνταν η γενική συνέλευση!

Η κίνηση αυτή δεν είναι τυχαία και στόχο έχει να σπιλώσει αγωνιζόμενους φοιτητές και τη δράση τους, να ποινικοποιήσει τη συλλογική δράση και τις διαδικασίες των φοιτητών, να καταστείλει και να πειθαρχήσει το φοιτητικό κίνημα και τους αγώνες που θα ξεσπάσουν το επόμενο διάστημα απέναντι στην οδηγία 36/05 για τα ΚΕΣ, στο νόμο- πλαίσιο και στο σύνολο της αντί- εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης που από κοινού προωθούν ΝΔ και ΠΑΣΟΚ στη βάση των κατευθύνσεων της ΕΕ. Παίρνει, αυτή η κίνηση, τη σκυτάλη από τους πρυτάνεις Καραμπίνη και Γρυσπολάκη και τους εκάστοτε καθηγητές που επι χρόνια προσπαθούν να σπιλώσουν το φοιτηικό κίνημα και σέρνουν σε Πειθαρχικά και Δικαστήρια αγωνιζόμενους φοιτητές.

Την ίδια ώρα που η πλειοψηφία των φοιτητικών συλλόγων παίρνει αγωνιστικές αποφάσεις και με εφαλτήριο το Πολυτεχνείο ετοιμάζεται να εφορμήσει σε νέους ανυποχώρητους, μαζικούς και νικηφόρους αγώνες που θα ανατρέψουν τα σχέδια της κυβέρνησης και του ΠΑΣΟΚ σε εκπαίδευση και εργασία, οι υποστηρικτές της κυβερνητικής πολιτικής σε ΑΕΙ και ΤΕΙ επιχειρούν να ποινικοποιήσουν τους αγώνες της νεολαίας. Θα μας βρούν απέναντί τους!

·Καμιά διωξη φοιτητή- κανένα πειθαρχικό
·Οι αγώνες μας δεν ποινικοποιούνται, δεν καταστέλλονται, δεν υποχωρούν
·Κάτω τα χέρια από το άσυλο

Ε.Α.Α.Κ. ΠΑΤΡΑΣ σε ΑΕΙ και ΤΕΙ

13 Νοε 2008

ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ Σ. Φ. ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ - 13 ΝΟΕΜΒΡΗ 2008

Το μέτωπο της εκπαίδευσης είναι για άλλη μία φορά στο επίκεντρο. Χέρι - χέρι με την εφαρμογή του αντιδραστικού νόμου πλαίσιο έρχεται η αναγνώριση των ΚΕΣ και η εξίσωση των επαγγελματικών δικαιωμάτων με αυτά της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, πετώντας παράλληλα δεκάδες χιλιάδες μαθητές έξω από τα δημόσια μέσω της βάσης του 10. Μέσα στο καλοκαίρι ψηφίστηκε ο νόμος που αναγνωρίζει την ακαδημαϊκή λειτουργία των κολεγίων, ως πρώτο βήμα για την μετέπειτα ενσωμάτωση της κοινοτικής οδηγίας 36/05 που τα ισοτιμεί επαγγελματικά με τα ΑΕΙ- ΤΕΙ. Η επί της ουσίας παράκαμψη του άρθρου 16, αποτελεί casus belli για το σύνολο του κόσμου της εκπαίδευσης. Οδηγεί στην κατάργηση των εργασιακών και επαγγελματικών δικαιωμάτων, στην απαξίωση των πτυχίων και της εργασιακής προοπτικής του συνόλου των αποφοίτων. Οδηγεί στην εισαγωγή ιδιωτικοοικονομικών κριτηρίων, στην πολυδιάσπαση της νεολαίας και στην ένταση του κατακερματισμού της εκπαίδευσης και της αποσύνδεσης των πτυχίων από τα επαγγελματικά δικαιώματα. Η πολιτική της κυβέρνησης, συνεχίζοντας την πολιτική του ΠΑΣΟΚ και οι κατευθύνσεις της ΕΕ διαμορφώνουν το αντιδραστικό πλαίσιο της περαιτέρω υπαγωγής της εκπαίδευσης στις ανάγκες του κεφαλαίου, το φτηνό και «ευέλικτο» εργατικό δυναμικό που αυτό απαιτεί.

Ταυτόχρονα η κυβέρνηση επιχειρεί την εφαρμογή του νόμου –πλαίσιο της πειθάρχησης και των ιδιωτικοοικονομικών-ανταποδοτικών κριτηρίων. Η λίστα συγγραμμάτων, που εμπεριέχει και την περικοπή βιβλίων – αφού μέχρι πέρσι δίνονταν δύο ή και περισσότερα συγγράμματα, ενώ τώρα μιλάμε για την παροχή ενός μόνο συγγράμματος - οδηγεί στην εντατικοποίηση και την εξατομίκευση των σπουδών μέσα από την ασάφεια της ύλης και κινείται στην κατεύθυνση της περικοπής κοινωνικών δαπανών.
Ο νόμος-πλαίσιο καθώς και ο πρότυπος εσωτερικός κανονισμός, ο οποίος αποτελεί εκτελεστική διάταξη του νόμου, κινούνται στην κατεύθυνση της Μπολόνια και της αντιδραστικής πολιτικής της ΕΕ για την εκπαίδευση και προβλέπουν εκτός από τα συγγράμματα: την περαιτέρω λειτουργία του πανεπιστημίου με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια και την κατάργηση του δημόσιου και δωρεάν χαρακτήρα της εκπαίδευσης, μέσα από τα 4ετή επιχειρηματικά προγράμματα των ιδρυμάτων, (ανταποδοτικές υποτροφίες, αξιολόγηση της εκπαιδευτικής και ερευνητικής διαδικασίας με κριτήρια της αφοράς κ.α.), τους μάνατζερ, το άνοιγμα του δρόμου για χρηματοδότηση από «τρίτες πηγές». Την καταστολή και πειθάρχηση του φοιτητικού κινήματος και την ποινικοποίηση των συλλογικών αγώνων, μέσα από τα πειθαρχικά συμβούλια και την κατάργηση του ασύλου. Τον ατομικό δρόμο στις σπουδές και την εργασιακή προοπτική, μέσα από το ανώτατο όριο των 2ν χρόνων φοίτησης (και μετά ...διαγραφή), τις αλυσίδες μαθημάτων, τον ατομικό φάκελο προσόντων και τις πιστωτικές μονάδες.

Η αντιδραστική εκπαιδευτική αναδιάρθρωση στο σύνολο της στοχεύει στη διαμόρφωση ενός νέου μοντέλου αποφοίτου – μελλοντικού εργαζόμενου ευέλικτου, αναλώσιμου, ειδικευμένου, χωρίς δικαιώματα και ανίσχυρου απέναντι στον εργοδότη. Εργαζόμενου που θα βρίσκεται σε ένα διαρκές κυνήγι πιστοποιητικών και δεξιοτήτων, περιπλανώμενος από την επισφαλή εργασία στην ανεργία και την επανακατάρτιση.

Η φετινή επέτειος του Πολυτεχνείου έρχεται στο φόντο της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης του κεφαλαίου, μίας κρίσης η οποία με την ένταση και τη διάρκειά της δείχνει να κλονίζει σε βάθος το οικοδόμημα του καπιταλισμού στην εποχή μας. Οι πιστοί ακόλουθοι της «ελεύθερης αγοράς», του νεοφιλελευθερισμού – σοσιαλφιλελευθερισμού, της ιδιωτικοποίησης και της λειτουργίας των πάντων με γνώμονα το κέρδος, της ευελιξίας της εργασίας οδήγησαν στη μεγαλύτερη καπιταλιστική κρίση των τελευταίων δεκαετιών, αποδεικνύοντας ότι ο καπιταλισμός στην εποχή μας όχι μόνο δεν μπορεί να εξασφαλίσει τις ανάγκες εργαζομένων και νεολαίας με την «αυτορρύθμιση» της ελεύθερης αγοράς, αλλά πολύ περισσότερο αδυνατεί να τους στρατεύσει σε ένα θετικό όραμα, την ίδια στιγμή που γίνεται όλο και πιο καταστροφικός για τον κόσμο της δουλειάς, για το περιβάλλον και τις δημοκρατικές ελευθερίες των λαών. Από οικονομική άποψη είναι μία κρίση υπερσυσσώρευσης που κλονίζει όλα τα δόγματα της αστικής κυρίαρχης ιδεολογίας δημιουργώντας ρήγματα και αποκαλύπτει τη βαρβαρότητα του σύγχρονου καπιταλισμού, ακολουθώντας τις αντιδραστικές μεταρρυθμίσεις των προηγούμενων χρόνων που εφάρμοσαν οι κυβερνήσεις διεθνώς. Για την υπέρβαση της κρίσης και τη σταθεροποίηση της κερδοφορίας του, το κεφάλαιο ετοιμάζει μία νέα εκστρατεία ενάντια στα εργατικά και νεολαιίστικα δικαιώματα. Ολόκληρο το πολιτικό αστικό σύστημα συστρατεύεται για να βγάλει το κεφάλαιο όσο πιο αλώβητο γίνεται από την κρίση, ρίχνοντας τα βάρη της στους εργαζόμενους, καλώντας τους στο όνομα της εθνικής οικονομίας να πληρώσουν τα σπασμένα.

Σε αυτές τις συνθήκες η ίδια η πραγματικότητα έρχεται να επαναδιατυπώσει το πνεύμα της ιστορίας του ηρωικού πολυτεχνείου, το πνεύμα των διεκδικήσεών του για ψωμί – παιδεία – ελευθερία.Η νέα ταξική φοροεπιδρομή, ο μαζικός αποχαρακτηρισμός στα βαρέα και ανθυγιεινά που έρχεται να επεκτείνει την ασφαληστρική μεταρρύθμιση, το νέο κύμα ιδιωτικοποιήσεων (Ολυμπιακή, ΟΣΕ, ΟΤΕ, λιμάνια, ΕΣΥ) στο δρόμο που χάραξε το ΠΑΣΟΚ, η κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, η αντιδραστική μεταρρύθμιση του κράτους (Καποδίστριας ΙΙ, νέος εκλογικός νόμος) και η ένταση της λεηλασίας της φύσης (εργοστάσια λιθάνθρακα, Λευκίμμη – χώροι ταφής απορριμμάτων, χωροτακτικά σχέδια, εκχώρηση ελεύθερων χώρων στο κεφάλαιο, «άγιοι» αποχαρακτηρισμοί δασών) αποτελούν τα πρώτα δείγματα για το ποιος τελικά θα πληρώσει τα σπασμένα της κρίσης του κεφαλαίου και πώς θα επιχειρηθεί η θωράκιση της οικονομίας και του πολιτικού συστήματος. Προϋπόθεση βέβαια για όλα αυτά αποτελεί η παράλληλη συντριβή των οποιονδήποτε αντιδράσεων, το τσάκισμα του κινήματος και η επίθεση στα δημοκρατικά δικαιώματα και τις λαϊκές ελευθερίες (βλ. δολοφονία μεταναστών από τις δυνάμεις καταστολής, εξέγερση στις φυλακές, πρόσφατη αναμέτρηση του φοιτητικού κινήματος, κάμερες σε χώρους δουλειάς, άγρια καταστολή στις πορείες, κατάργηση ασύλου, ποινικές και δικαστικές διώξεις σε αγωνιστές και συνδικαλιστές). Τις τελευταίες μέρες έχουν ξεσπάσει αγώνες στις φυλακές. Οι αγώνες των φυλακισμένων για τη διεκδίκηση πλήρη κοινωνικών, πολιτικών και ατομικών δικαιωμάτων είναι αδιαμεσολάβητοι, δε χειραγωγούνται, δεν καταστέλλονται! Είναι αγώνες για την κοινωνική απελευθέρωση και χειραφέτηση. Παράλληλα, άλλο αέρα δίνουν τα μεγάλα κοινωνικά κινήματα που ξεσπούν και φαίνεται πως οι κοινωνικές συγκρούσεις αποτελούν καθοριστικό παράγοντα έτσι ώστε τα συμφέροντα εργαζομένων και νεολαίας να βγαίνουν στο προσκήνιο και να πετυγχαίουν νίκες.

Το μέτωπο της δημοκρατίας δεν αφορά μόνο το Πολυτεχνείο και δε μπορεί να αποτελεί απλά ένα διακοσμητικό περιτύλιγμα. Η έξαρση των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών σε Βαλκάνια και Καύκασο γίνονται σπίθες σε μπαρουταποθήκες εν ενεργεία. Οι μητροπόλεις του καπιταλισμού στην εποχή μας (ΗΠΑ, ΕΕ, Ρωσία) όχι μόνο ανταγωνίζονται για τις σφαίρες επιρροής τους και τον έλεγχο των ενεργειακών δρόμων, αλλά κυρίαρχα στοχεύουν στο βάθεμα της εκμετάλλευσης σε κάθε γωνιά του πλανήτη. Άλλωστε, η σημερινή κρίση τους δίνει το έναυσμα τόσο για την ένταση των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων όσο και για το εκ νέου άνοιγμα ενός αντιδημοκρατικού μετώπου. Από το στρατό που αστυνομεύει τον «εσωτερικό εχθρό» στη Νάπολη μέχρι τις συγκρούσεις στη Λευκίμμη της Κέρκυρας, η πάλη για τα δημοκρατικά δικαιώματα διαπερνά τους αγώνες της νεολαίας και των εργαζομένων.

Στις συνθήκες αυτές, γίνεται πιο επείγουσα και πιο αναγκαία η ανάπτυξη αποφασιστικών και νικηφόρων αγώνων για την ανατροπή της επίθεσης, για να πληρώσει την κρίση το κεφάλαιο. Για την ανατροπή του εργατικού – κοινωνικού μεσαίωνα, για τις σύγχρονες ανάγκες και δικαιώματα που δε χωράνε στους κανόνες της αγοράς. Με ένα μαχητικό κίνημα νεολαίας που θα προτάσσει τα κοινά της συμφέροντα. Μίας νεολαίας που βρίσκεται στο στόχαστρο σε κάθε επίπεδο της ζωής της. Καλείται να εργαστεί με μισθούς πείνας, ανασφάλιστη, ελαστική, περιπλανώμενη από την ανεργία στην ημιαπασχόληση και την επανακατάρτιση. Να στρατευθεί στα 18, να κοπεί από τη βάση του 10, να σπουδάσει στα ιδιωτικά κολέγια ή στο δημόσιο αναδιαρθρωμένο πανεπιστήμιο, να απεμπολήσει κάθε ελεύθερο χρόνο. Μία νεολαία που όμως έχει αποδείξει ότι μπορεί να αγωνίζεται και να αποσπά υλικές νίκες στο σήμερα.

Για όλα αυτά, πρέπει το φετινό Πολυτεχνείο να αποτελέσει σημείο αναφοράς της ανατροπής της επίθεσης που εξαπολύεται σε εργαζόμενους και νεολαία. Πρέπει η μνήμη της εξέγερσης να συναντήσει το μέλλον των αγώνων.
Γιατί όσο η πολιτική τους πλήττει τις ανάγκες και τα δικαιώματά μας,
...όσο το ΨΩΜΙ γίνεται πια ... δυσεύρετο για την ολοένα και μεγαλύτερη πλειοψηφία,
...όσο η ΠΑΙΔΕΙΑ βρίσκεται στο στόχαστρο της πολιτικής του κεφαλαίου και για
...όσο η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ και τα δημοκρατικά δικαιώματα τίθενται υπό την επιτήρηση του κράτους και των τρομονόμων, το Πολυτεχνείο θα βρίσκει πάντα τη θέση του στους κοινωνικούς αγώνες για τη ρήξη και την ανατροπή.

Το Πολυτεχνείο του ’73 δεν ήρθε σαν κεραυνός εν αιθρία. Ήρθε σαν συνέπεια προηγούμενων λαϊκών αγώνων αλλά και πυροδότησε νέους. Είναι η ιστορική συνέχεια του μεγάλου αντιστασιακού κινήματος του ΕΑΜ- ΕΛΑΣ, της ηρωικής μάχης του ΔΣΕ, της μάχης του 114, αλλά και ο τροφοδότης των μεγάλων φοιτητικών αγώνων του ‘79 του ‘90-91 του ‘95 του ‘98 ενάντια στο νόμο Αρσένη του 2001, το μαχητικό Μάη-Ιούνη του 2006 και φτάνει μέχρι σήμερα.

Αυτό το Πολυτεχνείο είναι αυτό που φοβάται η κυρίαρχη πολιτική.
...Το Πολυτεχνείο των αγώνων και των κινημάτων.
...Το Πολυτεχνείο της ρήξης της ανατροπής και της νίκης.
Αυτό το Πολυτεχνείο που ζει στους αγώνες του σήμερα
τροφοδοτούμενο από τους αγώνες του χτες
είναι το Πολυτεχνείο που μας εκφράζει και επιδιώκουμε.

Γιατί οι εξεγέρσεις δεν μπαίνουν στα μουσεία!

Εμπρός για της γενιάς μας τα Πολυτεχνεία!

Απαιτούμε:


·Ενιαία Πανεπιστημιακή Εκπαίδευση Δημόσια και Δωρεάν για όλες σε όλες τις βαθμίδες – χωρίς διαχωρισμούς σε ΑΕΙ-ΤΕΙ-ΙΕΚ-ΚΕΣ. Ελεύθερη πρόσβαση στην εκπαίδευση χωρίς οικονομικούς – εξεταστικούς – ταξικούς φραγμούς.
·Απόσυρση της κοινοτικής οδηγίας 36/05 για τα ΚΕΣ, άμεση κατάργηση των ΚΕΣ και κάθε μορφής ιδιωτικών σπουδών. Έξοδος της Ελλάδας απ’ τον Κ.Ε.Χ.Α.Ε. Καμία διάσπαση σε 2 κύκλους σπουδών. Καμία προσαρμογή στην διαδικασία της Μπολόνια, Καμία αντιστοίχιση των πτυχίων μας σε πιστωτικές μονάδες.
·Ένα πτυχίο ανά γνωστικό αντικείμενο σπουδών με κατοχυρωμένα επαγγελματικά και εργασιακά δικαιώματα
·Καμία σκέψη για αναθεώρηση του άρθρου 16, όχι στα ιδιωτικά πανεπιστήμια με οποιαδήποτε μορφή.
·Ανατροπή του νόμου-πλαίσιο, καμία εφαρμογή διάταξής του, να αποσυρθει ο εσωτερικός κανονισμός.
·Να μην ισχύσει ο νέος τρόπος διανομής συγγραμμάτων, η διανομή να γίνει με τον παλιό τρόπο.
·Κάτω τα χέρια από το άσυλο, το άσυλο ανήκει σε όλο το λαό. Καμία ποινικοποίηση των αγώνων.
·Κατάργηση της βάσης του 10. Ενιαίο 12χρονο σχολείο με κατάργηση των ΕΠΑΛ-ΕΠΑΣ. Ελεύθερη πρόσβαση σ’ όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης χωρίς ταξικούς, οικονομικούς και εξεταστικούς φραγμούς.
·Να αποσυρθούν οι ψηφισμένοι νόμοι για ΙΔΒΕ, ΔΟΑΤΑΠ, Αξιολόγηση, Έρευνα και Μεταπτυχιακά.
·Ενάντια στην εντατικοποίηση και την πειθάρχηση των σπουδών. Όχι στα μαζικά κοψίματα.
·Αύξηση των κρατικών δαπανών για την παιδεία με γνώμονα τις κοινωνικές ανάγκες. Δωρεάν σίτηση-στέγαση-συγκοινωνίες-συγγράμματα-σημειώσεις για όλους. Πλήρης οικονομική κάλυψη των αναγκών των φοιτητών. Κάτω ο νέος προϋπολογισμός της λιτότητας.
·Μέλη ΔΕΠ πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης. Όχι στην ιδιωτικοοικονομική λειτουργία των ιδρυμάτων.
·Να καταργηθούν όλοι οι αντι-ασφαλιστικοί νόμοι ΝΔ-ΠΑΣΟΚ (Πετραλιά-Ρέππα-Σιούφα).
·Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους. Όχι στην ανεργία και στις ελαστικές σχέσεις εργασίας.
·Πλήρη και διευρυμένη ασφαλιστική και υγειονομική κάλυψη των εργαζομένων, καθώς και των νέων πτυχιούχων και ανέργων.
·ΟΧΙ στη στράτευση στα 18, κανένας νέος μισθοφόρος. Καμία συμμετοχή της Ελλάδας στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, να επιστρέψουν οι Έλληνες φαντάροι από Κόσσοβο και Αφγανιστάν.


Αποφασίζουμε:

·Συμμετοχή του Συλλόγου στον τριήμερο εορτασμό για την 35η επέτειο της εξέγερσης, στο χώρο του Πολυτεχνείου.

·Συμμετοχή του Συλλόγου στην παλλαϊκή – αντιιμπεριαλιστική πορεία στις 17 Νοέμβρη προς την Αμερικάνικη πρεσβεία, με προσυγκέντρωση των φοιτητικών συλλόγων στις 14:00, στην πλατεία Κλαυθμώνος.

·Συμμετοχή στην πορεία των φοιτητικών συλλόγων την Τετάρτη 19/11 στο Σύνδεσμο Ελληνικών Κολεγίων, με προσυγκέντρωση 12.00 στο Πολυτεχνείο (πύλη Στουρνάρη)

·Νέα γενική συνέλευση την Τρίτη 25/11 στο αμφ. 16.



Ριζοσπαστική Αριστερή Συσπείρωση Πολιτικού

Ενιαία Ανεξάρτητη Αριστερή Κίνηση

10 Νοε 2008

ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΖΕΙ ΣΤΟΥΣ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ



Η φετινή επέτειος του Πολυτεχνείου έρχεται στο φόντο της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης του κεφαλαίου, μίας κρίσης η οποία με την ένταση και τη διάρκειά της δείχνει να κλονίζει σε βάθος το οικοδόμημα του καπιταλισμού στην εποχή μας. Οι πιστοί ακόλουθοι της «ελεύθερης αγοράς», του νεοφιλελευθερισμού – σοσιαλφιλελευθερισμού, της ιδιωτικοποίησης και της λειτουργίας των πάντων με γνώμονα το κέρδος, της ευελιξίας της εργασίας οδήγησαν στη μεγαλύτερη καπιταλιστική κρίση των τελευταίων δεκαετιών, αποδεικνύοντας ότι ο καπιταλισμός στην εποχή μας όχι μόνο δεν μπορεί να εξασφαλίσει τις ανάγκες εργαζομένων και νεολαίας με την «αυτορρύθμιση» της ελεύθερης αγοράς, αλλά πολύ περισσότερο αδυνατεί να τους στρατεύσει σε ένα θετικό όραμα, την ίδια στιγμή που γίνεται όλο και πιο καταστροφικός για τον κόσμο της δουλειάς, για το περιβάλλον και τις δημοκρατικές ελευθερίες των λαών. Είναι μία κρίση που έχει επίκεντρο την καρδιά του καπιταλιστικού κόσμου (ΗΠΑ, ΕΕ κλπ), με πρωτοφανή διάρκεια και αντοχή απέναντι στις «ενέσεις ρευστότητας», αφορά τομείς και κλάδους «σύμβολα» της καπιταλιστικής κερδοφορίας. Ο καπιταλισμός σήμερα δε βρίσκεται μόνο αντιμέτωπος με μία χρηματοπιστωτική κρίση, αλλά με μία βαθύτερη κρίση που εδράζεται στις ίδιες τις σχέσεις παραγωγής. Με αυτή την έννοια, δεν πρόκειται απλά για κρίση του νεοφιλελευθερισμού ούτε ενός δήθεν ακραίου «καπιταλισμού – καζίνο», όπως πολλοί διατείνονται, αλλά για μία κρίση που προκύπτει από τις δομικές αντιφάσεις του ίδιου του συστήματος της εκμετάλλευσης και της ληστρικής κερδοφορίας. Από οικονομική άποψη είναι μία κρίση υπερσυσσώρευσης που κλονίζει όλα τα δόγματα της αστικής κυρίαρχης ιδεολογίας δημιουργώντας ρήγματα και αποκαλύπτει τη βαρβαρότητα του σύγχρονου καπιταλισμού, ακολουθώντας τις αντιδραστικές μεταρρυθμίσεις των προηγούμενων χρόνων που εφάρμοσαν οι κυβερνήσεις διεθνώς. Σ’ αυτή την περίοδο, οι δυνατότητες αλλά και τα καθήκοντα της επαναστατικής αριστεράς είναι αναβαθμισμένα.

Για την υπέρβαση της κρίσης και τη σταθεροποίηση της κερδοφορίας του, το κεφάλαιο ετοιμάζει μία νέα εκστρατεία ενάντια στα εργατικά και νεολαιίστικα δικαιώματα. Ολόκληρο το πολιτικό αστικό σύστημα συστρατεύεται για να βγάλει το κεφάλαιο όσο πιο αλώβητο γίνεται από την κρίση, ρίχνοντας τα βάρη της στους εργαζόμενους, καλώντας τους στο όνομα της εθνικής οικονομίας να πληρώσουν τα σπασμένα. Μετά τα 700 δις που απλόχερα δώθηκαν στις τράπεζες με το σχέδιο Πόλσον στις ΗΠΑ, η ΕΕ χαρίζει 300 δις στα επιχειρηματικά συμφέροντα και από κοντά η ελληνική κυβέρνηση παραχωρεί 28 δις (ας μη ξεχνάμε ότι το νέο ασφαληστρικό νομοσχέδιο έγινε στο όνομα της ενίσχυσης των αποθεματικών των ταμείων με 200εκ). Σε μία εποχή άγριας λιτότητας όπου κατά τ’ άλλα δεν υπάρχουν λεφτά για μισθούς, συντάξεις, παιδεία και υγεία. Στο όνομα της «θωράκισης» της οικονομίας οι κυβερνήσεις και η ΕΕ διαψεύδουν όσους ευαγγελίζονται ένα νέο «κοινωνικό συμβόλαιο» ή ένα πιο «φιλολαϊκό μοντέλο διαχείρισης», εξαπολύοντας μία νέα επιδρομή: με ένταση της εκμετάλλευσης, με ασφυκτική λιτότητα, με κόψιμο των κοινωνικών κονδυλίων, με ακόμα πιο αντιδημοκρατικά μέτρα, με όξυνση των πολεμικών συγκρούσεων που προκύπτουν από τους ενδοϊμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς. Στο ίδιο πλαίσιο η κυβέρνηση της ΝΔ, με τη σύμπλευση του ΠΑΣΟΚ που ταυτίζεται με την ουσία της πολιτικής της, οξύνει τις αντιλαϊκές «μεταρρυθμίσεις». Όσο διαμορφώνεται η αστική στρατηγική απάντησης στην κρίση, τόσο πιο εμφανής γίνεται η νέα φάση επιθετικότερης προώθησης των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων, που μπαίνουν υπό το πρίσμα των «αναγκαίων» μεταρρυθμίσεων.

Σε αυτές τις συνθήκες η ίδια η πραγματικότητα έρχεται να επαναδιατυπώσει το πνεύμα της ιστορίας του ηρωικού πολυτεχνείου, το πνεύμα των διεκδικήσεών του για ψωμί – παιδεία – ελευθερία.

Η νέα ταξική φοροεπιδρομή, ο μαζικός αποχαρακτηρισμός στα βαρέα και ανθυγεινά που έρχεται να επεκτείνει την ασφαληστρική μεταρρύθμιση, το νέο κύμα ιδιωτικοποιήσεων (Ολυμπιακή, ΟΣΕ, ΟΤΕ, λιμάνια, ΕΣΥ) στο δρόμο που χάραξε το ΠΑΣΟΚ, η κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, η αντιδραστική μεταρρύμιση του κράτους (Καποδίστριας ΙΙ, νέος εκλογικός νόμος) και η ένταση της λεηλασίας της φύσης (εργοστάσια λιθάνθρακα, Λευκίμμη – χώροι ταφής απορριμμάτων, χωροτακτικά σχέδια, εκχώρηση ελεύθερων χώρων στο κεφάλαιο, «άγιοι» αποχαρακτηρισμοί δασών) αποτελούν τα πρώτα δείγματα για το ποιος τελικά θα πληρώσει τα σπασμένα της κρίσης του κεφαλαίου και πώς θα επιχειρηθεί η θωράκιση της οικονομίας και του πολιτικού συστήματος. Προϋπόθεση βέβαια για όλα αυτά αποτελεί η παράλληλη συντριβή των οποιονδήποτε αντιδράσεων, το τσάκισμα του κινήματος και η επίθεση στα δημοκρατικά δικαιώματα και τις λαϊκές ελευθερίες (βλ. δολοφονία μεταναστών από τις δυνάμεις καταστολής, πρόσφατη αναμέτρηση του φοιτητικού κινήματος, κάμερες σε χώρους δουλειάς, άγρια καταστολή στις πορείες, κατάργηση ασύλου, ποινικές και δικαστικές διώξεις σε αγωνιστές και συνδικαλιστές). Παράλληλα, άλλο αέρα δίνουν τα μεγάλα κοινωνικά κινήματα που ξεσπούν και φαίνεται πως οι κοινωνικές συγκρούσεις αποτελούν καθοριστικό παράγοντα έτσι ώστε τα συμφέροντα εργαζομένων και νεολαίας να βγαίνουν στο προσκήνιο και να πετυγχαίουν νίκες.

Το μέτωπο της δημοκρατίας δεν αφορά μόνο το Πολυτεχνείο και δε μπορεί να αποτελεί απλά ένα διακοσμητικό περιτύλιγμα. Η έξαρση των ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών σε Βαλκάνια και Καύκασο γίνονται σπίθες σε μπαρουταποθήκες εν ενεργεία. Οι μητροπόλεις του καπιταλισμού στην εποχή μας (ΗΠΑ, ΕΕ, Ρωσία) όχι μόνο ανταγωνίζονται για τις σφαίρες επιρροής τους και τον έλεγχο των ενεργειακών δρόμων, αλλά κυρίαρχα στοχεύουν στο βάθεμα της εκμετάλλευσης σε κάθε γωνιά του πλανήτη. Άλλωστε, η σημερινή κρίση τους δίνει το έναυσμα τόσο για την ένταση των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων όσο και για το εκ νέου άνοιγμα ενός αντιδημοκρατικού μετώπου. Από το στρατό που αστυνομεύει τον «εσωτερικό εχθρό» στη Νάπολη μέχρι τις συγκρούσεις στη Λευκίμμη της Κέρκυρας, η πάλη για τα δημοκρατικά δικαιώματα διαπερνά τους αγώνες της νεολαίας και των εργαζομένων.

Το μέτωπο της εκπαίδευσης είναι για άλλη μία φορά στο επίκεντρο. Η πολιτική της κυβέρνησης και οι κατευθύνσεις της ΕΕ διαμορφώνουν το αντιδραστικό πλαίσιο της περαιτέρω υπαγωγής της εκπαίδευσης στις ανάγκες του κεφαλαίου, το φτηνό και «ευέλικτο» εργατικό δυναμικό που αυτό απαιτεί. Χέρι - χέρι με την εφαρμογή του αντιδραστικού νόμου πλαίσιο έρχεται η αναγνώριση των ΚΕΣ και η εξίσωση των επαγγελματικών δικαιωμάτων με αυτά της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, πετώντας παράλληλα δεκάδες χιλιάδες μαθητές έξω από τα δημόσια μέσω της γκιλοτίνας της βάσης του 10. Μέσα στο καλοκαίρι ψηφίστηκε ο νόμος που αναγνωρίζει την ακαδημαϊκή λειτουργία των κολεγίων, ως πρώτο βήμα για την μετέπειτα ενσωμάτωση της κοινοτικής οδηγίας 36/05 που τα ισοτιμεί επαγγελματικά με τα ΑΕΙ- ΤΕΙ. Η επί της ουσίας παράκαμψη του άρθρου 16 και του συσχετισμού που διαμόρφωσε το εκπαιδευτικό κίνημα ενάντια στην αναθεώρηση του, αποτελεί casus belli για το σύνολο του κόσμου της εκπαίδευσης. Οδηγεί στην κατάργηση των εργασιακών και επαγγελματικών δικαιωμάτων, στην απαξίωση των πτυχίων και της εργασιακής προοπτικής του συνόλου των αποφοίτων. Οδηγεί στην εισαγωγή ιδιωτικοοικονομικών κριτηρίων, στην πολυδιάσπαση της νεολαίας και στην ένταση του κατακερματισμού της εκπαίδευσης και της αποσύνδεσης των πτυχίων από τα επαγγελμαικά δικαιώματα. Η αναγνώριση των ιδιωτικών κολλεγίων βαθαίνει την όξυνση των ταξικών φραγμών, τη διάσπαση των γνωστικών αντικειμένων και των ενιαίων πτυχιών, ενώ αποτελεί μοχλό πίεσης για την υλοποίηση της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης στο δημόσιο πανεπιστήμιο, παράλληλα με την αξιολόγηση. Ταυτόχρονα η κυβέρνηση επιχειρεί την εφαρμογή του νόμου –πλαίσιο της πειθάρχησης και των ιδιωτικοοικονομικών-ανταποδοτικών κριτηρίων. Η λίστα συγγραμμάτων, που εμπεριέχει και την περικοπή βιβλίων οδηγεί στην εντατικοποίηση και την εξατομίκευση των σπουδών μέσα από την ασάφεια της ύλης και κινείται στην κατεύθυνση της περικοπής κοινωνικών δαπανών. Η εκπαιδευτική αναδιάρθρωση στο σύνολο της στοχεύει στη δημιουργία ενός νέου μοντέλου αποφοίτου – μελλοντικού εργαζόμενου ευέλικτου, αναλώσιμου, ειδικευμένου, χωρίς δικαιώματα και πειθαρχημένου. Εργαζόμενου που θα βρίσκεται σε ένα διαρκές κυνήγι πιστοποιητικών και δεξιοτήτων, περιπλανώμενος από την επισφαλή εργασία στην ανεργία και την επανακατάρτιση. Η κατεύθυνση αυτή υλοποιείται μέσα από την απαξίωση των πτυχίων και την αποδύνδεσή τους από τα επαγγελματικά δικαιώματα, την εντατικοποίηση των ρυθμών σπουδών, την πειθάρχηση του φοιτητικού σώματος, την ειδίκευση και τη διάσπαση γνωστικών αντικειμένων, καθώς και τη λειτουργία των Πανεπιστημίων με ιδιωτικο-οικονομικά ανταποδοτικά κριτήρια και την περαιτέρω υπαγωγή της ερευνητικής και εκπαιδευτικής διαδικασίας στις ανάγκες του κεφαλαίου.
Στις συνθήκες αυτές, γίνεται πιο επείγουσα και πιο αναγκαία η ανάπτυξη αποφασιστικών και νικηφόρων αγώνων για την ανατροπή της επίθεσης, για να πληρώσει την κρίση το κεφάλαιο. Αγώνων που θα καταφέρουν καίρια πλήγματα στην πολιτική του αστικού συνασπισμού εξουσίας, που θα αμφισβητούν στην κατεύθυνση της ανατροπής το ίδιο το σύστημα που γεννά τις κοινωνικές ανισότητες και την εκμετάλλευση. Με ένα ταξικό εργατικό κίνημα που θα παλεύει για γενικές συνελεύσεις, στα σωματεία και στους χώρους δουλειάς, για ανυποχώρητους αγώνες στο δρόμο. Κόντρα στον γραφειοκρατικοποιημένο και υποταγμένο συνδικαλισμό που επιχειρεί να εκτονώσει και να ενσωματώσει τις αναπτυσσόμενες τάσεις για αγώνες, που συνθηκολογεί με την εργοδοσία, στραγγαλίζει εργατικά δικαιώματα και μισθούς στο όνομα της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας. Για την ανατροπή του εργατικού – κοινωνικού μεσαίωνα, για τις σύγχρονες ανάγκες και δικαιώματα που δε χωράνε στους κανόνες της αγοράς. Με ένα μαχητικό κίνημα νεολαίας που θα προτάσσει τα κοινά της συμφέροντα. Μίας νεολαίας που βρίσκεται στο στόχαστρο σε κάθε επίπεδο της ζωής της. Καλείται να εργαστεί με μισθούς πείνας, ανασφάλιστη, ελαστική, περιπλανώμενη από την ανεργία στην ημιαπασχόληση και την επανακατάρτιση. Να στρατευθεί στα 18, να κοπεί από τη βάση του 10, να σπουδάσει στα ιδιωτικά κολέγια ή στο δημόσιο αναδιαρθρωμένο πανεπιστήμιο, να απεμπολήσει κάθε ελεύθερο χρόνο. Μία νεολαία που όμως έχει αποδείξει ότι μπορεί να αγωνίζεται και να αποσπά υλικές νίκες στο σήμερα.

Για μία νέα όξυνση του φοιτητικού κινήματος που θα διεκδικεί την ανατροπή των αντί – εκπαιδευτικών μέτρων και όλης της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης. Που θα συγκρούεται με την πολιτική της κυβέρνησης και τη συναίνεση του ΠΑΣΟΚ, που θα διεκδικεί την απεμπλοκή από τις οδηγίες και τις συνθήκες της ΕΕ (Μπολόνια, ΚΕΧΑΕ κλπ) κόντρα στη λογική του «ευρωμονοδρόμου». Που θα χρησιμοποιεί μορφές οργάνωσης, αυτοτελείς και ανεξάρτητες από την κατεστημένη λογική των αντιπροσώπων και των επιτελείων. Με κατεύθυνση συγκρότησης πανεκπαιδευτικού μετώπου με τους αγωνιζόμενους κλάδους της εκπαίδευσης που να βασίζεται στις Γενικές τους Συνελεύσεις. Με πανεκπαιδευτικό-πανεργατικό μέτωπο, για νικηφόρα αναμέτρηση για ανατροπή της πολιτικής του κεφαλαίου σε εκπαίδευση και εργασία.

Στην κρίσιμη αυτή περίοδο που σημαδεύεται από την κρίση και την πολιτική αστάθεια, είναι αναγκαία μία Άλλη Αριστερά, αντικαπιταλιστική και επαναστατική. Μία αριστερά που πιστεύει ότι η πραγματική εναλλακτική λύση που δικαιώνει τους αγώνες δεν είναι η διαχείριση του ίδιου του καπιταλιστικού συστήματος, που με ή χωρίς «ανθρώπινο πρόσωπο» αναβλύζει καταπίεση και εκμετάλλευση αλλά η ανατροπή του. Μία Αριστερά που θέλει να πάει τους αγώνες μέχρι τη νίκη, με αφετηρία τα σύγχρονα δικαιώματα των εργαζομένων, με βάση τις δυνατότητες της εποχής. Μία αριστερά που επιδιώκει την ευρύτερη αντικαπιταλιστική ενότητα στις μάχες και στα μέτωπα, που απορρίπτει τον κυβερνητισμό, που είναι ανεξάρτητη από το δικομματισμό και τη διαχειριστική και ρεφορμιστική αριστερά, που δεν κλείνει το μάτι σε κεντροαριστερά παιχνίδια. Για τη βελτίωση της θέσης των εργαζομένων και της νεολαίας, με κατακτήσεις που θα επιβάλλονται από ένα πολιτικά επικίνδυνο ταξικό εργατικό κίνημα και ευρύτερα από ένα ισχυρό ριζοσπαστικό λαϊκό κίνημα.

Το φετινό πολυτεχνείο και η μεγάλη διαδήλωση στις 17/11 πρέπει να είναι η απαρχή μίας νέας αντεπίθεσης και κλιμάκωσης του εργατικού και νεολαιίστικου κινήματος. Η εξέγερση του Πολυτεχνείου δεν έρχεται από το παρελθόν αλλά από το μέλλον των κοινωνικών αγώνων. Γιατί όσο η πολιτική τους πλήττει τις ανάγκες και τα δικαιώματά μας, όσο το ΨΩΜΙ γίνεται πια ... δυσεύρετο για την ολοένα και μεγαλύτερη πλειοψηφία, όσο η ΠΑΙΔΕΙΑ βρίσκεται στο στόχαστρο της πολιτικής του κεφαλαίου και για όσο η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ και τα δημοκρατικά δικαιώματα τίθενται υπό την επιτήρηση του κράτους και των τρομονόμων, το Πολυτεχνείο θα βρίσκει πάντα τη θέση του στους κοινωνικούς αγώνες για τη ρήξη και την ανατροπή.



ΟΛΟΙ ΣΤΟΝ ΕΟΡΤΑΣΜΟ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ –ΟΛΟΙ ΣΤΙΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ –
ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΛΛΑΪΚΗ ΑΝΤΙΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ


Ενιαία Ανεξάρτητη Αριστερή Κίνηση σε ΑΕΙ - ΤΕΙ

9 Νοε 2008

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ Σ.Φ. ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ, ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 13/11, 13:00, αμφ. 16.

Το φετινό πολυτεχνείο και η μεγάλη διαδήλωση στις 17/11 πρέπει να είναι η απαρχή μίας νέας αντεπίθεσης και κλιμάκωσης του εργατικού και νεολαιίστικου κινήματος.

Η εξέγερση του Πολυτεχνείου δεν έρχεται από το παρελθόν αλλά από το μέλλον των κοινωνικών αγώνων.

Γιατί όσο η πολιτική τους πλήττει τις ανάγκες και τα δικαιώματά μας,
...όσο το ΨΩΜΙ γίνεται πια ... δυσεύρετο για την ολοένα και μεγαλύτερη πλειοψηφία,

...όσο η ΠΑΙΔΕΙΑ βρίσκεται στο στόχαστρο της πολιτικής του κεφαλαίου,

...όσο η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ και τα δημοκρατικά δικαιώματα τίθενται υπό την επιτήρηση του κράτους και των τρομονόμων

...το Πολυτεχνείο θα βρίσκει πάντα τη θέση του στους κοινωνικούς αγώνες για τη ρήξη και την ανατροπή!


ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ Σ.Φ. ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ, ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 13/11, 13:00, αμφ. 16.

ΟΛΟΙ ΣΤΟΝ ΕΟΡΤΑΣΜΟ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ

ΟΛΟΙ ΣΤΙΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΛΛΑΪΚΗ ΑΝΤΙΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ

ΡΑΣ - ΕΑΑΚ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ

30 Οκτ 2008

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΤΟ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΟ ΔΙΗΜΕΡΟ ΤΩΝ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΑΡΙΣΤΕΡΩΝ ΣΧΗΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΕΑΑΚ, 1/11-2/11, ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ


Την ώρα που τα χρηματιστήρια σε όλο τον κόσμο βυθίζονται στις ολοένα αυξανόμενες απώλειές τους, που η ανασφάλεια της φτώχειας κατακλύζει τους εργαζόμενους και τη νεολαία που ήδη δέχονται τις επιπτώσεις της χρόνιας αντεργατικής πολιτικής, η κυβέρνηση της ΝΔ συνεχίζει τις «μεταρρυθμίσεις», οξύνει την αντιλαϊκή επίθεση. Η κρίση και η ύφεση είναι εδώ, μαζί με την προκλητική προσπάθεια των κυβερνήσεων και της ΕΕ να στηρίξουν το κεφάλαιο και τα επιχειρηματικά συμφέροντα, ρίχνοντας τα βάρη στις πλάτες των εργαζομένων. Είναι μία κρίση, απότοκος της πολιτικής τους, της άγριας εκμετάλλευσης και της ληστρικής κερδοφορίας τους. Τα αστικά επιτελεία απαντούν στην κρίση και τη μακροχρόνια οικονομική ύφεση με ένα νέο γύρο αντεργατικής επίθεσης, με κόψιμο των κοινωνικών κονδυλίων, με ακόμα πιο αντί – δημοκρατικά μέτρα, με ένταση των πολεμικών ανταγωνισμών και αναμετρήσεων. Παρά την πίεση που υφίσταται η κυβέρνηση από τα κοινωνικά κινήματα που αναπτύχθηκαν το προηγούμενο διάστημα, λόγω της κρίσης του πολιτικού συστήματος όπως εκδηλώνεται μέσα από την κρίση εκπροσώπησης και την πτώση του δικομματισμού, αλλά και λόγω της διεθνούς χρηματοπιστωτικής κρίσης, επιλέγει τη φυγή προς τα εμπρός. Την ίδια στιγμή που χαρίζονται 28 δισεκατομμύρια ευρώ στις τράπεζες, η κυβέρνηση με το νέο προϋπολογισμό ετοιμάζει τη φορο- επιδρομή, εντείνει την επίθεση στα λαϊκά στρώματα, προβάλλει ως μονόδρομο τις ιδιωτικοποιήσεις (ολυμπιακή, λιμάνια, ΟΣΕ, κλπ), καταστρατηγεί τα ασφαλιστικά δικαιώματα και με την περικοπή των βαρέων και ανθυγιεινών, προωθεί την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση στο σύνολο της και σε όλες τις βαθμίδες, αναιρεί στοιχειώδη δικαιώματα νεολαίας και εργαζομένων. Στο ίδιο πλαίσιο κινείται και το ΠΑΣΟΚ, που ταυτίζεται με την ουσία της πολιτικής της ΝΔ. Είναι δεδομένο ότι η κρίση, σε απουσία κινήματος θα φέρει ένταση της εκμετάλλευσης της εργατικής δύναμης και όχι ένα νέο «κοινωνικό συμβόλαιο» ή μία πιο «φιλολαϊκή διαχείριση» στα πλαίσια του συστήματος. Σε αυτές τις συνθήκες γίνεται πιο επιτακτικά αναγκαία η ανάπτυξη αποφασιστικών και νικηφόρων αγώνων απαιτώντας να πληρώσουν την κρίση οι καπιταλιστές, να ανατραπεί η διαρκής επιδρομή κυβερνήσεων και κεφαλαίου, στη βάση των κατευθύνσεων της ΕΕ.

Στην εκπαίδευση, ένα χρόνο μετά την ήττα της κυβέρνησης στην αναθεώρηση του άρθρου 16 και του Συντάγματος, η νέα επίθεση της ΝΔ, του συμπολιτευόμενου ΠΑΣΟΚ - στις κατευθύνσεις της ΕΕ - που εξαπολύεται βρίσκει για άλλη μία φορά το φοιτητικό κίνημα μπροστά της. Μέσα στο καλοκαίρι ψηφίστηκε πραξικοπηματικά ο νόμος που αναγνωρίζει την ακαδημαϊκή λειτουργία των Κέντρων Ελευθέρων Σπουδών, ως πρώτο βήμα για την μετέπειτα ενσωμάτωση της κοινοτικής οδηγίας 36/05 και την απόδοση και επαγγελματικών δικαιωμάτων στα ιδιωτικά κολλέγια. Είναι χαρακτηριστικό ότι μετά την έκδοση της επαίσχυντης απόφασης του ΔΕΚ που είναι καταδικαστική για την Ελλάδα έσπευσε η κυβέρνηση να εξαγγείλει την εντός 2009 έκδοση του προεδρικού διατάγματος που θα ενσωματώνει την κοινοτική οδηγία. Η επί της ουσίας παράκαμψη του άρθρου 16 και του συσχετισμού που διαμόρφωσε το εκπαιδευτικό κίνημα ενάντια στην αναθεώρηση του, αποτελεί casus belli για το σύνολο του κόσμου της εκπαίδευσης. Οδηγεί στην κατάργηση των εργασιακών και επαγγελματικών δικαιωμάτων, στην απαξίωση των πτυχίων και της εργασιακής προοπτικής του συνόλου των αποφοίτων ενώ ταυτόχρονα πιέζει τα δημόσια ιδρύματα να αναδιαρθρώσουν το μοντέλο λειτουργίας τους στο πρότυπο των ιδιωτικών. Οδηγεί στην εισαγωγή ιδιωτικοοικονομικών κριτηρίων και την πολυδιάσπαση της νεολαίας. Παράλληλα η κυβέρνηση αδυνατώντας να εφαρμόσει το νόμο πλαίσιο ως προς τις πιο επιθετικές του όψεις, διαπραγματεύεται κομμάτι κομμάτι τις διατάξεις του ανιχνεύοντας και τις αντιδράσεις από την πλευρά των φοιτητών και του κινήματος. Η προσπάθεια διορισμού αρχών που εφαρμόζουν την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση και θα έχαιραν καθολικής νομιμοποίησης, απέτυχε από τις δυναμικές κινητοποιήσεις που πυροδότησαν τη συνολική καταδίκη του μέτρου και της στάση αποχής που κράτησε το σύνολο του φοιτητικού σώματος. Η λίστα συγγραμμάτων φέρνει την ασάφεια της ύλης, την εξατομίκευση των σπουδών, την περικοπή βιβλίων και είναι στην κατεύθυνση της κατάργησης των δωρεάν συγγραμμάτων και της βιβλιοκάρτας.

Για την ΕΑΑΚ είναι αναγκαία η προετοιμασία μίας νέας όξυνσης του φοιτητικού κινήματος με στόχο την ανατροπή των συγκεκριμένων μέτρων και της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης που στοχεύει στη δημιουργία ενός νέου μοντέλου αποφοίτου – μελλοντικού εργαζόμενου ευέλικτου, αναλώσιμου, ειδικευμένου, χωρίς δικαιώματα και πειθαρχημένου. Εργαζόμενου που θα βρίσκεται σε ένα διαρκές κυνήγι πιστοποιητικών και δεξιοτήτων, περιπλανώμενος από την επισφαλή εργασία στην ανεργία και την επανακατάρτιση. Η κατεύθυνση αυτή υλοποιείται μέσα από την απαξίωση των πτυχίων, τη εντατικοποίηση των ρυθμών σπουδών, την πειθάρχηση του φοιτητικού σώματος και το χτύπημα στη δυνατότητα συλλογικής συγκρότησης και έκφρασης του φοιτητικού κινήματος, την ειδίκευση και τη διάσπαση γνωστικών αντικειμένων, καθώς και τη λειτουργία των Πανεπιστημίων με ιδιωτικο-οικονομικά ανταποδοτικά κριτήρια και την περαιτέρω υπαγωγή της ερευνητικής και εκπαιδευτικής διαδικασίας στις ανάγκες του κεφαλαίου.

Απαντάμε με ένα φοιτητικό κίνημα πανελλαδικό, μαχόμενο, ανεξάρτητο, αμεσοδημοκρατικό, αντικυβερνητικό, ανατρεπτικό. Ένα φοιτητικό κίνημα που θα συγκρούεται με κάθε όψη της κυβερνητικής πολιτικής, απαιτώντας την απεμπλοκή από τις ευρωπαϊκές συμφωνίες για την εκπαίδευση. Που θα δημιουργεί τις δικές του μορφές οργάνωσης, αυτοτελείς κι ανεξάρτητες από την κατεστημένη πολιτική των εκπροσώπων και των επιτελείων. Που θα απαντά στην επίθεση ενοποιώντας την πληττόμενη νεολαία στη βάση των κοινών συμφερόντων της. Με κίνημα μαχητικό, που θα δίνει τη μάχη φέρνοντας μπροστά όλο τον κόσμο του αγώνα, με συνελεύσεις- καταλήψεις, διαδηλώσεις, συγκρούσεις. Με κατεύθυνση συγκρότησης πανεκπαιδευτικού μετώπου και συντονισμού αυτού με τον κόσμο της εργασίας.

Ιδιαίτερα σε αυτή την κρίσιμη περίοδο, που σημαδεύεται από τους μεγάλους αγώνες του προηγούμενου διαστήματος και την ανάγκη για ανάπτυξη και κλιμάκωση του κινήματος επανέρχεται επιτακτικά το ζήτημα μίας μάχιμης ριζοσπαστικής αριστερής παρέμβασης σε πανεπιστήμια και ΤΕΙ και της εμφάνισης της Άλλης Αριστεράς στην κοινωνία. Σε αυτές τις αναζητήσεις του αγωνιστικού δυναμικού, η επίσημη αριστερά δείχνει τα όρια της. Το ΚΚΕ αδυνατεί να χαράξει ένα πολιτικό σχέδιο αναμέτρησης με την επίθεση, προτάσσει την κοινοβουλευτική ενίσχυση του για την αλλαγή των συσχετισμών και όχι την πάλη των εργαζομένων και της νεολαίας για την ανατροπή της πολιτικής του κεφαλαίου. Η ΠΚΣ όχι μόνο συντάσσεται πλήρως με το παραπάνω πολιτικό σχέδιο αλλά απέναντι στην προσπάθεια ανάπτυξης και κλιμάκωσης των αγώνων επιλέγει να υιοθετεί υπονομευτική και τελικά επικίνδυνη στάση. Χαρακτηριστική ήταν η ευθέως καταγγελτική στάση απέναντι στο κίνημα και τις πρακτικές του, που κατέληξε να αποσπάσει και τα συγχαρητήρια του υπουργού παιδείας για την στάση της. Ο ΣΥΡΙΖΑ καταθέτει πρόταση εναλλακτικής «αριστερής» διακυβέρνησης, απαντά στην κρίση με ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο που δεν διαφέρει στην ουσία από τις προτάσεις του ΠΑΣΟΚ για ένα πιο «φιλολαϊκό» μοντέλο διαχείρισης. Η ΑΡΕΝ συντάσσεται με την κεντρική πολιτική της «αριστερής» υπεύθυνης δύναμης διαχείρισης. Στους πανεπιστημιακούς, η ΑΡΜΕ απροκάλυπτα υπερασπίζεται την εφαρμογή του νόμου, ενώ συγκεκριμένα στελέχη του (Μηλιός) απειλούν και με Λοκ- άουτ.

Η Ενιαία Ανεξάρτητη Αριστερή Κίνηση συγκροτήθηκε μέσα από τις μεγαλειώδεις νεολαιίστικες και κοινωνικές κινητοποιήσεις του ’90-’91 και αποτελεί το πλέον επιτυχημένο μόρφωμα της ριζοσπαστικής αριστεράς στο χώρο των πανεπιστημίων. Τα σχήματα της ΕΑΑΚ είναι πολιτικό – συνδικαλιστικά μορφώματα τα οποία δρουν σε κάθε σχολή με αυτοτέλεια και αποτελούν το βασικό κύτταρο της Ενιαίας Ανεξάρτητης Αριστερής Κίνησης. Αντιπαρατίθενται με όλη τη γραμμή της αναδιαρθρωτικής πολιτικής, την οποία και αντιμετωπίζουν με μια συνολική αντικαπιταλιστική οπτική σε σχέση με τα κύρια μέτωπα της ταξικής πάλης στην ελληνική κοινωνία (αναδιάρθρωση σε εκπαίδευση και εργασία, καταστολή, ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις κλπ). Επιπλέον, και λόγω της αναγκαιότητας για συνολική παρέμβαση στο ελληνικό πανεπιστήμιο, τα σχήματα έχουν κεντρικές διαδικασίες στις οποίες σχεδιάζουν μια γενική πολιτική κατεύθυνση και έναν κοινό τακτικό βηματισμό. Τέτοιες διαδικασίες είναι τα συντονιστικά ΕΑΑΚ ανά πόλεις και η κορυφαία πολιτική διαδικασία του πανελλαδικού διημέρου. Τα σχήματα της ΕΑΑΚ ιστορικά έχουν παίξει ρόλο στη συζήτηση για μία Άλλη Αριστερά, αντικαπιταλιστική και ριζοσπαστική και θέλουμε ειδικά σε αυτή την περίοδο να συμβάλλουμε στη διαδικασία βαθύτερης πολιτικής συγκρότησης και ενοποίησης αυτής της αριστεράς.

Με βάση τα παραπάνω, καλούμε όλα τα ανεξάρτητα αριστερά σχήματα, τις πρωτοβουλίες που δημιουργήθηκαν μέσα από τις κινηματικές διαδικασίες του προηγούμενου χρονικού διαστήματος, άλλες οργανωμένες δυνάμεις που παρεμβαίνουν στο ελληνικό πανεπιστήμιο και έχουν αναφορές στη ριζοσπαστική αριστερά και ανένταχτους αγωνιστές που συνέβαλαν στο κίνημα να παρακολουθήσουν, να εμπλακούν και να συμμετάσχουν στις διαδικασίες των σχημάτων της ΕΑΑΚ, και με πρώτο σταθμό το πανελλαδικό διήμερο των σχημάτων, που θα πραγματοποιηθεί στο Πολυτεχνείο της Αθήνας το Σαββατοκύριακο1/11-2/11.2008. Είναι πια ιστορικό αίτημα της εποχής μας μια άλλη αριστερά. Μια αριστερά μαχόμενη, που δε θα εξαργυρώνει τους αγώνες αλλά θα τους πηγαίνει μέχρι τέλους. Ανεξάρτητη, ανατρεπτική, αμεσοδημοκρατική. Αυτή η αριστερά μπορεί να εγγυηθεί και να θωρακίσει τους ακόμα μεγαλύτερους αγώνες που έχουμε μπροστά μας…

ΕΝΙΑΙΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΚΙΝΗΣΗ

σε ΑΕΙ -ΤΕΙ

22 Οκτ 2008

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΦΟΙΤΗΤΙΚΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ 21/10

Χαιρετίζουμε τη σημερινή μαζική διαδήλωση των εργαζομένων, των φοιτητικών συλλόγων και των μαθητών. Την ίδια στιγμή που η κυβέρνηση χαρίζει 28 δις ευρώ στις τράπεζες και τα επιχειρηματικά συμφέροντα, προετοιμάζει έναν ακόμη προϋπολογισμό σκληρής λιτότητας για τους εργαζομένους, ένα νέο κύκλο φορομπηξίας και ιδιωτικοποιήσεων, νέες αντιασφαλιστικές και αντεργατικές μεταρρυθμίσεις.

Στην εκπαίδευση προετοιμάζεται ένας νέος γύρος πανεκπαιδευτικού ξεσηκωμού, με τις εκατοντάδες μαθητικές καταλήψεις, τις Γενικές Συνελεύσεις των φοιτητών να καταλήγουν σε αγωνιστικές αποφάσεις και τους εκπαιδευτικούς να προετοιμάζονται για απεργιακό αγώνα διαρκείας. Η κυβέρνηση πλέον δεν είναι περικυκλωμένη μόνο από τα σκάνδαλα, αλλά και τους χιλιάδες εργαζομένους και νεολαίους που βγήκαν σήμερα στο δρόμο. Για άλλη μια φορά, η απάντησή της ήταν η προκλητική καταστολή, μπροστά στην αδυναμία της να πείσει εργαζομένους και νεολαία για την πολιτική της. Η επίθεση των ΜΑΤ είχε αποτέλεσμα το σοβαρό τραυματισμό (κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις, κατάγματα) 4 διαδηλωτών, και τη μεταφορά στο νοσοκομείο ακόμα περισσοτέρων. Η άγρια επίθεση των δυνάμεων καταστολής που αξιοποιείται όλο και περισσότερο για την προώθηση των «μεταρρυθμίσεων», δεν μας τρομοκρατεί.

Η τρομοκρατία δε μας σταματά,
Στο δρόμο του αγώνα βαδίζουμε ξανά!

Καλούμε την Πέμπτη 23/10, μέρα κοινοποίησης της απόφασης του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου για το πρόστιμο για την αναγνώριση των «Κολεγίων» , 12.00 στο Σύνταγμα στην κινητοποίηση που θα πραγματοποιήσουμε προς τα γραφεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.



ΦΟΙΤΗΤΙΚΟΙ ΣΥΛΛΟΓΟΙ

Βιολογικού, Πληροφορικής, Μηχανολόγων Μηχανικών, Ιατρικής, Πολιτικών Μηχανικών, Μεταλλειολόγων Μηχανικών, Ναυπηγών Μηχανολόγων Μηχανικών, Νομικής, Πολιτικού Νομικής, Αρχιτεκτόνων Μηχανικών, Χημικών Μηχανικών, Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Ηλεκτρονικών Υπολογιστών, Τοπογράφων Μηχανικών.

21 Οκτ 2008

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ 20/10/08 ΤΟΥ Σ.Φ. ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ


Η νέα χρονιά ξεκινάει με το οικονομικό και πολιτικό σύστημα να βρίσκεται σε κατάσταση κρίσης, στην Ελλάδα και διεθνώς. Από τη μία, η παγκόσμια οικονομική κρίση με την κατάρρευση του χρηματοπιστωτικού κλάδου, που οδήγησε σε χρεοκοπία τραπεζικούς και ασφαλιστικούς κολοσσούς και έχει δημιουργήσει κλίμα αβεβαιότητας σε όλο το δυτικό κόσμο και όχι μόνο. Το σημαντικότερο είναι ότι αναγκάζει εκατομμύρια ανθρώπους να χάσουν τα σπίτια τους (π.χ. ΗΠΑ) και εγκυμονεί σοβαρούς κινδύνους για τα λαϊκά στρώματα (πληθωρισμός, ανεργία, καταθέσεις κ.α). Τα νεοφιλελεύθερα ιδεολογήματα και οι πρακτικές της «ελεύθερης και αυτορυθμιζόμενης αγοράς» κατεδαφίζονται, τη στιγμή που με τα σχέδια ΗΠΑ – ΕΕ, μεγάλα κράτη παγκοσμίως αγοράζουν άρον-άρον τις τεράστιες επιχειρήσεις του χρηματοπιστωτικού κλάδου με τα λεφτά των φορολογούμενων, για να τις σώσουν από την κατάρρευση...

Από την άλλη, σ’ αυτό το έδαφος και με πρόσχημα τη «θωράκιση από την κρίση», η κυβέρνηση της ΝΔ κλιμακώνει την επίθεση στα δικαιώματα των εργαζομένων και της νεολαίας, ευελπιστώντας μέσα από τη μεγαλύτερη εκμετάλλευσή τους να ξεπεραστεί μακροπρόθεσμα η κρίση αλλά και να καμφθούν οι αντιστάσεις τους. Έτσι βλέπουμε τη λιτότητα σε μισθούς και συντάξεις να μεγαλώνει, την ακρίβεια να εντείνεται, τις ιδιωτικοποιήσεις να συνεχίζονται (Ολυμπιακή, λιμάνια, ΟΣΕ κ.α.), τα βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα να καταργούνται, να αναγνωρίζονται τα ιδιωτικά κολλέγια, να ετοιμάζεται στράτευση των νέων στα 18. Και σα να μην έφτανε η ήδη σκανδαλώδης πολιτική της ΝΔ, το ποτήρι της κοινωνικής αγανάκτησης ξεχειλίζει από τα αλλεπάλληλα σκάνδαλα διαφθοράς και πλουτισμού των στελεχών της κυβέρνησης, παράλληλα με τις real-estate μπίζνες με τη Μονή Βατοπεδίου.

Νόμος-Πλαίσιο / Περικοπή Συγγραμμάτων
Μετά τις πρυτανικές και προεδρικές εκλογές της ντροπής που είδαμε τους τελευταίους μήνες (με ΜΑΤ, μπράβους και μερικές δεκάδες ΔΑΠιτών να «υπερασπίζονται τη Δημοκρατία στα ΑΕΙ»), το Υπουργείο και οι διοικήσεις των τμημάτων προχωρούν και εφαρμόζουν ένα από τα πιο ακραία μέτρα του αντιδραστικού νόμου-πλαίσιο. Το μέτρο αυτό δεν είναι άλλο από την κατάργηση του θεσμού των δωρεάν συγγραμμάτων, κάτι που αποτελεί κεκτημένο του φοιτητικού κινήματος εδώ και 50 χρόνια. Μέσα από την περιβόητη «λίστα συγγραμμάτων», οι φοιτητές δικαιούνται μόνο ένα δωρεάν σύγγραμμα ανά μάθημα, όπως μας δήλωσε και ο περίφημος κ. Βερέμης σε μάθημά του. Ο νόμος-πλαίσιο καθώς και ο πρότυπος εσωτερικός κανονισμός, ο οποίος αποτελεί εκτελεστική διάταξη του νόμου, κινούνται στην κατεύθυνση της Μπολόνια και της αντιδραστικής πολιτικής της ΕΕ για την εκπαίδευση και προβλέπουν εκτός από τα συγγράμματα: την περαιτέρω λειτουργία του πανεπιστημίου με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια και την κατάργηση του δημόσιου και δωρεάν χαρακτήρα της εκπαίδευσης, μέσα από τα 4ετή επιχειρηματικά προγράμματα των ιδρυμάτων, (ανταποδοτικές υποτροφίες, αξιολόγηση της εκπαιδευτικής και ερευνητικής διαδικασίας με κριτήρια της αφοράς κ.α.), τους μάνατζερ, το άνοιγμα του δρόμου για χρηματοδότηση από «τρίτες πηγές». Την καταστολή και πειθάρχηση του φοιτητικού κινήματος και την ποινικοποίηση των συλλογικών αγώνων, μέσα από τα πειθαρχικά συμβούλια και την κατάργηση του ασύλου. Τον ατομικό δρόμο στις σπουδές και την εργασιακή προοπτική, μέσα από το ανώτατο όριο των 2ν χρόνων φοίτησης (και μετά ...διαγραφή), τις αλυσίδες μαθημάτων, τον ατομικό φάκελο προσόντων και τις πιστωτικές μονάδες, τη διαμόρφωση τελικά ενός νέου μοντέλου εργαζομένου, ευέλικτου και ανίσχυρου απέναντι στον εργοδότη, της επανακατάρτισης, της δια βίου μάθησης και της εργασιακής περιπλάνησης.

Νομοσχέδιο για τα ΚΕΣ
Η κυβέρνηση το καλοκαίρι που μας πέρασε επικύρωσε στο θερινό τμήμα της Βουλής ένα νόμο που θεσμοθετεί την ίδρυση και λειτουργία ιδιωτικών κολλεγίων, δηλαδή στην ουσία επιτρέπει την ύπαρξη ιδιωτικών μονάδων στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, κάτι που καταστρατηγεί στην πράξη το άρθρο 16 του Συντάγματος. Είναι μια κίνηση που δημιουργεί πολλαπλές βαθμίδες στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και διασπά ακόμα περισσότερο το ενιαίο πτυχίο του αποφοίτου (ΑΕΙ-ΤΕΙ ή ΚΕΣ), καθιστώντας τον ανίκανο να αγωνιστεί συλλογικά για τα επαγγελματικά και εργασιακά του δικαιώματα. Σα να μην έφτανε αυτό, το Υπουργείο ετοιμάζεται να καταθέσει νόμο που θα ενσωματώνει την κοινοτική οδηγία 36/2005 της ΕΕ για τα κολλέγια, και η οποία προβλέπει την ισοτίμηση των επαγγελματικών δικαιωμάτων των αποφοίτων των ΚΕΣ με αυτά των αποφοίτων του δημοσίου πανεπιστημίου. Αυτό θα έχει σαν αποτέλεσμα την εξίσωση ουσιαστικά «προς τα κάτω» των δικαιωμάτων αμφότερων, γι’ αυτό το λόγο σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να βλέπουμε τους σπουδαστές των ΚΕΣ σαν «αντιπάλους» ή «ανταγωνιστές». Επίσης, με τη λειτουργία των ιδιωτικών κολλεγίων, πιέζονται ακόμα περισσότερο τα δημόσια ιδρύματα να εισαγάγουν επιχειρηματικά και ανταποδοτικά κριτήρια προκειμένου να ανταγωνιστούν τα ΚΕΣ. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι είναι ένα άλλο μέτρο της κυβέρνησης, αυτό της βάσης του 10, που δίνει τροφή και στέλνει παιδιά να σπουδάσουν πληρώνοντας στα ΚΕΣ.


Ζητάμε:
· Ενιαία Πανεπιστημιακή Εκπαίδευση Δημόσια και Δωρεάν για όλες σε όλες τις βαθμίδες – χωρίς διαχωρισμούς σε ΑΕΙ-ΤΕΙ-ΙΕΚ-ΚΕΣ. Ελεύθερη πρόσβαση στην εκπαίδευση χωρίς οικονομικούς – εξεταστικούς – ταξικούς φραγμούς.
· Απόσυρση της κοινοτικής οδηγίας 36/05 για τα ΚΕΣ, άμεση κατάργηση των ΚΕΣ και κάθε μορφής ιδιωτικών σπουδών. Έξοδος της Ελλάδας απ’ τον Κ.Ε.Χ.Α.Ε. Καμία διάσπαση σε 2 κύκλους σπουδών. Καμία προσαρμογή στην διαδικασία της Μπολόνια, Καμία αντιστοίχιση των πτυχίων μας σε πιστωτικές μονάδες.
· Ένα πτυχίο ανά γνωστικό αντικείμενο σπουδών με κατοχυρωμένα επαγγελματικά και εργασιακά δικαιώματα
· Καμία σκέψη για αναθεώρηση του άρθρου 16, όχι στα ιδιωτικά πανεπιστήμια με οποιαδήποτε μορφή.
· Ανατροπή του νόμου-πλαίσιο, καμία εφαρμογή διάταξής του, να αποσυρθει ο εσωτερικός κανονισμός.
· Να μην ισχύσει ο νέος τρόπος διανομής συγγραμμάτων, η διανομή να γίνει με τον παλιό τρόπο.
· Κάτω τα χέρια από το άσυλο, το άσυλο ανήκει σε όλο το λαό. Καμία ποινικοποίηση των αγώνων.
· Κατάργηση της βάσης του 10. Ενιαίο 12χρονο σχολείο με κατάργηση των ΕΠΑΛ-ΕΠΑΣ. Ελεύθερη πρόσβαση σ’ όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης χωρίς ταξικούς, οικονομικούς και εξεταστικούς φραγμούς.
· Να αποσυρθούν οι ψηφισμένοι νόμοι για ΙΔΒΕ, ΔΟΑΤΑΠ, Αξιολόγηση, Έρευνα και Μεταπτυχιακά.
· Ενάντια στην εντατικοποίηση και την πειθάρχηση των σπουδών. Όχι στα μαζικά κοψίματα.
· Αύξηση των κρατικών δαπανών για την παιδεία με γνώμονα τις κοινωνικές ανάγκες. Δωρεάν σίτηση-στέγαση-συγκοινωνίες-συγγράμματα-σημειώσεις για όλους. Πλήρης οικονομική κάλυψη των αναγκών των φοιτητών. Κάτω ο νέος προϋπολογισμός της λιτότητας.
· Μέλη ΔΕΠ πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης. Όχι στην ιδιωτικοοικονομική λειτουργία των ιδρυμάτων.
· Να καταργηθούν όλοι οι αντι-ασφαλιστικοί νόμοι ΝΔ-ΠΑΣΟΚ (Πετραλιά-Ρέππα-Σιούφα).
· Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους. Όχι στην ανεργία και στις ελαστικές σχέσεις εργασίας.
· Πλήρη και διευρυμένη ασφαλιστική και υγειονομική κάλυψη των εργαζομένων, καθώς και των νέων πτυχιούχων και ανέργων.
· ΟΧΙ στη στράτευση στα 18, κανένας νέος μισθοφόρος. Καμία συμμετοχή της Ελλάδας στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, να επιστρέψουν οι Έλληνες φαντάροι από Κόσσοβο και Αφγανιστάν.

Αποφασίζουμε:
· Συμμετοχή στο πανεκπαιδευτικό και πανεργατικό συλλαλητήριο στις 21/10, με κλείσιμο της σχολής. Προσυγκέντρωση στις 11:00 στα Προπύλαια μαζί με τις ομοσπονδίες ΔΟΕ, ΟΛΜΕ και εργατικά σωματεία.

· Παράσταση διαμαρτυρίας στη γραμματεία και στο γραφείο του προέδρου της σχολής την Παρασκευή 24/10 στις 10:00, με αίτημα την απόσυρση της λίστας συγγραμμάτων, τη λειτουργία της βιβλιοθήκης, τη μεταστέγαση των μαθημάτων της Πολιτικής Ανάλυσης, τη μη αποδοχή της απόφασης του Τμήματος για περιστολή της συνδικαλιστικής ελευθερίας και έκφρασης (τραπεζάκια στον 7ο).

· Παράσταση διαμαρτυρίας στα γραφεία της ΕΕ την Πέμπτη 23/10, στις 12:00, με προσυγκέντρωση στο Σύνταγμα.

· Νέα Γενική Συνέλευση του ΣΦ Πολιτικού την Τετάρτη 5/11.

19 Οκτ 2008

16 Οκτ 2008

Δεν είναι μόνο ο Ευφραίμ που εξαφανίζει λιμνοθάλασσες και οικόπεδα, είναι και η ΔΑΠ Πολιτικού που εξαφανίζει έδρες!!!

Μετά τις εκλογές της 9 Απρίλη, στη σχολή μας, ως ΡΑΣ-ΕΑΑΚ είχαμε καταγγείλει τη στοχευμένη νοθεία απ’την παράταξη της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ. Η ΔΑΠ, προκειμένου να εξασφαλίσει την αυτοδυναμία – την οποία χάνει βάσει του πραγματικού εκλογικού αποτελέσματος – αλλοίωσε ψηφοδέλτια άλλων παρατάξεων, νοθεύοντας ξεκάθαρα το αποτέλεσμα των εκλογών. Η νοθεία ήταν σχεδιασμένη καθώς η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ συγκρότησε αυτοδύναμη Κ.ΕΦ.Ε. όπου μπορούσε ν’αποφασίζει μόνη της για όλη την εκλογική διαδικασία. Αμφισβητώντας ξεκάθαρα τη διαφάνεια της διαδικασίας, με φασιστικό τρόπο την προσάρμοσε στις επιδιώξεις της για τη διατήρηση της αυτοδυναμίας, νομίζοντας ότι μπορεί έτσι να εξασφαλίσει ότι θα παίζει ανενόχλητη τα δικά της παιχνίδια στα όργανα συνδιοίκησης του Συλλόγου του Πολιτικού. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ότι κατά τη διάρκεια της καταμέτρησης η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ ακύρωνε με χυδαίο τρόπο ψηφοδέλτια άλλων παρατάξεων, σε όλα τα έτη.

Τις τελευταίες μέρες γίνεται προσπάθεια για να συνεδριάσει το Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου με τη νέα σύνθεση, όπως προέκυψε απ’ τις εκλογές του Απρίλη. ‘Ολες οι άλλες παρατάξεις – πλην της ΔΑΠ – καταγγέλουν την ξεκάθαρη νοθεία στις εκλογές και υποστηρίζουν πως η κυβερνητική παράταξη δεν έχει αυτοδυναμία. Σε μια περίοδο που η επίθεση της Κυβέρνησης σε νεολαία και εργαζομένους οξύνεται, η τρομοκρατία και η νοθεία είναι οι μέθοδοι που επιστρατεύονται από τη ΔΑΠ-ΝΔΦΚ προκειμένου να υπερασπιστεί την αντιδραστική κυβερνητική πολιτική και να επιβληθεί στο πανεπιστήμιο. Καμία προσπάθεια νοθείας των εκλογικών αποτελεσμάτων όμως, δεν μπορεί να αποτρέψει τη βούληση των φοιτητών για δημόσια και δωρεάν παιδεία, για τη διεκδίκηση των δικαιωμάτων τους σε εκπαίδευση και εργασία.

Ως ΡΑΣ – ΕΑΑΚ δεν αναγνωρίζουμε και δε συμμετέχουμε σε κανένα άλλο Δ.Σ., με διαφορετική σύνθεση. Σαν αριστερή, ριζοσπαστική πολιτική δύναμη, δε συμβιβαζόμαστε! ‘Εχουμε ξεπεράσει πολλές φορές τα αναχώματα που βάζει η μπλε παράταξη και θα το ξανακάνουμε. Θέτουμε τις υπόλοιπες παρατάξεις προ των ευθυνών τους, για τη μη συμμετοχή τους σε νόθο ΔΣ.

ΡΑΣ - ΕΑΑΚ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ

15 Οκτ 2008

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΕ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ Σ.Φ. ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ


Όλη την προηγούμενη περίοδο η κυβέρνηση προωθούσε με αργά και σταθερά βήματα την αναγνώριση των Κέντρων Ελευθέρων Σπουδών. Με την επιβολή της βάσης του 10 έστειλε ακόμη περισσότερο κόσμο στα κολέγια διώχνοντας από πάνω της, το βάρος της παροχής δημόσιας εκπαίδευσης σε χιλιάδες απόφοιτους λυκείων. Συγκεκριμένα φέτος έστειλε σε αυτά τα ιδρύματα τους μισούς αποφοίτους (60000!!), αφήνοντας ταυτόχρονα κενές πολλές χιλιάδες θέσεις στα περιφερειακά πανεπιστήμια.

Στη συνέχεια αφού απέτυχε παταγωδώς να αναθεωρήσει το Άρθρο 16 και να ιδρύσει ιδιωτικά πανεπιστήμια, κάτω από την πίεση του φοιτητικού κινήματος (Μάρτιος 2007), αποφάσισε μέσα στο καλοκαίρι και απουσία των φοιτητών να ψηφίσει νόμο που αναγνωρίζει τα κέντρα ελευθέρων σπουδών σαν εκπαιδευτικά ιδρύματα. Η αναγνώριση αυτή ανοίγει το δρόμο για την εφαρμογή της κοινοτικής οδηγίας 36/05 της Ε.Ε. που προβλέπει στην εξίσωση των επαγγελματικών δικαιωμάτων των αποφοίτων των ΚΕΣ με αυτών των ΑΕΙ. Τόσο η αναγνώριση όσο και η κοινοτική οδηγία αποτελούν παραβίαση του Συντάγματος, αλλά πολύ περισσότερο παραβίαση των δικαιωμάτων της νεολαίας.

Ακόμα, το υπουργείο έρχεται να ενεργοποιήσει ένα από τα πιο ακραία μέτρα του νόμου-πλαίσιο. Το μέτρο αυτό δεν είναι άλλο από την κατάργηση της δωρεάν διανομής συγγραμμάτων (βιβλιοκάρτα). Μέσα από την περιβόητη «λίστα συγγραμμάτων», ο φοιτητής καλείται να επιλέξει ατομικά το ένα και μοναδικό σύγγραμμα που θα πάρει δωρεάν, ακόμα και αν αυτό δε θα καλύπτει τη διδακτέα ύλη!

Το δίκιο της γενιάς μας θα κριθεί στους δρόμους!

Θέλουμε η νέα ακαδημαϊκή χρονιά να είναι χρονιά έντασης των αγώνων για την ανατροπή της πολιτικής κυβέρνησης – ΠΑΣΟΚ – Ευρωπαϊκής Ένωσης σε εκπαίδευση και εργασία.


· Καλούμε σε Γενική Συνέλευση του Σ.Φ. Πολιτικου, τη Δευτέρα 20/10, στο αμφ. 16, στις 14:00.
· Συμμετοχή στο πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο την Τρίτη 21/10,
στα Προπύλαια στις 11 π.μ


ΡΑΣ - ΕΑΑΚ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ

13 Οκτ 2008

Δελτίο Τύπου των Παρεμβάσεων Κινήσεων Συσπειρώσεων Π.Ε.

Δελτίο Τύπου των Παρεμβάσεων Κινήσεων Συσπειρώσεων Π.Ε.

Οι Παρεμβάσεις Κινήσεις Συσπειρώσεις Π.Ε. θεωρούν ότι ο κοινός βηματισμός των εκπαιδευτικών των δυο κλάδων της πρωτοβάθμιας και της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, με τη μορφή της απεργίας διαρκείας με πενθήμερες επαναλαμβανόμενες κινητοποιήσεις, δίνει μια νέα δυναμική στο πανεκπαιδευτικό – πανεργατικό κίνημα και ανοίγει μια νικηφόρα προοπτική απέναντι στην αντιλαϊκή αντιεκπαιδευτική πολιτική. Απέναντι στην κυρίαρχη πολιτική που επιδιώκει την κρίση να την πληρώσουν οι εργαζόμενοι, ένας τέτοιος αγώνας είναι αναγκαίος και δυνατός, μπορεί να ανατρέψει τα δεδομένα και να αποσπάσει συγκεκριμένες κατακτήσεις.

Σε αυτή την κατεύθυνση, προτείνουμε στη ΔΟΕ και στις Γενικές Συνελεύσεις του κλάδου, κοινό απεργιακό αγώνα διαρκείας σε πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση με τη μορφή των πενθήμερων επαναλαμβανόμενων από 1 Δεκέμβρη και ταυτόχρονη οργάνωση πολύμορφων κινηματικών δράσεων (μεγάλα συλλαλητήρια, καταλήψεις κτιρίων, κατάληψη του κέντρου της Αθήνας με κατασκηνώσεις διαδηλωτών κλπ). Σημαντικός σταθμός του αγώνα, αποτελεί η μαζική μαχητική συμμετοχή στην απεργία της 21ης Οκτώβρη και στο πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο στα Προπύλαια στις 11 π.μ.

Σάββατο 11 Οκτώβρη 2008

22 Σεπ 2008

Ούτε σιωπής, ούτε υποταγής, είμαστε η γενιά της ανατροπής!


Η κυβέρνηση έχει ήδη προχωρήσει στην εφαρμογή σειράς αντιδραστικών μεταρρυθμίσεων στους χώρους εργασίας όπως το νέο φορολογικό νομοσχέδιο, η απορύθμιση των εργασιακών σχέσεων (ελαστικά ωράρια, ανασφάλιστη εργασία, κλπ), η κατάργηση επί της ουσίας της δημόσιας ασφάλισης, με τη συρρίκνωση των συντάξεων, την αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης κ.α.

Σε αυτό το ζοφερό τοπίο που υπονομεύει το μέλλον μας μόνη απάντηση μπορεί να είναι οι συλλογικοί μας αγώνες! Το φοιτητικό κίνημα δεν πέτυχε μόνο χειροπιαστές νίκες, αλλά και νίκες στη συνείδηση του κόσμου. Μία ολόκληρη γενιά που οι εκάστοτε κυβερνήσεις είχαν προσπαθήσει να την κρατήσουν στην αδράνεια κατάφερε να βρει διέξοδο, να προβληματιστεί, να αμφισβητήσει, να διεκδικήσει και να κερδίσει. Μάθαμε να αποφασίζουμε για τον εαυτό μας, μάθαμε ότι η πολιτική δε γίνεται από πεφωτισμένους συνδικαλιστές, δε γίνεται στα γραφεία, αλλά στα αμφιθέατρα και στο δρόμο. Το φοιτητικό κίνημα γέμισε μία γενιά με την αισιοδοξία της ανατροπής. Έδειξε ότι η γενιά της σιωπής, του καναπέ και της φτώχειας, μπορεί να γίνει γενιά των νικηφόρων αγώνων, της ανυπακοής, της ανυποχώρητης μάχης!

Με οδηγό τα μαζικά και νικηφόρα κινήματα της προηγούμενης περιόδου τόσο σε εκπαίδευση όσο και σε εργασία οφείλουμε να υψώσουμε τις αντιστάσεις μας απέναντι σε όλα όσα αποφασίζονται για εμάς χωρίς εμάς, οφείλουμε να παλέψουμε για ένα μέλλον ανάλογο των αναγκών και των προσδοκιών μας!

Αμεσοδημοκρατικά και από τα κάτω, μέσω των Γενικών Συνελεύσεων, πρέπει να δημιουργήσουμε για άλλη μια φορά τους όρους για τη συγκρότηση ενός φοιτητικού κινήματος ικανού όχι μόνο να προασπίσει τα δικαιώματά μας αλλά και να δώσει «φωνή» στις διεκδικήσεις μας για καλύτερη παιδεία, εργασία, ζωή...

Στον αγώνα για ένα καλύτερο σήμερα και αύριο,
σε καλούμε να πορευτούμε μαζί!

Προτάσσουμε τη δύναμη των συλλογικών μας αγώνων για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, όπου νόμος είναι το κοινωνικά αναγκαίο και όχι το καπιταλιστικά εφικτό... Ραντεβού λοιπόν στους δρόμους!


ΡΑΣ - ΕΑΑΚ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ